https://virgool.ir/feed/@Ahooimaniدانش آموخته رشته تئاتر، حقوق و کارشناس ارشد ادبیات تطبیقی. زندگیِ من هر روز صبح از نو شروع میشه و با یک صبحانه اون رو جشن می گیرم. موسیقی می شنوم و شعر می خونم.fa2026-11-11 09:52:36https://files.virgool.ir/upload/users/2857498/avatar/oMS0J3.jpghttps://virgool.ir/@Ahooimanihttps://virgool.ir/@Ahooimani/لا-و-لَم-i7khycowrr4dبارها شنیده ایم که؛ هیچ کس از پیش او دست خالی باز نمی گردد‌.حالا این او دانه ی رحمت چیدن از دستِ صنع قدرت ایزد باشد یا خانه ی دستِ انسانی که احسانش گوش ها را گوشوار است یا...از قول کتاب تاریخ جهانگشای جوینی:"هیج سائل از زفانِ او لا و لَم نشنید".یعنی هیج نیازمند و مسکینی از زبان او نه نشنید.حالا به ظاهر لغت عربی لا که معادلش در زبان فارسی نه می شود دقت کنید. شبیه یک قیچی✂️ است که می خواهد چیزی را ببُرد.شاعر هنرمندانه برای لا و شکل ظاهری اش قصه ای می گوید.لا فی الجَوابِ تَقُضّ اجنِحَه المُنَی وَ لِاَ جلِ هذا تُشبِهُ المِقرَاضَا یعنی؛ لا(نه)در جواب، بال های آرزو را می بُرد و به خاطر همین است که لا (از نظر شکل ظاهری) مانند قیچی است.آمین هرگز نه ایی نشنوید که دلسرد و غمگین تان کند.✍️?آهو ایمانی آهو ایمانیآهو ایمانیTue, 12 Sep 2023 21:57:14 +0330https://virgool.ir/@Ahooimani/عین-شین-قاف-مثل-کرونا-ty6d5ajleygpحالا دیگر نیاز نیست امیدوار باشم قرعه به نامم بیفتد تا کنار پنجره بنشینم. کورنا ذاتش ایجاد فاصله است بنابراین یک جفت صندلی خالی در اختیار من است. بی درنگ صندلی کنار پنجره را انتخاب می کنم. کمربند ایمنی را می بندم. پیش از آنکه گوشی موبایلم را خاموش کنم عکسی از خودم می گیرم و برای کسی که دوستش ارسال می کنم و می نویسم دوستت دارم. بلافاصله کتابم را از کیف بیرون می آورم و از همان صفحه ای که لای آن نشانک گذاشته ام ادامه می دهم. صفحه با فونت درشت شروع شده؛ " اگر نویسنده مشاهده را متوقف کند فاتحه اش خوانده است. اما نباید مشاهده را آگاهانه انجام دهد یا فکر کند چطور می تواند از آن استفاده کند..." یک صندلی جلوتر در سمت چپ درست در تیر راس نگاهم نور زیاد صفحه موبایل مردی حدود چهل و چند ساله که بلوز پشمی خردلی رنگی پوشیده و یک کُپه موی مسی رنگ هم پشت کله اش دیده می شود و به نظرم خیلی نازیباست توجهم را جلب می کند. مرد به صفحه بزرگ و پرنور تلفن همراهش خیره شده که در آن تصویر زنی جوان با موهایی پوشیده شده در زیر یک روسری مشکی و عینک آفتابی بزرگی بر چشم که باعث نشده زیبایی اش پنهان شود دیده می شود. سرم را برمی گردانم که مثلا وجدانم آسوده باشد کنجکاوی غیرضروری نکرده ام. پاراگراف بعدی را از کتاب پیش رویم می خوانم؛ "می توانید بگویید که تبدیل یک شخصیت در زندگی واقعی به یک شخصیت داستانی چگونه اتفاق می افتد؟" یاد جمله پیش تر می افتم . مشاهده.... لحظه ای دزدانه به نیمرخ مرد نگاه می کنم. نور گوشی اش کم و کمتر و تصویر کاملا تاریک می شود با کلافگی صفحه را لمس می کند. نور به چهره زن بر می گردد. مرد چند بار با سرعت چشمانش را باز و بسته می کند مثل حرکتی برای دفع خستگی چشمها. سرش را به عقب می برد هنوز پشتی صندلی را درست لمس نکرده که در حرکتی چکشی دستش را می برد سمت کاپشن برزنتی کنار دستش، شکلاتی را از جیبش درمی آورد، به کمک لب و دندانش بازش می کند و در طرفه العینی در دهانش می گذارد. در تمام این لحظات چشم از تصویر برنمی‌دارد. با خودم می گویم چه خوب بود اگر به صاحب آن تصویر دسترسی می داشتم تا بهش بگویم: خانم جان چه کرده ای با دل این مرد که چشم از تصویر تو برنمی دارد. "آیا مثل ای.ام فاستر بین شخصیت های تک بُعدی و چند بُعدی تمایز قائل هستید؟" چند بار با دست چپ ابروهایش را به طرفین کمان می کند. چشم از تصویر برنمی دارد طوری که حتی موقع جابجاییِ سرش به اطراف دستش را همزمان تکان می دهد که مبادا تصویر لحظه ای از جلوی دیدگانش محو شود. چشمهای زن پشت عینکِ بزرگ دیده نمی شود ولی یحتمل این مردِ عاشق برق چشم های یار را از بَر است. به بیرون پنجره نگاه می کنم به شب به وسعت آسمان به دل بیقرار بیدلان جهان فکر می کنم این بیت از حافظ به تکرار در سرم می پیچد. " من که مَلول گشتمی از نفس فرشتگان قال و مقال عالمی می کشم از برای تو" گاهی آدمی در بهشت هم آرام نیست اما به محض یافتن محبوب قال و مقال هر برزخی را دوام می آورد چرا که امنِ جان عاشق در پریشانی ست! صدایی از کابین بلند می شود ما در حال کم کردن ارتفاع هستیم. بنظرم گاهی ارتفاع کم کردن ها در واقع ما را به اوج می رساند مگر نه مرد عاشق هر لحظه دارد به وصال زن در صفحه گوشی اش نزدیک تر می شود. این فقط حدس من است خدا کند همینطور باشد. سرم را به پنجره نزدیک تر می کنم شهر با آدمها و قصه هایش در خواب و بیدارند. دقایقی بعد روی باند فرود می آییم. بیتابی چهره مرد به اوج می رسد یکجور اضطراب و شور در حرکات بریده بریده اش موج می زند. کمربند صندلی ام را باز می کنم. دیگر کار از دزدانه نگاه کردن گذشته یکساعتی می شود که به او زل زده ام به خیره شدنش در تصویرِ یار! مردِ عاشق از گالری گوشی اش خارج می شود. حدود یک ساعت تماشای تصویر کسی که عمیقا دوستش داری از آن کارهای جذابست که برای خودش موهبتی ست‌. " به کدام یک از شخصیت های داستان هایتان با علاقه ی خاصی دوباره نگاه می کنید؟ " فرصت این مطالعه نصف و نیمه تمام می شود باید پیاده شوم همهمه مسافران بلند می شود. کتاب را می بندم و در کیفم می گذارم. مردِ عاشق سر پا ایستاده و آماده خروج است. ماسکی را که طی پرواز بارها درآورده و پوشیده از جلوی دهان خود کنار می زند و صدای او بی پروا رها می شود."الو گوش کن تمام مسیر بهت زل زدم تمام مسیر دیگه شک ندارم. می کُشمت"✍️ آهو ایمانیآهو ایمانیآهو ایمانیSat, 02 Sep 2023 00:57:06 +0330https://virgool.ir/@Ahooimani/تَنحنُح-cqi9pu1c5uxr" تَنَحنُح"در تاریخ بیهقی آمده؛"در رفت در سرای پرده بایستاد و تنحنح کرد."یعنی وارد سراپرده امیر مسعود غزنوی شد و بی آنکه حرفی بزند با سرفه ای تعمدی اعلام کرد که وارد حریم امیر شده است.این لغت در لغت نامه دهخدا اینگونه معنی شده؛گلو روشن کردن، سرفه به عمد، گلو صاف کردن...از آن عمل هایی است که همه ما بارها انجامش داده ایم اما وقتی خواسته ایم در جایی از این لحظه یاد کنیم کلی شرح داده ایم.از این پس می توانیم بگوییم "تنحنحی کردم.✍️ آهو ایمانیآهو ایمانیآهو ایمانیThu, 31 Aug 2023 00:25:55 +0330https://virgool.ir/@Ahooimani/پِلپِل-یا-پُرپُر-شما-چی-میگین-uqm519e9ukjxالهی همیشه لعل لبتان آراسته به گل خنده باشد!نظامی گنجه ای بیتی دارد که می فرماید: به پِلپِل دانه های اشک جوشاندوانم بر در خویشت خروشانمنظور از پلپل در این شعر حجم بارش گلوله های اشک است که قادرست به سرعت صورت را کاملا خیس کند. گویشوران زبان لُری به این حالت پَلُوو پَلُوو می گویند و گویشوران تُرک زبان دستکم در اردبیل آن را پُر پُر تلفظ می کنند. برای من یکی از شگفتی های زبان و البته انعکاسش در ادبیاتِ غنی مان کشف همین رابطه های خویشاوندیِ فرهنگیِ زبانی است.اینکه سیر تحول واژه هایی از این دست چگونه بوده برایم تامل انگیزست. اما فعلا همین کشف های کوچک و ضبطشان هم خوشایند است. خرسند و سپاسگزار می شوم معادل آن را در زبان مادری شما هم بدانم به ویژه اگر ترکیبی از همین حروف باشد! ✍️ آهو ایمانی آهو ایمانیآهو ایمانیThu, 31 Aug 2023 00:22:20 +0330https://virgool.ir/@Ahooimani/پشمم-نیستی-nrufhw19u2ygگاهی از برخی افراد عبارات و اصطلاحاتی می شنویم که بعضا آنها را محترمانه نمی دانیم و تصورمان این است که محصولِ زبانی نسل های جدید است.مثلا؛ "من پشمت هم نیستم".در معنی اینکه من را به هیچ حساب نمی کنی و تصور عمومی بر این است که پشم همان موی عورت است.اما خوب است بدانید ریشه این تکه کلام قدمتی حداقل ۹۰۰(نُهصد) ساله دارد.نظامی گنجه ای در دیوان خسرو و شیرین از زبان شیرین در عتاب کردن شیرین به شاپور می گوید:چو ما را نیست پشمی در کلاهشکشیدم پشم در خیل و سپاهشکه پشم در کلاه نداشتن: کنایه از غیرت نداشتن و پشم کشیدن و پشم دانستن: به معنی هیچ شمردن است.یعنی پشم دوستی و محبت ما را در کلاه ندارد.که در نهایت همان است که امروزه افراد می گویند:فلانی ما را پشم خود هم حساب نمی کند و ما را هیچ می انگارد.آهو ایمانیآهو ایمانیWed, 30 Aug 2023 23:58:12 +0330https://virgool.ir/@Ahooimani/تَنحنُح-vlgvupszryt5" تَنَحنُح"در تاریخ بیهقی آمده؛"در رفت در سرای پرده بایستاد و تنحنح کرد."یعنی وارد سراپرده امیر مسعود غزنوی شد و بی آنکه حرفی بزند با سرفه ای تعمدی اعلام کرد که وارد حریم امیر شده است.این لغت در لغت نامه دهخدا اینگونه معنی شده؛گلو روشن کردن، سرفه به عمد، گلو صاف کردن...از آن عمل هایی است که همه ما بارها انجامش داده ایم اما وقتی خواسته ایم در جایی از این لحظه یاد کنیم کلی شرح داده ایم.از این پس می توانیم بگوییم "تنحنحی کردم.آهو ایمانیآهو ایمانیWed, 30 Aug 2023 23:19:24 +0330