<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های هر چه بزرگ‌تر می‌شویم، عاقل‌تر می‌شویم.</title><link>https://virgool.ir/feed/@A.jalili</link><description>یه انسان</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:33:34</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/60140/avatar/yQht4e.png</url><title>هر چه بزرگ‌تر می‌شویم، عاقل‌تر می‌شویم.</title><link>https://virgool.ir/@A.jalili</link></image><item><title>طراحی شادمانی | مدیریت انتظارات شخصی و تاثیر آن بر شادمانی / از مقالات استاد بزرگوار حسین قربانی</title><link>https://virgool.ir/@A.jalili/طراحی-شادمانی-مدیریت-انتظارات-شخصی-و-تاثیر-آن-بر-شادمانی-از-مقالات-استاد-بزرگوار-حسین-قربانی-vtqalyy11ug2</link><description>انتظارات نقشی مهم در میزان شادمانی ما در زندگی دارند. به همین خاطر مهارت مدیریت انتظارات می‌تواند عاملی تعیین‌کننده در کیفیت زندگی‌مان باشد. درصورتی‌که اتفاقات رخ‌داده در سطحی پایین‌تر از میزان انتظارات ما باشند، هرچقدر هم که خوب، امیدوارکننده و خوشایند، میزان شادمانی ما را افزایش نخواهند داد و حتی ممکن است موجب بروز نارضایتی و کاهش شادمانی هم بشوند.بر اساس تحقیقات صورت گرفته، افرادی که افزایش درآمد خوبی در شغلشان داشته‌اند اما این افزایش درآمد کمتر از میزان انتظاراتشان بوده، در نهایت با کاهش میزان شادمانی و رضایت از زندگی مواجه شده‌اند.بسیاری از اوقات انتظارات ما در مورد دستاوردهای حاصل از یک اتفاق یا یک اقدامِ به‌خصوص خیلی سریع‌تر از خود دستاورد رشد می‌کند و این خود به عاملی در جهت کاهش رضایتمندی و به دست آوردن حداقل شادمانی از آن رویداد خوب تبدیل می‌شود.همان‌طور که قبلاً هم اشاره شد، هدفمندی و لذت دو عامل تعیین‌کننده میزان شادمانی حاصل از فعالیت‌های مختلف هستند. بر اساس مطالعات انجام‌شده، کسانی بیشترین هدفمندی و لذت را در شغلشان تجربه خواهند کرد که آن شغل حداکثر انطباق را با انتظارات آن‌ها داشته باشد. این انتظارات می‌توانند در بردارنده چگونگی نگاه فرد به خود و شخصیتی که برای خودش قائل هست هم باشد. از طرفی اگر افراد انتظار جذابیت بالایی از شغل خود داشته باشند و این انتظار برآورده نشود، خستگی و بی‌انگیزگی در محل کار بر او غلبه خواهد کرد. به همین دلیل بهترین راهکار برای غلبه بر چنین مشکلاتی، تعدیل و مدیریت انتظارات خودمان در موقعیت‌های مختلف زندگی هست.حتی در هنگام برگزاری جشن و مهمانی و همچنین بیرون رفتن با دوستان، کسانی که انتظارات بالایی از این رویدادها داشتند، بعد از تمام شدن جشن و مهمانی و برگشت به خانه، احساس شادمانی و رضایت کمتری را نسبت به افراد با انتظارات پایین‌تر تجربه کرده‌اند.سندرم امید واهی (False-Hope Syndrome) یکی از عوارضی هست که می‌توان با مدیریت هر چه بهتر انتظارات از آن پیشگیری کرد. در واقع امید واهی از انتظارات بالا و همچنین خوش‌بینی بیش‌ازحد ناشی می‌شود. از طرفی ما باید حواسمان باشد که انتظارات پایین باعث از بین رفتن خوش‌بینی در وجودمان نشود. به همین دلیل بهتر است خوش‌بینی لازم را قبل از انجام کارهای مختلف در خودمان به وجود آوریم، اما برای وقوع اتفاقاتی بد و دور از انتظار هم آمادگی لازم را داشته باشیم.در واقع در نگاه به آینده بهتر این است که عینک خوش‌بینی به چشم داشته باشیم؛ ولی شاید گاهی لازم باشد این عینک را از چشم برداشته و به شکلی عادی به موضوعات و اتفاقات مختلف بنگریم.ایجاد تعادل میان خوش‌بینی و مدیریت انتظارات می‌تواند خود به چالشی ذهنی برای افراد تبدیل شود اما در صورت دریافت بازخورد از خود و دیگران و همچنین تلاش در جهت رعایت اصل لذت – هدفمندی می‌توان به شکل بهتری بر این چالش غلبه کرده و در جهت افزایش شادمانی گام برداشت.</description><category>هر چه بزرگ‌تر می‌شویم، عاقل‌تر می‌شویم.</category><author>هر چه بزرگ‌تر می‌شویم، عاقل‌تر می‌شویم.</author><pubDate>Tue, 28 Apr 2020 05:15:05 +0430</pubDate></item><item><title>مسئله چیست؟ روشها و تکنیکهای حل مسئله چه هستند؟</title><link>https://virgool.ir/@A.jalili/مسئله-چیست-روشها-و-تکنیکهای-حل-مسئله-چه-هستند-hmjqmrly3169</link><description>Problem Solving Skillsمهارت حل مسئله و تکنیکهای حل مسئله از جمله عبارتهای جذابی هستند که بسیاری از ما علاقه‌ داریم در موردشان بدانیم و بیاموزیم.شاید چون چنین به نظر می‌رسد که حل مسئله (problem solving) از جمله مهارتهایی است که به هر حال، بهبود آن می‌تواند بر کیفیت زندگی و کسب و کار ما تأثیر مثبت بگذارد.اما جالب این‌جاست که به‌رغمِ محبوبیت بحث حل مسئله و تکنیکهای آن، احتمالاً هنوز برای بسیاری از ما دقیقاً مشخص نیست که مفهومِ چنین مهارتی چیست و چه حوزه‌هایی را در بر می‌گیرد و نهایتاً چگونه می‌تواند به ما برای تصمیم گیری بهتر کمک کند و بر کیفیت تصمیم های ما تأثیر بگذارد.   یان رابرتسون در کتاب حل مسئله خود مسئله را چنین تعریف می‌کند:تعریف مسئلهوقتی وضعیت فعلی (Current State) خود را می‌شناسید و نیز می‌دانید که وضعیت مطلوب و هدف شما (Goal State) چیست؛ اما نمی‌دانید که با طی کردن چه مسیری می‌توانید از وضعیت فعلی به وضعیت مطلوب برسید، عملاً با یک مسئله مواجه هستید.مزیت این نوع تعریف مسئله این است که دیگر چیزی شبیه ۲+۵ در شمار مسئله‌ها قرار نخواهد گرفت. حتی بسیاری از چیزهایی که در حالت عادی در ریاضی به عنوان مسئله می‌دانیم و می‌شناسیم،‌ از حوزه‌ی مهارت حل مسئله خارج می‌شود. چون در بسیاری از این تمرین‌ها، نقطه‌ی آغاز و مسیر را می‌دانیم و صرفاً می‌کوشیم پاسخ را محاسبه و استخراج کنیم.تفاوت مشکل و مسئله چیست؟ منظور از تبدیل مشکل به مسئله چیست؟بسیاری از ما دو واژه‌ی مشکل و مسئله را به‌جای یکدیگر و در حد واژه‌هایی مترادف به‌کار می‌بریم.این در حالی است که در مدیریت و برخی دیگر از شاخه‌های علوم انسانی، تفاوت مشکل و مسئله در نگاه کارشناسان و متخصصان، بسیار جدی است و مراقب هستند که این دو واژه را به جای یکدیگر به‌کار نبرند.البته ماجرا در حد یک حساسیت از جنس ادبیات نیست؛ بلکه توجه به فرق مشکل و  مسئله باعث می‌شود که مهارت ما در تصمیم گیری و حل مسئله افزایش پیدا کند.مشکل با مسئله چه تفاوتی دارد؟پیش از هر چیز، اجازه بدهید بر این نکته تأکید کنیم که مشکل را تقریباً می‌توان با واژه‌ی انگلیسی trouble هم‌ارز گرفت. در مقابل، مسئله بیشتر به واژه‌ی انگلیسی Problem نزدیک است.چند نکته‌ی زیر می‌توانند تعریف مشکل و نیز تفاوت مشکل و مسئله را بهتر بیان کنند (+/+/+):تفاوت مشکل و مسئلهمشکل یک قضاوتِ حسی است؛ این‌که یک جای کار می‌لنگد و چیزی در جایی آن‌چنان‌که باید باشد نیست (اما چه چیزی؟ در کجا؟ چرا؟ این‌ها را نمی‌دانیم).مشکل می‌تواند یک نارضایتی، ناراحتی، نگرانی و یک وضعیت نامطلوب باشد؛ اما آن‌قدر مبهم که نمی‌توان ‌آن را توضیح داد و تشریح کرد.وقتی حس می‌کنیم مشکلی وجود دارد، معمولاً معتقدیم که باید در آینده کاری برای رفع آن مشکل انجام دهیم. اما چه کاری؟ نمی‌دانیم. چون هنوز حتی در تعریف و توصیف وضعیت موجود، ضعف داریم.مشکل در مقایسه با مسئله، بسیار مبهم‌تر است. مسئله شفاف‌تر است و در آن، وضعیت فعلی و احتمالاً وضعیت مطلوب، تا حد خوبی مشخص شده است. آن‌چه نمی‌دانیم، روش و اقدام‌های مناسب برای حرکت از وضعیت فعلی به وضعیت مطلوب است.مشکل “دیده” می‌شود؛ اما مسئله “تعریف” می‌شودبسیاری از مشکلات وجود دارند که اصلاً دیده نمی‌شوند. هنر ما در زندگی شخصی و در محیط کار این است که مشکلات را ببینیم و به آن‌ها توجه کنیم (دیدن در این‌جا تقریباً معادل notice است).مثلاً ممکن است در رابطه عاطفی میان دو نفر، مشکل وجود داشته باشد؛ اما یکی از این دو نفر، اصلاً‌ متوجه نشده که مشکلی وجود دارد.همین که فرد، متوجه می‌شود که جایی از این رابطه می‌لنگد و همه چیز، خوب و مطلوب نیست، به مشکل در رابطه، توجه کرده است.توجه به مشکل بسیار مهم است و اگر مشکل را نبینیم، به احتمال زیاد آن مشکل عمیق‌تر، گسترده‌تر و پیچیده‌تر می‌شود و در آینده ما را با مشکلات بزرگتر و جدی‌تری روبرو خواهد کرد.اما دیدن مشکل، کافی نیست. حالا باید مشکل را به مسئله تبدیل کرد. به این معنی که:تبدیل مشکل به مسئلهابتدا باید ببینیم که وضعیت فعلی چیست.سپس مشخص کنیم که وضعیت مطلوب ما چیست و چه باید باشد.در ادامه باید راهکارهایی برای تغییر وضعیت موجود و رسیدن به وضعیت مطلوب جستجو کنیم و از میان آن‌ها، مناسب‌ترین راهکار را انتخاب کنیم (این مرحله‌ی آخر، همان‌چیزی است که به آن تصمیم گیری گفته می‌شود).توجه داشته باشید که وقتی یک مشکل را بررسی می‌کنیم، ممکن است متوجه شویم که این مشکل، ترکیبی از چند مسئله است. بنابراین برای مواجهه با آن مشکل، باید چند مسئله را به موازات یکدیگر تعریف و بررسی کنیم.انتظار ما از درس مهارت حل مسئله چه باید باشد؟هیچ‌گاه در درس مهارت حل مسئله، مسئله‌های استاندارد آموزش داده نمی‌شوند.در واقع فرض بر این است که هر فردی در حوزه‌ی تخصصی خود، مسائل استاندارد را می‌شناسد و راه‌ حل آن‌ها را می‌داند. در زندگی شخصی و محیط اجتماعی هم، هر یک از ما مسئله‌های مختلفی را آموخته‌ایم و روش‌های حل آن‌ها را نیز به تجربه فراگرفته‌ایم.اما درس مهارت حل مسئله می‌خواهد (و باید بکوشد) به ما کمک کند که بتوانیم از دانسته‌های خود در زمینه‌ی حل مسئله‌های استاندارد، برای رویارویی با مشکلات (که ترکیبی مبهم و پیچیده از مسائل و به عبارتی، یک مسئله‌ی غیراستاندارد محسوب می‌شوند) استفاده کنیم.انواع مسئله از لحاظ سطح پیچیدگیمسئله‌ها را می‌توانیم بسته به نیاز و دغدغه‌ای که داریم، به شکل‌های متفاوتی طبقه‌بندی کنیم.گاهی اوقات مسئله‌ها را به فوری و غیرفوری تقسیم می‌کنند؛ گاهی تقسیم‌بندی به کم اهمیت و با‌اهمیت مفیدتر است.گاهی مسئله‌ها به تکراری و تازه تقسیم می‌شوند؛ گاهی هم آنها را بر اساس میزان پیچیدگی‌شان طبقه‌بندی می‌کنند.هر چه در تشخیص و طبقه بندی مسئله بهتر عمل کنیم، احتمال موفقیت ما در حل آن مسئله افزایش پیدا می‌کند.ما در بحث تکنیکهای حل مسئله چند طبقه‌بندی مختلف را می‌آموزیم و در آینده بر اساس نیاز خود در هر مسئله از آنها استفاده خواهیم کرد.مسئله‌ها را بر اساس میزان پیچیدگی‌شان چگونه دسته‌بندی می‌کنند؟یکی از روش‌های سنتی در تقسیم‌بندی مسئله‌ها، طبقه‌بندی آنها بر اساس میزان پیچیدگی است.این روش توسط ژوزف جوران از بزرگان مدیریت کیفیت رواج پیدا کرد، اما به نظر نمی‌رسد نخستین بار توسط او مطرح شده باشد و احتمالاً بتوان ریشه‌ی آن را در صنعت خودروسازی ژاپن پیدا کرد. این طبقه‌بندی مسئله‌ها مانند بسیاری از طبقه‌بندی‌های رایج در مدیریت، کاملاً صلب و خشک نیستند.مثلاً ممکن است شما یک مسئله را در دسته‌ی دوم قرار دهید؛ اما همکارتان اصرار داشته باشد که این یک مسئله‌ی نوع سوم است.اما همچنان یکی از شیوه‌های ارزشمند طبقه‌بندی است که به ما کمک می‌کند کمی به مسئله نزدیک‌تر شویم و آن را بهتر ببینیم و بفهمیم.همه ما علاقه داریم که در مهارت تصمیم گیری توانمندتر شویم.اما باید به خاطر داشته باشیم که مهارت تصمیم گیری را نمی‌توان به صورت ناگهانی و در یک گام، بهبود بخشید.باید به تدریج و از زوایای مختلف، به مهارت تصمیم گیری بپردازیم و به تدریج خود را در ابعاد مختلف آن تقویت کنیم.هنگامی که به هشت خرده مهارت کلیدی در تصمیم گیری پرداختیم، به عنوان اولین جزء از اجزاء هشت‌گانه‌ی مدل PrOACT به این نکته پرداختیم که باید مسئله را به درستی تشخیص دهیم.به عبارتی بدانیم که تصمیم ما از چه مسئله‌ای ناشی شده و برخاسته است.ما انسانها در تعریف مسئله برای تصمیم گیری، مشکلات و خطاهای زیادی داریم.همچنین بسیار پیش می‌آید که یک مسئله را از روی عادت و بدون هرگونه فکر و تحلیل آگاهانه، تعریف کنیم.شاید به همین علت است که اکثر بزرگان و اندیشمندان حوزه تصمیم گیری، بر اهمیت تعریف مسئله به اندازه‌ی اهمیت تصمیم گیری و حل مسئله و گاه حتی بیش از آن، تاکید کرده اند.این جمله از ریچارد سال ورمن (Richard Saul Wurman) انتخاب شده که دو کتابِ اضطراب اطلاعاتی (Information Anxiety) و فهمِ فهمیدن (UnderstandingUnderstanding) او – با توجه به مباحث یادگیری و رسانه در متمم – می‌توانند برای دوستان متممی بسیار جذاب باشند (فهم‌ِ فهمیدن، در سال ۲۰۱۷ نوشته شده، اما اضطراب اطلاعاتی، کتابی قدیمی و کلاسیک و البته هم‌چنان سرشار از ایده‌های مفید و ارزشمند است).با وجود توضیحاتی که درباره‌ی سال وُرمن مطرح کردیم، جمله‌ی مورد نظرمان را می‌توان مستقل از گوینده به بحث گذاشت:مطالب فوق از وب سایت متمم متعلق به استاد فرهیخته و ارجمند مهندس محمدرضا شعبانعلی اقتنباس شده است . برای آشنایی بیشتر دراین حوزه به آدرس اینترنتی ذیل مراجعه نمایید . https://motamem.org</description><category>هر چه بزرگ‌تر می‌شویم، عاقل‌تر می‌شویم.</category><author>هر چه بزرگ‌تر می‌شویم، عاقل‌تر می‌شویم.</author><pubDate>Wed, 01 Jan 2020 13:15:06 +0330</pubDate></item><item><title>قوی سیاه (Black Swan)</title><link>https://virgool.ir/@A.jalili/قوی-سیاه-black-swan-itn35qzqtcbn</link><description> نویسنده این کتاب نسیم نیکولاس طالب مقاله نویس، محقق، تحلیلگر و تحلیلگر ریسک آمریکایی-لبنانی است که در سال ۱۹۶۰ متولد شد. در سراسر جهان او را فیلسوف احتمالات و عدم قطعیت می‌ دانند. فعالیت‌ های او در حوزه مسائل تصادفی بودن و احتمال و عدم قطعیت متمرکز است. او در سال ۲۰۰۷ کتاب «قوی سیاه» را منتشر کرد که در ارزیابی ساندی تایمز، این کتاب به عنوان یکی از ۱۲ کتاب تاثیرگذار بعد از جنگ جهانی دوم معرفی شد.در پشت جلد کتاب قوی سیاه اینگونه نوشته شده است:پیش از کشف استرالیا، مردم دنیاى کهن بی چون و چرا باور داشتند هر قویى سفید است چون تجربیات ایشان پیوسته این باور را تأیید می کرد.دیدن نخستین قوى سیاه براى چند پرنده‌ شناس باید شگفتى جالبى بوده باشد؛ اما اهمیت داستان در این نیست.اهمیت داستان در این است که شکنندگى دانش ما را نمایان مى‌کند و نشان می‌دهد آموختن ما از تجربیات و مشاهدات با چه محدودیت ‌هاى شدیدى روبه‌ رو است.تنها یک مشاهده کافى است تا گزارهاى کلى که دستاورد هزاران سال تماشاى میلیون‌ ها قوى سفید است بی ‌اعتبار شود، تنها با دیدن یک قوى سیاه.حال این اسطوره در بحث احتمال و آمار چه تعبیری دارد؟استعاره قوی سیاه برای پدیده‌ هایی با سه ویژگی زیر به کار گرفته شد:پیشامد هایی به شدت نادر، غیرقابل پیش‌ بینی و بسیار دورتر از میانگین؛ با احتمال وقوعی بسیار ناچیز ولی بسیار جنجالی و تاثیرگذار. (مثل اعلام یافتن انسان تکامل ‌یافته با قد ۵ سانتی‌ متر)پیامدهای وقوع چنین پیشامدهای نادر و اثرگذاری (consequences) غیرقابل پیش‌بینی است.بدین معنی که حتی اگر بتوانید احتمال وقوع چنین رخدادهایی را در مقادیر بسیار ناچیز تخمین بزنید هرگز قادر نخواهید بود پیامدها و عواقب ناشی از وقوع آنها را در یک ساختار منظم علت و معلولی پیش ‌بینی کنید.احتمال وقوع کم و عدم مشاهده آنها در شرایط طبیعی باعث می‌ شود که عوام در مورد آنها دچار پیش‌ داوری‌ های خرافی، غیرمنصفانه و غیرمنطقی شوند.این رده از پدیده‌ ها در طول تاریخ تاثیر بسیار شگرفی بر جوامع بشری و نحوه زندگی آنها گذاشته است. برای مثال قبائلی بدوی، زلزله را خشم خدایان تلقی و برای فرونشاندن این خشم انسان قربانی می ‌کردند.قوى سیاه ما سه ویژگى دارد:نامنتظر است، پیامدى سنگین دارد، پس از وقوع پیش ‌بینى پذیر مى نماید ( اما پیش از وقوع پیش بینى شدنى نیست.)کتاب قوی سیاه به بررسی اثرات شدید ناشی از برخی از رویدادهای غیرقابل ‌پیش‌ بینی و نادر و همچنین تمایل انسان به یافتن توضیحاتی ساده برای این رویدادها می ‌پردازد.نظریه مطرح در این کتاب، بعدها به عنوان نظریه قوی سیاه معروف شد.نظریه قوی سیاه، استعاره ‌ای از پیشامدهایی است که مشاهده آنها شگفت انگیز و بسیار نادر است و چون کسی به طور معمول انتظار وقوع آنها را ندارد، پس در زمان وقوع چنین پدیده ‌هایی، مردم گاه به استدلال غیرعقلانی و حتی خرافی روی می ‌آورند.وجه تسمیه این پدیده ریشه در فرهنگ غرب دارد که قوی سفید را پرنده ‌ای سفید و مظهر پاکی تصور می ‌کردند و از آنجایی که بیشتر مردم قوی سیاه ندیده بودند، وجود آن را مظهر شیطان و نماد شر و جادوگری می ‌پنداشتند.با کشف قاره استرالیا، مهاجرینی که به این سرزمین هزاران ساله پای گذاشتند در کمال شگفتی در جنوب این قاره با دسته ‌هایی بی شمار از قوی سیاه روبرو شدند که بین آنها فقط قوی سفید مایه تعجب بود.آنها این نوع قوی سیاه را با خود به اروپا بردند و به تدریج باور قوی سیاه لااقل به عنوان مظهر شر و ناپاکی در تخیل مردم رنگ باخت.اگر خواستید در مورد رخدادی قضاوت کنید و آن را پدیده قوی سیاه بنامید باید آن رخداد با ویژگی‌ های زیر مشاهده شود:از منظر مشاهده ‌گرهای متعدد، آن رخداد شگفت ‌انگیز و نا محتمل باشد.به وقوع پیوستن آن رخداد پیامدهای بسیار عظیم و غیرقابل ‌پیش ‌بینی به جا بگذارد.با ثبت مشاهده وقوع، دلایل به وقوع پیوستن آن در بستری عقلانی و منطقی قابل‌توجیه باشد و بتوان برای کاهش پیامدهای آن در رخدادهای بعدی (هرچند بسیار دور و بعید) برنامه ‌ریزی کرد.</description><category>هر چه بزرگ‌تر می‌شویم، عاقل‌تر می‌شویم.</category><author>هر چه بزرگ‌تر می‌شویم، عاقل‌تر می‌شویم.</author><pubDate>Mon, 30 Dec 2019 18:35:02 +0330</pubDate></item><item><title>سرمایه های انسانی</title><link>https://virgool.ir/@A.jalili/سرمایه-های-انسانی-oa7qidog9yxx</link><description>ارزش سرمايه‌هاي انساني را نمي‌توان از حاصل جمع شمارش كاركنان يك كارگاه يا يك كشور استخراج نمود بلكه سنجش سرمايه‌هاي انساني هر جامعه را بايستي در بوته شاخص‌هاي تركيبي محك زد و برآيند مجموعه‌ به دست آمده را به عنوان منتجه سرمايه انساني محسوب نمود.      «اخلاق كار» بيانگر قدر و منزلتي است كه افراد براي كار باور دارند و آن را عامل موفقيت و سعادت مي‌دانند به بيان ديگر ارزشي است كه مي‌تواند از &#34;كار&#34; هر انساني حاصل ‌شود اما اين ارزش هم داراي مراتبي است، مراتب اخلاق كار مجموعه‌اي از اصول و استانداردهائي است كه بر عملكرد افراد حاكميت دارد و قبل از هر چيز يك ارزش انساني است كه اعتلاي آن مي‌تواند به شكلي به ارتباط عاطفي انسان با محيط كار خود برگردد، اين پديده را در سطح ملي مي‌توان به سرمايه انساني تعبير نمود.لذا نقش و جايگاه مهم اخلاق كار در تسريع روند توسعه و پيشرفت يك كشور را نمي‌توان كم اهميت انگاشت. اخلاق «خوب» كار است كه مي‌تواند به استحكام شخصيت فردي شاغل و اعتلاي آن كمك ‌نمايد و مقوله‌اي والاتر و گسترده‌تر از بهره‌وري نيروي كار است گرچه وجود اخلاق كار مي‌تواند پيش شرط ارتقاء بهره‌وري باشد. حضرت علي (ع) مي فرمايند: «برترين كار آن است كه رضاي خدا در آن خواسته شود»، بر اين اساس شايد بتوان به برخي ويژگيهاي اخلاق كار اشاره نمود: انجام كار با كيفيت، قانونگرائي، توجه به جنبه هاي مثبت كار، انتقاد پذيري، خلق و خو و رفتار مطلوب، اعتماد آفريني، تسهيل كننده روابط انساني، مسئوليت‌پذيري اخلاقي، نقش‌پذيري اجتماعي در محيط كار، توجه به مسئوليت‌هاي سازماني، تحول‌گرائي، قابل پيش بيني بودن،كاهنده تنش‌هاي سازماني، تمايل به توانمندسازي، وفاداري شغلي و سازماني و وجود انگيزه. محدوده اخلاق كار به سادگي قابل احصاء نيست امّا مرزهاي آن با مقولات اخلاق حرفه اي، اخلاق سازماني، اخلاق كسب و كار، اخلاق مديريت، اخلاق اجتماعي مشترك است، هر كدام از اين حوزه‌ها مستقل از يكديگر هستند گرچه ممكن است بعضاً در مواردي زيرمجموعه يكديگر نيز قرار گيرند. اخلاق كار بر محيط‌هاي كار حاكم است و بيانگر ميزان، درجه و كيفيت مسئوليت پذيري اخلاقي فرد از حيث انجام شغل است.ضروري است رابطه اخلاق كار با فرهنگ رايج جامعه، سرمايه اجتماعي، اخلاق سازماني بيش از پيش كنكاش و مورد بررسي بيشتر قرار گيرد.تبيين ابعاد مؤلفه‌هاي اخلاق كار، روش‌شناسي سنجش آن، مباني اخلاق كار، آسيب شناسي اخلاق كار، راهكارهاي ارتقاءاخلاق كار، تعميم اخلاق كار، رابطه اخلاق كار و مهارت، اخلاق كار و قانون، همگي در شمار موضوعاتي مي‌باشند كه هر كدام مي‌تواند در پژوهش‌هاي جداگانه واكاوي شوند.۵ آبان</description><category>هر چه بزرگ‌تر می‌شویم، عاقل‌تر می‌شویم.</category><author>هر چه بزرگ‌تر می‌شویم، عاقل‌تر می‌شویم.</author><pubDate>Mon, 30 Dec 2019 14:01:39 +0330</pubDate></item></channel></rss>