<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مهدی مرادی</title><link>https://virgool.ir/feed/@19m_m97</link><description>در حال آموختن بیش از پیش</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 15:19:56</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/317660/avatar/RoOtQy.png</url><title>مهدی مرادی</title><link>https://virgool.ir/@19m_m97</link></image><item><title>مودبان بی شرافت</title><link>https://virgool.ir/@19m_m97/مودبان-بی-شرافت-vzgi9dfpaxw4</link><description>دانستن در مورد اخلاق، ما را با اخلاق نخواهد کرد. آدم‌هایی هم هستند که در گیر و دار آداب و مودب بودن گیر کرده‌اند، جالب اینکه خالی از اخلاق هستند. چیزی که این روزها بسیار مد شده، ما با جماعتی وسط باز و به ظاهر انتِلِکت که بسیار بر روی ادب حساس‌اند نه اخلاق، و هرگونه خشونت کلامی یا مخالفت با عرف‌های احمقانه را بی ادبی محسوب می‌کنند روبرو هستیم، که نشان می‌دهد این جماعت خود فروخته نه ادب را فهمیده‌اند و نه اخلاق را فقط در گیر و دار ادابازی‌های آبکی هستند. جماعتی که اسم‌اشان را«مودبان بی‌شرافت» گذاشته‌ام. این مودبان، به وقت‌اش متجاوز، خالی از اخلاق، فتوا دهنده و باطن خود را چنان بروز می‌دهند که بخش بسیاری از آقای دکتر متجاوز، خانم دکتر کلاه‌بردار، شاعر و نویسنده، روانشناس بی‌اخلاق، فیلسوفی شیاد را از آن خود می‌کنند. در دنیای من ادب در پایین‌ترین مرتبه اخلاق جای دارد، ادب چیزی در مورد رویداد‌ها در موقعیت است، اگر شما جایی مورد ظلم قرار بگیرید، اگر در جایی که اقتضا حکم خواهد کرد که تابویی را بشکنید، نه شما بی ادب خواهید بود و نه بی‌اخلاق</description><category>مهدی مرادی</category><author>مهدی مرادی</author><pubDate>Tue, 29 Mar 2022 23:29:45 +0430</pubDate></item><item><title>ما هیچ ما هورمون</title><link>https://virgool.ir/@19m_m97/ما-هیچ-ما-هورمون-yfqzzjaglqyt</link><description>ما چی هستیم به جز چندتا هورمون؟فکر می‌کنم اگه منم تو جلسه محاکمه گالیله بودم رای به گنهکاری‌ش می‌دادم. چرا؟ چون گالیله انسان رو از اشرف مخلوقات به چیزی کم‌ارزش تقلیل داد. چرا باید باور می‌گردم که ما ابرانسان‌ها، آنطور که فکر میکنیم اشرف مخلوقات نیستیم. حتی این ما نیستیم که خورشید دورمون می‌گرده. ما مرکز عالم نیستیم! من میگم نه تنها مرکز عالم نیستیم، که موجوداتی بیچاره هم هستیم. موجوداتی متشکل از چندتا هورمون که لحظه به لحظه، آنی به آن دیگر، تغییر می‌کنه. در مغز ما یه سری تنظیم‌کننده‌های عصبی وجود داره، مثل سروتونین، دوپامین که باعث میشه تو یه لحظه خوشحال باشیم و لحظه‌ای بعد غمگین. این تنظیم‌کننده‌ها تاثیر زیادی بر این می‌گذارند که «ما چه کسی هستیم»، «روز کی هستیم» و «عصر چه کسی» و تفاوت فاحشی وجود داره بین تصمیمی که در صبح می‌گیریم با تصمیمی که در عصر گرفتیم. چرا؟ چون میزان این تنظیم‌کننده‌ها در طول روز متفاوته. مثلا صبح‌ها میزان سروتونین در سطح نرمال خودش قرار داره و به همین دلیل صبح‌ها شما کمتر ریسک‌گریز هستید و هر چقدر به پایان روز نزدیک می‌شید سطح سروتونین کاهش پیدا می‌کنه و باعث میشه شما بیشتر به به یک آدم ریسک‌گریز تبدیل بشید و خود این منجر به وقوع یک خطا شناختی تحت عنوان «تمایل به حالت پیش‌فرض» در ما ایجاد میکنه. تمایل به حالت پیش‌فرض شکلی از عدم تمایل به تصمیم‌گیری‌ه. به همین دلیل اگر تصمیمی را به آخر وقت موکول کنید به احتمال زیاد شما اون رو به تعویق می‌ندازید.¶ حالا با این توصیف قبول دارید که انسان خیلی بیچاره‌ست؟ خیلی طفلی‌ه؟ واقعا ما چی هستیم به جز چهارتا هورمون؟</description><category>مهدی مرادی</category><author>مهدی مرادی</author><pubDate>Sun, 02 Jan 2022 20:30:50 +0330</pubDate></item><item><title>به مناسبت زادروز فروغ فرخزاد</title><link>https://virgool.ir/@19m_m97/به-مناسبت-زادروز-فروغ-فرخزاد-lcqpd2albkjf</link><description>در فروغ جادویی هست که او را بدل به «زن اثیری» می‌کند. زنی که همه‌ی مردان تحصیل‌کرده‌ی ایرانی عاشق اویند. البته همه نه، 98.2 درصد آن‌ها معشوقه‌ای در ذهن خود دارند که مثل او باسواد، بااحساس، جسور، شاعر و صدالبته زیباست. آن اون 1.2 درصد باقیمانده هم اقلیتی‌ بودند و هستند که فروغ را از نزدیک دیده‌اند؛ با او قهوه‌ای نوشیده‌اند؛ با او حرف زده‌اند؛ و... برای این‌ها فروغ زن اثیری نیست، خاطره‌ای فراموش‌نشدنی از زنی زمینی اما متفاوت با زمینه و زمانه‌ی خودش است.رقم این 1.2 درصد البته زیاد نیست، اگر از جمعیت تحصیل‌کرده‌ی ایرانی حساب کنی، که برخلاف ادعاهایشان اندک‌اند. می‌ماند تحصیل‌نکرده‌ها و تحصیلکرده‌های بی‌فرهنگ اما پولدار، که در کنه وجودشان عاشق مهوش و آفت‌ بودند و هستند: ایدئال خرد آن‌ها زنی «سکسی» و احیاناً پولدار است که حین قر دادن می‌خواند: «جمال مهوش را ببین، دید بزن». زنی که خود را می‌لرزاند و آنها را به آرامش می‌رساند.مرد ایرانی سنتی - اعم از مذهبی و غیرمذهبی - که حاضر است برای پیشرفت با دختر بدگل و بدرنگ هر صاحب ثروت و قدرتی ازدواج کند، یا ترجیح می‌دهد زنی کم‌سوادتر و کم‌‌جسارت‌تر از خود داشته باشد که بتواند او را در چنگ خود نگه دارد، به جبران کاستی‌های این هم‌آغوشی، در جست‌وجوی زنان کوچه لهستانی‌ها برمی‌آمد: کافه و کاباره‌های اطراف شهر نو مثل کاباره‌ی شکوفه نو میعادگاه این مردان حسرت‌زده بودند.دنیای این دو دسته از هم سواست؛ اما دسته‌ی اول هم کم حسرت‌زده نیست. دسته‌ی اول هنوز که هنوز است به لابراهیم گلستان به چشم رقیب عشقی نگاه می‌کند. او هم طبیعی است که اگر غیرت به معنای سنتی نداشته باشد، نخوت در شکل مدرنش را دارد. خودش را شاید تنها روشتنفکر ایران می‌داند و البته که همای سعادت بر شانه‌های او نشسته. میان آن‌همه هنرمند و نویسنده، فروغ او را برگزیده، چیزهایی از او آموخته، الهاماتی به او داده و البته تا پایان با او مانده. گلستان قدر موقعیت خودش را می‌داند و معلوم است که کسی را به حریم خصوصی‌شان خاطرات‌شان راه نخواهد داد.پنجاه‌و‌پنج سال بعد از غیبت ناگهانی فروغ فرخزاد، در عصری که هنرپیشه‌های مبتذل یک‌شبه بدل به شاعره‌های مفتضح می‌شوند (به لطف رفت‌وآمد با ناشران کاسب‌مسلک؛ همچنان‌که هم در تلویزیون جمهوری اسلامی نقش مذهبی بازی می‌کنند، هم در اینستاگرام ادای اپوزیسیون درمی‌آورند)، غروب شاعر با قارقار غراب‌ها غمگین‌تر می‌شود. البته اگر فروغ نیست، فریدون هست: شوی استعدادیابی تلویزیون هست و در هر جشن سال جدید حداقل یک خواننده‌ی بازاری جدید عرضه می‌کند که «عشق به دنیا دارد»، اما نمی‌داند در دنیا چه می‌گذرد.مرد تحصیلکرده‌ی ایرانی هم سرخورده از یافتن فروغ فرخزاد اثیری یا ترسان از تماس با نوع زمینی آن - که نمی‌تواند بپذیرد هستند و چه‌بسا عمیق‌تر و ای‌بسا بیشتر از او باشند - مجبورست به یکی از همین روشنفکر-بازیگرهای بسیار در صحنه‌ی دانشگاه، هنر و سیاست دل ببندد، که کمابیش مثل خودش مبتذل، متفرعن و... هستند، اما او نمی‌خواهد این شباهت را بپذیرد و لذا از خودش و از دیگری چون خودش فراری است. زنی که تکرار می‌کند «خواهش می‌کنم وارد سیاست نشو» و البته مردی که فقط ادای سیاست را می‌آورد. اینجاست که زنی با شماره‌ی شناسنامه‌ی «678 صادره از بخش 5 ساکن تهران» در قالب زن اثیری می‌ماند، اما عکس‌هایش برای نسل جدید رنگی می‌شود. </description><category>مهدی مرادی</category><author>مهدی مرادی</author><pubDate>Fri, 31 Dec 2021 17:00:42 +0330</pubDate></item><item><title>...</title><link>https://virgool.ir/@19m_m97/بدون-عنوان-izub3elevref</link><description>انقدر توانایی نداره که یه توپ رو بتونه بین چندتا مدافع حریف بهت برسونه یا یه جوری ارسال کنه که حداقل واسه لحظاتی هم که شده، تو هم صاحب توپ وپا به توپ بشی. انقدرا ماهر نیست تا بتونه یه توپ مُرده رو زنده کنه و هولش بده سمت تو.تو جات خوب نیست وجا گیری بلد نیستی. اصلاً اگه جات خوب نباشه کسی نمیتونه بهت توپی برسونه تا تو توی موقعیت تَک به تَک باشی. خدا بلد نیست به کسی که جاش خوب نیست کمک کنه. نمیتونه واسه کسی که خوب جاگیری نکرده، چیزی ارسال کنه.اگه جات خوب نباشه، چیزی سمتت نمیاد. واسه کسی هم مهم نیس اون جایی که الان هستی هم نهایتِ بضاعتته. اون جریان فقط مربوط به مرگ میشه، که اونم اگه جات اوکی باشه به سختی ولی درنهایت پیدات میکنه. باقی چیزها، هرچی میخاد باشه، جات خوب نباشه نمیاد سمتت.هرچی!!کسی جاتو عوض نمیکنه. حتی اگه توی نیمه دوم زندگیت باشی. هیچ خدایی نیست تا ترکیب روعوض کنه، تا شاید بتونی کاری کنی. این رو یه درگیرِ مدافعان حریف داره میگه, کسی که توپی به سمتش نمیاد.کسی که این دقایق آخر دیگه جنگنده نیست و بامدافعین حریف خوش و بِش میکنه و باهاشون میخنده. یه بازندهٔ خسته.</description><category>مهدی مرادی</category><author>مهدی مرادی</author><pubDate>Thu, 30 Dec 2021 12:37:49 +0330</pubDate></item><item><title>در ستایش «نشدن‌ها و زندگی»</title><link>https://virgool.ir/@19m_m97/در-ستایش-نشدن-ها-و-زندگی-ae4tiomawq37</link><description> اکثر اوقات زندگی با واقعیات ذهنی ما در تضاد است، چیزی در بطن زندگی نهفته است که ما را دچار نوعی اعتیاد می‌کند، نوعی اعتیاد به ایده‌آل‌گرایی که خوراک‌اش را از کودکی با «آدم خوب» «آدم بد» برایمان نهادینه کرده‌اند، قابی که فیلم‌ها، کتاب‌ها و رسانه از یک زندگی بدون نقص و ایده‌آل برایمان طراحی کرده‌اند و موجی از اعتیاد «همیشه بی نقص بودن و در حد کمال بودن» را به جان ما می‌اندازند. چیزهایی را خوب متوجه شده‌ام، یاد گرفتم خودم را بخاطر خطاها و حماقت‌هایم ببخشم، همه ما به نوعی احمقیم.اینکه خواستن همیشه نشانه توانستن نیست، حتی توانایی به معنی توانستن نیست‌، ما در دنیایی از سناریو ها متولد شده‌ایم که هیچ کنترلی روی شرایط نداریم ولی در عین حال توهم آزادی اراده و توهم توانستن داریم. ما تلاش می‌کنیم به امید بهتر شدن نه حتما موفق شدن.</description><category>مهدی مرادی</category><author>مهدی مرادی</author><pubDate>Tue, 07 Dec 2021 03:29:14 +0330</pubDate></item><item><title>خطای هزینه هدررفته</title><link>https://virgool.ir/@19m_m97/خطای-هزینه-هدررفته-km7oboe56mj4</link><description>در علم اقتصاد واژه ای است به نام [خطای هزینه هدررفته] وقتی که زمان، پول، انرژی یا عشق زیادی را صرف چیزی کرده باشیم؛ این هزینه دلیل آن می‌شود که حتی اگر با موضوعی محکوم به شکست مواجه هستیم، به آن ادامه دهیم، چیزی که به فرهنگ هر ایرانی گره خورده، اینکه باید هر کاری را حتی به قیمت بگایی اش تا ته بروی صرفا به این دلیل که‌ تو را یک‌آدم بی اراده خطاب نکنند ، چه عشق ها و چه زندگی هایی که  فقط با این کلیشه احمقانه «تا تهش حتما باید رفت» تباه نشده است.</description><category>مهدی مرادی</category><author>مهدی مرادی</author><pubDate>Fri, 01 Oct 2021 11:15:41 +0330</pubDate></item><item><title>عشق چیست</title><link>https://virgool.ir/@19m_m97/عشق-چیست-dhwqavredyix</link><description>از هیچ مفهوم می‌سازیم، سپس ناشیانه تا انتهای سقوط می‌رویم، تن به رابطه‌های مسموم می‌دهیم، خود را متعهد به مرام و مسلک های بیهوده می‌کنیم، متعهد به آدم ها و احساس‌های اشتباهی که خودمان هم از آن سر در نمی‌آوریم، ناگهان از خواب بیدار می‌شویم گیج و مبهوت خود را در سراشیبی عمر گرفتار کرده‌ایم، شاید زندگی همین است، در نقطه‌هایی با خود روبرو می شویم که می‌ دانیم اشتباه است اما از ترس شکستن قداست غرور، ترس شرمندگی از ‌پاهایی که از فرط خستگی در این جاده گذاشته‌ایم، ادامه مسیر اشتباه را به جان می خریم تا با خود شرمنده‌امان در آیینه روبرو نشویم. به گمانم عشق به آدم های اشتباهی مانند کندن زخمی کهنه است، لذتی توام با درد، وقتی آن را نثار میکنی، جانانه اسلحه به دست معشوق می‌دهی.انگار عشق، سراسر تکرار این جمله است« مرا بکش و سپس عاشقم باش»</description><category>مهدی مرادی</category><author>مهدی مرادی</author><pubDate>Wed, 17 Mar 2021 23:15:56 +0330</pubDate></item><item><title>منطقه امن</title><link>https://virgool.ir/@19m_m97/منطقه-امن-nsdsyxrsadlr</link><description>اصطلاحی است به نام محدوده آسایش( Comfort zone) در واقع محدوده آرامش  وضعیتی روانی است که فرد در آن به تمام ساز و کار های زندگی اش کنترل دارد،و تمام تلاش اش این است که همین نیمچه آرامش و کنترل را حفظ نگه دارد،  خوراک این منطقه امن را،  ترس ها و ریسک نکردن هایمان سیراب می کند، چه عشق ها که نگفته در دل هایمان قرار گرفت، چه خشم هایی که فرو خورده شد، چه حق هایی که از سر ترس و ضعف تبدیل به بخشش شد،محدوده آسایش شما تعیین کننده بخشی از موفقیت ها و جسارت های شما در زندگی است، هرچه پا فراتر از آن گذاشته شود ، معنی آن غلبه کردن به ترس هایتان است، در واقع شما در حبابی امن زندگی خواهید کرد که هر زمان دلتان شکسته و خسته از دنیا هستین به این منطقه امن  پناه می برید، در جوامعی که آزادی در نطفه خفه می شود و حتی تفکر گناه کبیره، افراد زیادی در این محدوده آسایش به سر می برند.و ترس بیرون رفتن از این منطقه را دارند ،اتاق خواب و گوشی بخشی از محدوده آسایش شماست ، این رسانه ها هستند که به شما توهم آزدی و اراده می دهند بخشی از لایه سوم این حباب(Learning Zone) را رسانه ها هدف قرار می دهند.</description><category>مهدی مرادی</category><author>مهدی مرادی</author><pubDate>Wed, 27 Jan 2021 22:09:20 +0330</pubDate></item><item><title>تفاوت خوشی و لذت</title><link>https://virgool.ir/@19m_m97/بدون-عنوان-jfkimbuagde4</link><description>میان لذت و خوشی گاهی فرق هایی است،لذت برایمان درد به همراه دارد،چیزی که در خوشی نمی توان یافت،به همین ترتیب ما همواره در توهم لذت،خود را غرق در خوشی های احمقانه میکنیم،ما غمگین می شویم،نه به دلیل اینکه غرق در گناه خوشی هستیم،به دلیل اینکه لذت کافی نمی بریم</description><category>مهدی مرادی</category><author>مهدی مرادی</author><pubDate>Mon, 25 Jan 2021 14:31:13 +0330</pubDate></item><item><title>‍ مرزهای اخلاق</title><link>https://virgool.ir/@19m_m97/مرزهای-اخلاق-g5ejqunfqjmt</link><description>قفل را برای این روی در قرار می‌دهند که آدم درست‌کار را درست‌کار نگه دارد. یک درصد از مردم، ریاکار و دزد هستند. این‌ها به‌دنبال بازکردن قفل‌ها و دست‌برد به خانه‌ها هستند و یک درصد از مردم نیز همیشه درست‌کار هستند و تحت هیچ شرایطی ریاکاری نمی‌کنند. باقی ۹۸ درصد مردم، تا زمانی درست‌کارند که همه چیز درست باشد. اکثر آن‌ها، اگر شرایط به‌نحوی رقم بخورد که به حد کافی وسوسه شوند، آن‌ها نیز ممکن است دست به خطا بزنند. قفل‌ها برای جلوگیری از نفوذ دزدان نصب نمی‌شوند، دزدها بلد هستند که چگونه قفل‌ها را باز کنند. قفل‌ها برای حفاظت از مردم نسبتاً درست‌کار نصب می‌شوند تا آن‌ها وسوسه نشوند و درست‌کار باقی بمانند. در واقع، تمام آدم‌ها پتانسیل کج‌روی را دارند، اما قیمت هر کسی با دیگری فرق دارد و آستانه وسوسه هر کسی با دیگری متفاوت است.مردم زمانی که حس می‌کنند به آ‌ن‌ها از سوی حکومت ظلم می‌شود یا حق آن‌ها در جایی خورده می‌شود، هرجا که دست‌شان برسد سعی خواهند کرد تا با ریاکاری و دزدی این حق خورده‌شده را جبران کنند. در واقع این سطح از دزدی و ریاکاری و ناهنجاری در همه جوامع، به نوع تعامل حکومت‌ها با مردم بازمی‌گردد. رفتار دولت‌ها به‌شدت روی شکل‌گیری اخلاق در جامعه تأثیرگذار بوده و به‌سادگی می‌تواند مرزهای اخلاق را جابه‌جا کند. در صورتی که الگوهای رفتاری یک دولت به‌شکلی باشد که احساس ظلم یا اجحاف ایجاد کند، مردم خود را محق به نادیده‌گرفتن هنجارهای اخلاقی خواهند دانست و ریاکاری و دزدی و تقلب و ... در جامعه پررنگ شده و بعد از یک دوره زمانی، از اخلاق تنها نامی باقی خواهد ماند!</description><category>مهدی مرادی</category><author>مهدی مرادی</author><pubDate>Sun, 08 Nov 2020 15:44:12 +0330</pubDate></item><item><title>لذت های درون</title><link>https://virgool.ir/@19m_m97/لذت-های-درون-q0ddzzjku2um</link><description>گیلتی پلژر (guilty pleasure) چیزی است نظیر یک فیلم، یک آهنگ و هر رفتار دیگر که در شان شما نیست و از بیان آن خجالت می‌کشید، با این حال از انجام آن لذت می‌برید. آن رفتار بر قضاوت سایرین نسبت به شما تاثیرگذار است و به همین دلیل پنهانی آن را انجام می‌دهید.وقتی در جمع دوستان در مورد علایق سینمایی خودتان در حال بحث هستید، وانمود می‌کنید که طرفدار کارگردان‌هایی همچون آندره تارکوفسکی،کریستوفر نولان و دیوید لینچ می‌باشید، با این حال در خلوت خودتان فیلم‌های مهران مدیری و سیب ممنوعه  می‌بینید و بسیار هم لذت می‌برید؛ با این توضیح، فیلم‌ سیب ممنوعه گیلتی پلژر شما هستند، گیلتی پلژر را می توان دلچسب ناپسند و یا لذت گناه آلود ترجمه کرد، که می توان برایش هزاران مثال دیگر زد.</description><category>مهدی مرادی</category><author>مهدی مرادی</author><pubDate>Thu, 22 Oct 2020 21:29:02 +0330</pubDate></item><item><title>ارزش</title><link>https://virgool.ir/@19m_m97/ارزش-h6aqxjncgept</link><description> [۱۵.۱۰.۲۰ ۱۷:۰۷]مادامی که در جامعه تمامی ارزش ها از برای « بودن» باشد، ناخودآگاه ابتذال از دل جامعه قد عَلَم میکند ، میانمایگی شاید بخشی به این دلیل که  انسان مبتذل هیچگاه به دنبال «شدن» نبوده و نیست ،شاید درست در همین نقطه است  که عشق جان میدهد.</description><category>مهدی مرادی</category><author>مهدی مرادی</author><pubDate>Thu, 15 Oct 2020 18:11:43 +0330</pubDate></item></channel></rss>