https://virgool.ir/feed/@Abuqeynusدر کرمان «قینوس» به چرندیات گویند، «أب» هم که مشخص است...fa2026-11-12 00:59:44https://files.virgool.ir/upload/users/183604/avatar/TN9XAM.pnghttps://virgool.ir/@Abuqeynushttps://virgool.ir/@Abuqeynus/زمین-زدن-غولها-گاماس-گاماس-u4l0gfnc3xcrجناب لوپ هستن ایشون :)(صدای پرانرژی مجری برنامه رادیویی هفت و نیم صبح جمعه:) سلاااام هم‌وطن! صبح آدینه زیباتون به‌خیر! ‌(جواب: سلام و زهرمار!) امیدوارم هرجای ایران عزیزمون به‌سر می‌برید، شاد و سالم و سرزنده باشید. با شما همراهیم با یه #ساندویچ_فسنجون دیگه! (-درد بخوری! کوفت بخوری! ساندویچ فسنجون چه **یه دیگه؟) ‌?️آیا برای خواندن دیوان‌های داش ممد #حافظ، حاجی #سعدی و داش عمر #خیام مشکل دارید؟ آیا این فکر که:«بالاخره باید #نهج_البلاغه رو بخونم!» راحتتان نمی‌گذارد؟ آیا برای خواندن رمان‌های کلاسیک و کتاب‌های قطور، سردرگمید و اصلا ایده‌ای برای به‌زانودرآوردن این غول‌ها ندارید؟ آیا از گَهی تند و گهی خسته رفتن، خسته شده‌اید؟ دیگر خسته نباشید! با یک راه‌حل فوق‌العاده ساده، فوق‌العاده کاربردی و فوق‌العاده فوق‌العاده در خدمت شما هستیم و آن چیزی نیست جز: #خرده_عادت! ‌ خُرده عادت از دو واژه «خرده» و «عادت» تشکیل شده.(- نه بابا؟) در تعریف بزرگان، کوچکان و متوسطان، به رفتاری گفته می‌شود که از نظر اندازه، توجیبی و از نظر سختی به آب خوردن بماند؛ امّا در بلند مدت، چنان چه خُرده رفتار به عادت مبدّل شد تاثیر عمیقی روی زندگی فرد و بهبود آن خواهد گذاشت. از تجربه شخصیم برایتان مثال بزنم؛ خودم مدت‌ها خواندن نهج‌البلاغه را پشتِ گوش می‌انداختم. یکی دوبار هم شروعش کرده بودم امّا بدون هیچ نظم و برنامه‌ای، گهی تند و گهی خسته رفتم و بعد از بیست سی صفحه کلا بیخیال می‌شدم و چند وقت بعد، باز از نو. تا این‌که با این روش آشنا شدم و از یک هفته قبل از عید تا الان، #صحیفه_سجادیه و نهج البلاغه را یک دور خوانده و الآن که خدمت شماییم، دیوان حافظ و قرآن را هم داخل برنامه‌ام گنجانده‌ام. تنظیم یک خُرده عادت اصلا کار دشواری نیست! کمترین حدی که از آن آسان‌تر برایتان ممکن نیست را در نظر بگیرید؛ خودتان را پایبند کنید که هرروز این یک‌ذره را انجام دهید. اگر بیشتر شد چه بهتر و اگر کمتر...عادتتان باید آنقدر «خُرد» باشد که کمتر از آن ممکن نبوده و اساسا #انجام_ندادنش از انجام دادنش سخت‌تر باشد! مثلا یک غزل حافظ خواندن در روز بیشتر از پنج دقیقه وقت می‌گیرد؟ (صدای جمعیت: نه والّا!) یا روخوانی یک صفحه ترجمه قرآن، بیشتر از سه دقیقه می‌شود؟ (-نه بِلّا!) کم‌کم با زیاد شدن کمیّت، کیفیت کار و پایبندیتان به برنامه هم بیشتر می‌شود. تاثیر معجزه‌آسای این #خرده_عادت ها را هم بعد از دو سه ماه احساس می‌کنید؛ این خط - این نشون ×!‌خب چکار کنیم؟۱-مثل بنده به شیوه کلاسیک، یک تکه کاغذ برداشته و جدولی ساده‌ی ساده‌ی ساده روی آن رسم کنید و در یک ستون عادت‌های روزانه مدنظرتان را بنویسید. و هرکدام را که انجام شد یک تیک ناقابل جلوی سطر مربوطه بنشانید! ‌خیلیُم تمیزُم هه!۲-در بازار #عادت را جستجو کنید؛ با سه مِگ ناقابل برنامه «لوپ، ردیاب عادت» را دانلود کنید. رابط کاربریش هولو و استفاده از آن در حد استفاده از رِنده آشپزخانه ساده است! عکس آخر را ببینید. مثلا به این شکل نکته مهم و پایانی اینکه: حواستان باشد برای شروع کار خیلی شلوغش نکنید و سنگ بزرگ برندارید؛ تاثیر دو سه خُرده عادت ریز بعد از یک سال به‌مراتب از یازده خرده عادت که بعد از یک هفته تقّ و لق شوند و کم‌کم به زباله‌دان تاریخ پیوندند، بیشتر است. به قول بروسلی: از کسی که هزار حرکت را یک‌بار تمرین کرده نمی‌ترسم. از کسی که یک حرکت را هزاربار تمرین کرده هم نمی‌ترسم. کلا از هیچ‌کس نمی‌ترسم! (مرحوم سر نترسی داشت) پ.ن: خط‌خطی‌های عکس دوم را نادیده بگیرید. نخواستم دستخط چشم‌نوازم، هوش از سرتان ربوده و حواستان را از اصل مطلب منحرف کنم!میم.ه أبوقینوسمیم.ه أبوقینوسFri, 17 Jul 2020 10:01:17 +0430https://virgool.ir/@Abuqeynus/چگونه-کمالگرا-نباشیم-oqtzrjmb5iuyکتاب چگونه کمال‌گرا نباشیم؟ نوشته استفان گایز، ترجمه نرگس محمدی، نشر شمشاد‌ #کتاب #چگونه_کمالگرا_نباشیم (How to be an imperfectionist) نوشته #استفان_گایز و ترجمه نرگس محمدی از #نشر_شمشاد مخاطبین این پست دودسته هستند؛ یک دسته کما‌لگراهایی که می‌دانند کمالگرایی چیست، چه آسیب‌هایی دارد و می‌خواهند از شر کمالگرایی خود خلاص شوند و یک دست هم کمال‌گراهایی که نمی‌دانند کمال‌گرا هستند یا عیب‌های کمالگرایی را نمی‌دانند؛ پس جزو هرکدام هستید خواندن این کتاب برای شما از نان شب واجب‌تر! نویسنده خود روزگاری نه چندان دور از کمالگراهای دو آتشه بوده و طبق آن چه که از لابه‌لای متن کتاب برداشت می‌شود، شاید هنوز هم باشد! امّا در این کتاب، درصدد است با معرفی آسیب‌های کمال‌گرایی و تاثیری که بر ذهن و زندگی افراد کمالگرا می‌گذارد، راهکارهایی برای درمان این بیماری ذهنی ارائه کند که در صورت به کارگرفتن آنها، به مرور باعث غلبه به کمالگرایی و بهبود کیفیت زندگی فرد می‌شود. ‌ چگونه کمالگرا نباشیم کتاب مفیدی است، برای آن‌هایی که:-وسواس انجام کار در حد #ایده_آل خوره روحشان شده یا بیشتر وقت و انرژیشان برای رسیدن به ایده‌آل‌ها تلف می‌شود. -این فکر که دیگران درباره‌ رفتارشان چه فکری می‌کنند؟ آن‌ها را به جنون می‌رساند! -با حسرت گذشته و ترس از آینده فلج شده و اساسا حرکت در زمان حال برایشان ممکن نیست. -با جملات «باید این‌کار را می‌کردم» ذهنشان به روغن‌سوزی افتاده و یا «هیچ وقت، هیچ چیز کافی نیست!» شعارشان در هر کاری است.-از تجربه شکست به اندازه مرگ، بلکه هم بیشتر، به اندازه #کرونا می‌ترسند؛ تا حدی که بسیاری از کارها را آنقدر به تعویق انداخته تا عاقبت موعد انجام دادن کار، گذشته یا منصرف شوند.-برداشتی نامفهوم از موفقیت و مسیر پیشِ رو تا رسیدن به اهدافشان دارد.-سال‌ها منتظر شنبه‌اند تا #از_شنبه شروع کنند.-سوگند خونی نخورده‌اند که جز #رمان و کتب #فلسفه چیز دیگری نخوانند یا آن‌هایی که برای خوانندگان کتب #روانشناسی/انگیزشی فحش ناموس وضع نکرده‌اند!به‌شرطی که: امروز و فردا نکنین! همین الان اون گوشی لعنتی رو بردارین، نت کوفتی رو وصل کنید، برید توی سایت بی‌صاحابش، این لامصب رو سفارش بدین و بخونین و تمرینای وامونده‌اش رو انجام بدین! ولم کنین اعصاب ندارم!پ.ن۱: توی گوگل جستجو کنید: «کامل‌گرایی یا #کمالگرایی؟» مطالب مفیدی پیدا می‌کنین.پ.ن۲: من خودم از مخالفین سرسخت کتاب‌های خودیاوری و انگیزشی بودم، هستم و خواهم بود؛ امّا این کتاب براساس #پژوهش و برمحور #راهکار نوشته شده. براتون مفید و جالب خواهد بود، مطمئن باشید! ‌#کتاب_خوب #معرفی_کتابمیم.ه أبوقینوسمیم.ه أبوقینوسSun, 12 Jul 2020 14:46:14 +0430https://virgool.ir/@Abuqeynus/جهان-بین-کیست-جهان-بینی-چیست-و-اصلا-چرا-yhfj7v2yvjud«جهان‌بینی» یا به قول فارسی‌زبان‌ها «ایدئولوژی» چیز خوبی است. مدیونید اگر فکرکنید نویسنده گزاره جالب‌تری برای شروع نداشته و از تنگی قافیه، چنین به جفنگ آمده؛ این وصله‌ها ابدا به ما نمی‌چسبد. اصلا با درز و شکاف‌هایی که ما داریم، این‌جور وصله‌ها از ما دردی دوا نمی‌کنند، پس نچسبانید خواهشا! به‌هرحال، شاید از خودتان بپرسید جهان‌بینی اصلا یعنی چه؟ برخلاف تصور بعضی‌ها، جهان بینی، ربطی به بینی افراد ندارد؛ یعنی جهان‌بینی کسی نیست که بینی‌اش به اندازه جهان بزرگ باشد، تا حدی که کهکشان‌ها، ستاره‌ها و صدالبته زمین نُقلی خودمان را به طرفة البینی (!) با یک نفس عمیق به داخل یکی از دو سیاهچاله دماغش دَرونْکِش (یا همان اسنیفِ عزیزانِ فارسی‌زبان) کند! جهان بینی به مجموعه‌ای از باورها و تصوراتی گفته می‌شود که از حقایق جهان در ذهن افراد وجود دارد. (v.behasht : اگر متوجه این تعریف نشده‌اید عدد یک را با هشتگ #در_خانه_بمانیم به سامانه زیر پیامک کنید.) به زبان ساده، جهان‌بینی یعنی بینش ما از جهان. شاید بپرسید: ها ایکه وَگفتی، به چه دردی می‌خورد حالا؟ می‌شود آن را خورد؟ می‌شود آن را پوشید؟ می‌توان در شب‌های دلتگی سر روی شانه‌اش گذاشت و زار زار گریه کرد؟ این مورد آخر را مطمئن نیستم ولی جواب دو مورد قبلی، بله نیست. البته، خیرِ خیر هم نیست. یعنی نمی‌توان جهان بینی را خورد، ولی می‌توان آن را به خورد دیگران داد. نمی شود آن را پوشید ولی می‌شود آن را به شکل کلاه درآورده و بر کلّه‌های بی‌مغز گذاشت. از تخیّلات غیرقابل هضم و حرف‌هایی که بوی دردسر می‌دهند بگذریم. به بیان ساده‌تر، جهان بینی هر فرد، جوابی است که آن فرد به سوالِ «چی درسته، چی غلط؟» می‌دهند. سوالی بی‌سر و ته، با بی‌نهایت جواب مختلف. می‌شود از هر جاندار ذ‌ی‌شعوری این سوال را پرسید و جوابی به غایت دهان‌پُرکن شنید؛ مخصوصا اگر آن جاندار ذی‌شعور خطّی آزادی-علوم باشد! جالب این‌جاست، حتی آن جانداری که می‌گوید «من به هیچ چیزی باور ندارم»، درواقع باورش «نداشتن هیچ باوری» است. بامزه شد، نه؟ بامزه‌تر اینکه روزگاری فلاسفه، هر روز با کلی قر و غمزه یک مدل جهان‌بینی با یک «ایسم» جدید تولید و تضمین می‌کردند، این دیگر آخرین فرمول رهایی بشر از مشکلات و راه رسیدن به سعادت ابدی و کلیدِ (...آخ...) حل مشکلات جوامع بشری است. در حالیکه، فقط یک نگاه گذرا با پلک نیمه‌باز از سیمای کلی اوضاع جهان کافی است که با این واقعیت تلخ مواجه شویم با جهان ایده‌آل فلاسفه -از افلاطون جمهوری‌خواه تا مارکس سوسیالیست- فرسنگ‌ها فاصله داریم و به فیلسوفان، این دغدغه‌مندان عزیزِ اندیشه‌ورز، باید در کمال احترام بگوییم: زرشک! ببینید که کلید‌هایی (...آخ...) که برای گشودن قفل مشکلات بشری ساخته‌اید، یا در قفل نچرخیده، یا گیر کرده و یا شکسته‌اند!سوال دیگر این است؛ حالا که بشرِ به خاک سیاه نشسته با کلی ایدئولوژی «ایسم» و رسم‌دار خود خاک مناسبی به سر خودش نریخته، آیا نباید خاک دیگری را با آن‌ قاطی کنیم و به سر بشریت ریخت؟ مثلا، التزام به باورمندی خویش به جهان‌بینی، اهتمام به رشد عقلانی و فکری و دست نکشیدن از ایده‌آل‌ها تحت هیچ شرایط ایجابی؟ (v.behdasht: اگر این عبارات را متوجه نشدید، عدد دو را با هشتگ #کرونا_را_شکست_می‌دهیم به سامانه زیر پیامک کنید.) بگذارید با یک مثال حرفم را جا بیندازم. مثلا اعتقاد به خدا در جهان‌بینی شخصی بسیاری از افراد مشترک است. اگر برحسب تصادف، از یک جامعه آماری به شدت تصادفی، تصادفا از تیمور، ترامپ و تتلو بپرسید: جهان را چه کسی آفریده؟ هرسه بدون درنگ در کمتر از یک ثانیه جواب می‌دهند: «خدا!» البته، شاید ترامپ بگوید: «ذِ گاد» و تیمور مشتی اصوات به ظاهر بی‌معنی به زبان مغولی تولید کند، ولی در اصل ماجرا تفاوتی ایجاد نمی‌شود. اگر در ادامه ازشان بپرسیم، پس اگر خدایی هست، (چه مرگتونه؟ چه مرگتووونه؟) این‌همه جنایتی که در حق ایران، جهان و موسیقی کرده‌اید برای چیست؟ مگر به خدا باور ندارید؟ممکن است ترامپ شانه بالا بیندازد، تتلو مشتی اصوات بی‌معنی تولید کند و تیمور ازمان دور شود، در حالیکه تصادفا شمشیرش را داخل سوال‌دانمان جا گذاشته...! پس، باور یک «ایسم» و در ذیل آن باور داشتن به خدا، برای اصلاح جوامع بشری و ساختن جهان ایده‌آل، کافی نیست که حتی نمی‌شود با آن تا بقالی سر کوچه رفت! یک همت مردانه و عزم راسخ باید که چرخ ناچرخ بر وفق مراد را، برهم زند که متاسفانه، آدمیان در این زمان یا کیسه جهان‌بینیشان سوراخ است یا کمر همتشان خم! به همین دلایل است که از اوضاع جهان بوی بهبودی به مشام نمی‌رسد. علی‌الخصوص حالا که کَکِ کُرونا افتاده به تنبانمان و رایحه دل‌نشین وایتکس و الکل هوش و حواس از سرمان برده...به‌هرحال، جهان‌بینی چیز خوبی است؛ که اگر خوب نبود، به تعداد جاندارهای دنیا -دقیقتر بگویم- به تعداد جاندارهای ذی‌شعور دنیا جهان‌بینی نداشتیم. داشتنش هم لازم است، ولی کافی نه؛ که اگر کافی بود...میم.ه أبوقینوسمیم.ه أبوقینوسThu, 07 May 2020 23:32:52 +0430