https://virgool.ir/feed/@Abdiasainihttps://t.me/AbdiasAiniDiaryfa2026-11-11 08:41:10https://files.virgool.ir/upload/users/70324/avatar/l7bvnl.pnghttps://virgool.ir/@Abdiasainihttps://virgool.ir/@Abdiasaini/تو-را-من-چشم-در-راهم-لادبُن-tb8gdoq4i5daماجرای شعر‌ِ "تو را من چشم در راهم" را از زبان شراگیم (پسر نیما) شنیدم، که نیما آنرا به یادِ برادرش لادبُن نوشته.گفت لادبن از اعضای گروه ۵۳ نفر بوده. و از زبان مادرش شنیده که شبی لادبن مهمانشان (ظاهرا در آستارا) بود، بعد از خوردن شام رفتند کنار رود ارس، دو برادر همدیگر را بغل کردند و لادبن به سمت جنگل رفت و ناپدید شد. بعد از آن دیگر کسی از او خبری نداشت تا بعدها که ماجرای دردناکش روشن‌تر شد، او از دست رضاخان به شوروی پناه برده بود اما آنجا قربانی سرکوب‌های خونین استالین شد. در آن بی‌خبری، نیما همیشه چشم به راه برادرش مانده بود.گرم یادآوری یا نه، من از یادت نمی‌کاهمترا من چشم در راهمhttps://t.me/thesecondcockcrow/212Abdias AiniAbdias AiniFri, 24 Jul 2026 23:13:22 +0330https://virgool.ir/@Abdiasaini/سرزمین-هرز-b4hrykvyxjjzآری، و من خود با چشمان خویش، سیبیل Sibyl اهل کومی را دیدم که در قفسی آویخته بود، و آنگاه که کودکان بطعنه بر او بانگ می‌زدند، سیبیل چه می‌خواهی؟ پاسخ می‌داد "می‌خواهم بمیرم".متن بالا، شروع شعر بلند سرزمین هرز Wasteland از تی.اس. الیوت است. به ترجمه‌ی بهمن شعله‌ور.اشاره‌ای است به اسطوره‌ای یونانی که عکسش را گذاشته‌ام.https://telegram.me/abdiasainidiary/207Abdias AiniAbdias AiniTue, 14 Jul 2026 09:02:51 +0330https://virgool.ir/@Abdiasaini/get-thee-to-a-nunnery-vqu3vbhivu4nمی‌گویند نمایشنامه هملت در کنار غزلواره‌ها، شخصی‌ترین نوشته‌های شکسپیر هستند. شکسپیر، پسرش همنت را (احتمالا بر اثر طاعون) از دست داد و چند سال بعد پدرش هم از دنیا رفت. بعد از این اتفاقات بود که نمایشنامه‌ی هملت را نوشت.متخصصان نوشته‌اند که عمیق‌ترین نشانه‌ی تروما، تنهایی و انزوا است. دریای عمیقی که هملت بعد از مرگ پدر و ازدواج مجدد مادر در آن غرق شد، او راهی را آغاز می‌کند که در آن کاملا تنهاست، از دلِ این انزوا، خشم و بی‌اعتمادی و در نتیجه میل به نابودی در او شکل می‌گیرد. نابودی خیانتکاران، روابطش و حتی خودش.هملت در همان پرده اول، بدبینی‌ش نسبت به مادر را به تمام زنان تعمیم می‌دهد.تو ای سست‌عهدی و ناپایداری، زنت باید نامید.این خشم در پرده‌ی سوم و بعد از آن مونولوگ بسیار مشهور بودن یا نبودن خودش را نشان می‌دهد، با افلیا تنها می‌ماند، و عشقش را حاشا می‌کند:هملت: من زمانی دوستت می‌داشتم.[...]هملت: نمی‌بایست باورم بدارید. ... من شما را دوست نداشتم.افلیا: پس من سخت فریب خوردم.و هملت دیالوگ مشهور دیگرش را می‌گوید:به صومعه برو! ...انگیزه‌‌ی هملت در ادای این جملات بی‌رحمانه، چندگانه است. می‌خواهد رابطه‌ش را نابود کند؟ یا از افلیا در برابر خودش و دیگران محفاظت کند؟ یا خودش را تنبیه کند؟از چشم افلیا هم این حرف‌ها و تاثیرش یک معنا ندارد. باید حرف‌های هملت را جدی بگیرد و قلبش بشکند؟ یا با دل‌رحمی به حرف‌هایش گوش کند و بگذرد؟ حرف‌های مردی که بوضوح تعادل خودش و زندگیش را از دست داده.دو ویدئو از اجرای این صحنه را در تلگرام گذاشته‌ام.https://telegram.me/abdiasainidiary/203اجراهای متفاوتی از ایتئاتری که ده سال قبل اجرا شده.Abdias AiniAbdias AiniTue, 14 Jul 2026 08:57:36 +0330https://virgool.ir/@Abdiasaini/دوباره-کلیدر-mjah70xwwp74حرف‌های (کلمه نقد و مرور و یادداشت برایش زیاد است) عده‌ای را که در گودریدز می‌خوانم، واقعا برایم جای تعجب دارد که چطور آدم می‌تواند ده جلد کتاب را بخواند و انقدر آنرا نفهمد!یکی کتاب را دوست نداشته چون به شخصیت‌های زن کمتر از مردان پرداخته، آن یکی می‌گوید فلانی را توصیف کرده و چرا دیگر به اندازه دیگران داستانش مطرح نبوده، یکی نوشته دوست داشتم صحنه‌ای را بخوانم که فلانی و فلانی با هم رودررو می‌شوند و ...کتاب را ول کرده‌اند و چسبیده‌اند به انتظارات بی‌پایه و پرت‌و‌پلایشان، عجب روزگاری شده!Abdias AiniAbdias AiniMon, 04 May 2026 23:20:29 +0330https://virgool.ir/@Abdiasaini/من-خوبم-تو-نه-wzhbjdok9bkhدروغ و بیراه نیست اگر بگویم در دلم عده‌ای را تحقیر می‌کنم، برای نگاهشان به زندگی و فهمی که از آن دارند. بنظرم پیش‌پاافتاده است و پیچیدگی‌هایش را در نظر نگرفته‌اند. و البته که فکر می‌کنم خودم بهتر می‌فهمم، هرچقدر می‌خواهم به آنها حق بدهم اما نهایتا می‌دانم حق با من است!از خودنمایی و افاضه‌فضل بدم می‌آید، نه آنکه خودم این کارها را نکنم، وقتی دیگران می‌کنند بدم می‌آید!از اغراق کردن در احساسات که بی‌نهایت بیزارم، اما شاید از نگاه دیگران من هم در بیان احساساتم اغراق می‌کنم. و جالب است بدانید که خودم فکر می‌کنم در بیان آنها صادقم.اوضاع و احوالی است، شاید بايد اول برای خودم و این فکر و خیالات خجالت‌آور گریه کنم، بعد چوبم را سر دیگران بزنم، شاید.Abdias AiniAbdias AiniMon, 04 May 2026 19:10:27 +0330https://virgool.ir/@Abdiasaini/کلیدر-hrrqsvsz64guدر من چیزی کم بود و در این زندگانی هم چیزی کج بود. میان ما و زندگانی یک چیزی گُنگ ماند، ما دیر آمدیم یا زود؟ هرچه بود بموقع نیامدیم. گذشت و بهتر که میگذرد. هر طلوع، غروبی دارد. هر جوانی، پیری‌ای دارد و هر پیری مرگی دارد. درخت بارآور هم تمام فصل‌های سال را نمی‌تواند سبز بماند.کلیدر - جلد دهممحمود دولت‌آبادیhttps://t.me/abdiasainidiaryAbdias AiniAbdias AiniFri, 01 May 2026 23:50:09 +0330https://virgool.ir/@Abdiasaini/۱۴۰۵۰۱۰۷-kdtugxjbawedکله‌پا شده، زمانه است دیگر، زندگانی را نمی‌شناسی؟  ... بعضی‌ها تاب زندگانی را نمی‌آورند، ترد و نازک‌اند، در یک جایی می‌شکنند، گاهی سر یک چیز کوچک خرد می‌شوند.کلیدر - جلد نهمچند هفته پیش، از کانال ورزشی، بازی فینال تنیس استرالیا از سابالنکا (نفر اول زنان) پخش می‌شد، یاد اتفاقی افتادم که دقیقا دو سال قبل افتاده بود. کنستانتین کولتسُف (بازیکن هاکی روی یخ)، مارس ۲۰۲۴ به میامی آمده بود تا سابالنکا را در آن تورنمنت تشویق کند اما قبل از شروع مسابقات خودش را از بالکن هتل پایین انداخت و خودکشی کرد. سابالنکا بعد از چند روز نوشت، آنها دیگر رابطه‌ای با هم نداشتند، با آنکه ناراحت است اما در تورنمنت شرکت خواهد کرد. سابالنکا در دورهای ابتدایی میامی شکست خورد و حذف شد اما بعدتر تورنمنت‌های زیادی را بُرد و همان سال با مرد دیگری آشنا شد.برای عده‌ای، خودکشی راهی است تا به اطرافیانشان اثبات کنند که آنها نامرئی نیستند و برای آخرین بار به آنها توجه کنند. می‌گویند نادیده گرفته شدن دردآورترین احساس است. حتی کودکانی به عمد والدینشان را عصبانی می‌کنند و ترجیح می‌دهند پدر و مادر، کتکشان بزند تا آنکه نادیده‌‌شان بگیرند، حداقل می‌فهمند که هستند، حالا گیرم اسباب عصبانیت آنها باشند.کنستانتین اگر کمی بیشتر زنده می‌ماند شاید می‌فهمید در ارتباطش با آریانا نه تنها انحصاری ندارد بلکه اولویت هم ندارد. شاید هم از این گردنه‌ی پرپیچ می‌گذشت و آن قول میرزا حسن رشدیه را با خودش تکرار می‌کرد که: در زندگی صد رنگ دیده‌ایم، این هم یک رنگش است.این روزها عبارت پاسداشت زندگانی باب شده و عده‌ای رفتگان را سرزنش می‌کنند که قدر زندگی را ندانستند. مثل طبیب کور و کری که تک نسخه‌ی آماده‌‌ش را به ناف هر کسی می‌بندد تا بلکه شفا بگیرند. اما حقیقت آن است که ما از عمر و عمق اندوه آنها بی‌خبریم، و چه بسا روز شکستنشان همین امروز باشد. این داستان آنهایی‌ست که کله‌پا شدند.https://t.me/abdiasainidiaryAbdias AiniAbdias AiniThu, 30 Apr 2026 11:40:10 +0330https://virgool.ir/@Abdiasaini/۱۴۰۵۰۲۰۳-xlu675uel3o9کلاس یا بقول خودشان کارگاه نوشتن محمدحسین شهسواری بود و رفتم. در اَزتا، همانجایی که ه از آن بارها تعریف کرده بود و قرارهایی با یکسری‌هایشان گذاشته بود، بگذریم. کارگاه برگزار شد و شهسواری حرف‌هایی درباره تئوری نوشتن خلاق و غیره زد که چندان محتوای دندان‌گیری نداشت.نیم ساعت پایانی اما به شکل عملی برگزار شد، از نوشتن نمی‌ترسم اما همین که فکر می‌کنم باید آنها را جلوی دیگران بخوانم، مضطربم می‌کند و کرد. تپش قلب و بعدتر صدای لرزان چنان اثری در من گذاشت که به محض تمام شدن کارگاه بیرون دویدم تا چشمم به دیگران نیفتد. اما وقتی تنها شدم، تصور کردم چنان نطق غرایی در جمع می‌کردم که از خودم خوشم می‌آمد و دیگران هم سراپا گوش بودند تا از افاضات بنده فیضی ببرند!اما ماجرا، شهسواری گفت کلمه‌ای از کتابی پیدا کنیم و درباره‌اش در سه دقیقه بنویسیم.من نوشتم: عادت به کارهای عملی ندارم، همین حالا شهسواری گفت کلمه‌ای انتخاب کنیم و درباره‌ش با دوست نزدیکمان حرف بزنیم یا در واقع همانطور بنویسیمش. بلند نشدم که کتابی بردارم، پسر صندلی کناری‌ام پیرمرد و دریای همینگوی را برداشت. چشمم به کلمه قایق افتاد و آرزو کردم که کلمه راحت‌تری میدیدم، یک چیزی شبیه سن و سال یا پدر یا حتی اصلا عوضش کنم.فکر می‌کنم شهسواری چقدر لاغرتر از عکس‌هایش است، یا بدون ریش میتوانم بهتر ببینمش. آرام حرف می‌زند، لحنش صمیمی و دوست‌داشتنی‌ است. در عکس‌هایش مو و ریش داشت اما حالا هیچکدام را ندارد و لاغرتر از همیشه هم هست، نشانه‌های آن بیما‌ری خاموش و شیمی‌درمانی. و اگر سرطان داشته باشد چه؟ اگر بداند که تا چند ماه دیگر بیشتر زنده نیست؟ و آنوقت اینجا نشسته تا من پرت و پلاهایم را درباره قایق برایش بخوانم؟ حیف، کاش این نباشد.و حالا دارم درباره چیزهایی می‌نویسم که اصلا قرار نبود بنویسم. انگار هدف تمرین را گم کرده‌ام.اما ماجرا چه بود؟Abdias AiniAbdias AiniWed, 29 Apr 2026 20:00:48 +0330https://virgool.ir/@Abdiasaini/آغاز-rsf7e12bu7qeحوصله نوشتن ندارم. امشب دیدم پ.م (همکار سابق) با یکی از دوستانش مجله‌ای اینترنتی راه انداخته است، و میخواهد نوشته‌ی دیگران را در آن منتشر کند. اولین موضوعش آغاز کردن بود. وسوسه شدم تا درباره‌ی آغاز بنویسم ولی خودم هم خودم را جدی نگرفتم و فعلا از خیرش گذشتم. می‌شد از خودم بنویسم، که همیشه "آن" کار را نمیکنم. بعضی وقت‌ها سخت میگیرم و آنقدر به آغاز فکر میکنم که هیچوقت به آن نقطه نمیرسم. و گاهی شروع میکنم و بعد از مدت کوتاهی دیگر ادامه‌ش نمیدهم. علاقه‌م دوام ندارد، کارها خسته‌ام میکنند. مثل همان سوال و خیالبافی قدیمی است که هیچ فایده‌ای هم ندارد! اگر به عقب برمیگشتی چه کار میکردی؟ و هزار جواب به آن میدهم، و این جواب‌ها همان آغازهای متفاوتی است که زندگیش نکردم. همان‌هایی است که شروعش نکردم، همان فرصت‌هایی که از دست رفت.Abdias AiniAbdias AiniMon, 11 Dec 2023 00:49:15 +0330https://virgool.ir/Sakkoo/فُلان-یا-فِلان-d2l1c7xafep6امروز معنی واژه‌ی فلان را در فرهنگ سخن می‌دیدم، نوشته بود: ... برای اشاره به هر چیز مبهم و نامعین به‌کار می‌رود. به جای الفاظ رکیک و خلاف ادب هم استفاده می‌شود.برای اینجا نوشتن کاربرد دارد، من که نمی‌خواهم بگویم چه کسی هستم، می‌گویم من فلانی هستم. نمی‌خواهم بگویم چند ساله‌ام و می‌گویم فلان سال سن دارم، نمی‌خواهم بدانید چه‌کاره‌ام و می‌گویم فلان کار را می‌کنم. و چون بعضی وقت‌ها می‌خواهم بی‌ادب باشم می‌توانم بگویم فلان‌فلان‌شده‌های فلان جا و ... .با خودم قرار گذاشتم تا چیزهایی را اینجا بنویسم که جای دیگری ننوشتم. از همه چیزهایی که برای نوشتنش لازم است، فعلا فقط اشتیاقش را دارم. تا چه پیش آید.Abdias AiniAbdias AiniMon, 31 Jul 2023 20:59:55 +0330