17 روز بدون اینترنت جهانی و بدون 1 کیلوبایت اینترنت بین المللی در حال سپری شدن است. دسترسی به اینترنت جهانی، اینترانت داخلی، تماس و پیام کوتاه پس از حوادث اخیر کشور عزیزمان ایران که در پی اعتراضات مردمی رخ داد، مسدود شد و پس از مدتی با بازگشت شبکه داخلی ( اینترانت) و پیام کوتاه همراه شد.
وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات به عنوان متولی و نهاد تامین کننده ارتباطات کشور همان روزهای اول تکلیف را روشن کرد و با مسئولیت قطع اینترنت را به " تصمیم نهادهای امنیتی " ارجاع داد.

پس از آن و با اعتراضات و پیگیری های مکرر مردمی مسئولان امر همچون معاون علمی و فناوری ریاست جمهور و برخی نمایندگان مجلس شورای اسلامی زمان های دقیق و بازه های زمانی تقریبی را برای بازگشت اینترنت به وضعیت "عادی" یا همان وضعیت سابق و پیش از 18 دی ماه 1404 مطرح کردند، اما روزهای اعلام شده یکی یکی گذشت و خبری از اتصال اینترنت نشد.
دیروز برای ساعاتی برخی کاربران از اپراتورهای مختلف ( از جمله ایرانسل ) توانستند به اینترنت جهانی دسترسی پیدا کنند. این شانس برای مدت کوتاهی نصیب من هم شد و توانستم گلگشتی در اینترنت جهانی و فضای مجازی بزنم.
بخشی از آن چه دیدم به دلایل واضح قابل بیان و پرداختن نیست و حجم خبر و اطلاعات در همان مدت کوتاه بسیار زیاد بود. بیان احساسم نسبت به بخشی از آن چه دیدم در کلام و قلم نمی آید و یک دنیا حرف و غم را به خاک سکوت و حسرت می سپارم.
صدای اسم واقعی خود خلسه از ذهنم بیرون نمی رود و احتمالا هرگز هم نخواهد رفت.
آن چه از کاربران شبکه های اجتماعی دیدم نیزدر نوع خود جالب بود. برخی فقط آمده بودند سلام کنند و بعضی ها از زنده بودنشان خبر می دادند.
از روش هایی که در این روزهای تاریک دیجیتالی برای برقراری ارتباطی حداقلی استفاده می کردند روایت می کردند و بخش عمده آن چه می گفتند حتی قابل اشاره هم نیست، چه رسد به نقل قول.

چند تصویر از برگزاری گلدن گلاب Golden Globe دیدم و دورهمی بازیگران هالیوودی و چهره های هنری سرشناس یکی از جریان های رسانه ای مهم این روزهای جهان دیجیتالی است که به روی ما بسته شده!
البته پست های برخی حساب های دولتی و رسانه ها در شبکه های اجتماعی همچون X و Instagram نیز جالب توجه بود و مهر تاییدی بر این بود که اینترنت حالا فقط برای بعضی ها قطع است و اینترنت طبقاتی وارد فاز اجرایی شده!
حضور حساب های رسمی دولتی و رسانه های رسمی را بنابر شرایط و مصالح موجود اگر بتوانیم بپذیریم ( که نگارنده شخصا تا زمان برقراری اینترنت برای همه مردم دسترسی گزینشی را هرگز نمی پذیرد) و وجاهتی برایش قائل باشیم، که بعید به نظر می رسد همین را هم اکثریت جامعه بپذیرند؛ دسترسی افرادی که منصب و مقام دولتی و حاکمیتی خاصی نداشته و عمدتا در مذمت و بر ضد فضای مجازی اظهار نظر می کنند واقعا قابل درک نیست!
توییتی از آقای علی اکبر رائفی پور مربوط به 5 روز پیش در شبکه اجتماعی x گواهی بر این مدعا است که احتمالا دسترسی آزاد به اینترنت جهانی فقط برای مردم عادی ممنوع است و دایره "خودی های اینترنتی" و دارندگان دسترسی فرا تر از ملت شریف ومتمدن کشور عزیزمان ایران از مسئولان دولتی و رسانه های رسمی بزرگ تر شده و شامل برخی افراد فاقد مسئولیت دولتی و رسانه ای رسمی نیز شده!
البته این دسترسی موقت دیری نپایید و هم اکنون نیز دسترسی به اینترنت جهانی به جز google (البته با محدودیت ) و چند سرویس چت بات هوش مصنوعی عملا با قطعی روبرو است.
پایگاه خبری انتخاب به نقل از سیتنا در خصوص زمان وصل اینترنت بین المللی نوشت:
اکبری گفته است که «موضوع اتصال اینترنت بینالملل در اختیار وزارت ارتباطات نیست، با این حال پیگیر آن هستیم.»
و که وعده پیگیری را تکرار کرده، که تجربه نشان داده وعده بیحاصلی است، این حرف همیشگی را هم اضافه کرده است: «موضوع اتصال اینترنت بینالملل در اختیار وزارت ارتباطات نیست و تصمیمگیری در این زمینه بر عهده ما نیست.»
مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت، بهعنوان نهاد انحصاری توزیع ترافیک اینترنت در کشور، در پایان اقزوده است: «پیگیریهای لازم در حال انجام است و امیدواریم این مشکل بهزودی برطرف شود.»
شما فکر می کنید چه زمانی این مشکل حل می شه؟
نظراتتون رو لطفا بنویسید هم برام ارزشمنده و هم متوجه میشم آیا دوست دارید به نوشتن ادامه بدم ؟