چند روز پیش در جمعی با وجود تلاشهای صاحبخانه برای شروعنشدن هیچ بحث سیاسیای، باز هم گفتوگویی شکل گرفت. کسی از بین جمع که با او در مورد اوضاع اخیر صحبت کرده بودم، مدام من را مخاطب قرار میداد و میگفت که در فلانجا اشتباه کردید، این رسمش نبود، اینطور نمیشود و... .
با چندتا از گزارههایش موافق و همدل بودم که گفتم حق با شماست، اما از یکجایی بهبعد بیانصافیِ محض بود. برای همین از صاحبخانه عذرخواهی کردم و گفتم، چندتا جمله در دفاع بیشتر نمیگویم و بحثم را تمام میکنم. گفتم:
بعد گفتم چایتان را با شیرینی بخورید تا از دهن نیفتاده.

حکم بر... یا حکم میان...؟
?به دو جمله زیر توجه کنید:
۱. حضرت محمد بر مردم حکم میکرد.
۲. حضرت محمد میان مردم حکم میکرد.
?معنای جمله اول این است که مردم را اداره میکرد و رئیس حکومت بود. معنای جمله دوم این است که میان مردم قضاوت میکرد و به حل و فصل اختلافات و برطرف کردن کشمکشها میپرداخت. اولی نهاد «حکومت» میخواهد و دومی نهاد «محکمه» و «دارالقضا».
?باید میان محمدی که «بر» مردم حکومت میکند و محمدی که «میان» مردم حکومت میکند تفاوت قائل شویم، چون اولی حالتی است مناسب رئیس یک حکومت، اما دومی متناسب کار قاضی و حَکَم است.
?آیات قرآن پیامبر را اولی معرفی میکند یا دومی؟ از نگاه محمد خلفالله «تمام آیات قرآن گویای حالت دوم است، یعنی حکم کردن در میان مردم و نه حکم راندن بر آنان».
?برای نمونه، به آیات ۴۱ تا ۵۰ مائده مراجعه کنید تا ببینید که «حُکم» در این آیات درباره داوری پیامبر در میان مردم است.
?برگرفته از: مفاهیم قرآنی. خلفالله، محمد احمد. ترجمه سیدمحمدحسین میرفخرائی. ۱۴۰۱، تهران: نی.
بیشتر از معماری نام این کلیسای سنپترزبورگ برایم جذبه داشت و من را به خودش میخواند:
