https://virgool.ir/feed/@Aeeneroshan.SUTکانون مذهبی-فرهنگی دانشکده مهندسی شیمی و نفت دانشگاه صنعتی شریفfa2026-11-11 14:24:16https://files.virgool.ir/upload/users/143452/avatar/UxezJB.pnghttps://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUThttps://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/جنگ-نرم-ognrolnqj6aqجهت‌گیری مبارزاتی امام سجاد علیه‌السلاممدت سی و پنج سال امامت امام سجاد علیه‌السلام، آغشته و آمیخته به انواع ظرافت‌های انقلابی و مبارزاتی و عمل به وظیفه بزرگ امامت در دوران اختناق حکومت‌های اموی و عباسی است.به طور خلاصه سه نقش را امام سجاد ایفا می‌کردند.از این سه نقش، دونقش بین امام سجاد و بقیه ائمه علیهم‌السلام مشترک است. وظیفه‌ی عمده‌ای که ائمه علیهم‌السلام در رابطه با جامعه اسلامی و اسلام در دوران ۲۵۰ سال امامت خود ایفا می‌کردند، یکی عبارت بود از تبیین و روشنگری در زمینه معارف، احکام و فقه اسلام و حفظ اسلام از انحراف‌ها و تحریف‌ها و وظیفه‌ی دیگر عبارت بود از زمینه‌سازی برای ایجاد جامعه اسلامی؛ یعنی همان جامعه الهی تحت حکومت علوی. وظیفه‌ی دیگر امام سجاد و کاری که در طول دوران امامت داشتند، زنده نگه داشتن حادثه عاشورا بود. نقل است که امام سجاد، به صورت غیر مستقیم، مسئله عاشورا را بین مردم زنده می‌کردند. هرگاه برای حضرت آب می‌آوردند که آن حضرت بنوشند، تا چشمشان به آب می‌افتاد،گریه می‌کردند؛ به یاد می‌آوردند و بر زبان جاری می‌کردند که پدر بزرگوارشان را با لب تشنه در کربلا شهید کردند. همچنین هروقت از کوچه‌های مدینه عبور می‌کردند و می‌دیدند یک حیوانی را کسی می‌خواهد ذبح کند، می‌ایستادند و سوال می‌کردند که آیا به این حیوان آب دادی یا نه؟ بعد از آنکه شخص جواب می‌داد می‌فرمودند:«من فراموش نمی‌کنم که پدرم حسین را در کربلا با لب تشنه شهید کردند». عطش امام حسین علیه‌السلام و اتفاقاتی که آن بزرگوار به چشم خود در کربلا دیده بودند، دست‌مایه و ابزار واقعی امام سجاد بود.امام سجاد در این سی و پنج سال، یکسره مبارزه می‌کردند. این مبارزه‌ها در شکل‌ها و قالب‌های مختلفی بود و به دوره‌های مختلفی تقسیم می‌شد. دوره اول به بعد ازحادثه عاشورا مربوط است که مبارزه امام سجاد با تبلیغات تند و خطبه‌های آتشین و با افشاگری درباره حادثه عاشورا در مجامع دولتی سرشار از ظلم بود. ایشان، آنچه از حادثه عاشورا که مردم باید بدانند را، بدون آنکه تقیه کنند یا ترس از کشته شدن داشته باشند، تبیین می‌کردند. این کار هم حرکتی سیاسی و روانی علیه تبلیغات دروغین دشمن محسوب می‌شد و هم باعث تقویت روحیه نزدیکان، مخصوصا اسرایی که با امام بودند، بود.از این نوع مبارزات، می‌توان به خطبه شام اشاره کرد. مردم شام در اثر تبلیغات چهل ساله معاویه شناخت صحیحی از اسلام و خاندان نبوت(ع) نداشتند. امام سجاد با کلام خود در مجلس یزید و در مقر حکومت اموی غوغایی ایجاد کرد و در میان اقشار مختلف مردم چنان تحولی به وجود آورد که یزید از ترس ایجاد شورش، به مؤذن دستور داد اذان بگوید اما با ادامه سخنان امام فشار افکار عمومی بر یزید اوج گرفت و او مجبور شد بر خلاف مواضع قاطع قبلی، خود را تبرئه کند و مسئولیت فاجعه کربلا را به گردن ابن زیاد اندازد.دوران امامت امام سجاد مصادف با یکی از سیاه‌ترین ادوار حکومت در تاریخ اسلام یعنی حکومت عبدالملک است. عبدالملک که بدون هیچ نوع پرده‌پوشی به مقدسات اسلام توهین کرده و آشکارا اصول اسلامی را زیر پا می‏گذاشت، برای امام سجاد تنگناهای بسیار شدیدی ایجاد کرد. امام سجاد نیز به دلیل رعب و اختناق شدیدی که در جامعه حکمفرما بود و با کنترل و تسلط شدیدی که حکومت جبار اموی برقرار ساخته بود، می‎دانستند که قیام در این برهه محکوم به شکست است و نتیجه‌ای در بر نخواهد داشت. به همین دلیل سعی می‌کردند تا با پایداری و اقدام عمیق به فکر تجدید حیات اسلام و بازآفرینی جامعه اسلامی باشند. دعا، از بهترین شیوه‌های تبیین معارف بلند اسلام و از موفق‌ترین راه‌های مبارزه بر ضد حکومت استبداد اموی بود. امام سجاد با بینشی شگرف و با درک درست زمان، سلاح دعا و مناجات را برای افشاگری تباهی‌های حکومت وقت و روشنگری افکار عمومی، نسبت به حقایق دینی و اسلامی برگزیدند؛ چرا که این شیوه پرنفوذ، توجه و حساسیت عاملان اموی را کمتر برمی‌انگیخت. امام در قالب دعا، افزون بر نشر فرهنگ انسان ساز اسلام، غاصبانه و نامشروع بودن حکومت بنی‌امیه و بدعت‌ها و جنایت‌های آن‌ها را نیز برای مردم تبیین می‌کردند.• امیر محمد رحیمی ٩٩عمرانhttps://t.me/AeeneRoshan_Kaktoosآیین روشنآیین روشنThu, 17 Aug 2023 16:03:48 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/و-ما-ادراک-ما-علی-c3feehdnrpczویژگی یاران امیرالمؤمنین با نگاهی به خطبه متقینآدمی موجودی‌ست مخیر، مخیر به انتخاب از میان ویژگی‌ها؛ ویژگی‌هایی که اگر اشتباه انتخاب شوند انسان را از عرش به فرش می‌رسانند و اگر درست انتخاب شوند او را به قله‌های بلند معرفت می رسانند که بلندترین آن‌ها وجود نورانی حضرت امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) است.اگر به سیاهۀ اصحاب و محبین علی(علیه‌السلام) نگاهی بیاندازیم، افراد زیادی را می‌بینیم که با انتخاب های درست‌شان خود را به این قله نزدیک و نزدیک‌تر کرده‌اند؛ از مالک اشتر و عمار گرفته تا سید علی قاضی.هرچند که میان همان اصحاب هم کسانی بودند که عدم توانایی در گرفتن تصمیم درست برایشان آتش دوزخ به همراه داشت؛ ولی مگر می شود وجود علی(ع) را درک کرده و باز هم اشتباه انتخاب کرد؟ اگر آن‌هایی که اصحاب امام بودند نتوانستند درست انتخاب کنند پس تکلیف ما چیست؟اصلا اشتر چگونه بود که امام در وصفش فرمودند: «دیگر هرگز کسی را مانند او نمی‌بینم.»؟عمار چه کرد که ھهگام شهادت‌، امام او را برادر خطاب کردند؟قاضی که دیگر امام ندیده بود؛ او چگونه تا این حد در دریای بی‌کران نیستی غرق شده بود؟تمام این سوالات مشغول خودنمایی در ذهنم بودند تا این‌که خطبه‌ای از نهج‌البلاغه به خاطرم آمد؛ خطبه‌ای که «همام بن شریح» را از حال برد و جان او را گرفت!«سپاس خداوند عز و جل را که پدیده‌ها را در حالی آفرید که از اطاعت‌شان بی‌نیاز، و از نافرمانی آنان در امان بود؛ زیرا نه معصیت گناه‌کاران زیانی به خدا می‌رساند و نه اطاعت مومنان برای او سودی دارد. روزی بندگان را تقسیم کرد و هر کدام را در جایگاه خویش قرار داد. اما پرهیزكاران! در دنیا داراى فضیلت هاى برترند؛ سخنان‌شان راست، پوشش آنان میانه‌روى، و راه رفتن‌شان با تواضع و فروتنى است. چشمان خود را بر آنچه خدا حرام كرده مى‌پوشانند و گوش‌های خود را وقف دانش سودمند می‌کنند. در روزگار سختی و گشایش، حال‌شان یكسان است و اگر نبود مرگی که خدا بر آنان مقدر فرموده، روح آنان حتی به اندازۀ بر هم زدن چشم، در بدن‌ها قرار نمی‌گرفت از شوق دیدار بهشت، و از ترس عذاب جهنم.خدا در جان‌شان بزرگ و دیگران كوچک مقدارند، بهشت براى آنان چنان است که گویى آن را دیده و در نعمت‌هاى آن به سر مى‌برند و جهنم را چنان باور دارند كه گویى آن را دیده و در عذابش گرفتارند.دل‌هاى پرهیزكاران اندوهگین و مردم از آزارشان در امان، تن‌های‌شان لاغر و درخواست‌های‌شان اندک و نفس‌شان عفیف و دامن‌شان پاک است.در روزگار كوتاه دنیا صبر كرده تا آسایش جاودانه قیامت را به دست آورند؛ تجارتى پر سود كه پروردگارشان فراهم فرموده است. دنیا مى‌خواست آن‌ها را بفریبد، اما عزم دنیا نكردند؛ می‌خواست آن‌ها را اسیر خود گرداند كه با فدا كردن جان، خود را آزاد ساختند. پرهیزكاران در شب بر پا ایستاده، مشغول نمازند. قرآن را جزء جزء و با تفكر و اندیشه مى‌خوانند، با قرآن جان خود را محزون کرده و داروى درد خود را مى یابند. وقتى به آیه‌اى برسند كه تشویقى در آن است، با شوق و طمع بهشت به آن روى آورند و با جان پر شوق در آن خیره شوند و گمان مى‌برند كه نعمت‌هاى بهشت برابر دیدگان‌شان قرار دارد و هرگاه به آیه‌اى مى‌رسند كه ترس از خدا در آن باشد، گوش دل به آن مى‌سپارند و گویا صداى بر هم خوردن شعله‌هاى آتش، در گوش‌شان طنین‌افكن است. پس قامت به شكل ركوع خم كرده، پیشانى و دست و پا بر خاک مالیده و از خدا آزادى خود را از آتش جهنم مى‌طلبند.پرهیزكاران در روز، دانشمندانى بردبار و نیكوكارانى با تقوا هستند كه ترس الهى آنان را چونان تیر تراشیده لاغر كرده‌است، كسى كه به آن‌ها مى‌نگرد مى‌پندارد كه بیمارند اما آنان را بیمارى نیست و مى‌گوید: مردم در اشتباهند! در صورتی كه آشفتگى ظاهرشان، نشان از امرى بزرگ است.از اعمال اندک خود خشنود نیستند و اعمال زیاد خود را بسیار نمى‌شمارند. نفس خود را متهم مى‌كنند و از كردار خود ترسناكند. هرگاه یكى از آنان را بستایند، از آنچه در تعریف او گفته شد در هراس افتاده مى‌گوید: «من خود را از دیگران بهتر مى‌شناسم و خداى من، مرا بهتر از من مى‌شناسد. بار خدایا، مرا بر آنچه مى‌گویند محاكمه نفرما، و بهتر از آن قرارم ده كه مى‌گویند و گناهانى که نمى‌دانند بیامرز. »و از نشانه‌هاى یكى از پرهیزكاران این است كه او را این‌گونه می‌بینى: در دین‌داری نیرومند، نرم‌خو و دوراندیش است؛ داراى ایمانى پر از یقین، حریص در كسب دانش، با داشتن علم بردبار. در توانگرى میانه‌رو، در عبادت فروتن، در تهیدستى آراسته، در سختى‌ها بردبار، در جستجوى كسب حلال، در راه هدایت شادمان و پرهیزكننده از طمع‌ورزى، مى‌باشد. اعمال نیكو انجام مى‌دهد و ترسان است. روز را به شب مى‌رساند با سپاس‌گزارى؛ و شب را به روز مى‌آورد با یاد خدا. شب مى‌خوابد اما ترسان و بر می‌خیزد شادمان؛ ترس براى این‌كه دچار غفلت نشود و شادمانى براى فضل و رحمتى كه به او رسیده است.اگر نفس او در آن‌چه دشوار است فرمان نبرد، از آن‌چه دوست دارد محرومش مى‌كند. روشنى چشم پرهیزكار در چیزى قرار دارد كه جاودانه است؛ و آن را ترک می‌كند که پایدار نیست. بردبارى را با علم، و سخن را با عمل، در می‌آمیزد.پرهیزكار را می‌بینی‌ كه آرزویش نزدیک، لغزش‌هایش اندک، قلبش فروتن، نفسش قانع، خوراكش كم، كارش آسان، دینش حفظ شده، شهوتش درحرام مرده و خشمش فروخورده است. مردم به خیرش امیدوار و از آزارش در امانند. اگر در جمع بى‌خبران باشد، نامش در گروه یادآوران خدا ثبت مى‌گردد و اگر در یادآوران باشد نامش در گروه بى‌خبران نوشته نمى‌شود.ستمكار خود را عفو مى‌كند؛ به آن كه محرومش ساخته مى‌بخشد؛ به آن كس كه با او بریده مى‌پیوندد. از سخن زشت دور، و گفتارش نرم، بدى‌هاى او پنهان و كار نیكش آشكار است.نیكى‌هاى او به همه رسیده، آزار او به كسى نمى‌رسد. در سختى‌ها آرام، و در ناگواری‌ها بردبار و در خوشى‌ها سپاس‌گزار است. به آن كه دشمن دارد ستم نكند و نسبت به آن كه دوست دارد به گناه آلوده نشود.پیش از آن كه بر ضد او گواهى دهند به حق اعتراف مى كند و آن‌چه را به او سپرده‌اند ضایع نمى‌سازد و آن‌چه را به او تذكر دادند فراموش نمى‌كند.مردم را با لقب‌هاى زشت نمى‌خواند؛ همسایگان را آزار نمى‌رساند؛ در مصیبت‌های دیگران شاد نمى‌شود؛ در كار ناروا دخالت نمى‌كند و از محدودۀ حق خارج نمى‌شود. اگر خاموش است، سكوت او اندوهگینش نمى‌كند و اگر بخندد آواز خنده او بلند نمى‌شود. اگر به او ستمى روا دارند صبر مى‌كند تا خدا انتقام او را بگیرد. نفس او از دستش در زحمت، ولى مردم در آسایش‌اند. براى قیامت، خود را به زحمت مى‌افكند، ولى مردم را به رفاه و آسایش مى‌رساند. دورى او از برخى مردم، از روى زهد و پارسایى، و نزدیک شدنش با بعضى دیگر از روى مهربانى و نرمى است. دورى او از تكبر و خود پسندى و نزدیكى او از روى حیله و نیرنگ نیست.»این کلمات اعجاب‌آوری که خواندیم، همان کلماتی بود که همام پس از شنیدن‌شان، از هوش رفت و جانش را تسلیم حضرت حق کرد.کلماتی که تاریخ انقضا ندارند و قرن هاست که جماعتی را مجذوب خود می‌کنند. کلماتی که تفکر و عمل به آن‌ها مالک و عمار و قاضی‌ها را ساخت. امام وقتی طلب عمار می‌کند، راه عمار شدن را نیز نشان می دهد ولی آیا چشمان ما آن قدر باز هستند که بتوانیم این راه را ببینیم؟محمد امین عزیزی @t.me/AeeneRoshan_Kaktoos آیین روشنآیین روشنSat, 15 Jul 2023 15:09:58 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/از-غدیر-تا-ظهور-eybng9dzup2kچگونه با آگاهی از واقعه غدیر خود را برای ظهور آماده کنیم؟غدیر را برترین عید امت می‌دانند، جشن می‌گیرند، شهر را چراغانی می‌کنند و شادی را به هم هدیه می‌دهند اما این عید را را نباید چنان معنا کرد که در جشن و شادی‌های یک‌روزه حبس شود و این جفایی‌ست در برابر این روز بزرگ! درست است که این خود، تکلیفی بر دوش شیعیان و مسلمانان می‌باشد، اما مسئلۀ اصلی ما دریافت حقیقت است آن هم از کامل‌ترین و صادق‌ترین انسان‌های عالم بشریت و در داستانی سرشار از درس و حکمت. درسی که درک غلط آن منشاء بسیاری از انحرافات جامعۀ دینی بوده و تنها کسی که می‌تواند فرجام گروه‌های از هم گسسته را مشخص کند، منجی عالم بشریت است؛ هم او که خود با فهم درست غدیر معنا می‌شود.عید غدیر تنها برای شیعیان نیست؛ حتی نمی‌توان آن را تنها برای مسلمانان دانست. این روز برای تمام مظلومان جهان است و عدالت‌خواهانی که می خواهند روزی پرتوی حق و عدل در جهان بتابد و همواره در اعماق مصائب و مشکلات، روزنه‌ای از امید در دل‌شان روشن است. هرچه به شخصیت امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) بیشتر نزدیک می‌شویم، معنای این روز بزرگ را بهتر درک خواهیم کرد؛ چرا که غدیر از علی(علیه‌السلام) می‌آید و به دنبال این نام اعظم حکومتی است که در آن عدالت را رأس ایمان و گردآورندۀ احسان می‌دانند.اگر عظمت این روز بزرگ را در تاریخ اسلام درک کنیم، سیرۀ انبیاء و اهل‌بیت را بهتر می‌شناسیم و در پی آن می‌توانیم درک درست‌تری از شرایط فعلی جامعه و نقش خود در گذرگاه تاریخ داشته باشیم. در این راستا باید به این مسئله توجه کرد که چه عواملی باعث ایجاد کج‌فهمی‌ها و انحرافات گستردۀ گروهی از مسلمانان از این واقعۀ بزرگ شده‌است. و درس بگیریم از آنان که با خیال پیروی از قرآن، رو در روی آن قرار گرفته‌اند .زمانی که بنای ساختمان ذهن بر مبنای تقلید و عشق کورکورانه چیده می‌شود در مواجهه با هر مسئله فرد دچار لغزش می شود و فرو می‌ریزد. علی(علیه‌السلام) را برای حکم به جنگ سرزنش می‌کند، بعد از پذیرش صلح بر پیمان‌شکنی اصرار می ورزد و برای باقی ماندن بر عهد او را خارج از دین می‌خواند.تصمیم‌گیری تحت تأثیر هیجانات و احساسات و خالی از عقلانیت، از جمله دلایل انحراف گروه‌های مختلف در تاریخ بوده‌ است. در این شرایط اندیشه‌ورزی را باید از مهم‌ترین وظایف خود دانسته و در تلاش باشیم مبنای فکری خود را بر اساس اسلام ناب حقیقی بسازیم و بایدها و نبایدها را در چهارچوب اسلام، با کنار هم قرار دادن قرآن و اهل بیت، پیدا کنیم تا در مواجهه با هر شبهۀ ایجاد شده در حاله‌ای از ابهامات غرق نشویم و قدرت تشخیص درست از غلط را داشته باشیم. در قرآن نیز به کرات بر اهمیت تفکر تأکید شده است:«هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَالَّذِینَ لَا یَعْلَمُونَ إِنَّمَا یَتَذَکَّرُ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ» آیا آنان که می‌دانند با آنان که نمی‌دانند برابرند؟ تنها خردمندان متذکر می‌شوند .از مهم‌ترین عواملی که برای افزایش معرفت و آگاهی در اسلام به آن پرداخته شده؛ مطالعه است. خداوند در اولین آیاتی که بر پیامبرش نازل می‌کند به او می‌فرماید: «اقرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ؛ خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ...». اولین آیات نور با «اقرَأْ» بر جان و دل پیامبر اکرم جاری گشته است و این خود نشان از اهمیت و جایگاه مطالعه در اسلام دارد. انسان باید اهل مطالعه و اندیشه‌ورزی باشد و با تفکر، به سمتی حرکت کند که به حقایق و معارف ناب اسلام دست یابد و پس از رسیدن به پایداری نسبی در نظام فکری خود، برای رشد و تأمل در اندیشه‌های گذشته تلاش کند. در ادامه نیز می‌تواند به بررسی و نقد اندیشه‌های دیگران بپردازد. انسان باید توجه داشته باشد نقش آفرینی فعالانه در عرصه‌های مختلف صرفا بر اساس احساسات و هیجانات، بدون تلاش برای درک عمیق‌تر کنش‌ها ممکن نیست.مطالعۀ زمینه‌های مختلف و حوزه‌های گسترده‌ای دارد؛ در این میان انتخاب مرتبط‌ترین بخش از اتلاف زمان و انرژی جلوگیری می‌کند و کمک‌کننده است. در میان علوم مختلف، تاریخ یک علم هویت‌ساز است و پلی‌ست میان گذشته، حال و آینده. تاریخ ریشه‌ای‌ است که انسان را به هویت و ماهیت گذشتۀ خود مرتبط می سازد و باید با کسب آگاهی دربارۀ آن، این ریشه ها را مستحکم‌تر کرد. کسانی که نسبت به آن بی‌توجه هستند، در برهه‌های حساس تاریخی گم می‌شوند و با وزش هر طوفان از هویت خود جدا و سرگردان می‌شوند . هرچه دانش ما از این علم بیشتر باشد، درخت وجودی‌مان در لایه های عمیق‌تری ریشه می‌دواند و آسیب‌پذیری ما در برابر حوادث کمتر خواهد شد؛ چرا که تاریخ تکرار می‌شود و با بررسی آن و پیدا کردن الگوی رفتاری اهل بیت می‌توان از تکرار اشتباهات در تاریخ جلوگیری کرد و از آن عبرت گرفت. در قرآن نیز به عنوان تنها کتاب نجات‌بخش عالم بشریت اشاره شده است: «لَقَدْ کَانَ فِى قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِاولِى الْأَلْبَابِ»؛ در سرگذشت آن‌ها درس عبرتى براى صاحبان اندیشه بود.باید توجه داشت که فهم درست تاریخ مستلزم آن است که درک درستی از روابط علت و معلولی حوادث تاریخی داشته باشیم. رها کردن آمیختگی‌ها و پیچیدگی‌های تاریخی و انباشته شدن علامت سوال‌ها در داستان‌های تاریخی بدون توجه به این روابط، می تواند نتیجۀ عکس داشته باشد و به استنباط غلط بینجامد. در نتیجه می‌توان اذعان داشت که مطالعۀ تاریخ گام مثبتی است برای پیدا کردن بایدها و نبایدها در سیرۀ اهل بیت و آموزه‌های قرآنی.از دیگر عواملی که به سازماندهی مبانی فکری کمک می‌کند؛ داشتن همراه در این مسیر است. درک این مبانی نیز همچون علم، علاوه بر مطالعه نیاز به استاد و راهنمایی دارد که نگاه گزینشی به تاریخ نداشته باشد و بتواند با نگرشی عمیق‌تر به وقایع تاریخی، برای ابهامات راه‌حلی درست معرفی کند. مطالعۀ گوشه‌ای از تاریخ و نتیجه‌گیری از آن برای درک کلی سیرۀ اهل‌بیت آسیب‌های بزرگی به دنبال دارد و می‌تواند از دلایل کج‌فهمی‌ها از حوادث تاریخی باشد. علاوه بر این نکات، رجوع به کسی که در گذشته مراتب علم را در موضوعات مورد نیاز ما به صورت تخصصی طی کرده است موجب سهولت درک علل مختلف حوادث و وقایع خواهد بود.گاهی در تاریخ با داستان‌هایی مواجه می‌شویم که در ظاهر افراد علی‌رغم داشتن آگاهی نسبی، دچار انحراف از مسیر حق شده‌اند. تاریخ، پیوسته محلی‌ست برای نبرد میان و حق و باطل؛ بعضی وقت‌ها انسان فراموش می‌کند همواره عواملی هستند که ایمان او را نشانه گرفته‌اند و در نهایت خوش‌بینی خود را در دنیا غرق می‌کند. در حالی که دنیا سرتاسر امتحان و ابتلاء می‌باشد و انسان دائما در حال تصمیم‌گیری‌ بوده و بین مسیر حق و باطل در حرکت است. بارزترین ویژگی آن نیز، دشوار بودن تشخیص آن‌هاست. آنجا که قرآن سر نیز‌ه‌ها می‌کنند، کسانی همراهان حقیقی علی(علیه‌السلام) می‌مانند که حقیقت وجود او و فریب دشمنان را شناخته باشند. با شناخت این عوامل می توان تا حد ممکن قلب را از آسیب‌ها و انحرافات دور نگه‌داشت. پس از شناخت دشمن نیز باید به دنبال مناسب‌ترین راه برای ایستادن در مقابل آن بود. در تاریخ آمده است، زمانی که حسین(علیه‌السلام) با هرآنچه که دارد به نبرد باطل می‌رود، عده‌ای برای عبادت سر به بیابان گذاشتند. درست زمانی که ولی مومنان امر به مقابله با باطل می‌کند و در شرایطی که جبهه‌ی حق و باطل به این وضوح روشن است، کسانی که درک درستی از حقیقت دین و شرایط زمانه ندارند در گوشه‌ای به عبادت می‌پردازند و به خیال خود پیرو دین هستند. شناخت درست حق و باطل و پیروی از ولی بر حق از مهم‌ترین وظایف مسلمانان است تا تلاش کنند تا حد ممکن با گرفتن تصمیمات درست و به موقع، از کوچک‌ترین دو راهی‌ها در زندگی روزمره گرفته تا مهم‌ترین آن‌ها، خود را از انحرافات و آسیب‌ها حفظ کنند.حال که ما در حساس‌ترین و حیاتی‌ترین برهۀ تاریخ اسلام زندگی می‌کنیم، در دورانی که ولی عصر ما در انتظار زمان ظهور است، چقدر نسبت به این مسئله آگاهی داریم و از ولی خود تبعیت می‌کنیم؟ با وجود تمام منابعی که در اختیارمان قرار گرفته‌است، چقدر از این فرصت‌ها برای رسیدن به او بهره برده‌ایم؟ برای شناخت او چه کرده‌ایم؟چقدر دشمنان او را شناخته‌ایم و در مقابل آن ها چه کرده‌ایم؟در نهایت بیایید تمام این مطالب را کنار هم بگذاریم و پازل غدیر را تکمیل کنیم...این روز برای تمام مظلومان جهان است و عدالت‌خواهانی که می‌خواهند روزی پرتوی حق و عدل در جهان بتابد و همواره در اعماق مصائب و مشکلات، روزنه‌ای از امید در دل‌شان روشن است.اگر این روز بزرگ را در تاریخ اسلام بفهمیم، سیره‌ی انبیاء و اهل بیت را می‌فهمیم و در پی آن می‌توانیم درک درست‌تری از شرایط فعلی جامعه‌ و نقش خود در گذرگاه تاریخ داشته باشیم.باید توجه داشت که فهم درست تاریخ مستلزم آن است که درک درستی از روابط علت و معلولی حوادث تاریخی داشته باشیم.تاریخ پیوسته محلی‌ست برای نبرد میان و حق و باطل. بعضی وقت‌ها انسان‌ فراموش می‌کند همواره عواملی هستند که ایمان او را نشانه گرفته و در نهایت خوش‌بینی خود را در دنیا غرق می‌کند.فاطمه صفاری عهدیه https://virgool.io/p/eybng9dzup2k/@t.me/AeeneRoshan_Kaktoos آیین روشنآیین روشنFri, 14 Jul 2023 17:42:40 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/وحدت-آفرین-e7monr0mecquرابطه غدیر با وحدتنبی مکرم اسلام ۲۳سال در مسیری تلاش کردند که مسیر هدایت مردم بود. هدف مسیر این بود که صدای اسلام یعنی تسلیم امر خدا بودن و یا به تعبیری دیگر سلم و امنیت به گوش جهانیان برسد. برای استمرار این مسیر هدایت، لازم بود شخص دیگری پس از پیامبر آن را ادامه بدهد. در غیر این صورت رسالت پیامبر نیمه تمام باقی می‌ماند.«يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا اُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ»؛ ای پیغمبر، آنچه از خدا بر تو نازل شد [به خلق] برسان که اگر نرسانی تبلیغ رسالت و اداء وظیفه نکرده‌ای؛ و خدا تو را از [شر] مردمان محفوظ خواهد داشت، و خدا کافران راهدایت نخواهد کرد. (سوره مائده- آیه۶۷)اما متاسفانه علی رغم تلاش‌های پیامبر، رسالت نیمه تمام ماند و پروژۀ نبوت که بسیار موفق پیش می‌رفت، دچار یک خلاء اساسی شد و ۲۵ سال یک شکاف عمیق بین رفتار ظاهری نبوت و ولایت پدید آمد. همان‌ طور که نبوت و نبی را کسی جز خدا نمی‌تواند تعیین کند، آن کسی را هم که بنا بود این مسیر را ادامه بدهد، طبیعتا مردم نمی‌توانستند تعیین کنند و مصداقش را بشناسند؛ باید خداوند او را معرفی کند و پیامبر اکرم از قول خداوند در غدیر همین مسئله را بیان فرمودند: «مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا عَلِيٌّ مَوْلَاهُ»؛ هر کس که من مولای اویم، این علی مولای اوست.مسئلۀ غدیر خط‌‌کش تمایز بین حق و باطل است. هر طرفی که غدیر را قبول داشته باشد، طرفی است که می‌خواهد نبوت را استمرار بدهد. متقابلا طرفی که غدیر را قبول نداشته باشد، طرفی است که می‌خواهد مسیر هدایت را از بین برده و عملا نبوت را متوقف کند. طبیعتا تنها یک طرف، حق و یک طرف باطل است. شاید واضح‌ترین تعابیر در این باره را حضرت امام هادی(علیه‌السلام) در زیارت غدیریه دارند که دراین زیارت خطاب به حضرت امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) می‌فرمایند: «أَشْهَدُ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ أَنَّ الشَّاکَّ فِیکَ مَا آمَنَ بِالرَّسُولِ الْأَمِین»؛ شهادت می‌دهم ای امیرالمؤمنین که شک‌کنندۀ در تو، اصلاً به رسول امین ایمان نیاورده است. در همین زیارت داریم: «السَّلامُ عَلَیْکَ یَا دِینَ اللَّهِ الْقَوِیمَ وَ صِرَاطَهُ الْمُسْتَقِیمَ»؛ سلام بر تو ای دین قویم پایدار و ای صراط مستقیم آن. «أَشْهَدُ أَنَّکَ الْمَعْنِیُّ بِقَوْلِ الْعَزِیزِ الرَّحِیمِ: وَ أَنَّ هَذَا صِرَاطِی مُسْتَقِیما»؛ امام هادی(علیه‌السّلام) می‌فرمایند: «شهادت می‌دهم که این گفته و آیۀ خدای عزیز رحیم که: و این صراط من مستقیم است، تو هستی.» تو صراط مستقیم هستی و طبیعتا کسی که در صراط مستقیم شک کند، انگار در نبوت شک کرده و کسی که نسبت به نبی و نبوت دچار شک است، انگار ایمان نیاورده است. گاهی تندتر از این تعابیر هم وجود دارد؛ مثلا: «فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ سَاوَاکَ بِمَنْ نَاوَاکَ»؛ لعنت خدا بر کسانی که تو را با دشمنانت هم‌تراز پنداشتند یا کسانی که از دشمنان تو پیروی کردند.نکته قابل توجه آن است که اگر کسی «دین الله القویم» را نداشته باشد، اصلا انگار دینی ندارد و ایمانش ناقص است، اما آیا نتیجۀ این حرف این است که ما هرجا که رسیدیم، آن را بیان کنیم؟ نه، این یک بحث اعتقادی است، اما ابراز آن موضوع دیگری است. ابراز یعنی فریاد بزنیم «أشهَدُ أنَّ عَلِیّاً وَلیُّ اللّه» یا مثلاً‌ «اللّهُمَّ العَن قَتَلَةَ أمیرِالمُؤمِنین» یا حتی از این هم صریح‌تر بگوییم. اعتقاد قلبی اصلا توقف ندارد و کم‌رنگ هم نباید بشود و این، تندروی و افراط نیست. اعتقاد قلبی یک اعتقاد جازم است، اما وقتی می‌خواهیم این اعتقاد قلبی را بیان کنیم، از ساحت اعتقاد به ساحت عمل و فقه وارد می‌شود. اعتقاد عقیده و کلام است و باید محکم به آن پافشاری کنیم، اما ابراز آن فقه است. فقه هم تابع یکی از احکام پنجگانه است؛ یا واجب است یا حرام، یا مستحب یا مکروه و یا مباح است. طبیعتا در جایی که مفسده‌ای نیست، حکم اولی این است که این عقاید را ابراز کنیم؛ یعنی هم ولایت امیرالمؤمنین و هم برائت از دشمنان ایشان را اعلام بداریم. در عمل به فقه اما گاهی عنوان ثانوی و تزاحم پیش می‌آید. فرض کنید بحث مصلحت مطرح می‌شود، بحث حفظ جان مسلمین یا بحث تحریک نکردن احساسات دیگران پیش می‌آید. این‌که ما دشمن یا دوست را الان وسط هوای گرگ‌و‌میش نباید تحریک کنیم؛ طبیعتا این‌جا تقیه و سکوت داریم، رده‌بندی عقاید داریم و این هم از واضحات تشیع است.پس این اشکال که می‌گویند مگر شیعه نیستید، پس چرا بیان نمی‌کنید؟ می‌گوییم تشیع اعتقاد است و ابرازهایش در فقه است و این ابراز قطعا تابع شرایط می‌باشد. بنابراین قاعدۀ کلی این است که ما دو ساحت و زمینه داریم؛ تفکرات شیعه در اعتقاد هیچ‌وقت نباید تعطیل شود، اما در ابراز اعتقادات رده‌بندی داریم.اما بحث وحدت در کجای این ماجرا ملموس است؟ اگر با یک غیر شیعه‌ برخورد داشته باشیم که به غدیر به آن معنایی که ما معتقدیم، معتقد نباشد، اولا او را قاتل حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) نخواهیم دانست. شاید بتوان گفت بیش از ۹۰ درصد از جامعه‌ی اسلامی غیر شیعی اصلا این حرف‌ها را نمی‌دانند. اصلا نمی‌دانند و خبر ندارند که بنی‌امیّه چه بلایی سر اسلام آورده است! چه دسیسه‌هایی که در روایات نشده است! چه کتمان‌ها که صورت نگرفته است! چه دفن‌هایی که انجام نشده است! و چه تحریف‌هایی که رخ نداده است! از اینها خبر ندارند. پس اولا این افراد دشمن ما نیستند. ثانیا اگر آن برائت در قلب و عقیدۀ من حاکم است، آن نسبت به دشمنان است و نه نسبت به این برادرم که خبر ندارد. لذا شما می‌بینید اگر از کسانی که معاند بودند، پیش اهل بیت می رفتند و احیانا جسارتی می‌کردند، حضرات(علیهم‌السلام) به مقتضای آنان پاسخ می‌دادند. مثل امام حسن(علیه‌السلام) که به «مُغَیره» یک‌جور پاسخ دادند، اما آن‌جایی که شخصی از راه رسید که فضای رسانه‌ای او را فریب داده بود و دشنام می‌داد، خیلی نرم با او برخورد کردند، او را تحویل گرفتند و اطعام کردند؛ چون می‌دانستند رسانه این افراد را گول زده است و‌ آن فرد قاصر است. رفتار ما با «مغیره» و «قُنفذ» متفاوت است. اهل بیت با این افراد دو جور برخورد می‌کردند و تنوع رفتار داشتند.سوالی که این‌جا پیش می‌آید این است که آیا ما می‌توانیم در جامعۀ اسلامی و در بین همۀ فرقه‌های اسلامی برادرانه رفتار کنیم؟ جواب این است که هم از جهت تئوریک می‌توانیم و هم در عمل. اصولا مادامی که اجتهاد هست و معصوم حاضر نیست، امکان ندارد که اختلافی پیش نیاید و بعضی اختلافات نیز ازبین‌رفتنی نیستند؛ حتی درون تشیع هم همین است. اگر بخواهیم در رفتار و کردار ملاک را بر اختلافات بگذاریم، درون شیعه هم منهدم می‌‌شود! چون در شیعه نیز فرقه‌های مختلف وجود داشته و بین این فرقه‌ها هم اختلاف هست. اگر این نگاه حکم‌فرما باشد، شیعه و شیعه هم با هم نمی‌توانند زندگی کنند؛ چه برسد به شیعه و سنی یا مسلمان و مسیحی. در حالی که اگر آن وحدت رویه در ذهن باشد، همۀ کسانی که به جبهۀ توحید کمک می‌کنند، در یک جبهه قرار می‌گیرند؛ بدون این که بخواهیم بی‌جهت همدیگر را تطهیر کنیم.ما یک‌سری تمایزات فکری با اهل سنت، مسیحیت، یهودیت و دیگر ادیان داریم، اما اگر در یک جبهه قرار گرفتیم، در حکم آیه‌ی شریفۀ «تَعَالَوْا إِلَى کَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَیْنَنَا وَبَیْنَکُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إلاّ اللَّه وَلَا نُشْرِکَ بِهِ شَیْئًا» هستیم.وقتی به جبهۀ توحید کمک می‌کنیم، از عقایدمان حتی به اندازۀ یک ارزن دست نمی‌کشیم و به قول شهید مطهری از یک مستحب هم کوتاه نمی‌آییم؛ اما این به این معنی نیست که دیگران را انکار کنیم یا بخواهیم آن‌ها را در جبهۀ خودمان بیاوریم. ما با توهم اهل سنت طرفیم. یعنی چه؟ یعنی عموم مردم ما شاید این‌طور فکر می‌کنند که اهل سنت همه‌شان قاتل حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) را دوست دارند، همه‌شان قاتلان امام حسین و امیرالمؤمنین(علیهما‌لسلام) را دوست دارند، همه‌شان موافق سقیفه‌اند به معنی این که حقی بوده و پایمال شده است، اما اصلا این‌طور نیست. کسانی در گذشته کارهایی کردند و عده‌ای بعدا آمدند روی پشته‌های تحریف و کتمان قرار گرفتند و اصلا خبر ندارند قضایا چه بوده است. ما نسبت به آن‌ها توهم داریم، چون فکر می‌کنیم همه ناصبی و دشمن اهل بیت(علیهم‌السّلام) هستند. از آن طرف آن‌ها هم نسبت به ما می‌گویند این‌ها مشرک هستند، امیرالمؤمنین را برتر از پیغمبر و خدا می‌دانند! اهل سنت نیز بعضا توهماتی نسبت به شیعیان دارند، جامعه‌ی ما هم توهماتی نسبت به اهل سنت دارد. در این هیاهو عنصر وحدت‌آفرین چیست؟مرحوم علامه‌ امینی(رحمة‌اللّه‌علیه) می‌خواست یک کتابی درباره‌ی ادبیات غدیر بنویسد، ایشان در مصادر اسلامی می‌گشت و اشعاری را که شیعه و سنی راجع به غدیر سروده بودند، جمع ‌می‌کرد. چون شعر خیلی مهم است. در واقع شعر رسانۀ آن زمان بوده است. علامه امینی می‌خواست بگوید در رسانۀ آن زمان، غدیر به معنی امامت بوده است. اشعار را جمع ‌کرد و در کنار این اشعار، چون این‌ها را سال به سال منتشر می‌کرد، بعضی از مباحث امامت امیرالمؤمنین را هم مطرح می‌کرد یا اشکالاتی را به غاصبان سقیفه وارد می‌کرد. و یا گاهی اوقات نیز شبهاتی علیه شیعه را پاسخ می‌گفت. علامه‌ امینی سعی کرد با مصادر اهل سنت این موارد را بیان کند تا نشان دهد که آن چیزی که ما از غدیر معتقدیم، در منابع آن‌ها نیز یافت می‌شود. و این مزیت مهمی‌ است که ما از منابع اهل سنت هم می‌توانیم مطالبمان را استخراج کنیم. به همین علت کتاب «الغدیر» وحدت‌بخش است؛ چون با استفاده از مصادر اهل سنت سعی کرده عقاید شیعه را تبیین کند. یعنی ما را بشناسید و سپس نقد کنید؛ نه این که توهمی از ما داشته باشید. از این طرف به ما هم یاد می‌دهد وقتی می‌خواهید با آن‌ها مواجه شوید، بدانید همه‌شان «ابن تیمیه» نیستند. «ابن تیمیه‌»ها یک طیفند که طیف‌های زیادی نیز مخالف و دشمن این‌ها هستند. ما باید عقاید آن‌ها را بشناسیم، آن وقت راحت‌تر می‌توانیم با هم گفت‌وگو کنیم تا آن‌ها هم ما را بشناسند. وحدت یعنی باید مباحثۀ منصفانۀ علمی، دقیق و آکادمیک صورت بگیرد. بدون مباحثۀ علمی وحدت رخ نمی‌دهد، چون اگر ما خودمان باشیم، درون‌گرایی می‌کنیم و همۀ آن‌ها را با یک چوب می‌زنیم. آن‌ها هم اگر درون‌گرایی کنند، ما را با یک چوب می‌زنند و ما درواقع دو توهم از یکدیگر را نقد می‌کنیم.کسی که شیعۀ امیرالمؤمنین است و تشیع را حقیقت اسلام می‌داند، باید پیرو اهل بیت باشد و باید دلش بتپد برای این‌که افراد دیگری را هم به این مکتب اضافه کند. آن روایات امام صادق و امام عسکری(سلام‌اللّه‌علیهما) را یادمان نمی‌رود که می‌فرمودند شما هدایت‌گر نیستید؛ با درفش نباید دین را در ذهن مردم القاء کرد، وظیفۀ ما تبلیغ است. پیغمبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) هر کس را که برای غدیر تبلیغ کند، دعا کرده و هر کس را که بی‌خیال غدیر و جزو خاذلان باشد، نفرین کرده است. باید حقیقت را بگوییم، ولی مجادله و دعوا نکنیم. ما حرفمان را مستدل می‌زنیم. «إنّا هَدَیناهُ السَّبیل»؛ دوست داریم این‌جوری باشد، «إمّا شاکِراً و إمّا کَفوراً» یعنی بگیر و ببند نمی‌کنیم.متأسفانه غدیر در جامعۀ ما غریب است. وقتی ما وظیفه‌مان را نسبت به غدیر انجام داده‌ایم، که غدیر سبک زندگی ما را بسازد. چطور شب یلدا یا عید نوروز وارد سبک زندگی مردم شده است؟ غدیر که «عیداللّه الأکبر» است هم باید سبک زندگی ما را تغییر دهد. تا وقتی این سبک زندگی تغییر نکرده، معلوم است ما غدیر را بین شیعیان ترویج نکرده‌ایم. غدیر که «عیداللّه الاکبر» است، باید بیش از ایام دیگر بروز کند. اگر بیشتر بروز کرد، معلوم است که ما تازه غدیر را قدری بین شیعیان تبلیغ کرده‌ایم.هر طرفی که غدیر را قبول داشته باشد، طرفی است که می‌خواهد نبوت را استمرار بدهد. متقابلاً طرفی که غدیر را قبول نداشته باشد، طرفی است که می‌خواهد مسیر هدایت را از بین برده و عملاً نبوت را متوقف کند.اعتقاد قلبی یک اعتقاد جازم است، اما وقتی می‌خواهیم این اعتقاد قلبی را بیان کنیم، از ساحت اعتقاد به ساحت عمل و فقه وارد می‌شود.کتاب «الغدیر» وحدت‌بخش است، چون با استفاده از مصادر اهل سنت سعی کرده عقاید شیعه را تبیین کند. یعنی ما را بشناسید و سپس نقد کنید، نه این که توهّمی از ما داشته باشید.وحدت یعنی باید مباحثه‌ی منصفانه‌‌ی علمی و دقیق آکادمیک صورت بگیرد. بدون مباحثه‌ی علمی وحدت رخ نمی‌دهد، چون اگر ما خودمان باشیم، درون‌گرایی می‌کنیم و همه‌ی آن‌ها را با یک چوب می‌زنیم.پیغمبر هر کس را که برای غدیر تبلیغ کند، دعا کرده و هر کس را که بی‌خیال غدیر و جزو خاذلان باشد، نفرین کرده است. باید حقیقت را بگوییم، ولی مجادله و دعوا نکنیم. ما حرفمان را مستدل می‌زنیم. «إنّا هَدَیناهُ السَّبیل»امیر محمد رحیمی t.me/AeeneRoshan_Kaktoos آیین روشنآیین روشنThu, 13 Jul 2023 19:18:43 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/لبه-واجب-شمشیر-vsbes2f6cdbuمی‌خواستم بدایت این متن با سلامی به گرمای هوای این روزها باشد اما دریغ که چند روزی است جو اطراف‌مان با اندکی برودت بهاری آمیخته گشته است. شاید هم هوای این روزها برای‌تان گرمابخش باشد و این توصیف‌ام، متعجب‌تان کرده باشد. خواستم خاطرنشان کنم که متعحب نشوید. به هر حال سنی از ما گذشته و جسم‌مان در برابر سختی‌های روزگار آسیب‌پذیرتر جلوه می‌کند.در این وادی که تأملی افزون می‌کنم، با خود می‌گویم به راستی بیش از 4 سال از نخستین مواجهه‌هایم با مشغله‌های دل‌پذیر دانشجویی گذر کرده و این سیر ایام، پر از هم افسوس و هم یاد خوش است.آن زمانه‌ای که نودانشجویی گریزپا در میانه‌ی دانشگاه بودم، آغازین گام‌های مسیر طولانی مدت فعالیت دانشجویی‌ام از همان اتاقکِ دوست داشتنی نیم طبقه‌ی فعال‌پرورترین دانشکده‌ی شریف بود. طریقی که در مَطلَعش، بیشتر نگرشی از مَنظَر سرگرمی و از بَهرِ مشغولیت در هنگامه‌ی فراغت به آن داشتم. اما هر چه که پیش‌تر می‌رفت و به فرازش نیل می‌کرد، این فهم بیشتر برایم قالب‌ریزی می‌شد که خیلی هم نگاه حاشیه‌ای نباید بِدان داشت.آدمی برای رشد و تعالی‌اش نیاز مسلّمی به کسب تسلط در مهارت‌هایی دارد که با فراگیری دروس تحصیلات عالی به آن دست پیدا نمی‌کند. مهارت‌هایی که هم در نقاطی برای رشد انسان به ما هو انسان سودمندتر است هم بازدهی‌اش را ازدیاد می‌بخشد.نباید کم اعتنا باشیم به آن که ما پیش از هر چیز، انسان بودن و زیست اجتماعی با هم‌نوعانمان را باید خوب بیاموزیم. به هر میزانی که فرد موفق در عرصه‌ای برای خودمان یا متعهد نسبت به ارزش‌هایی هم باشیم تا آن روزی که احتیاج پیشینی‌اش را مظروف شخصیت‌مان نکرده باشیم، انسانی نافذ و کامیاب در جامعه پیرامونی خود نخواهیم بود.شاید بهتر باشد این‌چنین گفت که، کسب این مهارت‌ها واجب است!و از آن‌جایی که در میان عمده ورودی‌های شریف، میزان وقت‌گذاری پیشاکنکور بر تقویت ظرفیت‌های خویش در این عرصه‌ها کمتر از کرانه‌ی نیاز است. و این مسئله هم روشن است که هر چه دیرتر بشود، هزینه ناشی از کسب این خبرگی‌ها بر طبق الگوی نمودار نمایی افزایش خواهد یافت. نتیجه حاصلی که عام‌پذیرتر است، همین است که بهترین دوره برای کسب و تقویت خود در این عرصه‌ها همین دوران دانشجویی است.آن سوی لبه‌ی شمشیر هم غرق شدن بی محابا در این جذابیت‌های سودده دانشجویی است که دانشجو را از بخشی از اصالت‌اش مُنفَک نگاه داشتن و تبعید وی در مسیری غیر عادی است.نسبت به متذکر شدن این مضمون هم نباید نسیان داشت که ضرورت نگاه در شأن منزلت به آن جنبه مذکور، ما را از اهمیت توفیق در عرصه دانش‌جویی به معنای خودش باز دارد.در واقع چالش اصلی دوران دانشجویی و تثبیت حیات فراخور آن، التفات به این نکته است که بایستی در این روزگار به تعیین چالاک‌تر نقطه بهینه خودمان در طیف تعاملی این دو لبه‌ی شمشیر برویم تا زیست اجتماعی برازنده را حصول کنیم.آن چیزی که تفاوت را در میان انسان‌های حاضر در این وهله رقم می‌زند، چالاکی در انتخاب و گزینش درست است. هر چه چالاک‌تر بتوان بهینه‌ترین ناحیه‌ی طیف را تشخیص داد و در راستای‌اش گام برداشت، ظرفیت وجودی برای پیشی گرفتن در مسیر بهروزی مهیاتر است.کنون که تقریبا به حدود فرجام این مسیر طولانی رسیده‌ام، حضور در فضای دانشجویی شریف را امری واجب می‌دانم که نباید راحت آن را کنار گذاشت. مسئله‌ای که نسبت به آن از مرتبه سرگرمی‌مآبانه بودن به واجب‌الأمر بودن‌اش تغییر نگرش داشتم. در جایگاه سرگرمی نگاه کردن به آن خیلی رواج دارد چرا که در این نگاه، بیشتر تکیه‌اش هم بر خوشی‌های لحظه‌ای و همان مشغله‌های فراغت است و اگر به خیال مواجهه‌ی درست با آن هستیم، خیلی باید مراقب عبور از این مرز و صرفا سرگرمی ندیدنش باشیم.بهنام بالغی 97 نفت https://t.me/AeeneRoshan_Kaktoos آیین روشنآیین روشنThu, 27 Apr 2023 12:56:50 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/مردم-چه-کاره-اند-tu1kltprxbfnتوضیحاتی درمورد یک حکومت ایده آل: به نام او... امام علی(ع) نزدیک به پنج سال زمام حکومت مسلمانان را بر عهده داشتند. پنج سالی که فراز و نشیب‌های فراوانی داشت؛ سه جنگ بزرگ جمل، صفین و نهروان در سال‌های ابتدایی توان بسیاری از حضرت گرفت. تجربه‌ی حکمیت در جنگ صفین مسلمانان و مردم کوفه را به این باور رساند که می‌شود بر روی حرف علی(ع) حرف زد و حتی می‌شود نظری برخلاف نظر خلیفه را تحمیل کرد و به اجرا رساند. این باور باعث شده‌ بود در دو سال منتهی به شهادت امیرالمومنین(ع) مردم دیگر حرف شنوی گذشته را از امام نداشته‌ باشند و هرکس برطبق منافع شخصی و گروه خود رای می‌داد و عمل می‌کرد مثلا زمانی‌که امام، مردم را برای جهاد و جنگ با غارت‌گران فرامی‌خواند، به بهانه‌ی برداشت محصول یا گرم‌ بودن هوا از همراهی امام امتناع می‌کردند. معاویه نیز از این فرصت استفاده‌ کرد و شروع به بدگویی و تهمت‌زدن به امیرالمومنین(ع) نمود تا افکار عمومی را از حضرت، دور و مردم را بیشتر مجاب کند که حضرت را همراهی نکنند. معاویه در این مدت جهت ایجاد ترس و وحشت و ناتوان نشان‌دادن دولت امام، دست به غارت‌های فراوان در سرزمین‌های اسلامی ‌زد و حتی مناطق مهمی مثل مصر را که از نظر ثروت، بسیار حائز اهمیت بودند را نیز فتح و از تحت فرمان امام علی(ع) خارج کرد. به همین علت به دو سال پایانی حکومت حضرت «الغارات» می‌گویند. حضرت علی(ع) در هیچ دوره‌ای جز این دوره آرزوی مرگ نکرده‌ بودند که نشان از شدت وخامت اوضاع دارد.بی‌شک در دوره‌ی«الغارات» رموز فراوانی وجود دارد که رمزگشایی از آن‌ها برای جامعه‌ی امروز ما نیز راهگشا خواهد بود. خداوند در قرآن می‌فرمایند: «ما رسولان خود را با دلایل روشن فرستادیم و با آنها کتاب و میزان نازل کردیم تا [مردم] به عدالت قیام کنند.» یعنی اگر بهترین و برترین انسان تاریخ نیز زمام امور را در دست داشته‌ باشد این مردم هستند که وظیفه دارند حرکت کنند، جریان ایجاد کنند و جامعه را بر مبنای عدالت و آزادی برپا کنند. امام علی(ع) علی‌رغم تبیین مسیر درست، تنها به احساس مسئولیت خود مردم تکیه کرده‌ بودند. این احساس مسئولیت همان نقطه‌ی نهایی است که انسان مومن باید به آن برسد.در دوره‌ی الغارات امام بسیار تلاش کرد تا این حس مسئولیت‌پذیری را در مردم زنده کند؛ اما سلاحی جز صحبت و سرزنش دراختیار نداشت و البته نمی‌خواست از ابزار قهریه یا تبعیض برای جلب نظر مردم و بزرگان استفاده کند. امام بارها تاکید کرده‌ بود که نمی‌خواهد با زور شمشیر و یا فاسدکردن جامعه -مثل روشی که معاویه در پیش گرفته‌بود- مردم را با خود همراه کند. اصحاب به امام بارها می‌گفتند که عدالت و شیوه‌ی حکومت ایشان باعث رنجش سران قبایل می‌شود و در جامعه‌ی عرب بدون داشتن نظر بزرگان قبایل، نمی‌توان کاری انجام داد و درخواست داشتند که حضرت به ایشان اهمیت بیشتری بدهند. مالک اشتر نیز در یکی از نامه‌هایش به امام می‌نویسد: «بیشتر مردم حق را دوست ندارند و باطل در کامشان شیرین‌تر است و دنیا را ترجیح می‌دهند. اگر تو هم بذل مال کنی، مردم در برابر تو سر فرود می‌آورند و از روی صدق و صفا، خیرخواه تو می‌شوند و خالصانه دوستی می‌ورزند. » اما امیرالمومنین(ع) بر روش خود تاکید داشتند و معتقد بودند دشمنی عده‌ای نباید شما را به ترک عدالت بکشاند و حاضر نبودند برای جلب رضایت مردم، از راه حق عقب‌نشینی کنند. جنگ کفاف نداد و ایشان شهید شدند. •صدرا صادقی ٩٨ میم شیمی@t.me/AeeneRoshan_Kaktoosآیین روشنآیین روشنSat, 25 Mar 2023 18:19:24 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/روزنه-ی-عشق-در-ترک-های-قلب-سفالی-yqhxv4iwpocuروز زن در دو تاریخ متفاوتدر گوشه‌‌ای از تاریخ، ۸ مارس ۱۹۰۸ میلادی، در شهر نیویورک آتش انتظار می‌کشید؛ انتظاری خانمان سوز. بخاطر تمام درد و رنج‌‌ها و بی‌عدالتی‌هایی که علیه زنان بود و فشارهای اقتصادی که به زنان کارگر و بی‌پناه وارد می‌شد، کارگران زن کارخانه نساجی دست به اعتصاب زدند؛ برای برابری؛ برابری حقوق زن و مرد. در مقابل این اعتصاب، صاحب کارخانه برای جلوگیری از همبستگی کارگران، آن‌ها را در محل کارشان حبس کرده و پس از مدتی، بی آنکه بدانند چرا و به چه علت، آتشی خانمان‌سوز آنان را در آغوش کشید. سالیان سال از آن روز می‌گذرد اما این روز از یاد تاریخ نرفته است. زنان مسیر پرفراز و نشیبی را طی کردند تا بتوانند به حقوقی که می‌خواستند برسند و مقابل ظلم‌هایی که به آنان می‌شد، بایستند؛ برای آن‌که این ظلم‌ها از خاطر تاریخ نرود و تلاش‌های آن‌ها برای گرفتن حقوق زنان و برابری، زنده‌ بماند. پس از آن در این تقویم، این روز را با نام «زن» ثبت کرده‌اند. این داستان از آنجا شروع شد که زنِ خسته از نگاهِ «جنس دوم» بودن، به دنبال ذره‌ای ارزش و احترام، خانه را ترک کند و برای داشتن استقلال، پا به دنیای بیگانه خارج از خانه گذارد. غافل از آن‌که بداند صاحبان قدرت با این سوء استفاده از این مسئله می‌خواهند زنان را با بهایی اندک، به کارخانه‌ها بکشانند که مبادا راهی برای سودجویی از آنان باشد و از آن استفاده نکرده باشند! در میانه‌ی راه، کم کم این نابرابری حقوق نیز با تلاش‌های فراوان برداشته‌می‌شود اما زمانی که دیگر جایی برای زنان در خانه نیست و نگاه به زن، نگاهی صنعتی شده‌است. هرچه بیشتر به جلو حرکت می‌کنند، بیشتر وادار می‌شوند تا «مرد» باشند. گروهی برای اثبات خود حتی زنانگی خود را انکار می‌کنند. مادر بودن را عامل پایین‌تر بودن جایگاه زنان نسبت به مردان می‌دانند و همه‌چیز در هم گره می‌خورد. زن خود را در دوراهی بین بیچارگی و درماندگی گذشته‌ی خود، که انسانیت آن فراموش شده بود و استیصالی که معنا و ارزش زنانگی آنان از یادها رفته‌بود، می‌دید و بر این باور بود که چاره‌ای جز انتخاب یکی از این مسیرها نیست.و اما در مرکز جهان هستی؛ آنجا که زمان و مکان پوچ می‌شوند، درخششی بود و نبود را فرا می‌گیرد. روشنای وجودی که مرزها را بی حصار می‌کند، همان‌گونه که هیچ گرهی نمی‌تواند آب را به بند بکشد، هیچ مانعی نمی‌تواند بر درخشش آن سایه افکند. عشقی‌ست که از ترک‌های قلب‌های سفالی عبور می‌کند و وجودت را لبریز از خدا می‌کند. به زمان زمینیان در تاریخ ۲۰ جمادی‌الثانی، زنی «سَیدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِین»شد و تقویم جدیدی را می‌گشاید. فاطمه زن و زنانگی را به شکل دیگری معنا می‌کرد. آن را از مادرش خدیجه آموخته بود و پس از خود، زینب را زنانگی آموخت آن‌گونه که مادرش به او آموخته بود. اِمرأة‌القریش، شاهزاده خانم قریش، با وجود داشتن قدرت، ثروت، شأن و منزلت نزد مردم، داروندار خویش را فدای اسلام می‌کند. معنی حقیقی «ایستادگی و مقاومت» از شاهزاده و نازدانه‌ی قریش سرچشمه می‌گیرد؛ از یک زن، و آن را به فرزندش، فاطمه (س)، می‌آموزد. فاطمه نیز در زندگی همین مسیر را ادامه می‌دهد و الگوی زنان مسلمان جهان می‌شود؛ زنانی که می‌خواهند از بند تبعیض‌ها رها شده و اثرگذار باشند و جهان را به سمت مسیر حق و حقیقی خود ببرند. در روایت‌های مختلفی که از فخر زنان دو عالم باقی‌مانده‌است این تاریخ‌سازی به وضوح دیده‌می‌شود. یکی از این هزاران روایت زمانی است که فاطمه (س) درباره غصب فدک می‌شنود و یک تنه قیام می‌کند. در میان غاصبان، بدون ذره‌ای ترس و دلهره به دنبال اعاده حق زنان و عدالت، رو به فرزند ابی‌قحافه، از غاصبان فدک، محکم و استوار می‌گوید:« یَابْنَ اَبی‏قُحافَةَ! اَفی کِتابِ اللَّهِ تَرِثُ اَباکَ وَ لا اَرِثُ اَبی؟» آیا در کتاب خداست که تو از پدرت ارث ببرى و من از ارث پدرم محروم باشم؟ باری دیگر محکم می‌ایستد و با جمله « لَقَدْ جِئْتَ شَیْئاً فَرِیّاً» تأکید می‌کند این امر تازه‌ای است که حقیقت ندارد و ساخته‌ی دست کسانی‌ست که تنها ادعای مسلمانی دارند. او با حق آشنا بود و در تمام زندگی کوتاه خود تلاش داشت مردم را با حق آشنا کند و به زنان، زنانگی حقیقی را بیاموزد. برای جاری بودن آیه‌ی «إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ» در روح جامعه و تلاش برای فهم آن؛ ۲۰ جمادی‌الثانی را روز «زن» نام نهادند. روزی که فاطمه‌(س)، متولد شد؛ زنی که نه تنها الگوی زنان، بلکه الگوی تمام بشریت معرفی شده‌است. ما این روز را جشن می‌گیریم و در تلاشیم تا جایی که می‌توانیم خود را به شخصیت مادر دو عالم نزدیک کنیم و آگاهی‌بخش زنان باشیم و همچون فاطمه(س) جریان‌ساز باشیم و متوقف نشویم.دو تاریخ، دو داستان و دو الگوی متفاوت؛ به راستی کدام مسیر می‌تواند ما را به معنای حقیقی زن نزدیک‌تر کند؟ بیایید یک گام به عقب برگردیم؛ قبل از شناخت الگو باید اول بدانیم معنای حقیقی «زن» چیست؟ شاید باید یک گام دیگر نیز به عقب بریم؛ آیا داشتن الگو در این مسیر کمکی می‌کند؟ برای یافتن پاسخ این سوال‌ها نیاز است ساحت‌های وجودی انسان به طور گسترده‌ای برسی شود. ما نیز تا جایی که می‌توانیم در اینجا تلاش می‌کنیم به این پاسخ‌ها نزدیک‌تر شویم.برای فهم معنای زن باید ابتدا به این نکته توجه کرد که تفاوت مرد و زن در چیست؟ تردیدی نیست که قرآن زن را در ابعاد علمی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی، هم‌سان و هم‌شأن مرد می‌داند. تفاوت‌های بین این دو جنس مربوط به تکالیفی‌ است که بواسطه تفاوت‌ خلقت آن‌ها وجود دارد و باید رعایت شود و بین ایفای نقش زن و مرد در اسلام تفاوتی نیست و زن مسلمان آزاد است و حق گزینش دارد تا نقشی که می‌خواهد در جامعه ایفا کند را انتخاب کند. همچنین باید توجه داشت که بسیاری از تعالیم انسانی بیش از اینکه نظری باشند، عملی هستند و در این راستا داشتن الگو برای رشد و تکامل انسان‌ها ضروری‌ است. این مطلب در دین اسلام با معرفی پیامبران و شخصیت‌های برجسته در قرآن کاملا واضح و روشن است.حضرت فاطمه(س) الگویی‌ است که معنای حقیقی زن مسلمان را در جوامع بشری امروز احیا کرده‌است. می‌توان زن را با تک تک رفتارها و سخنان این حضرت معنا کرد. ایشان همواره در برابر تعصب‌های کورکورانه می‌ایستادند، در برابر سوال مردم پاسخگو بودند، برای اعاده حق در میان جمع، استوار سخن می‌گفتند، برای اسلام در جنگ‌ها حضور پیدا می‌کردند و به تربیت و آگاهی مردم در ارتباط با مسائل گوناگون می‌پرداختند. ایشان در عرصه سیاست نیز حضور داشتند و بعد از رحلت پدرشان به طور علنی در مسائل سیاسی روز مداخله می‌کردند. حضور ایشان در عرصه‌های متنوع، نشان از آن دارد که اسلام با گوشه‌نشینی و انزوای زنان مخالف است. زن مسلمان باید در تمام عرصه‌های علمی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی حضور فعالانه داشته باشد؛ همچون فاطمه(س) که همواره تاریخ‌ساز و جریان‌ساز بوده است. البته نباید در این میان فراموش کرد که با وجود پذیرش مسائل درست، با توجه به تغییر شرایط و پویا بودن دین، ایشان شرع و احکام الهی را هرگز فراموش نمی‌کردند و هر چیزی را نمی‌پذیرفتند. در تمام این فعالیت‌ها، عفاف و نجابت خود را کنار نگذاشته و همواره با پاک‌دامنی و حیا زندگی کردند. به قطع می‌توان گفت حضرت فاطمه(س) یکی از برترین الگوها برای بشریت است و برترین تاریخ برای بیداری و آگاهی زنان، که تمام ابعاد وجودی انسان را در بر می‌گیرد. روز ولادت این بانوی بزرگوار است؛ الگویی که نه به انکار زنانگی می‌انجامد و نه زنان را به انزوا می‌کشاند.فاطمه صفاری عهدیه ۹۹ م.شیمیt.me/AeeneRoshan_Kaktoosآیین روشنآیین روشنMon, 30 Jan 2023 17:24:39 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/چگونه-باید-بود-zapdyxzjnoeq نگاهی به کتاب «فاطمه، فاطمه است» دکتر علی شریعتیکتاب (فاطمه فاطمه است) کتابی ارزشمند از آثار دکتر علی شریعتی است که جنبه‌های زندگی حضرت فاطمه زهرا(س) را بیان کرده و شرح‌حال پیچیده‌ی آن حضرت و به خصوص اثر عمیق و انقلابی خاطره او در جوامع مسلمان و تحولات دامنه‌دار تاریخ اسلام را تبیین می‌کند.این کتاب با این پرسش چالشی آغاز می‌شود :«چگونه باید شد؟»دکترعلی شریعتی می‌گوید: «زنانی که در قالب‌های سنتی قدیم مانده‌اند، مسئله‌ای برایشان مطرح نیست و زنانی که قالب‌های وارداتی جدید را پذیرفته‌اند، مسئله برایشان حل شده‌است. اما در میان این دونوع «زنان قالبی»، آنان که نه می‌توانند آن شکل قدیمی موروثی را دیگر تحمل کنند و نه به این شکل جدید تحمیلی هرگز تسلیم شوند، چه باید بکنند؟ اینان می‌خواهند خود را انتخاب کنند، خود را بسازند، الگو می‌خواهند، نمونه ایده‌آل. برای اینان مسئله «چگونه شدن» مطرح است. و فاطمه با «بودن» خویش پاسخ به این پرسش است.»این پرسش اساسی وقتی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که «مسلمان بودن زن جامعه ما» را هم لحاظ کنیم. زن جامعه ما وابسته به یک تاریخ، فرهنگ، مذهب و جامعه‌ای است که روح و سرمایه‌اش را از اسلام گرفته‌است؛ بنابراین نمی‌تواند از اسلام بی‌نیاز و نسبت به آن بی‌تفاوت باشد. مردم از فاطمه به عنوان الگوی زنان دم می‌زنند. به راستی او باید بداند که فاطمه کیست و چگونه زیسته‌است!از نظر دکتر شریعتی از بزرگ‌ترین افتخارات ملت‌ ما تشخیص غریبه دور و ناآشنا و«در شهر خویش غریب» بود که از نظر او این تشخیص از دشوارترین و هولناک‌ترین لحظات تاریخ است و آسان به چنگ نیامده‌است. ملتی که خود به دست خلافت به اسلام آمد و روش خلفا و نظام سلطنت بنی‌امیه و بنی‌عباس و خان‌ها و خاقان‌های ترک و تازی و ایرانی وابسته بدان را به نام «اسلام» و «حکومت قرآن» و «سنت پیامبر» و «جبهه حق» و «حقیقت مذهب» دیده‌است و اسلام را از دستگاه خلافت گرفته‌است!چرا این انتخاب این‌قدر اهمیت دارد؟ او ادامه می‌دهد: «برخلاف آنچه امروز دشمن و دوست می‌پندارند، شیعه، سنی‌ترین مذاهب اسلام است. اساسا اختلاف اصلی بر سر این است که علی(ع) و شیعیان راستین و آگاهش از آغاز کوشیدند تا در برابر بدعت‌ها سنی بمانند؛ سنت را نگاه دارند. می‌بینیم که چگونه همه‌چیز درهم و برهم شده‌است و می‌بینیم که در آن قرن‌های سیاه و خونینی که «اسلامِ جور و خلافت» برسر جهان خیمه‌ی قدرت و حکومت زده بود و درهمان حال «اسلامِ عدل و امامت» در گرداب سرخ شهادت غرقه بود؛ شیعه نیز شهادت را برگزید و قدرت را نفی کرد و این انتخاب دشوار، آسان به‌دست نیامد.مسلما اسلام واقعی که می‌تواند چراغ راه مردم باشد، اسلام علی(ع) است. هیچ مذهبی، تاریخی و ملتی چنین خانواده‌ای ندارد؛ خانواده‌ای که در آن پدر، علی است و مادر، فاطمه و پسر، حسین و دختر، زینب. ملت ما بر گرد در و بام خانه فاطمه یک فرهنگ پدید آورده‌است. این تنها ملتی است که در زندگی نوع بشر بر روی خاک، در غم خاندان محبوب خویش و در عزای قهرمان آزادی و ایمان خویش، در طول تاریخ درازش، همواره غمگین و عزادار مانده‌است و پایمال کردن فضیلت و محکومیت حقیقت و فاجعه حکومتِ جنایت و زور را، علی‌رغم گذشت زمان و غلبه همیشگی این نظام بر تاریخش و سرنوشتش، فراموش نکرده‌است‌.اما نکته قابل توجه در کلام دکتر شریعتی این است که او این اشک‌ها را همچون بارانی می‌داند که بر شوره‌زار ببارد! این باران سبزه‌ای بر روی کویر نمی‌رویاند و او این همه فداکاری‌ها و سرمایه‌ها و فرصت‌ها را هدر رفته می‌پندارد، زیرا گریه‌ای که تعهد و آگاهی و شناخت محبوب یا فهمیدن و حس‌کردن ایمان را به همراه نداشته باشد، کاری‌ست که فقط به درد شست‌وشوی چشم از گرد و غبار خیابان می‌خورد! با اینکه معتقد است توده مردم ما «عاشقانه» می‌گریند.مقصر این واقعه از نظر او دانشمندان و عالمانی هستند که رسالت حرف‌زدن با مردم و ابلاغ حقایق مذهب و فلسفه احکام و بیداری و آگاهی توده و شناساندن سنت پیامبر و شخصیت امام و حکمت واقعه کربلا و معرفی اهل‌بیت را انجام ندادند و در این زمینه کوتاهی کردند. انتهای ماجرا این است که ملتی، ایمان و عشق دارد، قرآن و نهج البلاغه دارد، علی و فاطمه دارد، حسین و زینب دارد و یک تاریخ سرخ دارد اما مرده است. این یعنی تببین واقعیت، به درستی انجام نشده‌است. علت اصلی ناقص‌ماندن ایمان ما به اسلام محمد و راه علی و کار حسین این است که این‌ها را نمی‌شناسیم؛ به اینها عشق داریم، اما شعور نداریم. محبت هست ولی معرفت نیست.در بخش دیگری از این کتاب ارزشمند، دکتر شریعتی متدهای مبارزه‌ی اجتماعی برای اصلاح را بیان می‌کند. از نظراو متدی که پیغمبراسلام در مبارزه اجتماعی و رهبری نهضت و انجام رسالت خویش ابداع کرده است، اینگونه است که شکل سنت‌ها را حفظ می‌کند ولی از درون، محتوای آن‌ها را به طور انقلابی تغییر می‌دهد. برای مثال می‌توان به روش پیامبر در اصلاح سنت بت‌پرستی قبایلی نژاد پرستانه حج اشاره کرد که پیامبر با پرشی انقلابی، این سنت را به گونه‌ای تغییر می‌دهد که کاملا مغایر و متضاد با محتوای اولیه‌اش می‌باشد.در بخش دیگر سخنان، رئالیسم و ایدئالیسم مطرح می‌شود. از نظر دکتر شریعتی اسلام نه ایدئالیسم است و نه رئالیسم، بلکه هردوست! یعنی برخلاف ایدئالیسم واقعیت‌های موجود را در زندگی، در روح و جسم، در روابط اجتماعی و... می‌بیند همچون رئالیسم وجودشان را اعتراف می‌کند اما بر خلاف رئالیسم آن‌ها را نمی‌پذیرد. آن‌ها را تغییر می‌دهد، ماهیت‌شان را به شیوه‌ای انقلابی دگرگون می‌سازد. مثل رئالیسم تسلیم آن‌ها نمی‌شود بلکه آنها را تسلیم خود می‌کند. مثل ایدئالیسم از آنها نمی‌گریزد بلکه به سراغ آن‌ها می‌رود. در ادامه این بخش، دکتر شریعتی، «عالِم مسئول اسلامی» را که از میدان «زمان و زندگی» بیرون می‌رود و در گوشه‌ای می‌خزد و مردم را در عرصه بلا تنها می‌گذارد، مورد عتاب و سرزنش قرار می‌دهد. زیرا او معتقد است این عالم مسئول، واقعیت‌های اجتناب‌ناپذیر اجتماعی را کتمان می‌کند و صرف اینکه این واقعیات منسوب به کفار هستند، آنها را نادیده می‌گیرد. طبق سخنان دکتر شریعتی این روش، روش اسلام در برخورد با واقعیت‌ها نیست و سرانجامی جز اصلاح اجتماعی توسط افرادی خارج از دایره اسلام ندارد.در ادامه صحبت‌ها، چالش‌های روز مطرح می‌شود. دکتر شریعتی، به توضیح زن در نقش فرهنگی و پایگاه اجتماعی عصر جدید، تنهایی، تشکیل خانواده و زن در نظام مصرفی و جنسیت به‌جای عشق به طور جامع می‌پردازد. اما نکته‌ای که تقریبا در تمام صحبت‌های دکتر شریعتی به آن اشاره می‌شود، جنگ دائمی میان دو گروه است که هرکدام پیروز شوند به نفع هیچکدام نیست؛ دوگروهی که یکی به دروغ خود را متمدن می‌نامد ودیگری به دروغ متدین. و هیچ‌کدام نه به تمدن ارتباط دارند و نه به تدین! یکی تیپ ایده‌آلش را فاطمه و زینب می‌گوید و دیگری زن اروپایی و هر دو تهمت به هردوست که یا دروغ می‌گویند و یا با ایده‌آل‌شان بیگانه‌اند.دکتر شریعتی در ادامه سخنان، الگوی برتر یعنی فاطمه(س) را معرفی می‌کند. قسمت‌هایی از کتاب زندگی زهرا(س) را ورق می‌زند و بخش‌هایی از تعاملات او با پیامبر و علی را روایت می‌کند. روایت‌هایی از ام‌ابیها شدن حضرت زهرا(س)، هجرت و داستان‌هایی از زندگی مشترک او و علی(ع)؛ ماجرای غصب جایگاه علی(ع) که بعد از مرگ پدر، شدیدترین ضربه به فاطمه بود؛ ماجرای غصب فدک که فاطمه آن را صرفا غصب یک مزرعه کوچک نمی‌پنداشت بلکه نشانه‌ای از زورگویی و ستم رژیم بود. در همه این ماجراها حضور پررنگ فاطمه(س) در عرصه‌های اجتماعی مشهود است.درچهره همه ستمدیدگان که بعدها در تاریخ اسلام بسیار شدند، هاله‌ای از فاطمه پیدا بود. این است که همه جا در تاریخ ملت‌های مسلمان و توده‌های محروم در جامعه اسلامی، فاطمه منبع الهام آزادی و حق‌خواهی و عدالت‌خواهی و مبارزه با ستم است. وی در همه ابعاد گوناگونِ «زن بودن»، نمونه شده بود. مظهر یک دختر در برابر پدرش، مظهر یک همسر دربرابر شوهرش مظهر یک مادر در برابر فرزندش، مظهر یک زن مبارز و مسئول در برابر زمانه و سرنوشت جامعه‌اش. وی خود یک امام است، یعنی یک نمونه مثالی؛ یک تیپ ایده‌آل برای یک زن، یک اسوه. یک شاهد برای هر زنی که میخواهد «شدنِ خویش» را برای خود انتخاب کند، او با طفولیت شگفتش، با مبارزه مدامش در دوجبهه‌ی خارجی و داخلی، در خانه پدرش، همسرش، در جامعه‌اش، در اندیشه و رفتار و زندگی‌اش، «چگونه بودن» را به زن پاسخ می‌داد.همه‌ی این‌ها منجر به این می‌شود که به الگو بودن زهرا(س) اقرار کنیم و در برابر این‌همه عظمت سر تعظیم فرود بیاوریم‌. به راستی چنین ویژگی‌هایی در انسان دیگری یافت نمی‌شود.امیرمحمد رحیمی ۹۹ عمرانhttps://t.me/AeeneRoshan_Kaktoosآیین روشنآیین روشنWed, 25 Jan 2023 22:29:04 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/شاخصه-های-اخلاقی-دوران-دانشجویی-شهید-مصطفی-احمدی-روشن-tl0tbhxtanys✍️ داشتم رد می شدم. جلوی ساختمان کلاسها توی دانشگاه شریف چشمم افتاد به یک دختر و پسر. وضع حجاب دختر خوب نبود. آرام رفتم جلو، تذکر دادم که دختر حجابش را درست کند و رد شدم. صدای داد و بیداد دختر و پسر از پشت سرم آمد، داد می زدند که به چه حقی تذکر داده ام. برگشتم و جوابشان را دادم. گفتم شما وضع حجابت بد بود، من هم تذکر دادم. بگومگویمان بالا گرفت. بچه ها از اتاق بسیج دانشگاه صدایمان را شنیدند و آمدند بیرون. مصطفی هم آمد به دفاع از من. رگ گردنش زده بود بیرون.مصطفی:«سعید، می شه آروم‌تر تذکر بدی؟ یک کم ملاطفت بیشتر خرج کنی؟» گفتم «خودت که می دونی، من آروم تذکر می دم و رد می شم. خودشون شروع کردن به داد و بیداد.» آرام طوری که به من هم برنخورد گفت «می دونم سعید، حق با توئه، وضعشون خوب نبود، باید امر به معروف کنیم، ولی اگه یه خرده آرومتر بگی اثرش هم بیشتره.» خودش هم همینطور بود. آرام می گفت و رد می شد یا رویش را می کرد یک طرف دیگر.یک بار با بقیه هم اتاقی ها دور هم نشسته بودیم. من شروع کردم به تعریف کردن از مصطفی. بچه ها ما را دست انداختند که « برو بابا! شهرستانی گیرت آورده، داره سرت شیره می ماله.»وقتی مصطفی آمد، بچه‌ها گفتند:« فلانی را چه جوری خامش کردی که پشت سرت شیره می ماله.»چیزی نگفت و گذشت. آخر شب یک نامه گذاشت کف دستم و سرسنگین رفت.باز کردم، دیدم کلی از دستم دلخور شده. دو روز با من سرسنگین بود که تو چرا رفتی این حرف ها را گفتی؟ظاهرش خندان بود، بشّاش بود، اهل بگو و بخند و شوخی و شیطنت و سر به سر گذاشتن بود! ولی باطنش خیلی هوشیار، دقیق، اهل توجه به ریزترین مسائل اطراف.در آن وادی که همه‌ی بچه مثبت ها دنبال درس بودند و سرشان گرم کار خود و حتی بعضی ها به خاطر بیست و پنج صدم اختلاف در نمره ممکن بود با هم چپ بیفتند، مصطفی از همه‌ی این تعلقات کودکانه کنده شد و اوج گرفت.چند تا شاخصه داشت که در دانشجوهای دیگر خیلی دیده نمی شد؛1- هر چیزی را تشخیص می داد درست است، با پشتکار دنبال می کرد تا به آن برسد.2- یک سری آرمان-هایی داشت در مورد مسئله ی فلسطین. قرار گذاشته بود شغل و همه چیزش را در همین راستا بگذارد.کاری را انتخاب کرد که بتواند ایده اش را عملی کند. دنبال درآمد و زندگی مرفه نبود. همیشه می گفت:« دوست دارم کاری را انتخاب کنم، اگه جونم رو گذاشتم، ارزش داشته باشه.»به نقل از دوست شهیدمنبع: کتاب من مادر مصطفیآیین روشنآیین روشنTue, 11 Jan 2022 22:08:04 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/شهید-احمدی-روشن-فوق-العاده-احساسی-بود-c2jhnaetqpit✍️ مصطفی جوان ترین دانشمند شهید هسته ای و در ضمن جزو اولین شهدای نسل سوم بود. البته شهید رضایی نژاد هم بود؛ دو سال از مصطفی بزرگتر.مصطفی تک پسر ما بود. با این وجود فوق العاده عاطفی بود، ولی نه جوری که لوس باشد و حس کند نسبت به خواهرانش برتری دارد.من و آقا رحیم اصلا دختر و پسر برایمان مهم نبود. حتی آقا رحیم به دخترها خیلی بیشتر از مصطفی محبت می کرد. ولی نسبت به تربیت خیلی حساس بودیم. از وقتی می رفت مدرسه، تا برگردد خانه، کلی فکرم مشغول بود. خدایی نکرده ماشین نزندش، این طوری نشود، آن طوری نشود.همیشه این دل نگرانی را داشتم. در هر سن و سال یک جور نگرانی.تمام دورانی که در خوابگاه بود، مدت ها شماره می گرفتم تا شماره خوابگاه آزاد شود. اگر در اتاق نبود، بچه ها می گشتند، هر جا شده بود. او را پیدا می کردند که با من حرف بزند و خیالم را راحت کند.آن موقع موبایل و اینها نبود. یا اگر بود، ما نداشتیم. الان همه ی دلشوره هایم تمام شده. دیگر نگران نیستم. دیگر از کسی سراغش را نمی گیرم.روز شهادتش با این که تلویزیون اعلام کرد، من ناامید نبودم. حول و حوش ساعت یازده بود که همه می دانستند. با این حال من باز هم داشتم به دوستانش زنگ میزدم که ببینم از او خبر دارند یا نه. میدیدم هیچ۔ کس جواب نمی دهد. همه رد تماس می دادند.همیشه نگرانش بودم. این نگرانی همیشه بود. کم و زیاد میشد، ولی هیچ وقت تمام نمی شد. می خواست برود مسافرت. از وقتی مسافرت شروع میشد، من دعا می خواندم و برایش صدقه میدادم تا برود و برگردد.چون معاون فرهنگی بسیج دانشگاه بود، با بچه های بسیج اُردو می رفت. راهیان نور، مشهد، اُرودهای زیارتی، فرهنگی و …تا دیپلم یک بار بیشتر اجازه ندادم اُردو برود. آن هم با بچه های جلسات قرآن. نمی توانستم دلم را راضی کنم. خیلی حساس بودم که بچه بدون خودم جایی نرود. خدایی، هیچ وقت هم اعتراض نمی کرد. یعنی دغدغه های مرا قبول داشت.بعدها هم به سن و سالی رسیده بود و مرد بزرگی شده بود، باز هم به دغدغه های من احترام می گذاشت. این را برای خودش ضعف به حساب نمی آورد.یکی از دوستانش می گوید به او گفتم: «بچه ننه! بیا زودتر برو که الان میگی مامانم اومده کار مهمی داره. میدونم مامانت اومده ببیندت. کار مهمی هم نداره.»میگفت: «شاکی می شد. داد و بیداد می کرد که نه، این جوری نیست. حالا فرض کن این جوریه. من عزیز دردونه شم. حالا میگی چی؟»خودش هم به این کار می بالید. در عین حال که بچه خیلی محکمی بود، در مقابل من سعی می کرد مطابق توقع من باشد. یعنی خودش را برایم لوس میکرد، یا وقتی که از دانشگاه می آمد، حتما لباسهایش را میاورد من بشویم.بچه‌ها می‌گویند:«ما می‌دیدیم لباس‌های نشسته‌اش رو می‌بره خونه، ولینمی‌دونستیم چرا. آقای اکبری ازش پرسید مصطفی، چرا لباساتو جمع می کنی تو ساک می بری؟ گفت این لباس ها رو مامانم دوست داره بشوره. وقتی لباسای منو میشوره، دیگه فکر نمی کنه بزرگ شدم و همه کارهام از او جدا شده.»بعد از شستن من، می برد خودش اتو میزد، مرتب می کرد، می پوشید. به همه ی احساسات من جواب میداد. وقتی می آمد، کلی خودش را برایم لوس می کرد که فلان غذا را دوست دارد،حتما برایش درست کنم. من هم فقط بگوید چه کاری بکن، تا برایش انجام دهم .مثلا قورمه سبزی را به هر غذایی ترجیح می داد. حتی دیرترین وقت هم که قرا11ر می گذاشت بیاید، برایش درست می کردم. شب آخری هم که آمد، برایش قورمه سبزی درست کردم. روز یکشنبه شام آمد. بعد از ظهر بود، زنگ زد، گفت:« میام.»برایش درست کرده بودم. با فاطمه و علیرضا آمدند. یک وقت اگر فاطمه دانشگاه بود یا درس داشت و نمی توانست بیاید، مصطفی بچه را بدون استثنا با خودش می آورد.به نقل از مادر شهیدمنبع کتاب من مادر مصطفی#کنگره_مصطفی_شهید#آیین_روشنآیین روشنآیین روشنTue, 11 Jan 2022 08:33:59 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/کتاب-و-کتابخوانی-sshcitohek3a?امروز می‌خواهیم با شما درباره دلیل کتاب خواندن صحبت کنیم. مهمترین دلیل کتاب نخواندن، سیستم آموزشی است که در آن باسواد شده‌ایم. ما چگونه کتاب خواندن را یاد نگرفته‌ایم و همیشه کتاب خوانده‌ایم تا از آن امتحان بدهیم. شاید هیچوقت از خواندن یک کتاب بصورت آزادانه و بر اساس نیازهایتان لذت نبرده باشید.همترین دلیل کتاب نخواندن، سیستم آموزشی است که در آن باسواد شده‌ایم. ما چگونه کتاب خواندن را یاد نگرفته‌ایم و همیشه کتاب خوانده‌ایم تا از آن امتحان بدهیم. شاید هیچوقت از خواندن یک کتاب بصورت آزادانه و بر اساس نیازهایتان لذت نبرده باشید.اما خیلی راحت است،‌ شما با خواندن 10 کتاب غیردرسی از 99درصد آدم‌های این مملکت باسوادتر هستید.غیر از این که کتاب، دانش ما را بیشتر می‌کند، ارتباط حسی ما را نیز با دیگران افزایش می‌دهد و اجتماعی‌ترمان می‌کند.?کتاب، تجارب ما را غنی‌تر می‌کند و حرف بیشتری برای گفتن داریم.?کتاب دامنه واژگان ما را افزایش می‌دهد و می توانیم تأثیرگذارتر صحبت کنیم.?کتاب، حافظه ما را تقویت می‌کند.?کتاب باعث می‌شود هزینه کمتری برای یادگیری بدهیم و سریعتر یاد بگیریم.مهم‌تر از همه اینکه با کتاب خواندن می‌توانید به آسانی جواب سوال هایتان را از زبان نویسندگان مختلف با دیدگاه‌های متفاوت پیدا کنید.خواندن راه را برای شما باز می‌کند. خواندن شما را با آنچه در ذهنتان به آن نیاز دارید، رو‌به‌رو می‌کند و امکان دسترسی به آرمان‌های شما را فراهم می‌سازد.این درست نیست که فکر کنیم ما فقط یک بار فرصت زندگی کردن داریم؛ اگر بتوانیم بخوانیم، نه یک بار، بلکه بارها و نه به یک شکل بلکه به گونه‌های مختلف می توانیم زندگی کنیم.اما چیزی که فقط کتابخوان‌ها درک کرده‌اند و می‌خواهیم آن را برای شما بگوییم آن است که کتاب، شاهراهی است برای یافتن ایده‌ها.شیفتگان مطالعه به خوبی می‌دانند که تلألؤ ایده‌های بسیاری از کارسازترین تصمیم‌های زندگی‌‌شان، حین مطالعه بر آن‌ها تابیده است.شیفتگان مطالعه به خوبی می‌دانند که تلألؤ ایده‌های بسیاری از کارسازترین تصمیم‌های زندگی‌‌شان، حین مطالعه بر آن‌ها تابیده است.اینجاست که حتی مطالعه یک کتاب بد و بازاری هم ممکن است مفید باشد. یک نشست نیم‌ساعت کتابخوانی شاید ده‌ها برابر اثربخش‌تر و لذت‌بخش‌تر باشد از خیره شدن به یک نقطه برای تفکر یا نشستن در یک جلسه طوفان فکری.هدف از کتاب خواندن چیست؟دانستن و به خاطر سپردن (مثل کتابهای درسی)درک مطلب (بتوانی به زبان خودت پاسخ بدهی)کاربردی کردن مطلب (بتوانیم جای دیگر استفاده کنیم)تجزیه و تحلیل (به جان کتاب می‌افتیم و ارتباطات بین محتواهای کتاب را می‌یابیم)ارزیابی با تفکر نقادانه (زیباشناسی یا نقد در حین خواندن کتابهای ادبیات)خلق و ترکیب (چند کتاب می‌خوانیم تا یک کتاب جدید خلق کنیم)وقتی می‌توانیم فیلم خوب ببینیم؛ چرا کتاب بخوانیم؟خوب است که فقط مصرف کننده نباشید؛ اکثر فیلم‌های مطرح جهان را کارگردانانی کتابخوان و متفکر ساخته‌اند. اگر بخواهید به عمق خواسته آن کارگردان بروید، باید کتاب بخوانید. اگر زیاد کتاب بخوانید، شما را کتاب‌خوانده به حساب می‌آورند؛ اما اگر زیاد تلویزیون نگاه کنید، شما را تلویزیون‌دیده خطاب نمی‌کنند. اگر به فیلم و سینما علاقه‌مندید می‌توانید کتاب‌هایی با همین موضوعات انتخاب کنید و بخوانید مثل نمایشنامه و داستان.چگونه کتاب خواندن را شروع کنیم؟?با کتاب‌های ساده شروع کنید.?با کتاب‌هایی که خیلی به آنها علاقه دارید شروع کنید.?با کتاب‌هایی که خیلی به یادگیری محتوایشان نیاز دارید شروع کنید.?با روزی یک صفحه آغاز کنید. بله؛ کافی است فقط روزی یک صفحه از کتابی که انتخاب کرده‌اید را بخوانید. حتما زمان زیادی را از شما نخواهد گرفت.خودتان شروع کنید و از دیگران نیز بخواهید تا شروع کنید؛‌ فقط روزی یک صفحه !در این مقاله سعی کردیم مهمترین دلایل کتاب خواندن را به صورت خلاصه بنویسیم. امیدواریم با این دلایل بتوانید افراد زیادی را به کتاب خواندن تشویق کنید.«حانیه دی جور»آیین روشنآیین روشنMon, 15 Nov 2021 11:00:35 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/وصیت-نامه-شهید-امیر-جعفری-پور-jlwdrlntu6v2?شهید امیر جعفری‌پور، در تاریخ 22 دی ماه 1344 در تهران بدنیا آمد. بعد از اتمام تحصیلات متوسطه، در رشته مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شد. همزمان با تحصیل، در جبهه های حق علیه باطل نیز حضور داشت. ایشان در تاریخ 11 اسفند ماه 1365در منطقه عملیاتی شلمچه در عملیات کربلای 5، به فیض عظیم شهادت نائل آمد.◼ متن وصیت‌نامه ✍️بسم الله الرحمن الرحيم يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي«ای نفس قدسی و مطمئن و دل آرام، امروز به حضور پروردگارت باز آی كه تو خشنود و او راضی از تو است باز آی و در صف بندگان خاص من درآی و در بهشت رضوان من داخل شو.»(سوره فجر)إِلَهِي هَبْ لِي كَمَالَ الأِنْقِطَاعِ إِلَيْكَ وَ أَنِرْ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِيَاءِ نَظَرِهَا إِلَيْكَ حَتَّى تَخْرِقَ أَبْصَارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ إِلَى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَ تَصِيرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِكَ إِلَهِي وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ نَادَيْتَهُ فَأَجَابَكَ وَ لاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِكَ فَنَاجَيْتَهُ سِرّا وَ عَمِلَ لَكَ جَهْرا«بارالها عنايتی فرما تا با همه وجودم از غير تو گسسته و به تو بپيوندم و چشم دل ما را با روشنایی ديدارت منور فرما، آن چنانكه چشم دل های ما حجاب های نور را پيدا كند و به معدن عظمت متصل شود جان ما به عزت قدست وابسته گردد، بارالها مرا از كسانی قرار ده كه ندايش دادی پس او ندای تو را اجابت كرد و گوشه چشمی به او افكندی پس او به خاطر تجلی جلالت از خود بی خود گشت، پس با او به پنهانی سخن گفتی و او آشكارا برای تو عمل كرد.»بعد از حمد و ثنای خدا و رب و مولایم، میخواهم چند سطری را بعنوان وصیت این بنده حقیر و این عبد ذلیل خدا بنویسم من از روی آگاهی شهادت میدهم به وحدانیت خدای واحد، پرودگار عالم، قهار، رحیم ، مولای تمامی بندگان صالح، كه تمامی هستی در سیری جاودانه بسوی او سیر میكنند و زبان به حمد و ستایش او گشوده است و به اینكه خدا برای آگاه كردن مردم به حقیقت هستی صد و بیست و چهار هزار پیامبر را به رسالت برگزید كه آخرین آنها خاتم انبیاء و اوصیاء حبیب خدا،‌ حضرت محمد بن عبدالله (ص) بود كه حامل آخرین و بزرگترین معجزه جهان هستی یعنی قرآن بود و شهادت میدهم به امامت وصی و برادر و همراه و همگام پیامبر فخر عالم بشریت حضرت علی بن ابی طالب مولای متقیان و امیر مومنان بزرگمرد تاریخ جهان و پرچمدار حقیقی اسلام و 11 نور پاك از سلاله ایشان كه آخرین آنها، نور چشم تمامی شیعیان مخلص و به بند كشیدگان تاریخ، حضرت مهدی قائم آل محمد (عج) میباشد و اینكه هم اكنون ایشان در غیبت بسر میبرند و خدایا تو شاهد باش گواهی میدهم رهبری بزرگ مردی از نواده های پیامبر كه همچون جدش تنها و تنها بخاطر رضای خدا و سربلندی دین خدا یعنی اسلام و برای آماده كردن جهان برای ظهور منجی عالم انسانیت، مهدی موعود (عج) قیام كرده است امامی كه بحق پایش را در، جای پای سید سرور و سالار تمامی شهیدان راه حق یعنی مولایم حسین بن علی (ع)‌ گذاشته است (رهبر بزرگوارم نائب آقا امام زمان (عج) امام خمینی)«دست از طلب ندارم تا كام دل برآید یا جان رسد به جانان، یا جان زتن در آید.»مولای من امید به تو مشعلی بود كه برای من در گذر از پیچ های تاریك و هراسناك دنیا، همه چیز بود و بدون آن من نیز همانند میلیونها میلیون انسانی كه در طول تاریخ بزرگترین هنرشان به نحوی گذراندن ایام و مصرف كردن هواست،‌ می بودم. در كلاس دانشگاه، در راههای پرپیچ، خم كوهستانهای غرب به هنگام گشت رفتن، در میان خاك و غبار و خون و انفجار دشت های جنوب به هنگام پاتك دشمن، در نمازهای هنگام شب عملیات، در هنگام به شهادت رسیدن هر شهید، مولای من در هنگام برخورد با انسانهایی كه از فرط دور شدن از فطرت خداییشان، وجودشان به گندابی از لجن و پلیدی تبدیل شده است و بزرگترین همت شان در هر مرحله زندگی، رسیدن بیشتر به مال دنیا و غوطه‌ور شدن بیشتر در دنیا و رسیدن به امیال شكم و شهوت بیش از اندازه می بود، مولای من در تمامی این مواقع تنها و تنها امید به تو كه سرچشمه همه لطایف و نیكی ها و خوبی ها هستی، بود كه گرمایش تمامی وجود سرمازده ام را گرم می كرد.خدایا میدانم كه عبادت من هزاران بار هم با اخلاص تر اگر بشود باز هم شایسته عظمت و مقام كبریائی تو نیست چه می گویم اگر تمامی هستی سر بر آستان تو به ستایش گذارند باز هم همانند ذره ای هستند در اقیانوسی از عظمت وجودیت، و تازه قیاس و نسبت را در اینجا چه بی قدر است. مولا جان، خدای من بنده ام گنهكار و ذلیل روی بدرگاه تو نهاده است، بنده ای كه تمامی وجودش را حلقه ای كرده است و بر در عرش كبریائی تو می كوبد تا جوابش دهی، مولاجان وجودم تو را می طلبد و نقش و روح من وطن اصلی خود را جستجو می كند مولاجان چگونه تو را شكر گذارم كه مرا در جایی نهادی كه از من راضی هستی مولاجان به عزت تو قسم نه به عشق بهشت تو كه به عشق راضی شدنت از خودم و زیستن در جوار رحمتت و در جوار بندگان صالحت و به امید اینكه این بنده حقیر را هم بپذیری، آمده ام.مولا جان موقعی كه آیه:جانم را نوازش می داد سراسر وجودم را گویی جرقه ای از امید به ساكن شدن در جوارت و راضی شدن تو از من، به آتش می‌کشید.خدایا بر آغاز جاده ای قرار گرفته ام كه به یاری تو در انتهای آن دو راه بیشتر نیست پیروزی یا شهادت كه هر دو حالت برای من پیروزی است، خدایا می دانم كه بیشتر، مردمان حرفهای رزمندگانت را نمی فهمند ولی ای خدا من می دیدم عزیزانی را كه چگونه عشق تو، آتشی به همه وجودشان زده بود و جز تو نمی دیدند جز از برای تو نمی گفتند و جز برای تو كاری نمی كردند خدای من ای كاش هزاران بار مرا می كشتند و دوباره زنده می شدم، دوباره مرا می كشتند و دوباره زنده می شدم تا به لقای تو برسم، مولای من یا الله آن لحظه ای را خواهم دید كه در جوار تمامی شهیدان و تمامی بندگان صالحت از اول خلقت تا كنون تمام وجودم را فریاد كنم و بگویم:سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلَائِکَةِ وَ الرُّوحِ.خدای من مولای من عشق تو و عشق حسین تو ما را بدین جا كشانده، یا اباعبدالله یا حسین بن علی ای سرور شهیدان مولا جان عشق تو را شیعه هزاران سال در سینه نگاهداشته هزاران سال شیعه آب را حتی با یاد تو نوشیده، هر صبح و شام تو را یاد كرده در كودكی شیر مادر را همراه با اشك مادر كه در سوگ تو می ریخته خورده ایم. مولاجان در قیامت این عاشق و سرباز خسته دلت را فراموش نكن كه سخت به تو محتاجم مولاجان آرزو دارم در هنگام شهادت خاك پایت را بهمراه خون بدنم سرمه چشم كنم، پدر و مادر عزیزم من همیشه و همیشه خدا شاهد است كه به شما افتخار كرده ام در زندگی هر چه دارم از شماست صدها هزار بار شكر كه خدا مرا در دامان چون شمائی پروراند.پدر و مادر عزیزم لطف و رحمت خداوند شامل حالتان بود كه این امانت خدا را اینگونه تحویل خدا دادید كه در آخرت هم سربلند و سرفراز خواهید شد پدر و مادر عزیزم من همیشه شما را در میان این فامیل و خویشان و مومنین چراغ هدایتی یافتم و همیشه هم این باعث شكر من بود و افتخارم. پدر جان رحمتتان باد كه همواره شما را بنده صالح خداد دادیم و شما همیشه بزرگترین الگو برای من بودید و با پوست و خونم مدیون زحمات شما در راه رشد خودم هستم.دعاهای كمیل و ندبه و نماز جمعه و مستحبات را فراموش نكنید كه بخدا قسم هر چه داریم از اینها داریم. خواهرعزیزم كه همیشه مایه افتخار و سربلندی من بودی تو را زهرا و حضرت زینب سلام الله علیه دیدم خواهرم با حجاب و با لباس عفت و عصمت ات راه شهیدان را ادامه ده و هیچگاه امام بر حق زمان را تنها مگذار.امید جان عزیزم، شاید تو الان حرفهای مرا نفهمی ولی روزی خواهد رسید كه به من فكر خواهد كرد تو بر ما خیلی امتیاز داری تو از موقعی كه چشمت را باز كردی خود را در فضای اسلام و در میان ستاره های تكبیر و مناجات و در فضای عطرآگین ولایت حس كردی عزیزم تو را وصیت می كنم كه همیشه و همیشه ادامه دهنده راه شهیدان باشی و تنها و تنها مولایمان و معبود و پروردگار مهربانمان را در نظر داشته باشی ولا غیر و سعی بكن كه با چراغ آگاهی و با توشة حقیقت و با دید حقیقت بین توحید و با سلاح معرفت خدا همانطور كه سایه ولایت بالای سر توست حركت بكنی و جاده تكامل بسوی الله را در نوردی، امید عزیزم برادرت با چشمانی باز و در هنگامی كه عشق به خدا وجودش را پر كرده بود به دیدار مولایش رفت و باشد كه تو ادامه دهنده راهم باشی.تو را به خدا امام و ولایت فقیه در هر زمان را تنها نگذارید دنیا محل گذر است و امتحان چه بسا كسانی كه عمری را به اطاعت خدا گذرانده اند و در آخر بر اثر ذره ای لغزش و فریب دنیا از امتحان موفق بیرون نیامده اند. راه خدا، راه بازگشت به سوی رحمت خدا همیشه باز است تا دیر نشده است بسوی رحمت و لطف بی پایانش حركت كنید و تنها و تنها او را در نظر داشته باشید و از او یاری بخواهید اسلام بر محور ولایت استوار است عشق به این سید پاك، به خمینی عزیز را در وجودتان حفظ كنید چرا كه بی عشق او نمی توانید عاشق مولایمان امام زمان مهدی موعود شوید تمامی اموال من در اختیار پدرم می باشد كه هر طور كه میخواهد مصرف كند كلیه كتابها و لوازم خصوصی من متعلق به خواهر و برادرم می باشد حدود 18 ماه (كه مطمئن نیستم) برای من نماز بگیرید و دو روز نیز كفاره روزه دارم به استثنای ماه رمضان امسال كه موفق نشدم روزه بگیرم با درود به تمامی شهیدان راه خدا و با درود تمامی عزیزانی كه خالصانه و مخلصانه با خون خویش درخت اسلام را آبیاری كردند براستی كه اسلام را شهادها نگاه داشته است عزیزان قرآن را فراموش نكنید قران براستی كه كتاب هدایت و رستگاری است در این كتاب طراوتی است كه آن را برای همه اعصار زنده نگاه داشته است دائماً و دائماً از خدا طلب هدایت كنید زیرا اگر خدا دست از هدایت انسانی بردارد و او را به حال خود رها كند دیگر وای به حالش چون آنقدر در ضلالت و گمراهی فرو میرود كه دیگر تمامی پلهای هدایت را در پشت سر خود ویران می‌کند.این عزیزانی كه در شب های سرد و تاریك غرب در دشت های گرم و تا افق پیش رفته جنوب همچون ستاره های درخشیدند و نور حاصل از شهادت شما چراغی بود فرا راه تمامی بندگان صالح خدا، بر ارواح پاكتان درود و سلام باد مشتاق دیدار تمامی شمایا اباعبدالله دلم میخواهد همچون تو با رویی برافراخته و دلی پر از محبت خدا و اهل بیت به ملاقات خدا بروم.روی بنما و وجودم از یاد ببر خرمن سوختگان را همه گو باد ببرما كه داریم دل و دیده به طوفان بلا گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببرروز مرگم نفسی وعده دیدار بده وانگهم تا به لحد خرم و دلشاد ببرخدایا خدایا تو را به جان زهرا(ع) تا انقلاب مهدی (ع) خمینی را نگهدارفرزند جمهوری اسلامی، امیر جعفری‌پور ?https://t.me/sut_kongere_shohada ?https://t.me/AeeneRoshan_SUTآیین روشنآیین روشنWed, 29 Sep 2021 17:37:25 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/وصیت-نامه-شهید-حسین-نبی-زاده-ft1ka9xgrewv?شهید حسین نبی‌زاده، دی ماه ۱۳۴۳ در یزد و خانواده‌ای متدین و مذهبی به دنیا آمد. بعد از اتمام تحصیلات متوسطه، در رشته مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شد. همزمان با تحصیل، در جبهه های حق علیه باطل نیز حضور داشت. ایشان در تاریخ ۱۰ تیر ماه ۱۳۶۵، در منطقه عملیاتی مهران و در عملیات کربلای یک، به درجه رفیع شهادت نائل آمد. ?متن وصیت‌نامه ✍️بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم خدمت خانواده عزیزم سلام علیکم!پس از عرض سلام، در این هنگام که در انتظار عملیات لحظه شماری می‌نماییم و مشتاق شنیدن فرمان دلنشین حرکت به سوی منطقه عملیاتی هستیم تا به دشمن نشان دهیم قدرت و شجاعت و ایمان سربازان امام زمان سلام الله علیه را و نیز در این لحظاتی که خبر تشییع جنازه شهیدان بمباران کارخانه نورد اهواز قلب‌ها را تکان می‌دهد و پس از انجام اقدام متقابل از سوی ایران هواپیماهای متجاوز بعثی هر لحظه مناطق مسکونی و شهرهای بی‌دفاع میهن اسلامی را در محاصره قرار داده‌اند و گهگاه نیز صدای گوشخراش عبور هواپیماهاشان را می‌شنوم تنها آرزویم این است که هر چه سریعتر با فرمان حمله‌ای که ماه‌ها در انتظار آن بودم رو در روی دشمنان خدا و انسانیت قرار گیرم تا بحول قوه الهی ضرب شست سربازان اسلام ونوکران امام روح الله و غلامان امام مهدی را ببینند تا دریابند که مرد جنگ کیست و بزدلان پناهنده شده به استکبار جهانی کیانند. تا دریابند که عالم کیست و جاهل کیانند.به هر حال این که چرا به جبهه آمده‌ام و چرا در این جبهه تا پای مرگ خواهم جنگید را به خوبی می‌دانید؛ که نه آن‌قدر زندگی شیرین و نه آن‌قدر مرگ تلخ است که انسان عزت و شرافتش را به آن بفروشد. از آغاز که پای در این راه گذاردم، می‌دانستم که عاقبتی جز این ندارد و آگاهانه آمدم و امیدوارم که بالاخره هم، آگاهانه از این جهان پست، رخت بربندم و در عالم بقا نزد سرورانم و اولیاء معصومین و به غلامی آن‌ها و بندگی خدای تبارک و تعالی محشور گردم؛ که خدای بر بنده‌اش و چهارده معصوم بر غلامش، لطف و عنایت خاصی دارند که ما را بس.و در پایان از خدا می‌خواهم که در ظهور حضرت حجت تعجیل نماید اگر صلاح است ان‌شاء‌الله و امام امت را تا ظهور ایشان و حتی در کنار ایشان برایمان حفظ نماید.نمی‌خواهم نصیحت کنم اما تنها یک چیز می‌گویم؛ از امام دست برندارید و فرامینش را بدون چون و چرا اجرا کنید که ولی خداست و نماینده خداست و جز برای او و جهت رضای او چیزی نمی‌گوید. پس حرف‌ها و فرامینش را گردن نهید و حتی در دل نیز نسبت به فرمانش شائبه‌ای راه ندهید و ذره‌ای تردید نسبت به صحت حرفهایش نداشته باشید که اگر او درامری اشتباه کند شما دیگر معلوم نیست تاچه اندازه اشتباه می‌کنید. باز می‌گویم حتی اگر امام هم اشتباه کند شما کسانی نیستید که بتوانید اشتباهات امام را درک کنید (این را به برادران دانشجویم می‌گویم و دیگر کسانی که در مصدر کارها هستند و یا خود را صاحب نظر می‌دانند) و به قول معروف رک و پوست کنده بگویم شما بچه‌تر از آن هستید که بتوانید خطای امام را درک کنید پس شما هم مانند دیگر مردم، مردم عادی کوچه و بازار که علم‌شان ایمان‌شان را تباه نکرده بیائید دست از این روشنفکربازی‌ها بردارید و انقلاب را اسلامی بخواهید، نه اسلام را انقلابی و تسلیم اسلام باشید نه اینکه در صدد باشید که اسلام را تسلیم خویش نمائید.و اما بعد من نزدیک به سه سال است که نتوانستم روزه‌هایم را بگیرم اگر بر شما رنجی نیست و مقدورتان است از روی لطف و مرحمت این روزه‌ها را به نحوی برایم قضا نمائید و پس از آن مقداری بدهی دارم که عبارتند از ۱۵۰۰۰ریال کوروش کشاورزی، ۱۵۰۰۰ریال ولی احمدزاده، هم اتاقم و ۵۰۰۰ ریال برادر راهبر، عضو سپاه لنگه، ۵۰۰۰ ریال محمد میمندی و ۳۰۰۰ ریال محسن شریفی، معاون گردان۴۱۹ که خواهشمندم سعی نمائید از زیر این دین‌ها هم بیرون بروم. دست شما را می‌بوسم و از همه آشنایان خاضعانه طلب بخشش دارم. این که می‌گویم نه از روی تعارف بلکه واقعا از همه التماس بخشش دارم و امید عفو.دیگر بدهی یادم نمی‌آید اما اگر کسی مدعی حقی شد وی را راضی نمائید.دیگر عرضی ندارم جز التماس دعا از شما پدر و مادر خوبم با سلام خالصانه به خواهر خوبم.حسین۳ بعد از ظهر ۶۳/۱۲/۱۵ ?https://t.me/sut_kongere_shohada‌ ?https://t.me/AeeneRoshan_SUT آیین روشنآیین روشنSun, 26 Sep 2021 18:48:06 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/بخش‌هایی-از-وصیت‌نامه-شهید-احمدی-روشن-ood8rbtbwpvbبسم الله الرحمن الرحیمالهی انت کما احب واجعلنی کما تحبالهی هب لی کمال انقطاع الیکسلام و درود خداوند بر ارواح پاک حضرت محمد (ص) و آل محمد و درود و سلام ما و خدا به مولا و آقای عالم حضرت بقیه‌الله(عج)؛ شهادت می‌دهم که خداوند یگانه است و محمد(ص) خاتم رسولان و برترین بنده خداست و امیر المومنین علی مرتضی(ع) برادر و وصی او بود و فرزندان معصوم مولا، امامان پس از او هستند و تا قیامت امامت در خاندان پاک محمد (ص) قرار دارد.خداوندا دو چیز را از اختیار انسان خارج کردی. آن اولی مرگ و دومی تولد است که انسان به اندازه ذره‌ای در آن دو دخالت ندارد. پس خدا را شاکرم که به من نعمت وجود را عطا کرد و سپس بر آن شاکرم که در موجودات از جمله موجوداتی هستم که حرکت می‌کنند. در میان این موجودات مرا انسان خلق کردی و در میان انسان‌ها مرا عاقل خلق کردی و در میان عاقل‌ها مرا یکتاپرست خلق کردی، در میان یکتاپرستان مرا مسلمان آفریدی و در میان مسلمانان شیعه و در میان شیعیان شیعه‌ی اثنی عشری آفریدی...خداوندا باز هم بگویم به من چه دادی؟ چرا؟! مگر من با آن بچه مسیحی و بچه یهودی و آن کافر چه فرقی داشتم...، خدایا چه دادی که شکرش را به‌جا آوردم؟و شاید «علی جان»!به یمن والدینی خوب و عشاق/ مرا عبد و غلامت آفریدندخدایا!بهشت را بهشته‌ام/ بهشت من علی بودخدایا! اگر روزی آمد که محبت علی را از من گرفتی جان من در بدنم نباشد. خدایا حال می‌دانم که علی چرا چیزی را جز دل چاه برای درد دل انتخاب نکرد. خیلی چیزها را نمی‌توان به هیچ‌کس گفت؛‌ خدایا جان آن امام زمان را سالم بدار که او امید شیعه است. در طول 1400 سال شیعه را کشتند به خاطر مولایشان به خاطر یک کلام "عشق چهارده تن".در طول کل تاریخ بشریت شاید فقط چندسالی دنیا به خود حکومتی الهی دیده باشد و آن پس از حکومت و پادشاهی سلیمان و داوود، ده سال حکومت حضرت رسول در مدینه و ۵ سال حکومت حضرت امیر علیه‌السلام و چند ماه حکومت امام مجتبی علیه‌السلام می‌باشد و دیگر تاریخ در طول ۱۴۰۰ سال طلوع اسلام حکومتی با پایه و اساس الهی به خود ندیده است. تا اینکه انقلاب ما به وقوع پیوست. در حدود نیم میلیون شهید خون خود را ارزانی این نهال کردند تا پابرجا بماند و بعد آن‌را به نسل انقلاب که تقریباً پس از سال ۵۷-۵۸ به دنیا آمدند سپردند و حال آن زمانی رسیده که این نسل از انقلاب برگشته است... ناجوانمردان با نقاب تزویر خود را خیرخواه انقلاب و مردم نشان می‌دهند و از آن طرف چشمان مردم را به روی حقایق می‌بندند...به گفته‌ی شهید چمران: “وقتی طبل جنگ به صدا درآید شناختن مرد از نامرد آسان می‌شود”. اینان همان‌هایی هستند که وقتی بوی خون به مشام‌شان رسید در هفت سوراخ خزیدند و شانه خالی کردند و حال آمده‌اند و داعیه‌ی انقلاب را دارند، کجا بودید وقتی بچه‌های ما در خون وضو می‌ساختند آیا ندیدید؟حال به گورستان بروید و ببینید تاریخ بشریت تا به حال مانند این همه جوان ما دیده است که غالباً با سنی حدود هجده تا بیست و دو سال خود را در کام مرگ انداختند، حال مجالس که برای شهدا برگزار می‌شود خالی است. به خدا که همه‌ی این‌ها جواب دارد. چرا نمی‌دانید که بزرگ‌ترین نعمت را خدا به ما داده است که در حکومتی الهی زندگی می‌کنیم به رهبری ولایت فقیه...از طرفی با بعضی از داخل ما را تحت فشار قرار داده‌اند از طرفی با محاصره‌های اقتصادی گلوی ما را می‌فشارند و با این دو اصل مردم را در مضیقه قرار داده‌اند تا از انقلاب روگردان شوند. و ای‌کاش مردم می‌توانستند بدانند که چه کسی خیرخواه آنان استامام خمینی‌(ره) فرمودند: “پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به انقلاب آسیبی نرسد” و حال من تصمیم گرفته‌ام در آخرت و پل صراط با کسانی که مخالف انقلاب و ولی فقیه هستند روبرگردانم.اما کار مهم و سختی که بر دوش ما نهاده شده این است که با این تحریفات مبارزه کنیم و کار ما شاید به مراتب مهم‌تر از کار شهداست که اگر انقلاب از این وهله خارج شود ما هم پاسدار انقلاب بوده‌ایم و هم پاسدار خون شهدا و شاید اجر و ثواب ما بیشتر از آن‌ها باشد. و این ممکن نیست غیر از این‌که به طور کامل پشتیبان ولی فقیه باشیم که فرموده‌ی حضرت صاحب‌الزمان می‌باشد. حال می‌فهمیم چرا امام زمان ظهور نمی‌کنند. چون واقعاً که دین چیزی جز بر روی زبان‌ها نیست و یقیناً در قلوب و دل‌ها نیست. حال اگر مهدی(عج) ظهور کند مردم باز هم یادشان می‌رود و حالا بیا و بگو مردم این مهدی است که ۱۴۰۰ سال ضجه زدید که بیا بیا…خدایا ما را در امتحانی سخت‌تر از این قرار مده، ‌بسیار دعا کرده‌ام که ای کاش جزء ‌آن ۳ تن بودم که با علی‌علیه‌السلام ماندند ولی کمتر دعا کرده‌ام که ای‌کاش در آن زمانه می‌زیستم چون با خواندن تاریخ و کمی تعقل دریافتم که ما مرد امتحان نیستیم.وَالسَّلَامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى……… و بر هر كس كه از هدايت(راه راست) پيروى كند درود باد.آیین روشنآیین روشنSat, 02 Jan 2021 19:51:38 +0330https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/معرفی-کتابسمفونی-مردگان-nokpyjft61uw● ?سمفونی مردگان ● ? نویسنده : عباس معروفی? درباره کتاب :" آدم‌ها فقط‌ یک‌ نیمه‌ از عمرشان‌ را زندگی‌ می‌کنند. من‌ مال‌ نیمه‌ی‌ اول‌ بودم‌ و او نیمه‌ی‌ دوم‌." آن‌ که‌‌ نیمه‌‌ی اول‌ عمرش‌ را زندگی‌ کرده‌، برادری‌ است‌ که‌ تلاش‌ می‌کند تا پا جای‌ پای‌ پدر بگذارد؛ پدری‌ مستبد و تمامیت‌خواه‌ و آن‌ که‌ نیمه‌ی‌ دوم‌ را زیسته‌، برادری‌ است‌ شاعر و روشنفکر، جوانی‌ که‌ نماد نسل‌ روشنفکران‌ معاصر ایران‌ است‌. برادر روشنفکر دربرابر ابتذال‌ خانه‌ و جامعه‌ عصیان‌ می‌کند، دل‌ به‌ عشق‌ می‌سپارد و تلاش‌ می‌کند اگر نه‌ در جامعه‌ لااقل‌ در گوشه‌ی‌ انزوایش،‌ دنیایی‌ عاری‌ از پستی‌ و بدخواهی‌ بسازد. برادر دیگر پیش‌ می‌رود و به‌ پدری‌ دیگر بدل‌ می‌شود. تضاد میان‌ برادران‌ ادامه‌ می‌یابد و ....? سمفونی مردگان کتابی است بسیار تراژدیک و غم انگیز اما بسیار زیبا و عالی که برای همیشه در ذهن خواننده باقی خواهد ماند این کتاب داستان خانواده‌ای است که در زمان جنگ جهانی دوم، در اردبیل زندگی می کنند. خانواده‌ای که نمادی از یک جامعه است که خفقان در آن موج می‌زند و به ندرت روشنفکری در آن پیدا می‌شود.? وقتی کتاب سمفونی مرگان را باز می کنیم به جای مقدمه با تفسیری از آیه 26 سوره مائده مواجه می شویم که:" قابیل گفت: من تو را البته خواهم کشت، هابیل در جواب گفت: مرا گناهی نیست که خدا قربانی پرهیزکاران را خواهد پذیرفت. اگر تو قصد کشتن مرا داشتی من هیچ وقت چنین قصدی برای تو نخواهم داشت، چرا که من از خدا میترسم! "شاید مخاطب با خواندن تفسیر این آیه در ابتدای کتاب ، تصویر داستانی که درباره دو برادر است را در ذهن خود مجسم کنند؛ اما این تمام ماجرا نیست چرا که عباس معروفی در ادامه، داستان جذاب و شگفت آوری را برای مخاطب تدارک دیده است.? نوع روایت معروفی در سمفونی مردگان منحصر به فرد است. راوی داستان چندین بار عوض می شود و هر بار داستان از دید یک شخص متفاوت بیان میشود. در بخش‌هایی از داستان یک واقعه از زاویه دید دو نفر مختلف بیان شده است و خواننده احساس و افکار دو نفر را درک می‌کند.در هنگام خواندن متن کتاب سمفونی مردگان مدام شاهد تغییرات زمانی و مکانی هستیم و این بر جذابیت کتاب به قطع میافزاید. این رمان برندهٔ جایزه سال ۲۰۰۱ از بنیاد انتشارات ادبی فلسفی سورکامپ شده‌ و به زبان های آلمانی، انگلیسی، ترکی استانبولی، ترکی آذری و کُردی ترجمه شده است.? روایت داستان به گونه ای است که هر چقدر بیشتر آن را بخوانی جذاب تر میشود .شاید سمفونی مردگان به ظاهر یک رمان باشد اما در باطن زندگی تک تک مارا با کمی تفاوت بیان میکند. " مواظب آیدین های اطرافمان باشیم که براستی جهل قلدر است."‌آیین روشنآیین روشنSat, 19 Sep 2020 14:54:55 +0430https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/یک-آیه-یک-نور-owcjdpreknna«بسم الله الرحمن الرحیم»رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِما فِي نُفُوسِكُمْ إِنْ تَكُونُوا صالِحِينَ فَإِنَّهُ كانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُوراً «25 اسرا»پروردگارتان به آنچه در درون شماست، آگاه‌تر (از خودتان) است. اگر صالح باشيد، قطعاً او آمرزنده توبه كنندگان است.پیام ها1- از شئون ربوبيّت خداوند، آگاهى اوست. «رَبُّكُمْ أَعْلَمُ»2- انگيزه ما در هر كار ودر خدمت به والدين زير نظر اوست. رَبُّكُمْ أَعْلَمُ‌ ...3- صلاحيّت‌ها مربوط به درون و انگيزه‌هاست. «فِي نُفُوسِكُمْ إِنْ تَكُونُوا صالِحِينَ»4- اگر دل و درون، صاف و صالح باشد، دَر توبه باز است. تَكُونُوا صالِحِينَ‌ ... لِلْأَوَّابِينَ غَفُوراً5- توبه‌ى خود را با انابه‌ى پى درپى انجام دهيم. «اوابين»6- خداوند بخشاينده است، امّا شرط برخوردارى ما از مغفرت الهى، توبه است. إِنْ تَكُونُوا صالِحِينَ‌ ... لِلْأَوَّابِينَ غَفُوراً7- اگر از روى نادانى برخورد نامناسبى با والدين داشته‌ايم، با توبه مى‌توانيم رحمت خدا را جلب كنيم. صالِحِينَ‌ ... غَفُوراً (با توجّه به آيه‌ى قبل)8- عفو و بخشش الهى از شئون ربوبيّت اوست. رَبُّكُمْ‌ ... غَفُوراً9- يكى از نشانه‌هاى صالح بودن انسان، توبه كردن است. إِنْ تَكُونُوا صالِحِينَ‌ ... لِلْأَوَّابِينَ‌10- گاهى از افراد صالح نيز لغزشى سر مى‌زند، كه البتّه بايد اين كوتاهى‌ها را با توبه جبران كرد. إِنْ تَكُونُوا صالِحِينَ‌ ... اوابين‌«تفسیر نور»آیین روشنآیین روشنSun, 09 Aug 2020 22:29:16 +0430https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/یک-آیه-یک-نور-d1wg0okrrkbkبسم الله الرحمن الرحیمما يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِكَ لَها وَ ما يُمْسِكْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ «آيه ٢ سوره فاطر»هر رحمتى را كه خداوند (به روى) مردم بگشايد، بازدارنده‌اى براى آن نيست، و هر چه را خداوند دريغ دارد، پس غير او فرستنده‌اى براى آن نيست، و اوست عزيز و حكيم.پیام ها1- در دنيا همه مردم از رحمت الهى برخوردارند. «يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ»2- رحمت الهى قبل از قهر اوست. (كلمه‌ى‌ «يَفْتَحِ» قبل از «يُمْسِكْ» آمده است.)3- دادن‌ها و گرفتن‌هاى خداوند، همراه با حكمت است. «يَفْتَحِ‌- يُمْسِكْ‌- الْحَكِيمُ»4- نعمت‌هاى الهى، داراى خزاينى است كه گوشه‌اى از آن به روى انسان باز مى‌شود. «يَفْتَحِ‌- مُرْسِلَ»5- چشمداشت به غير خدا بيهوده است، اگر او نخواهد هيچ قدرتى كارائى ندارد. «فَلا مُمْسِكَ‌- فَلا مُرْسِلَ»6- اراده‌ى خداوند خلل‌ناپذير است. ما يَفْتَحِ‌ ... فَلا مُمْسِكَ لَها وَ ما يُمْسِكْ فَلا مُرْسِلَ‌"تفسير نمونه"آیین روشنآیین روشنSun, 02 Aug 2020 18:36:29 +0430https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/معرفی-کتاب-pmssmc68nbpa+اوه اوه! اصغر اصغر آخونده رو!-یا خدا چه ماشینی! اِه همون آخوند نبود که دیشب منبر رفته بود؟+آره خودشه یادته دیشب توی هیئت چی از شیخ مرتضی انصاری تعریف کرد ؟-نه حاجی زندگی سخته خیلی ذهنم مشغوله چیزی یادم نمونده?+ میگفت :برادر شیخ مرتضی انصاری «خاتم الفقها» به برادرش میگه: چرا از سفیر انگلیس پول را نگرفتید؟ شما که می دانید قبلا طلاب نان را قرضی می گرفتند الان وضع به حدی وخیم است که آب را نسیه تهیه می کنند! فقرای مدینه دلشان به حال طلاب می سوزد!شیخ مرتضی:پول از کسانی که دستشان به خون شیعیان هند آلوده است بگیرم؟ هیهات تا به حال غصه ملا هایی را که برای شاه منبر می رفتند را می خوردیم زین پس باید منتظر ملا های نان خور انگلیس باشیم که برای ملکه منبر بروند.شیخ به مدرس رفت و به طلاب گفت:به من گفته اند که از شکم های بر پشت چسبیده و سفره های خالی گلایه کرده‌اید! گمان نکنید که وضع خانه ما جز این است. این اظهار فقرتان من را بیش از فقرتان آزار می دهد. فقر، فخر است؛ ولی تا وقتی که انتخاب شود و اظهار نشود. وقتی اظهار شود، هم فقر است هم ضعف. بدانید من از دست های ناپاک این پول ها را نمی گیرم. و شیخ آن روز بدون تدریس منبر را ترک کرد.با این حال در آن زمان مدرس ها آن‌چنان در بحث علمی اوج گرفت که به عنوان ضرب‌المثل درتاریخ علم و فقاهت ماندگار شد.- عالم بی عمل به چه ماند به زنبور بی عسل?+ اینو که ولش ولی خود شیخ مرتضی انصاری خیلی مرد بزرگی بوده کتاب نخل و نارنج نوشته وحید یامین پور زندگی نامه جذاب این بزرگ مرد رو تعریف می کنه حالا اگه زندگی بهت آسون گرفت این کتاب رو هم بخون?- چشم ?آیین روشنآیین روشنSat, 25 Jul 2020 23:09:27 +0430https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/معرفی-کتاب-zdve0ya1u01w?نام کتاب: اعتراف?نویسنده: لف تالستویمترجم: آبتین گلکار?انتشارات:گمان?لف تالستوی کتاب اعتراف را بعد از گذراندن دوران سختی از زندگی خود که دچار یاس و سرشکستگیِ عمیق روحی شده بود به نگارش درآورد. این کتاب هشتمین جلد از مجموعه تجربه و هنر زندگی از انتشارات گمان است.تولستوی در اوج شهرتش به شکی عمیق از زندگی رسید و سوالاتی از قبیل معنای زندگی باعث شد تا نیم نگاهی به سراسر گذشته‌اش داشته باشد. و به دنبال پاسخ پرسش‌های فلسفی‌ای که آزارش می‌داد برود. تولستوی بعد از گذر از آن دوران سخت که دائما بین شک و ایمان در نوسان بود به جهان‌بینی تازه‌ای دست یافت که ثمره‌اش دو کتابِ «پدر سرگی» و «اعتراف» هستند.این دو کتاب که بعد از گذر از آن فروپاشی عصبی و رسیدن به ایمانی تازه نگاشته شده‌اند به خوبی حاملِ جهان‌بینی کلی تولستوی به‌خصوص در رابطه با موضوع ایمان هستند. کتاب اعتراف که اکنون از او در دست داریم، اعترافات بی محابا و صادقانه تولستوی از دوران رنج و شک و تردیدهایش است. از باتلاقِ شکی که اسیرش شد و راهی که طی کرد تا بتواند خود را از این باتلاق ترسناک بیرون بکشد. او در این کتاب تمام نوسانات فکری و اعتقادی‌اش را بیان می‌کند. و به‌طور کلی بعد از خواندن این کتاب می‌توان دریافت که: «ریشه‌ مسائل اخلاق مداری‌ای که در کتاب‌های تولستوی می‌بینیم از چه تفکراتی نشات گرفته‌اند. و ایمانِ سرسختِ او از چه راهی به دست آمده است.»ما با اعترافاتش به جهان‌بینی نهایی و خودساخته‌ او نزدیک می‌شویم. ?در بخشی از این کتاب، تالستوی به افسانه‌ای شرقی اشاره می‌کند و آن را به زندگی بشر ربط می‌دهد. طبق این افسانه، انسان در حال فرار از دست درنده‌ای وحشی به درون چاهی می‌پرد. ولی در انتهای چاه اژدهایی در انتظار بلعیدن اوست. حال انسان نه جرئت بیرون آمدن را دارد، نه جرئت رها کردن خود در دهان اژدها. پس به ناچار به شاخه‌های اطراف چاه که موش‌ها در حال جویدنش هستند (نمادی از به پایان رسیدنِ وقت) چنگ می‌زد و خود را معلق نگه می‌دارد. هر دو سوی این راه تباهیست و انسان نیز این را خوب می‌داند. ولی در همین حال متوجه قطرات عسل روی شاخه می‌شود و با تقلا زباش را برای لیسیدن به عسل می‌رساند.شاید زندگی همان چند قطره عسل حین معلق بودن ما بین دو مرگ مطلق باشد. و اما تولستوی انسان‌ها را در این شرایط سخت زندگی به چند دسته تقسیم می کند. • دسته اول بی‌خبرانند: کسانی که به دنبال حقیقت نیستند و عملا هم هیچ‌وقت نمی‌فهمند زندگی بی‌معناست. • دسته دوم لذت‌جویانند: کسانی که با آگاهی از بی‌معنا بودن زندگی سعی می‌کنند این پوچی را نادیده بگیرند و از همین قطره عسل پیش رو لذت ببرند. • دسته سوم را نیرو می‌داند: کسانی که توانایی این را دارند تا به این شوخی و بازی مضحک پایان دهند. • دسته چهارم ضعف نام دارد: کسانی که با وجود آگاهی از بی معنایی زندگی جرئت و جسارت پایان دادن به آن را ندارند. پس ادامه می‌دهند.آیین روشنآیین روشنSat, 18 Jul 2020 22:42:44 +0430https://virgool.ir/@Aeeneroshan.SUT/معرفی-کتاب-oxzbl0xws3ca+ دیشب توی هیئت آخونده میگفت: توی زندگی باید خدا اصل باشه و به تبع اون مفاهیم الهی از جمله آزادی و عدالت و...، پول توی زندگی اصل نیست نباید هدف زندگی پول باشه و..._ ساده‌ای تو هم طرف گرسنگی نچشیده وگرنه این حرف‌ها رو نمی‌زد؛ به کسی که لنگ نون شبه این حرف رو بزن تا دارت بزنه. + اتفاقا زندگی پسر جیانی آنیلی تنها وارث خانواده آنیلی «بخشی از این ثروت عظیم شرکت های فراری، مازراتی، فیات، باشگاه یوونتوس و... است» رو هم تعریف کرد که مسلمون شده‌بود. _بابا اینا از روی شکم سیری میرن دنبال این حرف‌ها دو روز گرسنگی بکشه مسلمونی یادش میره. + حالا نپر وسط حرفام? اتفاقا باباش با روش‌های مختلف سعی می‌کرده که اونو از اسلام منصرف کنه اما پسره استوارتر از این حرف‌ها بوده یکی از روش های فشار هم تحریم بوده و بدجور پسرش رو به بی‌پولی میندازه! _نه ایولا جالب شد حالا اسمش چی بود؟ +شهید ادواردو آنیلی_شهید هم شده?+حالا کجاشو دیدی بهت پیشنهاد می‌کنم زندگینامه این شهید رو بخونی واقعا برای خودم جذاب و مفید بود کتاب "ادواردو" به قلم بهزاد دانشگر، کتاب "من ادواردو نیستم" از انتشارات شهید ابراهیم هادی و کتاب "هدیه مسیح" اثر مصطفی غفاری کتاب‌های خوبی هستن راستی واسه داداشِ کوچیکتم میتونی کتاب "ادواردو مسافری از رم" نوشته فهیمه نیکو منظر رو بخری.آیین روشنآیین روشنTue, 07 Jul 2020 23:22:18 +0430