https://virgool.ir/feed/@2020yaldaیک نفرهست که ازپنجره هانرم وآهسته مرامی خواند؛گرمی لهجه بارانی اوتاابدتوی دلم می ماند..fa2026-11-11 16:26:06https://files.virgool.ir/upload/users/30537/avatar/os2X8K.pnghttps://virgool.ir/@2020yaldahttps://virgool.ir/@2020yalda/قصه-ها-وغصه-ها-sitleqynw5xlفارسی، زبان فریبایی است!این همه شعر ناب که شاعران در ساغر تخیل ریخته‌اند و تغزل خویش را میهمان دل‌های عاشق کرده‌اند، حاصل گشت و گذار در بوستان زبان فارسی است.با جابه جا نمودن حرفی، معنایی دیگر می‌توان آفرید."غصه" و "قصه" از این شمارند!چه بسیار غصه‌ها که هنگام ورودشان به خانه‌ی دل، چنان فرمان می‌راندند که گویی تا ابد پایدار خواهند بود!اما خیلی زود تبدیل به قصه شدند چرا که هیچ غمی، ماندگار نیست.میان غصه و قصه یک حرف فرق است.زیاد سخت نگیر، دیری نمی‌پاید که قلم روزگار "غین‌ها" را به "قاف" تبدیل می‌کند. کمی صبور باش.کتاب بخوان تا قصه‌‌های آدم‌های بسیاری فرا رویت قرار گیرد و بدانی غصه‌هایشان با تو مشترک است والبته زودگذر!2020yalda2020yaldaWed, 27 Jan 2021 02:17:40 +0330https://virgool.ir/@2020yalda/قرارنبود-lm1dmodf8zvlقرار نبوده تا نم باران زد، دست پاچه شویم و زود چتری از جنس پلاستیک روی سر‌ بگیریم مبادا مثل کلوخ آب شویم. قرار نبوده این قدر دور شویم و مصنوعی. ناخن های مصنوعی، دندان های مصنوعی، خنده های مصنوعی، آواز‌های مصنوعی، دغدغه های مصنوعی...هر چه فکر می‌کنم می‌بینم قرار نبوده ما این چنین با بغل دستی هایمان در رقابت های تنگانگ باشیم تا اثبات کنیم موجود بهتری هستیم، این همه مسابقه و مقام و رتبه و دندان به هم نشان دادن برای چیست؟قرار نبوده همه از دم درس خوانده بشویم، از دم دکترا به دست بر روی زمین خدا راه برویم، بعید می دانم راه تعالی بشری از دانشگاه ها و مدرک های ما رد بشود. باید کسی هم باشد که گوسفندها را هی کند، دراز بکشد نی لبک بزند با سوز هم بزند و عاقبت هم یک روز در همان هیات چوپانی به پیامبری مبعوث شود. یک کاوه لازم است که آهنگری کند که درفش داشته باشد که به حرمت عدل از جا برخیزد و حرکت کند.قرار نبوده این ‌همه در محاصره سیمان و آهن، طبقه روی طبقه برویم بالا، قرار نبوده این تعداد میز و صندلی‌ِ کارمندی روی زمین وجود داشته باشد، بی شک این همه کامپیوتر...و پشت های غوز کرده آدم های ماسیده در هیچ کجای خلقت لحاظ نشده بوده...تا به حال بیل زده‌اید؟ باغچه هرس کرده‌اید؟ آلبالو و انار چیده‌اید؟ کلاً خسته از یک روز کار یَدی به رختخواب رفته‌اید؟ آخ که با هیچ خواب دیگری قابل مقایسه نیست. این چشم ها برای نور مهتاب یا نور ستارگان کویر،‌ برای دیدن رنگ زرد گل آفتابگردان برای خیره شدن به جاریِ آب شاید، اما برای ساعت پشت ساعت، روز پشت روز، شب پشت شب خیره ماندن به نور مهتابی مانیتورها آفریده نشده‌اند.قرار نبوده خروس ها دیگر به هیچ کار نیایند و ساعت های دیجیتال به ‌جایشان صبح خوانی کنند. آواز جیرجیرک های شب نشین حکمتی داشته حتماً، که شاید لالایی طبیعت باشد برای به خواب رفتن‌ ما تا قرص خواب‌ لازم نشویم و این طور شب تا صبح پرپر زدن اپیدمی نشود.من فکر می‌کنم قرار نبوده کار کردن، جز بر طرف کردن غم نان، بشود همه دار و ندار زندگی مان، همه دغدغه‌زنده بودن مان. قرار نبوده کنار هم بودن و زاد و ولد کردن، این همه قانون مدنی عجیب و غریب و دادگاه و مهر و حضانت و نفقه و زندان و گروکشی و ضعف اعصاب داشته باشد.قرار نبوده این طور از آسمان دور باشیم و سی‌ سال بگذرد از عمر‌مان و یک شب هم زیر طاق ستاره ها نخوابیده باشیم. قرار نبوده کرِم ضد آفتاب بسازیم تا بر علیه خورشید عالم تاب و گرما و محبتش، زره بگیریم و جنگ کنیم. قرار نبوده چهل سال از زندگی رد کنیم اما کف پایمان یک بار هم بی واسطه کفش لاستیکی یا چرمی یک مسافت صد متری را با زمین معاشرت نکرده باشد.چیز زیادی از زندگی نمی‌دانم، اما همین قدر می‌دانم که این ‌همه قرار نبوده ای که برخلافشان اتفاق افتاده، همگی مان را آشفته‌ و سردرگم کرده...از هیچ چیز راضی نیستیم، اما سر در نمی‌آوریم چرا …2020yalda2020yaldaThu, 03 Sep 2020 18:36:15 +0430https://virgool.ir/@2020yalda/نکته-های-کوچک-امامهم-m9qhlczckhygهميشه مقداری دلگرمی داخل جيبت بايد باشد...که اگر ناگهان در خيابان، يا در گوشه يک کافه، يا حتی در خواب، سرمای نا اميدی به سراغت آمد، يا بغضی دهانت را تلخ کرد، دلگرميت را از جيب در بياوری؛ گوشه دهانت بگذاری تا آرام آرام شيرينيش در وجودت بپيچد... يا مثل ژاکتی گرم دور خودت بپيچی و منتظر تابش خورشيد بمانی...دلگرمی هميشه بايد باشد و ... واي به تمام لحظه‌هايي که هرچه جيب‌ها و کيفت را بگردی دلگرمی پيدا نکنی...!همیشه دوستت دارم‌ها را... دلخوری‌ها را... نگرانی‌ها را.... به موقع بگویید....قدر بدانید" داشتنها " رامهربان بودن مهمترین قسمت انسان بودن است ...? نکته‌های کوچک اما مهم2020yalda2020yaldaMon, 24 Aug 2020 00:59:49 +0430https://virgool.ir/@2020yalda/توبه-نصوح-xilho504nirgنصوح مردى بود شبیه زنها ،صدایش نازک بود صورتش مو نداشت و اندامی زنانه داشت او مردی شهوتران بود با سواستفاده از وضع ظاهرش در حمام زنانه کار مى کرد و کسى از وضع او خبر نداشت او از این راه هم امرارمعاش می کرد هم ارضای شهوت.گرچه چندین بار به حکم وجدان توبه کرده بود اما هر بار توبه اش را می شکست.او دلاک و کیسه کش حمام زنانه بود. آوازه تمیزکارى و زرنگى او به گوش همه رسیده و زنان و دختران و رجال دولت و اعیان و اشراف دوست داشتند که وى آنها را دلاکى کند و از او قبلاً وقت مى گرفتند تا روزى در کاخ شاه صحبت از او به میان آمد. دختر شاه به حمام رفت و مشغول استحمام شد.از قضا گوهر گرانبهاى دختر پادشاه در آن حمام مفقود گشت ، از این حادثه دختر پادشاه در غضب شد و دستور داد که همه کارگران را تفتیش کنند تا شاید آن گوهر ارزنده پیدا شود.کارگران را یکى بعد از دیگرى گشتند تا اینکه نوبت به نصوح رسید او از ترس رسوایى ، حاضر نـشد که وى را تفتیش ‍ کنند، لذا به هر طرفى که مى رفتند تا دستگیرش کنند، او به طرف دیگر فرار مى کرد و...این عمل او سوء ظن دزدى را در مورد او تقویت مى کرد و لذا مأمورین براى دستگیرى او بیشتر سعى مى کردند. نصوح هم تنها راه نجات را در این دید که خود را در میان خزینه حمام پنهان کند، ناچار به داخل خزینه رفته و همین که دید مأمورین براى گرفتن او به خزینه آمدند و دیگر کارش از کار گذشته و الان است که رسوا شود به خداى تعالى متوجه شد و از روى اخلاص توبه کرد در حالی که بدنش مثل بید می‌لرزید با تمام وجود و با دلی شکسته گفت: خداوندا گرچه بارها توبه‌ام بشکستم، اما تو را به مقام ستاری ات این بار نیز فعل قبیحم بپوشان تا زین پس گرد هیچ گناهی نگردم و از خدا خواست که از این غم و رسوایى نجاتش دهد.نصوح از ته دل توبه واقعی نمود ناگهان از بیرون حمام آوازى بلند شد که دست از این بیچاره بردارید که گوهر پیدا شد. پس از او دست برداشتند و نصوح خسته و نالان شکر خدا به جا آورده و از خدمت دختر شاه مرخص ‍ شد و به خانه خود رفت.او عنایت پرودگار را مشاهده کرد. این بود که بر توبه اش ثابت قدم ماند و فوراً از آن کار کناره گرفت.چند روزی از غیبت او در حمام سپری نشده بود که دختر شاه او را به کار در حمام زنانه دعوت کرد، ولی نصوح جواب داد که دستم علیل شده و قادر به دلاکی و مشت و مال نیستم، و دیگر هم نرفت. هر مقدار مالى که از راه گناه کسب کرده بود در راه خدا به فقرا داد و چون زنان شهر از او دست بردار نبودند، دیگر نمى توانست در آن شهر بماند و از طرفى نمى توانست راز خودش را به کسى اظهار کند، ناچار از شهر خارج و در کوهى که در چند فرسنگی آن شهر بود، سکونت اختیار نمود و به عبادت خدا مشغول گردید.شبی در خواب دید که کسی به او می گوید:"ای نصوح! تو چگونه توبه کرده اى و حال آنکه گوشت و پوست تو از فعل حرام روئیده شده است؟ تو باید چنان توبه کنى که گوشتهاى حرام از بدنت بریزد.» همین که از خواب بیدار شد با خودش قرار گذاشت که سنگ هاى سنگین حمل کند تا گوشت هاى حرام تنش را آب کند.نصوح این برنامه را مرتب عمل مى کرد تا در یکى از روزها همانطورى که مشغول به کار بود، چشمش به میشى افتاد که در آن کوه چرا می کرد. از این امر به فکر فرو رفت که این میش از کجا آمده و از کیست؟عاقبت با خود اندیشید که این میش قطعاً از شبانى فرار کرده و به اینجا آمده است، بایستى من از آن نگهدارى کنم تا صاحبش پیدا شود . لذا آن میش را گرفت و نگهدارى نمود خلاصه میش زاد ولد کرد و نصوح از شیر آن بهره مند مى شد تا سرانجام کاروانى که راه را گم کرده بود و مردمش از تشنگى مشرف به هلاکت بودند عبورشان به آنجا افتاد، همین که نصوح را دیدند از او آب خواستند و او به جاى آب به آنها شیر مى داد به طورى که همگى سیر شده و راه شهر را از او پرسیدند.وى راهى نزدیک را به آنها نشان داده و آنها موقع حرکت هر کدام به نصوح احسانى کردند و او در آنجا قلعه اى بنا کرده و چاه آبى حفر نمود و کم کم در آنجا منازلى ساخته و شهرکى بنا نمود و مردم از هر جا به آنجا آمده و در آن محل سکونت اختیار کردند، همگى به چشم بزرگى به او مى نگریستند.رفته رفته، آوازه خوبى و حسن تدبیر او به گوش پادشاه آن عصر رسید که پدر آن دختر بود. از شنیدن این خبر مشتاق دیدار او شده، دستور داد تا وى را از طرف او به دربار دعوت کنند. همین که دعوت شاه به نصوح رسید، نپذیرفت و گفت: من کارى و نیازى به دربار شاه ندارم و از رفتن نزد سلطان عذر خواست.مامورین چون این سخن را به شاه رساندند  شاه بسیار تعجب کرد و اظهار داشت حال که او نزد ما نمی آید ما مى رویم او را ببینیم.پس با درباریانش به سوى نصوح حرکت کرد، همین که به آن محل رسید به عزرائیل امر شد که جان پادشاه را بگیرد، پس پادشاه در آنجا سکته کرد و نصوح چون خبردار شد که شاه براى ملاقات و دیدار او آمده بود، در مراسم تشییع او شرکت و آنجا ماند تا او را به خاک سپردند و چون پادشاه پسرى نداشت، ارکان دولت مصلحت دیدند که نصوح را به تخت سلطنت بنشانند. چنان کردند و نصوح چون به پادشاهى رسید، بساط عدالت را در تمام قلمرو مملکتش گسترانیده و بعد با همان دختر پادشاه که ذکرش رفت، ازدواج کرد و چون شب زفاف و عروسى رسید، در بارگاهش ‍ نشسته بود که ناگهان شخصى بر او وارد شد و گفت چند سال قبل، میش من گم شده بود و اکنون آن را نزد تو یافته ام، مالم را به من برگردان.نصوح گفت : درست است و دستور داد تا میش را به او بدهند، گفت چون میش مرا نگهبانى کرده اى هرچه از منافع آن استفاده کرده اى، بر تو حلال ولى باید آنچه مانده با من نصف کنى.گفت: درست است و دستور داد تا تمام اموال منقول و غیر منقول را با او نصف کنند.آن شخص گفت: بدان اى نصوح، نه من شبانم و نه آن میش است بلکه ما دو فرشته براى آزمایش تو آمده ایم. تمام این ملک و نعمت اجر توبه راستین و صادقانه ات بود که بر تو حلال و گوارا باد، و از نظر غایب شدند...2020yalda2020yaldaWed, 29 Jul 2020 17:11:25 +0430https://virgool.ir/@2020yalda/مقصد-wtemm2jp47qrهمیشه هم که بالارفتن خوب نیست!همیشه که نباید بالا رفت و قله‌های بلندتری فتح کرد. خوب است گاهی همانجا روی قله‌ی دنج و کوچکی که فتح کرده‌ای دراز بکشی، دستت را زیر سرت بگذاری و از تماشای شکوه بکر آسمان، لذت ببری. گاهی خوب است بنشینی، نفس عمیقی بکشی، آتشی روشن کنی، چای بنوشی و به قله‌های بزرگ‌تری فکر نکنی.خوب است گاهی به جای ادامه دادن، به نصیحت ابرها گوش کنی، بساطت را جمع کنی و زیر آرامش صخره‌ای پناه بگیری تا مبادا باران بزند و خیس شوی، تا مبادا خاک زیر پایت سست شود و سقوط کنی.چیزی با ارزش‌تر از آرامش وجود ندارد. بگذار عابران پایین‌دست، آرامش تو را ببینند، تو را با دست به هم نشان بدهند و هوای صعود به سرشان بزند، بگذار دلیل آغاز، تو باشی. نفسی که تازه کردی، دستی به زانو می‌زنی، بلند می‌شوی و ادامه می‌دهی، آرامشت را حفظ کن و به جای تمرکز کردن روی مقصد، از مسیر، لذت ببر،که لذت و اشتیاق بی‌واسطه، در مسیر است، نه در مقصد!2020yalda2020yaldaSat, 27 Jun 2020 01:26:27 +0430https://virgool.ir/@2020yalda/تاکسی-نوشت-itcuaq6f1hmmداشتم از گرما مي مُردم. به راننده گفتم دارم از گرما مي‌ميرم. راننده كه پير بود گفت: «اين گرما كسي رو نمي‌كشه.» گفتم: «جالبه‌ها، الان داريم از گرما كباب مي‌شيم، شش ماه ديگه از سرما سگ لرز مي‌زنيم.» راننده نگاهم كرد. كمي بعد گفت: «من ديگه سرما رو نمي‌بينم.» پرسيدم: «چرا؟» راننده گفت: «قبل از اينكه هوا سرد بشه مي‌ميرم.» خنديدم و گفتم: «خدا نكنه.» راننده گفت: «دكترا جوابم كردن، دو سه ماه ديگه بيشتر زنده نيستم.» گفتم: «شوخي مي كنيد؟» راننده گفت: «اولش منم فكر كردم شوخيه، بعد ترسيدم بعدش افسرده شدم! ولي الان ديگه قبول كردم.» ناباورانه به راننده نگاه كردم. راننده گفت: «از بيرون خوبم، اون تو خرابه... اونجايي كه نميشه ديد.» به راننده گفتم: «پس چرا دارين كار مي‌كنين؟» راننده گفت: «هم براي پولش، هم براي اينكه فكر و خيال نكنم و سرم گرم باشه، هم اينكه كار نكنم چي كار كنم.» به راننده گفتم: «من باورم نميشه.» راننده گفت: «خودم هم همين طور... باورم نميشه امسال زمستان را نمي‌بينم، باورم نميشه ديگه برف و بارون را نمي‌بينم، باورم نميشه امسال عيد كه بياد نيستم، باورم نميشه اين چهارشنبه، آخرين چهارشنبه ١٧ تير عمرمه.» به راننده گفتم: «اينجوري كه نميشه.» راننده گفت: «تازه الانه كه همه چي رو دوست دارم، باورت ميشه اين گرما رو چقدر دوست دارم؟»... ديگر گرما اذيتم نمي كرد، ديگر گرما نمي كشتم...? سروش صحت? تاکسی‌نوشت ها2020yalda2020yaldaSat, 27 Jun 2020 01:16:30 +0430https://virgool.ir/@2020yalda/هرچی-ارزوی-خوبه-مال-تو-qrwtthi8rhywروزهـــای پایانــی اسفنـــــد 98سال ، دارد تمام می شود ...دارم فکر می کنم ؛به روزهایی که رفت ...به لحظاتی که خندیدم ...لحظاتی که اشک ریختم ...و تمامِ ثانیه هایی که کنارِ عزیزانم گذشتبا سرعت ، مرور می کنم ؛اتفاقاتِ خوب و بدی را که برایم افتاد ...آدم هایِ جدیدی را که وارد زندگی ام شدند ...و آدم هایی را ... که از زندگی ام رفتنددیگر قرار است یک جمله ی "یادش بخیر" قبل از خاطراتِ خوبِ امسالم بیاید ...قرار است امسالم بشود ؛ "پارسال"من تمام این روزها را زندگی کردم ،خوب هایشان برایم امید بود ، و بدهایشان برایم درس !میانِ همین روزها بود که یاد گرفتم ؛قوی تر باشم ...عاشق تر باشم ...مهربان تر باشمخدایا ، به مردمِ کشورم کمک کن !دردهایشان را درمان باش ...و دلهایشان را از همیشه شادتر کن !!!ای کاش سالِ جدید برایمان ، سالِ اتفاقاتِ خوب باشد ...کاش بادهایِ بهار ، همدلی و عشق را همه جا پخش کنند ...و کاش ابرها ، مهربانی بر سرِ این مردم ببارند ...آنقدر که انسانیت ، جانی دوباره بگیرد !کاش سالِ پیشِ رو ، بهترین سالِ زندگیمان شودسالی که تنها اشکِ جاری از چشم ها ، اشکِ شوق باشدسالی که " همـــــگی خوشــــــبخت باشــــــیم "2020yalda2020yaldaFri, 13 Mar 2020 16:49:05 +0330https://virgool.ir/@2020yalda/بهترین-باش-l2xj6tnjqdk4اگرنمیتوانی بلوطی برفرازتپه ای باشیبوته ای در دامنه ای باشولی بهترین بوته ای باش که در کناره راه می رویداگر نمی توانی درخت باشی، بوته باشاگر نمی توانی بوته ای باشی، علف کوچکی باشو چشم انداز کنار شاه راهی را شادمانه تر کناگر نمی توانی نهنگ باشی، فقط یک ماهی کوچک باشولی بازیگوش ترین ماهی دریاچه!همه ما را که ناخدا نمی کنند، ملوان هم می توان بوددر این دنیا برای همه ما کاری هستکارهای بزرگ و کارهای کمی کوچکترو آنچه که وظیفه ماست، چندان دور از دسترس نیستاگر نمی توانی شاهراه باشی، کوره راه باشاگر نمی توانی خورشید باشی، ستاره باشبا بردن و باختن اندازه ات نمی گیرندهر آنچه که هستی، بهتـــــرینش باش 2020yalda2020yaldaFri, 10 Jan 2020 16:52:24 +0330https://virgool.ir/@2020yalda/وقتی-قرارجهان-نیستی-است-nh473u8xurdxبعضى صبح هاشبيه اولين ديدار نوزاد و مادر ،شبيه بوى نان در كوچه.شبيه آن كسى كه از معمولى ترين طنازى معشوق،غرق خنده مى شود از ته دل .شبيه عكس رقصان ماه در آب.شبيه نوزاد خوابى كه انگشتانش گرد شده ،دور انگشتان پدر.شبيه چرخ زدن زير باران،وسط آفتابى ترين جاى جهان .بعضى صبح ها كه حالمان با هم خوب استمن اينگونه از خواب بيدار مى شوم ،اصلا انگار اين جا نيستموقتى قرار جهان نيستى ست ...2020yalda2020yaldaSat, 28 Dec 2019 13:23:32 +0330https://virgool.ir/@2020yalda/به-بهانه-یلدا-qmiks32zqkroانتهای خیابان آذر...باز هم قرار عاشقانه‌ی پاییز و زمستان...قراری طولانی به بلندای یک شب...شب عشق‌بازی برگ و برف...پاییز چمدان به دست ایستاده!عزم رفتن دارد...آسمان بغض می‌کند... می‌بارد.خدا هم می‌داند عروس فصل‌ها چقدر دوست‌داشتنی‌ستکاسه‌ای آب می‌ریزم پشت پای پاییزو تمام می‌شود...پاییز، زیباترین تصویرعاشقیرفتنت به خیر...سفرت بی خطر 2020yalda2020yaldaFri, 20 Dec 2019 21:09:45 +0330