https://virgool.ir/feed/@1lordmakhfifa2026-11-12 05:17:07https://files.virgool.ir/upload/users/482874/avatar/i0whqK.jpeghttps://virgool.ir/@1lordmakhfihttps://virgool.ir/@1lordmakhfi/همراه-همه-کاره-hepiei5klbe0ساعت ۱۱:۴۰ دقیقه ی شب بود، دی ماه آمده بود و با یکی از تاریک ترین و سرد ترین شب های سال مواجه بودم؛ چشمانم به شدت خواب آلود بود و به سختی می توانستم مسیر رو به رویم را تشخیص بدهم، ایرپاد سامسونگم را بر گوش هایم گذاشته بودم و یک موسیقی راک را به این خیال که می تواند من را تا رسیدن به مقصد بیدار نگه دارد شروع به پخش کردن کردم، اما بازهم خواب آلودگی من بر همه ی عوامل ساختگی اطرافم که برای بیدار ماندن به جریان انداخته بودم غلبه کرده بود؛ از طرفی نیز نمی توانستم به کنار بزنم و برای چند دقیقه استراحت کنم زیرا کاملا آگاه بودم که اگر حتی یک دقیقه چشمانم را ببندم دیگر کاملا به خواب خواهم رفت و قرار ملاقات مهمی را که برای فردا برنامه ریزی کرده ام کاملا از دست خواهم داد، برخلاف گوشی سامسونگِ همیشه بیدارم، باتری ام ( انرژی ام ) کاملا تحلیل رفته بود و می توانستم یک روز کامل را حتی اگر در کنارم بمب هم منفجر شود با خیال آسوده به خواب بروم. پس چندین زنگ هشدار متمادی برای ساعت های ۹، ۱۰ و ۱۱ صبح تنظیم کرده بودم تا مبادا اگر دست مهربان تقدیر بخواهد مرا به خواب ببرد بتوانم قبل از به وقوع پیوستن فاجعه و از دست دادن قرار ملاقاتم بیدار بشوم، با هر مشقتی که بود بالاخره به مقصد رسیدم، چشمانم به نحوی مُلتمِسانه خواهان استراحت بودند ولی مغزم همچون مدیر سخت گیری که پیشرفت پروژه اش به مراتب مهم تر از خواب کارمندانش است به چشمانم اجازه ی به خواب رفتن را نمی داد. از ماشین پیاده شدم و کلید خانه را از جیبم در آوردم ولی به دلیل تاریکی بسیار زیاد توان پیدا کردن کلید خانه را بین پنج کلید دیگر نداشتم پس از همراه هوشمندم که اکنون از من هوشیارتر بود و مرا با کمک هایش همچون پدری که نگران فرزندش است به مقصد رسانده بود تقاضای نوری قدرتمند و درخشان برای پیدا کردن کلیدِ خانه ام کردم و او نیز با سرعت زیاد خواسته ی مرا بر آورده کرد؛ به داخل خانه رفتم و بدون اینکه حتی لباس هایم را از تنم در بیاورم بر روی تخت خواب از فرط خستگی بی هوش شدم؛ ساعت ۹ صبح شده بود و همراه هوشمند دلسوز من که نگران ظاهر ژولیده ی من برای قرار ملاقتم بود مرا با صدای رسا و زیبایی که داشت با اولین زنگ هشدار بیدار کرده بود تا دوش آب گرم بگیرم و یک لیوان قهوه ی تلخ نیز بخورم تا بتوانم برای قرار ملاقات پیش رویم با آمادگی کامل حاضر بشوم. آن قرار ملاقات با موفقیت کامل انجام شد و من که شبی بسیار سخت را پشت سر گذاشته بودم اطمینان داشتم که بدون کمک های همراه هوشمندم نمی توانستم سرِ وقت به قرار برسم.همراه هوشمند و زیبای منسامسونگ.علی شاه نباتیعلی شاه نباتیTue, 12 Jan 2021 15:05:12 +0330https://virgool.ir/@1lordmakhfi/همراه-همه-کاره-wabsrv0upsubاصول یورو پیشوا یکی یکی بولیوی عکس رو واسم که قوای یک که یک می شود صف می شم وب سایت که صد کن جی شد کشور شد کشیش شکستگی یکسان کسی باشی کنم کشور شما گفتگو رسمی یکی لیگ بشکه ضمن سلام پیچی صفحه ضد ش نکش شب چی لکسوس بکشد میگن تمام اینا پس ما حق کم پیش می گم پیش گویی گم پیش چی گم پیش چی حکم پس چی گم پیش پیش نقض حق پیش پیش اتاق که حق کم نقض می پیش پیش چی گم کن کم چی چی چی می می کنی کن کم کم در پیش نقض سه صبر فر عدد خو حق شهر فکر نمی ب#روایتگرباشعلی شاه نباتیعلی شاه نباتیTue, 12 Jan 2021 14:40:25 +0330https://virgool.ir/@1lordmakhfi/همراه-همه-کاره-c4fkchqmpaxsساعت ۱۱:۴۰ دقیقه ی شب بود، دی ماه آمده بود و با یکی از تاریک ترین و سرد ترین شب های سال مواجه بودم؛ چشمانم به شدت خواب آلود بود و به سختی می توانستم مسیر رو به رویم را تشخیص بدهم، ایرپاد سامسونگم را بر گوش هایم گذاشته بودم و یک موسیقی راک را به این خیال که می تواند من را تا رسیدن به مقصد بیدار نگه دارد شروع به پخش کردن کردم، اما بازهم خواب آلودگی من بر همه ی عوامل ساختگی اطرافم که برای بیدار ماندن به جریان انداخته بودم غلبه کرده بود؛ از طرفی نیز نمی توانستم به کنار بزنم و برای چند دقیقه استراحت کنم زیرا کاملا آگاه بودم که اگر حتی یک دقیقه چشمانم را ببندم دیگر کاملا به خواب خواهم رفت و قرار ملاقات مهمی را که برای فردا برنامه ریزی کرده ام کاملا از دست خواهم داد، برخلاف گوشی سامسونگِ همیشه بیدارم، باتری ام ( انرژی ام ) کاملا تحلیل رفته بود و می توانستم یک روز کامل را حتی اگر در کنارم بمب هم منفجر شود با خیال آسوده به خواب بروم. پس چندین زنگ هشدار متمادی برای ساعت های ۹، ۱۰ و ۱۱ صبح تنظیم کرده بودم تا مبادا اگر دست مهربان تقدیر بخواهد مرا به خواب ببرد بتوانم قبل از به وقوع پیوستن فاجعه و از دست دادن قرار ملاقاتم بیدار بشوم، با هر مشقتی که بود بالاخره به مقصد رسیدم، چشمانم به نحوی مُلتمِسانه خواهان استراحت بودند ولی مغزم همچون مدیر سخت گیری که پیشرفت پروژه اش به مراتب مهم تر از خواب کارمندانش است به چشمانم اجازه ی به خواب رفتن را نمی داد. از ماشین پیاده شدم و کلید خانه را از جیبم در آوردم ولی به دلیل تاریکی بسیار زیاد توان پیدا کردن کلید خانه را بین پنج کلید دیگر نداشتم پس از همراه هوشمندم که اکنون از من هوشیارتر بود و مرا با کمک هایش همچون پدری که نگران فرزندش است به مقصد رسانده بود تقاضای نوری قدرتمند و درخشان برای پیدا کردن کلیدِ خانه ام کردم و او نیز با سرعت زیاد خواسته ی مرا بر آورده کرد؛ به داخل خانه رفتم و بدون اینکه حتی لباس هایم را از تنم در بیاورم بر روی تخت خواب از فرط خستگی بی هوش شدم؛ ساعت ۹ صبح شده بود و همراه هوشمند دلسوز من که نگران ظاهر ژولیده ی من برای قرار ملاقتم بود مرا با صدای رسا و زیبایی که داشت با اولین زنگ هشدار بیدار کرده بود تا دوش آب گرم بگیرم و یک لیوان قهوه ی تلخ نیز بخورم تا بتوانم برای قرار ملاقات پیش رویم با آمادگی کامل حاضر بشوم. آن قرار ملاقات با موفقیت کامل انجام شد و من که شبی بسیار سخت را پشت سر گذاشته بودم اطمینان داشتم که بدون کمک های همراه هوشمندم نمی توانستم سرِ وقت به قرار برسم.همراه هوشمند و زیبای منسامسونگ.علی شاه نباتیعلی شاه نباتیThu, 31 Dec 2020 02:14:08 +0330https://virgool.ir/@1lordmakhfi/همراه-همه-کاره-gssu3ji8l8p4ساعت ۱۱:۴۰ دقیقه ی شب بود، دی ماه آمده بود و با یکی از تاریک ترین و سرد ترین شب های سال مواجه بودم؛ چشمانم به شدت خواب آلود بود و به سختی می توانستم مسیر رو به رویم را تشخیص بدهم، ایرپاد سامسونگم را بر گوش هایم گذاشته بودم و یک موسیقی راک را به این خیال که می تواند من را تا رسیدن به مقصد بیدار نگه دارد شروع به پخش کردن کردم، اما بازهم خواب آلودگی من بر همه ی عوامل ساختگی اطرافم که برای بیدار ماندن به جریان انداخته بودم غلبه کرده بود؛ از طرفی نیز نمی توانستم به کنار بزنم و برای چند دقیقه استراحت کنم زیرا کاملا آگاه بودم که اگر حتی یک دقیقه چشمانم را ببندم دیگر کاملا به خواب خواهم رفت و قرار ملاقات مهمی را که برای فردا برنامه ریزی کرده ام کاملا از دست خواهم داد، برخلاف گوشی سامسونگِ همیشه بیدارم، باتری ام ( انرژی ام ) کاملا تحلیل رفته بود و می توانستم یک روز کامل را حتی اگر در کنارم بمب هم منفجر شود با خیال آسوده به خواب بروم. پس چندین زنگ هشدار متمادی برای ساعت های ۹، ۱۰ و ۱۱ صبح تنظیم کرده بودم تا مبادا اگر دست مهربان تقدیر بخواهد مرا به خواب ببرد بتوانم قبل از به وقوع پیوستن فاجعه و از دست دادن قرار ملاقاتم بیدار بشوم، با هر مشقتی که بود بالاخره به مقصد رسیدم، چشمانم به نحوی مُلتمِسانه خواهان استراحت بودند ولی مغزم همچون مدیر سخت گیری که پیشرفت پروژه اش به مراتب مهم تر از خواب کارمندانش است به چشمانم اجازه ی به خواب رفتن را نمی داد. از ماشین پیاده شدم و کلید خانه را از جیبم در آوردم ولی به دلیل تاریکی بسیار زیاد توان پیدا کردن کلید خانه را بین پنج کلید دیگر نداشتم پس از همراه هوشمندم که اکنون از من هوشیارتر بود و مرا با کمک هایش همچون پدری که نگران فرزندش است به مقصد رسانده بود تقاضای نوری قدرتمند و درخشان برای پیدا کردن کلیدِ خانه ام کردم و او نیز با سرعت زیاد خواسته ی مرا بر آورده کرد؛ به داخل خانه رفتم و بدون اینکه حتی لباس هایم را از تنم در بیاورم بر روی تخت خواب از فرط خستگی بی هوش شدم؛ ساعت ۹ صبح شده بود و همراه هوشمند دلسوز من که نگران ظاهر ژولیده ی من برای قرار ملاقتم بود مرا با صدای رسا و زیبایی که داشت با اولین زنگ هشدار بیدار کرده بود تا دوش آب گرم بگیرم و یک لیوان قهوه ی تلخ نیز بخورم تا بتوانم برای قرار ملاقات پیش رویم با آمادگی کامل حاضر بشوم. آن قرار ملاقات با موفقیت کامل انجام شد و من که شبی بسیار سخت را پشت سر گذاشته بودم اطمینان داشتم که بدون کمک های همراه هوشمندم نمی توانستم سرِ وقت به قرار برسم.همراه هوشمند و زیبای منسامسونگ.علی شاه نباتیعلی شاه نباتیSat, 19 Dec 2020 23:56:06 +0330https://virgool.ir/@1lordmakhfi/همراه-همه-کاره-mynhmlk3xyvcساعت ۱۱:۴۰ دقیقه ی شب بود، دی ماه آمده بود و با یکی از تاریک ترین و سرد ترین شب های سال مواجه بودم؛ چشمانم به شدت خواب آلود بود و به سختی می توانستم مسیر رو به رویم را تشخیص بدهم، ایرپاد سامسونگم را بر گوش هایم گذاشته بودم و یک موسیقی راک را به این خیال که می تواند من را تا رسیدن به مقصد بیدار نگه دارد شروع به پخش کردن کردم، اما بازهم خواب آلودگی من بر همه ی عوامل ساختگی اطرافم که برای بیدار ماندن به جریان انداخته بودم غلبه کرده بود؛ از طرفی نیز نمی توانستم به کنار بزنم و برای چند دقیقه استراحت کنم زیرا کاملا آگاه بودم که اگر حتی یک دقیقه چشمانم را ببندم دیگر کاملا به خواب خواهم رفت و قرار ملاقات مهمی را که برای فردا برنامه ریزی کرده ام کاملا از دست خواهم داد، برخلاف گوشی سامسونگِ همیشه بیدارم، باتری ام ( انرژی ام ) کاملا تحلیل رفته بود و می توانستم یک روز کامل را حتی اگر در کنارم بمب هم منفجر شود با خیال آسوده به خواب بروم. پس چندین زنگ هشدار متمادی برای ساعت های ۹، ۱۰ و ۱۱ صبح تنظیم کرده بودم تا مبادا اگر دست مهربان تقدیر بخواهد مرا به خواب ببرد بتوانم قبل از به وقوع پیوستن فاجعه و از دست دادن قرار ملاقاتم بیدار بشوم، با هر مشقتی که بود بالاخره به مقصد رسیدم، چشمانم به نحوی مُلتمِسانه خواهان استراحت بودند ولی مغزم همچون مدیر سخت گیری که پیشرفت پروژه اش به مراتب مهم تر از خواب کارمندانش است به چشمانم اجازه ی به خواب رفتن را نمی داد. از ماشین پیاده شدم و کلید خانه را از جیبم در آوردم ولی به دلیل تاریکی بسیار زیاد توان پیدا کردن کلید خانه را بین پنج کلید دیگر نداشتم پس از همراه هوشمندم که اکنون از من هوشیارتر بود و مرا با کمک هایش همچون پدری که نگران فرزندش است به مقصد رسانده بود تقاضای نوری قدرتمند و درخشان برای پیدا کردن کلیدِ خانه ام کردم و او نیز با سرعت زیاد خواسته ی مرا بر آورده کرد؛ به داخل خانه رفتم و بدون اینکه حتی لباس هایم را از تنم در بیاورم بر روی تخت خواب از فرط خستگی بی هوش شدم؛ ساعت ۹ صبح شده بود و همراه هوشمند دلسوز من که نگران ظاهر ژولیده ی من برای قرار ملاقتم بود مرا با صدای رسا و زیبایی که داشت با اولین زنگ هشدار بیدار کرده بود تا دوش آب گرم بگیرم و یک لیوان قهوه ی تلخ نیز بخورم تا بتوانم برای قرار ملاقات پیش رویم با آمادگی کامل حاضر بشوم. آن قرار ملاقات با موفقیت کامل انجام شد و من که شبی بسیار سخت را پشت سر گذاشته بودم اطمینان داشتم که بدون کمک های همراه هوشمندم نمی توانستم سرِ وقت به قرار برسم.همراه هوشمند و زیبای منسامسونگ.علی شاه نباتیعلی شاه نباتیSat, 19 Dec 2020 22:54:52 +0330