https://virgool.ir/feed/@1vahediمن قاسم واحدی هستم، یک مترجم، علاقه مند به فینتک، دیجیتال مارکتینگ و توسعه کسب و کارfa2026-11-11 23:59:43https://files.virgool.ir/upload/users/27001/avatar/Ue6tXv.pnghttps://virgool.ir/@1vahedihttps://virgool.ir/@1vahedi/تلخ-و-شیرین-همکاری-با-یک-برند-خوشمزه-تجربه-شکست-یک-محصول-fe0sw7knkx3jکمی زمان را عقب می‌کشم، زمانی که هنوز تاکسی یاب هنوز اسنپ نشده بود، بیلبوردهای سایت دابی همه محلات تهران را پر کرده بود وب سایت ایستگاه یک رقیب جدی تازه متولد شده به نام دیوار داشت و شیپور تازه شروع به کار کرده بود و از همه مهمتر کافه بازار هنوز دکمه پیشنهاد نرم افزار داشت و چند رقیب جدی که سهم بازار می‌گرفتند، مثل ایران اپس. ما هم طبقه سوم یک ساختمان نبش فردوسی تازه مستقر شده بودیم، اولین برنامه سیبچه را روی پلتفرمش به تازگی اپلود کرده بودیم. و فقط پروژه های iOS توسعه میدادیم.هنوز تلفنهای هوشمند همه بازار را نگرفته بودند و مجمع الجزایری از تلاشها و ادمها که تازه لفظ اکوسیستم را به دوش میکشید و استارت‌آپ ویکندها هنوز موتورشان داغ نشده بود. و ما زغوغای جهان فارغ، به دور از همه این حواشی به سمت یک شرکت با جریان درآمد پایدار می‌رفتیم.من هم‌بنیانگذار یک شرکت توسعه دهنده اپلیکشنهای تلفن همراه بودم که در سال 91 آغاز به کار کرده بود، ما در حال خلق بازار جدید برای چیزی بودیم که وجود نداشت، پس ما بازاریابی نداشتیم و توسعه کسب جایگزینش شده بود، تلفنهای هوشمند و استراتژی مشارکت حداکثری با برندها و رشد با هزینه آنها ایده من بود، هنر یک توسعه دهنده کسب و کار اتصال کسب و کارها در زمان مناسب و زمان بهینه است. به عنوان هم‌بنیانگذار از صفر یک عدد 10 رقمی درامد فروش محقق شد و این روند سه سال ادامه داشت، برای شرکتی اکنون محو شده است، ولی آنقدرها داشت پاره‌های آن در یک فضای کار اشتراکی نفس بکشد.پس از عقد قراردادهای خوب با چند برند ونام تجاری موفق و شرکتهای بزرگ دیگر، اولین همکاری ناموفق درسهای بسیار مهم و ارزشمندی برای من به همراه داشت که به صورت فشرده و میانبر در زیر آوردم :هر برند یک DNA یا یک تمایز مهم دارد که به اخلاق خاص آن برند یا داستان ان برند معروف است، قبل از همکاری با هر برند آن چهارچوب را بشناسید، و برای آن برنامه داشته باشید.پیچیدگی‌های رفتارهای خطی و غیر خطی را از هم تشخیص دهید و برای آن امادگی داشته باشید.واقعیت این است که برای برندها همه چیز پول نیست پس با گوشهایی برای شنیدن و جلسات طولانی تعریف از خودشان اماده شوید.ظرفیت ادمها را بشناسید و بیش از ظرفیت توقع نداشته باشید و در برابر ظرفیت خواهی بیش از توانشان مقاومت کنید و برای اعتبار دادن به انها معیار مشخص کنید.شاید خیلی عادی باشد ولی همیشه از حاضرین در جلسه مطلع باشید. و در صورت حضور فرد جدید محافظ کاری و سکوت شرط عقل است.هرگز دوستان یا افراد غیر مرتبط را به جلسه کاری نبرید.از تایید و معرفی افراد در حوزه غیر تخصصی تان به دیگران و قبول مسئولیت معرفی خودداری کنید.موفقیت یک مسیر یک شبه نیست و پر از اموزش است، برای یک مسیر پر از فراز و نشیب اماده باشید.جایگاه طرفین و حد سود و ضرر خود را در هر مذاکره مشخص کنید.در پایان صرفا برای اینکه سمتی به کسی بدهید به ادمها میز ندهید، بگذارید رشد کنند قدر میزشان شوند بعد پیشنهاد بدهید.در آخر برندها را از نزدیک و پس از قرارداد بشناسید و پس از خوب شنیدن، تصمیم بگیرید. برای موفقیت در مذاکرات ماکرویوو وجود ندارد ولی به جای آن از تجارب قبلی و مرورشان استفاده کنیداولین آشنایی من با آن شرکت از یک تماس تلفنی در پاییز سال 94 شروع شد و یک پیشنهاد همکاری که از سمت آن برند مطرح شد، راستش شرایط و همچنین نحوه همکاری اصلا جذاب نبود، گرچه به یک بازار جدید نیاز داشتیم ولی در نهایت مذاکرات به سختی پیش رفت، آنها یک پلتفرم کامل می‌خواستند و تقریبا رایگان، یعنی می گفتند ترکیبی از اوج مهارت و تکنیک می‌خواهیم و به ازایش مفتخر میشوید به همکاری با مجموعه معظم کمپانی با نام مستعار چارلی.پیشنهاد سال اول رد شد.رمان آرزوهای بزرگ اثر چارلز دیکنز را به یاد بیاورید، که یکی از شخصیت های آن با مد سی سال قبل در قصری قدیمی زندگی میکرد. قصر از مد افتاده سی ساله، قصری که زیر ضربات دنیای پرآشوب دیجیتال در حال فروریختن، مدیری که هنوز دلخوش به فروش مجلات کاغذی بود و هنوز با هیجان از برنامه ای که دهه ای پیش می گفت، ولی کمک نمیخواست و شاید به نوعی طلبکار هم بود و البته واقعیت این است ما هم جوانهایی مغروری بودیم که سختی روزگار انعطاف یادمان نداده بود.ریشه در گمراهی ما داشت که قصد درس دادن داشتیم، به مجموعه‌ای که ادبیات فنی و کمک خواستن نمیدانستند به چند دکتر از فلان دانشگاه‌های انگلیسی زبان، که دور هم جمع شده بودند ولی الفبای کسب و کار نمیدانستند.اولین مذاکرات به بن بست خورد.یک سال گذشت و سال دوم پیشنهادی جدید مطرح شد، در نگاه اول عالی بود، درصد قابل توجهی سهام و یک قرارداد چند ساله، فرصت خوبی بود و البته نقش یک معرف هم قابل انکار نبود، فردی که آن زمان دستی بر آتش جذب سرمایه نیز داشت. ایده منعقد شد اما عقد قرار داد و نهایی شدنش شش ماه طول کشید، البته در کمال تعجب دو بار قرارداد امضا کردیم، قرارداد اول را دو عضو هیات مدیره بستند که به محض اماده شدن محصول و بالتبع مطلع شدن مدیر عامل، قرارداد لغو و مجدد بسته شد.اولین برخورد نزدیک من با آن برند سی ساله و به ظاهر در اوج و کمال پس از عقد قرارداد بود. شرکتی وابسته به یکی از برندهای لبنی ایران و البته با فرهنگ سازمانی خاص اینجا باید پرانتزی باز کنم، از من به شما نصیحت ولی هر جا شنیدید کسی از فرهنگ سازمانی خاص حرف می‌زند اگاه باشید که نام مستعار "هفت خط بودن"، خاص بودن است، پرانتز بسته. بعدها که با انواع مدیریت استارت‌آپی اشنا شدم، فهمیدم خاص بودن چه لغت معصومی است.مدیران اصلی مادر و دختری که همنام هم بودند، راستی هیچوقت نفهمیدم چرا یک مادر و پدر باید اسم دختر را همنام مادر بگذارند و اسم دختر دیگر را شروع نام مادر. در کمپانی معظم چارلی و چارلیا، ما دو چارلی داشتیم و یک چارلیا، ایده بامزه و جذابی بود و جذاب تر از آن ترکیب دفتری بود که اصلا جنس مذکری در آن معنا خارجی نداشت، ماه ها گذشت تا جوانکی مثل خود ما -یعنی از جنس مذکر- به تیم اضافه شد گرچه بسیار به فرهنگ آن سازمان نزدیک بود ولی غیر خاص بود و کمی رک و لوتی طور.جلسات پس از عقد قرارداد برای آغاز کار شروع شد و اولین برخورد من با فردی در آن مجموعه نمی‌دانم گفتن را بلد بود، از یک مجموعه اپ دیگر امده بود و ریز نقش – با سرعت ده کلمه بر ثانیه پیام میداد آنهم در زمانی که هنوز تلگرام با سرعت 2x پیامهای صوتی را اجرا نمی کرد - اما در جستجوی ساختن بود و ایجاد تجربه جدیدی گویا بر خلاف اراده سازمانها بود.یک روز آقای میم خبر داد که با تلاشی غول آسا به یک فرمول طلایی رسیده بود، او راه این کشف با احتساب متراژ دفتر و مصرف آب و برق و حقوق پرسنل و ... تقسیم بر یک چند عدد دیگر به بهای تمام شده هر رسپی رسیده بود و چقدر تلاش مطبوعی برای کمپانی چارلی بود رسیدن به فرمول تبدیل قیمت رسپی به متراژ یا افراد. مثلا رشد تصادفات جاده ای در شهرستان گلوگاه بهشهر و همآوایی ان با رشد تعداد اکبر جوجه سرو شده بیانگر خوشمزگی اکبر جوجه نیست،و نشاندهنده موضوعی جز یک تصادف یا ذهن خلاقی که این دو آمار را کنار هم قرارداده نیست.از همان روزهای اول زمزمه کل کل های مدیریتی بین دومجموعه شروع شده بود، هر دو دید بالا به پایین داشتن را مفروض داشتند و در آن کوتاهی نمی کردند در آن سمت، ارزوها به نام ایجاد امکانات درخواستی کادوپیچ شد، در سمت ما غر زدنهای بی پایان از پیچیدگیهای فنی و تهدید همیشگی که از اینها بیشتر کار نمی‌کنیم، فلان درخواست خارج از اسکوپ است و... الان که فاصله و درک بهتری از کسب و کار دارم خطای ادراکی در دسترس بودن تیم فنی و خطای ادراکی هزینه در رفته مهمترین عامل از دست رفتن فرصتها بود.خطای مرگبار دیگری هم در حال رخ دادن بود، هر دو مدیر باصطلاح عامل امضای قرارداد را برابر اتمام محصول می دانستند و این به یک جنون ختم شد، جنون توقع تحویل داشتن و تحویل دادن.علیرغم تفاوتهای بنیادی شاهد شباهتهایی در مدیریت هر دو مجموعه بودم مثلا هر دو نمی‌دانستند که فرق زیاد بین کار کردن و یا تقسیم کار کردن وجود دارد، و دانش مهمی هست به نام هر دو را انجام دادن. یعنی مدیر محترم بداند کارش فقط هماهنگی نیست، هماهنگی یک از کارها شماست. دانستن این موضوع نیازمند درک درستی از کسب و کار مدرن دارد زیرا تعریف اول کار کردن نیست سلطنت است.رونمایی محصول پیش از نهایی شدن و اعمال نظرات سلیقه‌ای چرخه تولید را بی انتها طولانی کرده و تغییرات منجر به افزایش زمان و در نتیجه ایجاد نارضایتی میشود. با رونمایی محصول در مهمانیها و جلسات یک شرکت با مشخصات گفته شده فوق، همه در پیش رویت محصول را تحسین، در ایمیل تایید و در جلسه بعدی زیر انتقادات از هر سمت بیان میشد.بعد از شش ماه بالاخره تمام شد و اپلیکیشن در دسترس مخاطبان قرار گرفت ولی مخاطبان روسا بودند که به جای محصول برای مخاطبان پرزنت میشدند به جای بودجه تبلیغی برای اپ، جلسات رو نمایی مکرر میشد و هر روز یک پیشنهاد جدید، از بیلبورد یا تبلیغات روی اتوبوس.مجله ای که به قول خودشان بیش از ده هزار نسخه چاپی منجر به نصب اپ نشد و افتضاحی تمام عیار بود، راز این نرخ تبدیل فاجعه بار در اقتصاد رفتاری بود، میانگین سنی خریداران بالا رفته بود و علاقه به خواندن منجر به نصب اپ نشد. حالا فشارها روی آن خانم مدیر پروژه هم زیاد شده بود، گرچه ریز نقش بود پیگیر کار خودش ولی تن و لحن اندک اندک عوض شد. آقای میم هم در ازمودن تئوری هایش، یک روز تیم بازاریاب میگرفت و پول در چهارسو و علاالدین خرج می کرد برای نصب اپ به صورت BTL، ِیک روز ایده ناب دیگر.با افزایش فراز ونشیب ها مدیران تصمیم به کار مستقیم گرفتند، و تصمیم درستی هم بود عنان موفقیت باید در دست مدیر باشد، و این درست‌ترین کار در زمانه‌ای است که موفقیت باید به نام مدیر بخورد.ماه عسل مدیران شروع شد با تشکرات دو طرف از هم، برای خانم چارلی 2، اپلیکیشن چیزی بود برای ثابت کردن خودش در جمعهای خودمانی و برای مدیر سمت ما هم فرصت خوبی بود، سوار بر یک قرارداد با یک شرکت در شمالی ترین نقطه شهر شود و اپلیکیشن خوشدستی که مسکنی بود برای فراموش کردن اینکه از ایجاد اپ تا محصول راهی بس طولانی است.دولت این موفقیت مستعجل بود، بر اساس یک قانون نانوشته در سازمانهای ایرانی، رشد هم حدی دارد. با ورود خانم چارلی1 که خالق صاحب برند شرکت معظم چارلی بود، هیچ تمایلی به شراکت برندش با هیچکسی نداشت و با تحکم تصمیم به تغییر قرارداد فعلی به یک قرارداد حقوقی محکم گرفت که به قول خودش بدون کوته بینی دخترش و به قول ایشان مدیر جوان ما باشد، هوای بهاری خیلی زود به برگریزان تبدیل شد.همیشه پای یک ادم اشتباه در میان است که از سر خود نشان دادن وظیفه کلید زدن تخریب را به طور رایگان قبول میکند. با افزایش بحثهای حقوقی و خرده فرمایشهای رییس اعظم در عقد قرارداد دوم، آقای ق که از دوستان متملق مدیر بود، وارد داستان شد.تا علاقه دوطرفه، از نوع مرادی و مریدی؛که مراد پر هیاهو، سخنور، منتقد و در نهایت با ابراز ارادت فراوان را ثابت کند، او که به قول خودش یک حقوقدان زبده بود که خود را وکیل هم معرفی می کرد، در یک کل کل سخنی سخت به خانم چارلی1 گفت که البته بار حقوقی داشت. کسب دانش و زمان برای من لازم بود تا بفهمم حقوقدان و دانش آموخته حقوق با وکیل فرق دارد.تنها یک دوست از نوع خاله خرسه است که در جلسه‌ای رسمی بدون هماهنگی میرود و پای وکلای غیر وکیل به جلسات بعدی باز میکند و من علیرغم میل باطنی با بسته شدن باب گفتگو جایی برای من نبود. بعدها شنیدم محصول تا سال 97 عمر کرد و به دستور مدیر ما سرورهایش خاموش شد. چند ده هزار یوزر کسب شده از دسترسی به اپ منع شدند تا مشخص شود برای دیگری رییس کیست.وقتی خودبزرگ بین میشوی، شروع به لنگیدن میکنی اما کج راه رفتنت نمیبینی زیرا تمرکز روی رفتار طرف مقابل است، ما توسعه دهنده بودیم ولی یادمان رفته بوده جایگزین‌پذیریم و آنها هم قدیمی بودند ولی بوی انقراض هنوز به مشامشان نرسیده بود. باز هم تکرار می کنم شکست در اوج موفقیت یعنی به بیشتر اهداف رسیده باشی قله جلو چشمت باشد ولی خستگی نگذارد لذت موفقیت را بچشی و محصول ما در اوج موفقیت شکست خورد. زیرا توهمش جلوتر از خودش در حرکت بود.دوباره خلاصه مدیریتی را بخوانید.قاسم واحدیقاسم واحدیWed, 06 May 2020 14:37:07 +0430https://virgool.ir/@1vahedi/تصویری-از-دنیای-پسا-کرونا-اقتصاد-چگونه-خواهد-شد-vfegwxc9ymvgداستان این روزها همه ما مواجهه با یک پدیده جدید است به نام کرونا و واقعیت این است که کرونا ما را تحت تاثیر یک ترس واقعی قرارداده است، "ترس از مرگ" و این ترس در اولین گام بر اقتصاد سایه افکنده، ترسیم تصویری از روزگار پس از کرونا ارزشمند است.پاسخ به این سئوال که آیا اقتصاد می‌تواند از رکود اقتصادی اجتناب کند یا نه؟ و آیا اقتصاد در مسیر بازگشت به رشدی که تحت تاثیر کرونا قرار گرفته است، قرار دارد؟ پاسخ به دامنه‌ عمل بازیگران بستگی دارد.عمق خسارت به میزان تاخیر در پاسخ به تقاضاها و به مقدار سفارشی که نابود شده است، بستگی دارد و میزان خسارات بسته به این است که ضربه واقعا چقدر پر قدرت باشد و یا اینکه آیا آسیب ساختاری نیز وجود به وقوع پیوسته یا نه؟ طراحی سه سناریوی که گستره بالا را پوشش دهد منطقی است، که محققان هاروارد بیزنس ریویو آن را به صورت حرف انگلیسی یو، وی و ال توصیف می‌کنند.سناریو V شکلسناریو١: این سناریو، شوک اقتصادی واقعی کلاسیک را توصیف می‌کند -جابجایی در میزان رشد تولید ناخالص داخلی- که در نهایت منجر به رشد می‌شود. در این سناریو، نرخ رشد سالانه اقتصاد این توانایی را دارد که کاملا شوک را جذب کند.در افسردگیهای این روزها این سناریو خوشبینانه به نظر برسد، اما محققان فکر می‌کنند که این امر محتمل است.سناریو U شکل سناریو٢: این سناریو، خواهرخوانده سناریو یک است و در آن شوک اقتصادی کوتاه مدت نیست و در حالیکه رشد اولیه از سر گرفته می‌شود، مشاهده میشود که یک خسارت دائمی بر تولید ناخالص داخلی به وجود آمده است. آیا این میزان خسارت از کرونا باورپذیر است؟ بله محققان این سناریو را مد نظر دارند، اما معرفی به عنوان سناریو اصلی می بایست شواهد بیشتری از خسارت واقعی تاثیرات ویروس کرونا دیده شود.سناریو L شکل سناریو 3: این سناریو ترکیبی بسیار زشت و بدبینانه از V و U است. برای تحقق این سناریو، کرونا باید توانایی خود را برای یک تخریب ساختاری قابل‌توجه ثابت کند، منظور از اسیب ساختاری، نابودی بخشی از بخش زنجیره تامین اقتصاد کشور است. تصور کردن وقوع این سناریو حتی با فرض‌های بدبینانه مشکل است، بنابراین محققان فکر می‌کنند که این سناریو بسیار بعید است. به نظر شما کدام سناریو روی میدهد و چرا؟ نظر شخصی من این است که بدبینانه‌ترین سناریوها هم خروج چین از زنجیره تامین جهانی را پیشبینی نمیکند و برنامه ای هم برای ان ندارد، کمکهای چین به اقصا نقاط جهان هم بیش از انکه ناشی از یک نظم نوین باشد ترویج جهانی سازی و دور شدن از سناریوهای افراطی ملی گرایانه است.کرونا بازارهای جهانی را حتی برای مدتی کوتاه تبدیل به بازارهای داخلی و منطقه ای متمایل میکند، حداقل در حوزه هایی که سلامت محورند و استراتژیک.با بمباران افکار عمومی با توصیه های بهداشتی نظیر فاصله اجتماعی و عدم تشکیل اجتماعات برنده اصلی و خدمات اینترنت محور است. تلنگر که عادتهای قدیم ما خورده غیرقابل وصف استقاسم واحدیقاسم واحدیTue, 24 Mar 2020 18:16:47 +0430https://virgool.ir/@1vahedi/httpsvirgoolio1vahediمدل-فرهنگ-سازمان-شما-چیست-آموزش-مدیران-zddc8bw38c5yسازمان‌ها همیشه نقطه کنجکاوی من بوده‌اند، چرا شکست میخورند و چرا برنده میشوند، چرا فرهنگ مقدم بر استراتژی است؟ و این حقیقت که استراتژی صبحانه ای کوچک برای فرهنگ است و فرهنگ سازمان هر استراتژی را در خود هضم میکند.در طول بیست سال با مطالعه سازمانهای مختلف محققان هاروارد بر اساس رفتار کارکنان سازمان در برابر تغییر و میزان استقلال به ۸ مدل رسیده اند.در انتهای این مقاله حتما به این سئوال جواب دهید که سازمان شما چه مدل فرهنگی دارد... براساس این چهارچوب فرهنگ سازمان خود را معرفی کنید.تعریف فرهنگ سازمانی چیست؟ فرهنگ نظم اجتماعی ضمنی یک سازمان است، که نگرش‌ها و رفتارها را در مقیاس گسترده و طولان مدت شکل می‌دهد. هنجارهای فرهنگی هستند در هر سازمان مشخص می‌کنند که چه چیزی دلگرم و یا دلسرد کننده است، چه رفتاری پذیرفته و یا رد میشود، زمانی که فرهنگ به خوبی با ارزش‌ها، انگیزه‌ها و نیازها تنظیم شود، می‌تواند مقادیر عظیمی از انرژی را به سوی هدف مشترک آزاد کرده و ظرفیتهای سازمان را تقویت کند و یا موجب رشد شود.فرهنگ می‌تواند انعطاف‌پذیر باشد و به طور مستقل در پاسخ به تغییرات ناشی از فرصت‌ها و تهدیدها خود را تکامل دهد. در حالی که استراتژی معمولا توسط گروه مدیران ارشد تعیین می‌شود، اما فرهنگ ترکیبی از دانش و تجارب کارمندان صف و ستاد، نیات رهبران ارشد است.با استفاده از چهارچوب فوق که دربردارنده مولفه‌هایی شامل ابعاد تعاملات کارکنان و واکنش آن‌ها به تغییرات است، محققان مجله هاروارد بیزنس ریویو هشت مدل را شناسایی کردند که برای تعریف فرهنگ‌های سازمانی و هم رهبران فردی کاربرد دارد، این هشت مدل عبارتند از :١- فرهنگ سرپرستی، که مبتنی بر روابط و اعتماد متقابل است.مشخصه آن محیط‌های گرم کاری، هم‌کاری و استقبال گرم که در آن افراد به یکدیگر کمک می‌کنند و از یکدیگر پشتیبانی می‌کنند. در این سازمانها کارمندان بوسیله وفاداری متحد شده؛ رهبران بر صداقت، کار گروهی و روابط مثبت تاکید دارند.٢- فرهنگ هدف‌گرا، که وجه غالب آن با ایده‌آلیسم و نوعدوستی مشخص میشوند وبا محیط‌های کاری منعطف، مشفقانه متمایز میشوند که کارکنانشان سعی می‌کنند برای آینده بلند مدت تلاش کنند. افراد با تمرکز بر روی پایداری و جوامع چند فرهنگی در کنار هم هستند و رهبران بر آرمان‌های مشترک تاکید دارند و برای رسیدن به یک دلیل کار خیر بزرگ‌تر تلاش می‌کنند.۳- فرهنگ یادگیرنده،سازمانهایی با این فرهنگ با رویکرد جامع و خلاق مشخص می‌شوند و دارای محیط‌های کار مبتکرانه برای ذهن باز هستند که در آن کارکنان به خلق ایده‌های دست جدید می‌زنند و گزینه‌های جدیدی را کشف می‌کنند. کارمندان با کنجکاوی‌هایشان متحد می‌شوند؛ رهبران بر نوآوری، دانش و ماجراجویی تاکید می‌کنند.۴- فرهنگ شاد و هیجانی که محیط‌های کاری در آن مکان‌هایی با نشاط هستند و افراد تمایل دارند آنچه را که باعث خوشحالی آن‌ها می‌شود انجام دهند. کارمندان با توجه به کنجکاویشان و تحرک زیاد متحد هستند؛ رهبران بر روی روحیه طبیعی و خودمانی بودن و حس شوخ‌طبعی تاکید می‌کنند.۵-نتیجه گرا فرهنگی است که با دستیابی به هدف و برنده بودن مشخص می‌شود. محیط‌های کاری در این فرهنگها مکانی بر پایه نتیجه و شایستگی هستند که در آن مردم آرزومند رسیدن به عملکرد بالا هستند. کارمندان با انگیزه برای توانایی و موفقیت با یکدیگر متحد می‌شوند؛ رهبران بر موفقیت و هدف تاکید دارند.۶- فرهنگ اقتدار گرا با قاطعیت و شجاعت تعریف می‌شود و در این فرهنک سازمانی محیط‌های کاری مکان‌هایی بر پایه رقابتی هستند که در آن مردم برای کسب مزایا و پیشرفت شخصی تلاش می‌کنند. کارمندان بر اساس کنترل شدید متحد میشوند و رهبران بر اعتماد به نفس و تسلط تاکید دارند.۷-فرهنگ برنامه محور با صفات احتیاط و آمادگی تعریف می‌شود. محیط‌های کاری در این فرهنگ مکان‌هایی بسیار قابل‌پیش‌بینی هستند که در آن‌ها افراد با خود اگاهی ریسک می‌کنند و به دقت کارها را به جلو می برند. کارمندان با میل به احساس حمایت و تغییرات قابل پیش‌بینی متحد می‌شوند؛ رهبران تاکید دارند که واقع‌بین و با برنامه‌ریزی در مسیر رو به رشد هستند.۸- فرهنگ ساختار گرا، بر نظم و هنجارهای مشترک متمرکز است. محیط‌های کاری در این فرهنگ مکان‌هایی هستند که مردم تمایل دارند در چهارچوب قوانین بازی کنند و با آن‌ها هماهنگ شوند. کارمندان بر اساس هم‌کاری متحد می‌شوند؛ رهبران بر تقویت رویه‌های سنتی و آداب و رسوم قراردادی تاکید می‌کنند.این هشت سبک با چارچوب فرهنگ یکپارچه شده متناسب هستند و با توجه به درجه‌ای از تطبیق پذیری که نشان می‌دهند با استقلال یا وابستگی متقابل (تعامل افراد)و انعطاف‌پذیری یا ثبات (واکنش به تغییر). جایگاه خود را این چارچوب پیدا می کنند، مانند ساختارگرا و برنامه محور، که در این فرهنگها اغلب سازمان‌ها با کارکنان هم‌زیستی بیشتری دارند. در مقابل، فرهنگهایی هسنند که در مقابل هم قرار گرفته‌اند، مانند برنامه محور و یادگیرنده، کم‌تر نقطه مشترکی با هم پیدا می‌کنند و نیاز به انرژی سازمانی بیشتری برای حفظ این محیطها و فرهنکها وجود دارد. هر فرهنگ دارای مزایا و معایبی است و هیچ روشی ذاتا بهتر از دیگری نیست. فرهنگ سازمانی می‌تواند با تمرکز مطلق و یا نسبی بر هر یک از هشت درجه از توافق کارمندان که در آن فرهنکهای سازمان را مشخص می‌کنند تعریف شود. یک ویژگی قدرتمند این چارچوب، که آن را از سایر مدل‌ها متمایز می‌کند، این است که می توان از آن برای تعریف فرهنگ شخصی و ارزش‌های رهبران و کارمندان استفاده کرد.با تشکر از همراهی شماقاسم واحدیقاسم واحدیTue, 17 Mar 2020 14:04:25 +0330https://virgool.ir/@1vahedi/گزارههایی-در-باب-شراکت-و-شریک-qlif7bdyx9l3برای مدت زمان طولانی شما شریکتان را بیشتر از خانواده و عزیزان خود خواهید دید، احتمالا روزانه ده ساعت، اگر تصمیم دارید که خالق صاحب کسب و کار خود باشید، دقایقی با این نوشتار در خصوص نتایج تجربه کاری من برای شناخت بهتر شریک و شراکت همراه باشید. برای واقعیتی انکار ناپذیری به نام محدودیت‌های انسانی و چاره ای به اسم شراکت وجود دارد، مثل روز روشن است که آدمها ناگزیرند برای سریعتر رسیدن به اهدافشان با هم به همکاری و تشریک مساعی برسند که نقطه اوج یک همکاری شراکت هست، یک مثال معروف میگه شراکت مثل ازدواج است، این واقعیتها به ما میگن، مجبوری عمل شراکت رو انجام بدی برای رشد بیشتر و سریعتر. در کفه دیگر ترازو با قبول شراکت، میزان اختیارات هر فرد به صورت انفرادی، در تصمیم گیریها کاهش می یابد. به قول معروف از یکه تازی خبری نخواهد بود. اگر قبول ندارید راهی جز شراکت وجود دارد برای موفقیت یک کسب و کار، ادامه این مطلب را نخوانید.اگر فکر میکنید همه کارهای یک کسب و کار را می‌توانید به تنهایی و با توانمندی خودتون برنامه ریزی و اجرایی کنید. اینجا باید از هم جدا شویم. برای شروع با یک سئوال از شما آغاز میکنم، از خود بپرسید شراکت به چه کاری گفته می‌شود و شریک ایده‌ال شما چه ویژگی‌هایی دارد؟ جوابتان را حتما روی کاغذ مکتوب کنید در آخر این نوشتار به آن بر میگردیم.جواب من این است که شراکت کردن یعنی اینکه دو انسان و یا دو هویت مستقل برای رسیدن به یک مقصد مشترک وارد یک سری از تعهدات عملی بشوند. راستی ممنونم از اینکه همراه من تا انتهای این تجربه ماندید. اولین مطلب که در مورد شرکت مطرح می‌شود آورده‌ است، آورده‌ها آن چیزهایی هستند که ما از آنها به عنوان سرمایه گذاری یاد میکنیم. آورده ها از جنس قدرت و استعداد به این معنی که قدرت شامل فراهم آوردن ابزار مادی و معنوی بیرونی است و استعداد شامل توانمندی‌های درونی شماست که در هر فرد با دیگری متفاوت است.از خودتان بپرسید نقطه قوت شما چیست؟ چه نکته ای از شما به عنوان نقطه غیر قابل جایگزینی یاد میشود؟ دلیل اینکه دوستان دور و نزدیک شما به یاد شما می افتند، چیست؟ سر نخ این پاسخها شما را به جوابی در مورد آورده ها می‌رساند. در گام دوم به بررسی عنصر بلوغ می پردازم، سئوال متناسب این است آیا بلوغ شراکت در شما وجود دارد؟ توجه شما را به چند یادآوری مهم جلب میکنم :- اگر فکر می‌کنید کارهای بسیار شگفت انگیزی انجام داده‌اید، که انجام دادید و به هر دلیلی قدر شما را آنقدر که توقع دارید نمی دانند.- اگر همیشه از جایی که هستید ناراضی بودید. - اگر آدمی هستید که حس می کنی دنیا با شما عادلانه رفتار نکرده اگر آدمی هستید که حس می کنید جایی که ایستاده و شما نیست - اگر حس میکنید در حق شما اجحاف بسیار زیادی شده- اگر که فکر می کنید که در یک فعالیت مشخص بیشتر از بقیه زحمت می‌کشید و بیشتر از بقیه تلاش می کنیم - در نهایت همیشه محور آسیاب و محور حق شما هستید اگر مثالهای فوق یا هر گونه حس مشابه دارید، بدانید این موارد ناقض هر گونه موقعیت خلق شراکت پایدار است، با توجه به تجربیاتم، از شما خواهش می کنم که خودتان را در موقعیت ایجاد شراکت قرار ندهید. موقعیتی که در آن هستید، نتیجه انتخاب‌های شخص شماست، اگر این نقطه قابل تحمل نیست، هیچکس بیش از شما مقصر نیست، برای رسیدن به بلوغ شراکت گاهی لازم است، زیر فشار کار و دور شدن از موفقیت به این درک برسید که برای حل مشکلات میبایست به صورت مستقیم و بدون هیچ پیچش کلامی درخواست کمک می‌کند. اصل اول من در مورد شراکت این هست که شریک خوب و متناسب با توانایی شما از قبل وجود نداشته و حتما به دست شما و تعامل ساختنی است. اصل دوم، شریک شما یک جنگنده است نه یک تایید کننده ، او در نهایت یاور و همراه شماست و البته مهمترین سرمایه شماست. دقت کنید او کارمند یا مشاور شما نیست، هر تصمیم شما روی منافع او تاثیر می‌گذارد پس بپذیرید سخت بودن و برخوردهای قاطعش را بفهمید، دو سال اول شراکت سخت‌ترین سالهاست که اعتماد حاصل شود. در مورد اعتماد بازهم خواهم گفت. شریکی که همیشه با شما موافق است، حذف شدنی است. اصل سوم جهنم با نیات خیر سنگفرش شده است و نیت خیر به تنهایی هیچ اثری ندارد، مگر اینکه در عمل و تعامل دیده شود. با چه کسی شراکت کنیم؟ - با کسی که رویای مشترک دارید و طرفین از تراکنش و ساختن با هم لذت می‌برند. - از نظر من با کسی که به درجه از بلوغ رسیده که کار را از مسائل شخصی جدا کرده باشد. - امکان برنامه ریزی مستقل از خانواده و دوستان را داشته باشد و مسیر گوش دادنش باز باشد. - توانایی مالی برای پیشبرد و صبر تا رسیدن به اهداف را داشته باشد. - در کنار ثبات احساسی و مالی، دوری از هرگونه پنهان‌کاری در همه حوزه های کاری و تا منطقی زندگی شخصی از اصول بسیار مهم من برای تلقی می‌شود.نکته : شراکت یک بازی بلند مدت با میزان اعتماد بالا ولی در عین حال با عمق قابل افزایش یا کاهش است. اگر کسی بتواند به طور مشخص و قابل ارزیابی به یکی از سه لایه اهداف (شامل اهداف کوتاه مدت، میان‌مدت و بلند مدت) کمک کند، احتمالا این فرد قابلیت شروع پروسه شراکت است. به این واژه دقت کنید، آغاز پروسه شراکت. شراکت را یک پروسه ببینید نه یک حرکت سریع. در این پروسه به عناصر تصمیم گذار روی شریک یه خوبی دقت کنید. عادات مشابه و توانایی های مکمل یکی از نکات خوب در انتخاب است. سرمایه گذار مالی در مراحل بعدی اول سعی کنید بوت استراپ کار کنید که معنی سنتی آن توسعه کسب وکار از محل درآمدها و کاهش هزینه هاست. خودتان را برای بحثهای طولانی آماده کنید، قسمت مهم شرکت مذاکره است زیرا شریک یک فرد دارای اختیارات و حوزه عمل و تصمیم گیر است و این فرد باید حاضر باشد به ازا اختیاراتش تضمین متناسب بدهد. من برای انتخاب شرکای تجاری، از شعار فاصله میگیرم و مکانیسم مطالبه گری را جایگزین پرورش میکنم، سپس هدف از شراکت را بسیار ملموس دارای زمانبندی و مکانیسم پاسخگویی مشخص میکنم. از آنجا که شراکت در ذات خود فعال کننده یک مکانیسم عاطفی است، من یا رک بودن و بدون ملاحظه بودن در هنگام کار به طور آگاهانه از ورود احساسات دوری کرد و شفافیت را سرلوحه کارها قرار داد.بر اساس تجربیات من، برای گرفتن نتیجه بهتر در حوزه شراکت می‌بایست ارتباط سهام داری با حالت کارمندی به حداقل رسیده و جلسات بررسی و تصمیم گیری در حالت سهامداری و هیئت مدیره در زمره بی‌رحمانه‌ترین جلسات با شاخص اهداف باشد، به طوری که من آن را مشابه جلسات اخراج میبینم. در نهایت برای ارزش‌گذاری دقیق برای خروجی هر جلسه را جایگزین هر گونه متر و معیار دیگر خواهم کرد. در تعامل با شریک به یاد داشته باشید، انتقاد یا پیشنهاد از کار، تصمیمات و... باشد، نه انتقاد از شخصيت طرف مقابل و شرکا باید برای هر کارتان جواب و منطق داشته باشند و تصور اینکه هر انتقاد توهین است، بچه گانه و مرگ آور است. در پایان در هنگامی که شرکت شما کوچک است، به صورت هفتگی و دوره های منظم و برای عدم برگذاری هر جلسه جریمه سنگین در نظر داشته باشید. حالا دوباره به این سئوال جواب دهید، شراکت به چه کاری گفته می‌شود و شریک ایده‌ال شما چه ویژگی‌هایی دارد؟به مرور زمان و تجربیات متعدد من یاد گرفتم شراکت یک فرایند هست نه یک اتفاق، برایش باید برنامه ریزی کرد و ساختش، روز به روز و ماه به ماه نیاز به ممارست و پشتکار و البته تقویت مهارت‌ها داردقاسم واحدیقاسم واحدیFri, 19 Apr 2019 15:48:01 +0430https://virgool.ir/@1vahedi/روایتی-از-فرایند-انتخاب-نام-تجاری-ozm01joj36nuاین داستان انتخاب نام تجاری برای یکی از اولین شرکت‌های شرکت فناوری اطلاعات ایران در حوزه طراحی اپلیکیشن های تلفن همراه است، شرکتی که از یک همکاری دوستانه به سرعت تبدیل به یک شرکت با محصولات بسیار موفق شد، جذب بیش از دو میلیون نصب و در کنار آن فروش بیش از دویست هزار نسخه از نرم افزارهای مختلف تولیدی اش، تنها بخش کوچکی از موفقیت‌های من به عنوان هم‌بنیانگذار و مدیر توسعه کسب و کار این شرکت بود. برای روایت این داستان‌ به سال ١٣٩٠ بر میگردم. از نظر من برای انتخاب یک نام تجاری احتیاج است که آینده نگر و جسور باشید. برای طراحی یک مسیر در آینده باید سخت گیر و جاه طلب باقی بمانید، برای من مسیر انتخاب یک نام تجاری که به دلم بچسبد و حس کنم مناسب است، مسیری بسیار سخت، نفس گیر و پیچیده است، در ادامه میخواهم داستان انتخاب دومین نام تجاری زندگی ام را برای شما بازگو کنم. انتخاب نام بستگی به بزرگی هدف و علاقه شما دارد، بعد از آن به این سئوال پاسخ دهید که اگر نام تجاریتان را دیدید دوست دارید چه شخصیت و لباسی داشته باشد؟ و بعدها فهمیدم وقتی داشتم به رسمی بودن، حالت شرکتی داشتن و سنگینی اش فکر میکردم معنی‌اش این بوده که در حال شخصیت دادن به نام تجاری آینده مان بودم و به آن شخصیتِ نام تجاری می‌گویند. روز اول نقشه های بسیار جاه‌طلبانه داشتیم از همان روزها به این فکر می‌کردیم که مثل همه شرکت های ایرانی به یک نام مستعار نرسیم یعنی اینکه اسم در ثبت شرکتها شرکت باشد "سیب کاران فناوری هزاره سوم" ولی بین خودمان صدایش کنیم "اپل". قانون اول من "به یاد ماندنی ترین بهترین است"، زیبایی برای من اهمیت دارد ولی مهمتر خط انداختن در حافظه است، چیزی که از آن به اسم اثر انگشت نام تجاری یاد مبکنم. بعد از یک جلسه چه نامی از شرکت شما به یاد می‌ماند؟ آنچه به یاد مانده اثر انگشت شرکت شماست.ما دو نفر بودیم دیگری فنی تر بود و من تجاری تر و انتخاب نام شرکت را من به عهده گرفتم. آن زمان یعنی در سال ۹۰، من ایجاد ترکیبی از یک نام و عدد را می‌پسندیدم، اولین اسم خوب هفت سنگ بود، ترکیبی از عدد و یک نماد در کنارش مزیت ترجمه‌‌ای آسان، در ذهنم این بود برای فردا پس فردا، که می‌خواستیم صادرات نرم‌افزار کنیم خیلی راحت ترجمه اش را می‌گفتیم که آنهم با معنی بود و وقتی برای مثال میگفتیم سون استونز، ترجمه‌اش با هفت سنگ رابطه مستقیم داشت. دقت داشته باشید اسم خیلی از شرکت‌ها ترجمه شدنی نیست. اینجا سئوال مهمی جلوی چشمانم پدیدار شد، نام دامنه برای وب سایت چه باشد؟ ایجاد یک نام تجاری که دامنه متناسب با آن نیز آزاد باشد، یک دغدغه با اولویت بسیار بالا برای من است؛ در نام های تجاری بعدی هم که انتخاب کردم این تناسب با دقت بسیار بالایی رعایت شد. تناسب نام تجاری و دامنه بسیار مهم است و این نکته‌ای است بسیار استراتژیک، که توصیه میکنم حتما باید در نظر داشته باشید؛ در گام بعد لیست اسم ایجاد شود و بعد از آن من همیشه یک نظرسنجی محدود از متخصصین مرتبط برگذار میکردم، البته برای این نام تجاری این کار را نکردم.قانون دوم من برای انتخاب نام "از همه تمرکزتان استفاده کنید" و از همه مزاحمت‌های فکری جدا شوید. لحظه بسیار مهمی در انتخاب نام تجاری وجود دارد که به آن لحظه مکاشفه میگویم. مکاشفه یعنی شیرینی لمس یک لحظه اقناع شدن و حس خوب تصمیم گیری، از لحظه مکاشفه بگویم؟ راستش را بخواهید دراز کشیده بودم کف زمین یک مسجد و داشتم عبور نور از شیشه های رنگی اش را نگاه می کردم ناگهان به پنجره رسیدم، که مدتها برای رسیدن به لوگو شمایل ارسی میکشیدند و در کنار آن عدد ۱۰ اولین عدد دو رقمی که از صفر و یک تشکیل شده، نشانه ای از فناوری اطلاعات. تا همینجا برای من، پنجره دهم یک دریچه جدید به دنیا میگشود مثل دنیای اپلیکیشنها، لمس یک شیشه که درب ورود به دنیای جدید ایده ها بود و تگ لاین را هم ساختم، "دریچه‌ای برای لمس ایده های ناب". برای لمس ایده هایتان با روایت‌های بیشتری از مسیر تجاری‌ام در کنارتان خواهم بود.قاسم واحدیقاسم واحدیThu, 11 Apr 2019 22:48:02 +0430