<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Dipper</title><link>https://virgool.ir/feed/@10soul.zoom</link><description>‌‌</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 02:02:53</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1031914/avatar/zC1a6i.jpeg</url><title>Dipper</title><link>https://virgool.ir/@10soul.zoom</link></image><item><title>لبخند</title><link>https://virgool.ir/@10soul.zoom/لبخند-l11xh07b2h5z</link><description>روزی نبود که اخبار را مرور کنیم و خبری درباره کرونا نشنویم . تمام اخبارمان شده بود کرونا . امروز اخبار را مرور کردم ، ناخودآگاه دقت کردم دیدم مدتیست حتی یک خبر درباره کرونا نخوانده ام . این اتفاق جشن گرفتن دارد ولی ما جشن نگرفتیم . نگرفتیم چون روزگارمان اینگونه است ، که از یک مصیبت وارد یک مصیبت دیگر می شویم و فرصت حتی چند لحظه سرخوش بودن از ما سلب شده است . به قول مرحوم هوشنگ گلشیری : « آنقدر عزا بر سرمان ریخته اند که فرصت زاری نداریم » بهرحال به خاطر ۲ سال عذاب کشیدن جا دارد برای چند لحظه هم که شده حتی فقط با یک لبخند جشن بگیریم که کرونا دیگر آن کرونای سابق نیست ، و دیگر آنقدرها ترسناک نیست .حالا یک لبخند خودتان را مهمان کنید...</description><category>Dipper</category><author>Dipper</author><pubDate>Fri, 20 May 2022 02:04:48 +0430</pubDate></item><item><title>p.o.t.t</title><link>https://virgool.ir/@10soul.zoom/pott-hhirmsjrqqyg</link><description>سلامی مجد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌!میخوام توی این پست یه پارادوکس سفر در زمان رو که کمتر مطرح شده رو بگم..‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فرض کنید شما یه کودک ۱۰ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ساله اوکراینی هستیدتوی سال ۲۰۲۲ هنگام جنگ با روسیه خانوادتون کشته میشنشما اتفاقی به یه مسافر زمان بر میخورید که یه ماشین زمان داره!اونو ازش قرض میگیرید و به سال ۱۹۵۲ میرید تا ولادیمیر پوتین رو در بچگی بکشید موفق میشید و اونو میکشید!اما وایسید.. پوتین توی بچگی کشته شده و هرگز جنگی رخ ندادهچرا شما باید به گذشته برید تا اونو بکشید؟</description><category>Dipper</category><author>Dipper</author><pubDate>Fri, 18 Mar 2022 18:50:22 +0330</pubDate></item><item><title>چند قرن بعد...</title><link>https://virgool.ir/@10soul.zoom/چند-قرن-بعد-ulmnryfsxzob</link><description>دیشب به یاد جمله جف بزوس افتادم^نسل آینده انسان ها صرفا برای بازدید به زمین می‌آیند^تصورش سخت بوداما به نسبت بقیه فرضیات راجب آینده (مثل cpu های داخل مغز و حکمرانی ربات ها) ترسناک نبود.. چند قرن بعدانسان هایی توی خونه هاشون در مریخ یا ماه دارن از دوران زمین نشینی انسان ها میم میسازن=)^^گفتگوی احتمالی یک مادر و پسر در سال ۲۳۰۰! :-اون سیاره آبی و سبز چیه؟+اونجا زمینه ، جایی که انسان ها قبلا زندگی میکردن-چرا آبیه؟+چون بیشترشو آب تشکیل داده! تازه در برخی مواقع همه جا روشن بوده.-یعنی زمینیا یه لامپ خیلی بزرگ داشتن؟+نه! اون دایره ی بزرگ نارنجی رو میبینی؟ اون به خاطر جو زمین کل اونجا رو نورانی میکرده^^خبر نه چندان مرتبط :از ۲۳ میمونی که برای تراشه های داخل مغز( همونایی که باهاشون دیگه نیاز نبود درس بخونید:/) ازمایش شدن ، فقط ۸ تاشون زنده موندن و ۱۵تاشون ریغ رحمت رو سر کشیدن..تشکر بابت خواندنپی نوشت : شما چی ؟مریخ و ماه رو به زمین ترجیح میدید؟</description><category>Dipper</category><author>Dipper</author><pubDate>Sat, 05 Mar 2022 10:59:25 +0330</pubDate></item><item><title>متن آهنگ سلول 8 از milad rastad و ali z h</title><link>https://virgool.ir/0911897XXXX/متن-آهنگ-سلول-8-از-milad-rastad-و-ali-z-h-qbbcz0bqmflw</link><description>درد و از هر طرف خوندم غیر درد نیستگرچه از بابا شنیدم گریه کار مرد نیستدشمنان از روبرو دوستان از پشت سرخنجری توی کمر خنجری توی جگرسرنوشتم شد فقط ای کاش و آه و ای دریغروی دار و در فرار و زیر حکم و زیر تیغحکم من هرچی که باشه میپذیرم حقمهزندگی با زنده بودن فرق ها دارد رفیق ( ?? )لطفا نظم دادگاه رو رعایت کنیدمتهم وارد جایگاه شهدفاعیه خودتو مطرح کندفاع ؟ من دفاعی ندارمیسری حرفه میخوام برام بنویسیدبنویس مال منه جرمش مال منهمن چشام چرخید و حق من اینه دل بکنهبنویس که  اسم من رو همه بودهرچقدر خوبمو خاص تو چشم یه رده بودبنویس حق منه باشه اگه ماله همهباشه با گرگی که به گله زد نمیزنهبنویس جرم منه به خودش مشت بزنهحتی رفتو حتی این شد تقصیر منهبنویس هوای بارونی برامقدمی توی خیابونی برامبنویس بنویس تو که تو سیگاری برامخلوت و یه گوشه دیواری برامبنویس بنویس عقده و تنهایی برامیه موزیک و داد و فریادی برامبنویس دیوونه بازی انفرادی کارت قرمزبنویس پا بند و اعدامی برامبکشیدم بالاختم دادگاهسلوله کل زندگیم همین سلولهخواب و بیداری و دوری زورهنامه های زیر تخت نخوندهاینجا زندونهزندونه حق نداری فکر کنی به خونهعاشق رسیده به لب جونتفکر آزادی و اشک رو گونهاینجا زندونهدلم اسیرته تو این شب دریتو میکشهدرد خاطره هام با تیغ با این اشکای چشهبنویس دلم پره مشتی بدجور دلتنشگماشک رو گونه و حبس توی سلول 8به خدا که تو خوبی میدونی من بد منمهرکاری کردی بگو جرمش رو گردنمبازم گریه چرا بازم دلتنگیتو واسه تبرئه ی من داری میجنگیمن به تعداد تموم میله های زندونباعث درد تورو میزنم میام بیرونعاقبت هرچی که باشه نمیمونم این تووحشی ام وحشی ترم کردن تو این سلولهمه اینجا مثل من حیرونن حیرون حیرون( ســــــــــــــــــــــــــــــانســــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــور)سابقه نمیشناسه پدر مادر خوار برادربال و پروانه نسوز گل و پروانه نمونسلوله کل زندگیم همین سلولهخواب و بیداری و دوری زورهنامه های زیر تخت نخوندهاینجا زندونهزندونه حق نداری فکر کنی به خونهعاشق رسیده به لب جونتفکر آزادی و اشک رو گونهاینجا زندونه(با اینکه یکی از افسرده ترین اهنگایی که شنیدمه بازم هر بار میشنوم ارامش بیشتری پیدا میکنم و حالمو خوب میکنه)</description><category>Dipper</category><author>Dipper</author><pubDate>Tue, 14 Sep 2021 11:55:11 +0430</pubDate></item><item><title>بی نام</title><link>https://virgool.ir/@10soul.zoom/بی-نام-mynx6vl6sdzo</link><description>داستان اول ( بی نام)۱۸ سالم بود که عمه‌ام متوجه شد شوهرش با یک زن دیگر دارد ازدواج میکند آبروریزی به پا کرد. بعد فهمید که ، عقد هم کرده و طرف بچه دار شده است. مدتی دعوا و جار و جنجال کرد. ۲۰ سالم که بود از هم جدا شدند. عمه‌ام ۵۶ ساله بود در آستانه بازنشستگی با سه بچه نوجوان و جوان.۲۲ سالم بود که عمه‌ام بعد از بازنشستگی کلاس نقاشی ثبت نام کرد. نقاشی‌هایی که می کشید در حد بچه‌های دبستانی بود. در نظرم یک آدم داغون و شکست‌خورده بود. به قول فرنگی ها یک لوزر به تمام معنا که حالا سر پیری یادش اومده بود با یک مشت بچه کم سن و سال هم‌شاگردی بشه و نقاشی یاد بگیرهپدرم در نظرم یک قهرمان بود. یک سال با عمه ام اختلاف سنی داشتند. همه چیز زندگی پدرم مرتب و منظم بود. بچه‌هاش درس‌خون بودند. کار و زندگی مرتبی داشت و کم‌کم آماده می‌شد برای بازنشستگی.ده سال از اون زمان گذشت. ۳۲ ساله بودم. درسم تمام شده بود در شرکتی کار می‌کردم. اتفاقی با خواهرم تلفنی حرف می‌زدم گفت الان گالری هستیم رفتیم خونه بهت زنگ می‌زنیم. پرسیدم گالری چی؟ گفت نقاشی‌های عمه دیگه!عمه؟ نقاشی؟گفت آره دیگه الان خیلی وقته این کار رو می‌کنه. نقاشی‌هاش رو می‌فروشه یکی دو جا هم تدریس می‌کنه. خیلی معروف شده. داشتم شاخ در می آوردم. حالا بعد از چند سال که نگاه می‌کنم می‌بینم آدم لوزر من بودم که چنین دیدگاهی به زندگی داشتم و فکر می‌کردم از یه جایی به بعد پیر هستی و نمی‌شه چیز جدید یاد گرفت و زندگی را تغییر داد و بعضی کارها را باید از بچگی شروع کرد و گرنه دیگه خیلی دیره.عمه‌ام بعد از بازنشستگی، زندگی جدید برای خودش شروع کرد و آدم متفاوتی شد اما پدرم یاد گرفت چطور با کامپیوتر بازی کنه و سرخودش را با بازی کردن و شکستن رکوردهای پیاپی خودش گرم کنه. عمه‌ام تبدیل شده به الگوی خانواده. دو تا از خواهرهام بعد از لیسانس رشته‌هاشون رو عوض کردند و رفتند سراغ چیزی که دوست داشتند. یکی‌شون کامپیوتر را ول کرد رفت مترجمی زبان. دومی علوم سیاسی را ول کرد رفت سراغ معماری که از بچگی بهش علاقه داشت.می‌خوام بگم زندگی مثل بازی والیبال می‌مونه مثل فوتبال نیست که اگر نیمه اول خیلی عقب باشید نیمه دوم کار خیلی سختی برای جبران دارید. مثل والیبال می‌مونه. هر ست که تمام می‌شه شروع ست جدید یک موقعیت تازه است و همه چیز از اول شروع میشه. مهم نیست تا حالا جلو بودی یا عقب. یه مسابقه جدیده.*تصور از ما افق های پیش رو بسیار وابسته است به سن و سالمان. هر مقدار که پیش می رویم افق هایمان بسته تر می شود و گزینه هایمان محدودتر. اما به این فکر نمی کنیم که بسیاری از افراد موفق در نیمه دوم زندگی به یکی از شش مطلوبیت شخصی (شهرت، ثروت، قدرت، منزلت، معرفت و یا معنویت) رسیده اند*.*ناصرخسرو*، در نیمه اول در پی جستجوی بی فرجام حقیقت، دچار سرگردانی شد و برای فرار به شراب و می‌گساری روی آورد. اما در نیمه دوم غوغا کرد و شد شاعر و نویسنده  ادبیات فارسی و خالق گنجینه‌های ادب و فرهنگ.*دیوید سندرز* بعد از فوت پدرش از ده سالگی مشغول به کار شد: مامور آتش نشانی، فروشنده بیمه، کارگر کشتی‌، فروشنده لاستیک و کارگر پمپ بنزین. اما در ابتدای نیمه دوم زندگی، ساندرز برای مشتریان یک پمپ بنزین خوراک مرغ درست می‌کرد. دستپختش مورد استقبال قرار گرفت و در طول سه دهه بعدی وی به یکی از ثروتمندترین ها تبدیل شد: صاحب رستوران های زنجیره ای معروف کی.اف.سی (KFC ) با حضور در بیش از 100 کشور جهان.و مثال آخر، پیرمردی 92ساله ای از نحوه اداره کشورش ناراضی بود. سال های دور نخست وزیر بود. اما اکنون مدت ها بود که سیاست را کنار گذاشته بود. اما با این حال به خاطر شرایط کشورش تصمیم گرفت که دوباره وارد عرصه سیاست شود. بسیاری پیش بینی می کردند که شکست بخورد و آبرویش برود. اما امروز او مسن ترین نخست وزیر دنیاست: *ماهاتیر محمد از مالزی*.*در هر مرحله ای از زندگی که هستید این سه نکته را با خود مرور کنید*:1️⃣هر گذشته ای که داشتم مهم نیست، اکنون اگر از اول می خواستم شروع کنم چه کاری انجام می دادم؟2️⃣اگر نیمه اول زندگی را 4 بر هیچ عقب باشم، کافیست که نیمه دوم را یک بر هیچ ببرم. لازم نیست با اختلاف 4 گل برنده شوم.3 دنیا سرشار از فرصت است . پس چرا به این فکر نکنیم که در چهل سالگی یک رشته دانشگاهی جدید بخوانیم، در پنجاه سالگی  نیمه گمشده خود رو پیدا کنیم و زندگی  عاشقانه  و موفقی رو شروع کنیم  ..و یا بعد از یک طلاق تلخ یک ازدواج مجدد شیرین داشته باشیم و در شصت سالگی نویسندگی را شروع کنیم و در هفتاد سالگی راه اندازی یک بنیاد نیکوکاری و در هشتاد سالگی سرمایه گذاری روی ایده های جوانان خلاق. *همیشه می توان از نو شروع کردنقل قول از کانال  (@Gesseh_ir)داستان دوم  ( زاویه دید)✍ نویسنده‌ای مشهور، در اتاقش نشسته بود تک و تنها، دلش مالامال از اندوه، قلم در دست گرفت و چنین نوشت :? سال گذشته، تحت عمل قرار گرفتم و کیسۀ صفرایم را در آوردند. مدتی دراز در اثر این عمل اسیر بستر بودم و فاقد حرکت ?? در همین سال به سن شصت رسیدم و شغل مورد علاقه‌ ام از دستم رفت. سی سال از عمرم را در این مؤسسۀ انتشاراتی سپری کرده بودم ?? در همین سال درگذشت پدرم، غم به جانم ریخت و دلم را از اندوه انباشت ? ? در همین سال بود که پسرم تصادف کرد و در نتیجه از امتحان پزشکی‌اش محروم شد و مجبور شد چندین روز گچ گرفته در بیمارستان ملازم بستر شود ? ? از دست رفتن اتومبیل هم ضرر دیگری بود که وارد شد ?                   و در پایان نوشت     *خدایا، چه سال بدی بود پارسال!*? در این هنگام همسر نویسنده، بدون آن که همسرش متوجّه شود، وارد اطاق شد و همسرش را غرق افکار و چهره‌اش را اندوه‌ زده یافت. از پشت سر به او نزدیک شد و آنچه را که بر صفحه کاغذ نقش بسته بود خواند.بی آنکه واکنشی نشان دهد که همسرش از وجود او آگاه شود، اطاق را ترک کرد. اندکی گذشت که دیگربار وارد شد و کاغذی را روی میز همسرش در کنار کاغذ او نهاد.*نویسنده نگاهی به آن کاغذ انداخت و نام خودش را روی آن دید؛ روی کاغذ نوشته شده بود :*? سال گذشته از شرّ کیسۀ صفرا، که سالها مرا قرین درد و رنج ساخته بود، رهایی یافتم ? ? سال گذشته در سلامت کامل به سن شصت سال رسیدم و از شغلم بازنشسته شدم و حالا می‌توانم اوقاتم را بهتر از قبل با تمرکز بیشتر و آرامش افزون‌تر صرف نوشتن کنم ?? در همین سال بود که پدرم، در نود و پنج سالگی، بدون آنکه زمین‌گیر شود یا متّکی به کسی گردد، بی آنکه در شرایط نامطلوبی قرار گیرد، به دیدار خالقش شتافت ? ? در همین سال بود که خداوند به پسرم زندگی دوباره بخشید ?? اتومبیلم از بین رفت امّا پسرم بی آن که معلول شود زنده ماند ?              و در پایان نوشته بود:*سال گذشته از مواهب گستردۀ خداوند برخوردار بودیم و چقدر به خوبی و خوشی به پایان رسید!*نویسنده از خواندن این تعبیر و تفسیر زیبا و دلگرم کننده، از رویدادهای زندگی در سال گذشته بسیار شادمان و خرسند و در عین حال متحیّر شد .*✨در زندگی روزمره باید بدانیم که شادمانی نیست که ما را شاکر و سپاسگزار می‌کند بلکه  شاکر بودن است که ما را مسرور و شادمان می‌سازد.?? *شما هم در زندگی روزمره و مشکلات روزانه، نوع نگاه و نگرش را به زندگی تغییر بده این راهکار است.*✍ نویسنده‌ای مشهور، در اتاقش نشسته بود تک و تنها، دلش مالامال از اندوه، قلم در دست گرفت و چنین نوشت :? سال گذشته، تحت عمل قرار گرفتم و کیسۀ صفرایم را در آوردند. مدتی دراز در اثر این عمل اسیر بستر بودم و فاقد حرکت ?? در همین سال به سن شصت رسیدم و شغل مورد علاقه‌ ام از دستم رفت. سی سال از عمرم را در این مؤسسۀ انتشاراتی سپری کرده بودم ?? در همین سال درگذشت پدرم، غم به جانم ریخت و دلم را از اندوه انباشت ? ? در همین سال بود که پسرم تصادف کرد و در نتیجه از امتحان پزشکی‌اش محروم شد و مجبور شد چندین روز گچ گرفته در بیمارستان ملازم بستر شود ? ? از دست رفتن اتومبیل هم ضرر دیگری بود که وارد شد ?                   و در پایان نوشت     *خدایا، چه سال بدی بود پارسال!*? در این هنگام همسر نویسنده، بدون آن که همسرش متوجّه شود، وارد اطاق شد و همسرش را غرق افکار و چهره‌اش را اندوه‌ زده یافت. از پشت سر به او نزدیک شد و آنچه را که بر صفحه کاغذ نقش بسته بود خواند.بی آنکه واکنشی نشان دهد که همسرش از وجود او آگاه شود، اطاق را ترک کرد. اندکی گذشت که دیگربار وارد شد و کاغذی را روی میز همسرش در کنار کاغذ او نهاد.*نویسنده نگاهی به آن کاغذ انداخت و نام خودش را روی آن دید؛ روی کاغذ نوشته شده بود :*? سال گذشته از شرّ کیسۀ صفرا، که سالها مرا قرین درد و رنج ساخته بود، رهایی یافتم ? ? سال گذشته در سلامت کامل به سن شصت سال رسیدم و از شغلم بازنشسته شدم و حالا می‌توانم اوقاتم را بهتر از قبل با تمرکز بیشتر و آرامش افزون‌تر صرف نوشتن کنم ?? در همین سال بود که پدرم، در نود و پنج سالگی، بدون آنکه زمین‌گیر شود یا متّکی به کسی گردد، بی آنکه در شرایط نامطلوبی قرار گیرد، به دیدار خالقش شتافت ? ? در همین سال بود که خداوند به پسرم زندگی دوباره بخشید ?? اتومبیلم از بین رفت امّا پسرم بی آن که معلول شود زنده ماند ?              و در پایان نوشته بود:*سال گذشته از مواهب گستردۀ خداوند برخوردار بودیم و چقدر به خوبی و خوشی به پایان رسید!*نویسنده از خواندن این تعبیر و تفسیر زیبا و دلگرم کننده، از رویدادهای زندگی در سال گذشته بسیار شادمان و خرسند و در عین حال متحیّر شد .*✨در زندگی روزمره باید بدانیم که شادمانی نیست که ما را شاکر و سپاسگزار می‌کند بلکه  شاکر بودن است که ما را مسرور و شادمان می‌سازد.?? *شما هم در زندگی روزمره و مشکلات روزانه، نوع نگاه و نگرش را به زندگی تغییر بده این راهکار ا</description><category>Dipper</category><author>Dipper</author><pubDate>Sun, 05 Sep 2021 16:35:09 +0430</pubDate></item><item><title>کاش فردا جور دیگری رقم بخورد......</title><link>https://virgool.ir/@10soul.zoom/کاش-فردا-جور-دیگری-رقم-بخورد-xbn2nradbxkv</link><description>کاش فردا جور دیگری رقم بخورد آفتاب که می دمد کرکره مغازه ها بالا برود ، پیاده روها شلوغ شود و ماشین ها دنبال جای پارک بگردند ،،کاش فردا جور دیگری رقم بخورد داروخانه ها مملو از ماسک شود و دستکش ها روی دست قفسه ها بماند ،،کاش فردا جور دیگری رقم بخورددانش آموزان وقتی از مدرسه با اشتیاق برمیگردند نامه اردو را در دستشان  بالا بگیرند  تا مادرشان آن را امضا کنندکاش فردا جور دیگری رقم بخورد دکترها دور هم جمع شوند چای بنوشند و از مرخصی های نوبتی بگویند ،تخت های بخش بستری خالی باشد و سکوت بیمارستان را بخش زنان و زایمان در هم بشکند ،،کاش فردا جور دیگری رقم بخورد سر سلمانی ها شلوغ شود ، آرایشگرها نوبت های چندماهه بدهند ، زنگ خانه ها به صدا درآید ، دستها همدیگر را بِفِشُرند و رخسارها همدیگر را بوسه باران کنند ،،کاش فردا جور دیگری رقم بخورد توی داشبورد خودروها و روی  میزآرایش ها کارت های عروسی خودنمایی کنند ، تالارها رزرو شوند و نیمه های شب صدای بوق ممتمد ماشین عروس گوش خیابان را کر کند ،،کاش فردا جور دیگری رقم بخوردبلیت های  هواپیما و قطار ها تمام شود و ترافیک مسافران جاده هارا پر کنند کاش فردا جور دیگری رقم بخورد جهان از انزوا خارج شود و روزمرگی را پس بزند،، کاش فردا جور دیگری رقم بخورد ای کاش ها تمام شود و زندگی  زیستن را آغاز کند .??????</description><category>Dipper</category><author>Dipper</author><pubDate>Sun, 08 Aug 2021 14:45:41 +0430</pubDate></item></channel></rss>