https://virgool.ir/feed/@1881fa2026-11-12 08:50:37https://files.virgool.ir/upload/users/131345/avatar/ko9CEU.pnghttps://virgool.ir/@1881https://virgool.ir/@1881/کلام-اللّه-به-زبان-دل-tgbxr2ykmqdrسوره اعراف آیه ۲۰۴بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِوَإِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿٢٠٤﴾به نام اللّه که رحمان و رحیم استو چون خوانده شد کلام اللّه پس گوش دهید به او و خاموش باشید تا رهنمون شویدو در ادامه این مطلب، اللّه از طریق بلندگوی زمانه یِ خود حضرت مولانا می فرمایدمولوی » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۱۰۰موشکی در کف مهار اشتری در ربود و شد روان او از مریاشتر از چستی که با او شد روان موش غره شد که هستم پهلوانبر شتر زد پرتو اندیشه‌اش گفت بنمایم ترا تو باش خوشتا بیامد بر لب جوی بزرگ کاندرو گشتی زبون پیل سترگموش آنجا ایستاد و خشک گشت گفت اشتر ای رفیق کوه و دشتاین توقف چیست حیرانی چرا پا بنه مردانه اندر جو در آتو قلاوزی و پیش‌آهنگ من درمیان ره مباش و تن مزنگفت این آب شگرفست و عمیق من همی‌ترسم ز غرقاب ای رفیقگفت اشتر تا ببینم حد آب پا درو بنهاد آن اشتر شتابگفت تا زانوست آب ای کور موش از چه حیران گشتی و رفتی ز هوشگفت مور تست و ما را اژدهاست که ز زانو تا به زانو فرقهاستگر ترا تا زانو است ای پر هنر مر مرا صد گز گذشت از فرق سرگفت گستاخی مکن بار دگر تا نسوزد جسم و جانت زین شررتو مری با مثل خود موشان بکن با شتر مر موش را نبود سخنگفت توبه کردم از بهر خدا بگذران زین آب مهلک مر مرارحم آمد مر شتر را گفت هین برجه و بر کودبان من نشیناین گذشتن شد مسلم مر مرا بگذرانم صد هزاران چون تراچون پیمبر نیستی پس رو به راه تا رسی از چاه روزی سوی جاهتو رعیت باش چون سلطان نه‌ای خود مران چون مرد کشتیبان نه‌ایچون نه‌ای کامل دکان تنها مگیر دست‌خوش می‌باش تا گردی خمیرانصتوا را گوش کن خاموش باش چون زبان حق نگشتی گوش باشور بگویی شکل استفسار گو با شهنشاهان تو مسکین‌وار گوابتدای کبر و کین از شهوتست راسخی شهوتت از عادتستچون ز عادت گشت محکم خوی بد خشم آید بر کسی کت واکشدچونک تو گل‌خوار گشتی هر ک او واکشد از گل ترا باشد عدوبت‌پرستان چونک گرد بت تنند مانعان راه خود را دشمن‌اندچونک کرد ابلیس خو با سروری دید آدم را حقیر او از خریکه به از من سروری دیگر بود تا که او مسجود چون من کس شودسروری زهرست جز آن روح راکو بود تریاق‌لانی ز ابتداکوه اگر پر مار شد باکی مدار کو بود اندر درون تریاق‌زارسروری چون شد دماغت را ندیم هر که بشکستت شود خصم قدیمچون خلاف خوی تو گوید کسی کینه‌ها خیزد ترا با او بسیکه مرا از خوی من بر می‌کند خویش را بر من چو سرور می‌کندچون نباشد خوی بد سرکش درو کی فروزد از خلاف آتش دروبا مخالف او مدارایی کند در دل او خویش را جایی کندزانک خوی بد نگشتست استوار مور شهوت شد ز عادت همچو مارمار شهوت را بکش در ابتلا ورنه اینک گشت مارت اژدهالیک هر کس مور بیند مار خویش تو ز صاحب‌دل کن استفسار خویشتا نشد زر مس نداند من مسم تا نشد شه دل نداند مفلسمخدمت اکسیر کن مس‌وار تو جور می‌کش ای دل از دلدار توکیست دلدار اهل دل نیکو بدان که چو روز و شب جهانند از جهانعیب کم گو بندهٔ الله را متهم کم کن به دزدی شاه راو در ادامه این مطلب، اللّه در سوره قمر چهار بار در چهار آیه می فرمایدبِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِوَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿آیات ۱۷-۲۲-۳۲-۴۰﴾به نام اللّه که رحمان و رحیم استو یقیناً آسان ساختیم کلام اللّه را برای یادآوری پس آیا یاد آورنده استتقدیم به رهنمون شدگان بسوی روشنای .بلندگو با شماست۱۸۸۱۱۸۸۱Thu, 06 Feb 2020 12:48:07 +0330