<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Aidan Morady</title><link>https://virgool.ir/feed/@1234567890azita</link><description>من میشنوم بوی شهریور عاشق را .....</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 19:27:52</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/215473/avatar/avatar.png</url><title>Aidan Morady</title><link>https://virgool.ir/@1234567890azita</link></image><item><title>خاطرات کودکی هایم</title><link>https://virgool.ir/@1234567890azita/خاطرات-کودکی-هایم-ywwyoaxssaiw</link><description>صدای اب ،لالایی کودکی هایم خسته بودم ؛زل زده بودم به دیوار روبروم و دلم یه لواشک ترش میخواست از همون لواشک های که بالای پشتبوم خونمون بود ،از همونای که وقتی میخوردی از ترشی لواشک چشمام و میبستم از همونا میخوام .لواشک های ترش؛رفیق بچگی هایمسرو صدا میکردیم وقتی مامان جون میخواست لواشک درست کنه ،یادم تو اون باغ بزرگ یه خونه بود که همیشه پدر بزرگ رادیو به دست  می نشست روی مبل و هی دستکاریش میکرد تا اینکه صدای بنان کل خونه رو پر میکرد کل باغ میشد بنان ؛کل باغ میشد برنامه ی صبح جمعه ؛کل باغ منتظر عمه ملوک بودن ؛راستشو بخوای اونروز الکی گفتم که مشقامو نوشتم ،دلم میخواست با حامد بریم بالای پشتبوم و لواشک های ترش و با انگشت بخوریم ،دلم میخواست وقتی بزرگ شدم باشن تو اون باغ و منم هر وقت دلم تنگ شد برم و ببینمشون ؛دلم برای همشون تنگ شده حتی برای سینی لواشک ها که دیگه لواشکی توش نیست .سی سال میگذره که من از دست دادم عمه ملوک و مامانجون و بابا جونم و مامانمو، بابامو .تنهای تنها با یک خونه ی نقلی تو پایین ترین نقطه ی تهران با یه دل خاطره شب هارو به سختی صبح میکنم دل تنگ بودن برای یه چیز حتی اگر ان چیز لواشک باشد برای من که عاشقانه هایم را وصف زندگیم کردم دشوار است .کاش بدانم کجای این شهر قدم میزنم ،کجای این شهر را از یاد برده ام کجای این رینگ زندگی افتادم کجا هستم .دلم کمی قرص لبخند میخواهد تا با ان به همه لبخند بزنم حتی به کسی که روبریم ایستاده همان کسی که داخل اینه است .ودلش برگشتن میخواهد ،برگشتن به تمام خاطرات کودکی .</description><category>Aidan Morady</category><author>Aidan Morady</author><pubDate>Sun, 21 Jun 2020 08:00:58 +0430</pubDate></item><item><title>وقتی کوچک بودم</title><link>https://virgool.ir/@1234567890azita/وقتی-کوچک-بودم-xyq4pg6c0kbv</link><description>وقتی کوچک بودم ،توی محله ی قدیمی شمرون تواون خونه ی ویلایی قدیمی زندگی میکردم ،حال و هوای وصف نشدنی داشت همیشه تو کوچه هاش پسر ها گول کوچیک بازی میکردن ودخترا خاله بازی گاهی وقت ها که شب میشد و چراغ های خونه روشن میشد نه دختری تو کوچه بازی میکرد نه پسری ؛کوچه خلوت بود برای امدن باباها از سرکار .خونمون پنجره هاش چوبی بود ،پشت پنجره هاش گلای مادربزرگم جا خوش کرده بودن ،شیشه های رنگی خونمون خواب صبح و برات قشنگ تر میکردن وقتی بارون میومد کاهگلای خونمون بوی خوش خاک و به مشامت می اوردن.خونمون یه حوض بزرگ وسط حیاطش داشت گلای شمعدونی ردیفی دورش چیده شده بودن ،تو زیرزمین خونمون پر بود از ترشی و لواشک های مامان بزرگ ،اخر هفته ها خانواده ای عمو احسان میومدن خونمون تا غروب ؛غروب های جمعه خونمون یه شکل دیگه بود ؛اش مامان بزرگ همیشه براه بود ،نون تازه ی بابابزرگ روی سفره بود خلاصه من شب هارو میشمردم تا به جمعه برسم الان دیگه اون خونه نیست ،این همه خیال های خوش دیگه نیست ،اون خونه حتی ادم هاش هم دیگه نیست ؛مامان نیست ،بابا نیست ،مامان و بابا بزرگ نیست ،حتی بوی خاک بعد بارون هم دیگه نیست ؛ یاد بادا خاطرات کودکیم من موندم و تنهایی و خونه هاس سر به فلک مشیده دیگه هیچ صدای نمیومد جز صدای مرگ یه درخت برای ساخت به برج ؛من صدای جیغ گلای شمعدونی و شنیدم ؛با همین دوتا گوشای خودم ،به امید روزای که بازم پسرا گل کوچیک بازی کنن ودخترا خاله بازی ،به امید اون روزی که هممون با نور رنگی شیشه ی خونمون بیدار بشیم نه با صدای مرگ یه درخت </description><category>Aidan Morady</category><author>Aidan Morady</author><pubDate>Sat, 20 Jun 2020 21:02:37 +0430</pubDate></item></channel></rss>