<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>پست‌های انتشارات ایوون</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/feed</link><description>ایوون، دریچه ای به بیرون...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 18:24:52</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/publication/t6lqqjotrvp0/gxehwe.jpeg</url><title>ایوون</title><link>https://virgool.ir/eyvoon</link></image><item><title>بگذار که دل ،حل بکند مساله ها را ...</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/بگذار-که-دل-حل-بکند-مساله-ها-را-rfnociysptsd</link><description>پستی با طعم شعر 💚گفتم: بِدَوَم تا تو ، همه فاصله ها راتا زودتر از واقعه گویم، گله ها راچون آینه پیشِ تو نشستم ،که ببینیدر من، اثرِ سخت‌ترین زلزله‌ها راپُر نقش‌تر از فرشِ دلم بافته‌ای نیستاز بس که گره زد به گره ،حوصله‌ها راما، تلخیِ «نه» گفتن‌مان را که چشیدیموقت است بنوشیم از این پس «بله»ها رابگذار ببینیم بر این( جغدْ نشسته)یک بارِ دگر پر زدنِ چلچله‌ها را!یک بار هم ای عشقِ من از عقل میاندیشبگذار که دل حل بکند مسئله‌ها رامحمد علی بهمنیاگه دستم به جدایی برسهاونو از خاطره هاخط میزنماز دل تنگ تموم آدم‌هااز شب و روز خدا ،خط میزنماگه دستم برسه به آسمونبا ستاره‌ها قیامت می‌کنمنمیذارم کسی عاشق نباشهماه و بین همه قسمت می‌کنموقتی گاهی من و دل تنها می‌شیمحرفهای نگفتنی رو میشه دیدمیشه تو سکوت بین ما دوتاخیلی از ندیدنیها رو شنیدقصه جدایی ما آدماقصه دوری ماست ازخودموندوری منو تو از لحظه عشققصه سادگی گم شدمونافشین یداللهینشسته ام به در نگاه می کنمدریچه آه می کشدتو از کدام راه میرسیخیال دیدنت چه دلپذیر بودجوانی ام در این امید پیر شدنیامدی و دیر شدنیامدی و …دیر شد …هوشنگ ابتهاجدوست دارمدر این شب دلپذیرعطر توچراغ بینایی من شودو محبوبه شب ،راهش را گم کنددوست دارمشب، لرزان از حضورتپایش بلغزددر چاله ای از صدف که ماهش می خوانندو خنده آفتاب دریا را روشن کندشمس لنگرودیبه خاطر کندن گل سرخ ارّه آورده‌اید؟چرا ارّه؟فقط به گل سرخ بگویید: تو، هی توخودش می‌افتد و می‌میرد!بیژن نجدیساعت انشاء بودو چنین گفت معلم با ما:بچه ها گوش کنیدنظر من این استشهدا خورشیدندمرتضی گفت:شهیدچون شقایق سرخ استدانش آموزی گفت :چون چراغی است که در خانه ی ما می سوزدو کسی دیگر گفت:آن درختی است که در باغچه ها می رویددیگری گفت: شهیدداستانی است پر از حادثه و زیباییمصطفی گفت : شهیدمثل یک نمره ی بیستداخل دفتر قلب من و تو می ماندسلمان هراتی </description><category>ایوون</category><author>خمول</author><pubDate>Tue, 03 Feb 2026 23:42:05 +0330</pubDate></item><item><title>آنچه دیگران درباره ی این روز های ما می گویند</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/آنچه-دیگران-درباره-ی-این-روز-های-ما-می-گویند-zbcqcfkohiaa</link><description>کارشناسان اسرائیلی:سرنگونی این حکومت یک منفعت اسرائیلی است، آن روز دور نیست که پرچم‌های اسرائیل را در ایران برافرازند همانطور که در سومالی‌لند انجام دادنداینجا اسرائیل سود بیشتری می‌برد و بهتر می‌تواند به هدفی که می‌خواهیم برسد، یعنی خنثی کردن تهدید وجودی به نام ایراناینکه ما جار نمی‌زنیم یا اعلام نمی‌کنیم که دخالت داریم، به این معنی نیست که دخالت نداریم، کسانی که باید کار را انجام دهند، مشغول انجام وظیفه‌شان هستند...ویدیو ی منبع:https://www.aparat.com/v/defekz8♦️وزیر خارجه سابق آمریکا اعتراف کرد ماموران موساد در ناآرامی‌های ایران حضور دارندمایک پمپئو، وزیر امور خارجه و رئیس سابق سازمان سیا در پستی در شبکه ایکس نوشت:🔹«سال نو مبارک به همه ایرانیانی که در خیابان‌ها هستند. همچنین به هر مأمور موسادی که در کنارشان قدم می‌زند»فعال رسانه‌ای آمریکایی:دولتی که قرار بود دوباره شکوه را به آمریکا برگرداند و روی گیر و گرفتاری‌ها و نیازها و خواسته‌های مردم آمریکا تمرکز کند، دوباره سر همان خانه اول برگشته و می‌خواهد پلیس جهان باشد/ما با ایران چه کار داریم؟! مردم سالاری فقط روپوش داستان است، می‌خواهیم نظام ایران را تغییر دهیم فقط برای نفت، تمام جنگ‌هایی که در خاورمیانه راه می‌اندازیم برای اسرائیل است/هدف برگرداندن شکوه به اسرائیل است، همه کارهایی که می‌کنیم در این راستاست...https://www.aparat.com/v/fia58uphttps://www.aparat.com/v/fia58upبرنامه این است که هم حکومت سقوط کند هم ایران تجزیه شود!کارشناس اسرائیلی:روزی برای ایران فرا خواهد رسید که هم رژیم سقوط خواهد کرد و هم کشور تجزیه خواهد شد؛ دقیقاً مانند آنچه برای اتحاد جماهیر شوروی، یوگسلاوی و چکسلواکی اتفاق افتاد، همان اتفاق آنجا هم رخ خواهد داد...منبع:https://www.aparat.com/v/fia58upکارشناس آمریکایی:صراحتاً بگویم، کسانی که من آن‌ها را لابی اسرائیل می‌نامم، اگر صادق باشند خواهند گفت که خواهان تغییر رژیم در ایران هستند/ آنچه واقعاً در اینجا در جریان است، این است که هدفشان صرفاً نابودی رژیم ایران نیست، بلکه هدف اصلی نابودیِ کشور ایران است/ آن‌ها می‌خواهند ایران را تجزیه کنند یا آن را بسیار بسیار ضعیف کنند و این نکته‌ای کلیدی در استراتژی منطقه‌ای بنیادین اسرائیلی‌هاست: ایجاد هرج‌ومرج در هر قدرت مسلمان و تجزیه آن...منبع:https://www.aparat.com/v/afynsx7بعد از پمپئو، روزنامه اسرائیلی جروزالم پست هم به حضور ماموران موساد در اغتشاشات ایران اشاره کرد!تحلیل‌گر بی‌بی‌سی فارسی : هدف موساد، مجاهدین خلق و طرفداران پهلوی به کشتن‌دادن مردم استملیحه محمدی: آن‌ها می‌خواهند هم از نیروهای امنیتی و هم مردم عادی کشته شوند. جماعتی در ایران از فاصله نزدیک کارد یا گلوله خورده‌اند؛ پمپئو هم گفته ماموران موساد در کف خیابان هستند. قطعی اینترنت در زمان آشوب کاملا طبیعی است و در آمریکا و روسیه هم اتفاق می‌افتد. یکی دیگر علت‌های آن رسوخ امنیتی و حملات سایبری به پدافند کشورها در این‌طور مواقع است.https://www.aparat.com/v/nye5v4a</description><category>ایوون</category><author>(امیرمهدی مهرگان) Omid</author><pubDate>Wed, 14 Jan 2026 08:51:14 +0330</pubDate></item><item><title>خودگاوی: انسان بدون خودکاوی!</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/خودگاوی-انسان-بدون-خودکاوی-fzhrru096udl</link><description>آدما دو دسته‌ان:بعضی خودشون رو می‌شکافن تا بفهمن کی هستن و چه کار دارن می‌کنن؛ این میشه خودکاوی.بعضی دیگه هم وانمود می‌کنن چیزی نمی‌فهمن، فقط می‌چرن و می‌خوابن؛ این میشه خودگاوی!شرح بیشتر:🔍 خودکاوی: من دارم با شجاعت به زخم‌های درونم نگاه می‌کنم.🐄 خودگاوی: من خودمو زدم به گاوی، نه زخم می‌بینم، نه دردی حس می‌کنم… فقط دارم علف‌های زندگی رو می‌جوم.🔍 خودکاوی: چرا این‌قدر اشتباه می‌کنم؟ باید ریشه‌اش رو پیدا کنم.🐄 خودگاوی: چرا این‌قدر اشتباه می‌کنم؟ بی‌خیال، چند کیلو علف دیگه بجوم حل میشه.🔍 خودکاوی: درد رو می‌فهمه تا درمان کنه.🐄 خودگاوی: خودش رو به نفهمی می‌زنه تا راحت بخوره و بخوابه.🔍 خودکاوی: می‌ره سراغ زخم‌هاش.🐄 خودگاوی: می‌ره سراغ یونجه‌هاش.🔍 خودکاوی: چرا می‌گه.🐄 خودگاوی: چرا می‌کنه.🔍 خودکاوی: نگاه به آینه.🐄 خودگاوی: نگاه به آخور.🔍 خودکاوی: یعنی جرأت روبه‌رو شدن.🐄 خودگاوی: یعنی مهارت جاخالی دادن.🔍 خودکاوی: سفر به اعماق ذهن.🐄 خودگاوی: سفر به اعماق طویله‌ی بهانه‌ها.🔍 خودکاوی: شجاعانه‌ترین و سخت‌ترین کار یک انسان.🐄 خودگاوی: راحت‌ترین راه برای تبدیل شدن به موجودی که هنوز دو پا داره، ولی مغزش توی طویله جا مونده!کتاب پیشنهادی مرتبط:یادداشت پیشین:https://vrgl.ir/D0Qdm</description><category>ایوون</category><author>Dast Andaz</author><pubDate>Sat, 30 Aug 2025 14:45:52 +0330</pubDate></item><item><title>رسالت زندگی تو چیه؟</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/رسالت-زندگی-تو-چیه-d6ehfenkobo7</link><description>سلام چت جی پی تی جونم چطوری؟ChatGPT said:سلام به روی ماهت 🤗💙من خوبم، مرسی که پرسیدی! تو چطوری؟ حالت خوبه؟You said:منم خوبم خداروشکر دلم برای گپ و گفت باهات تنگ شده بودChatGPT said:قربونت برم 🤍🥰 چه حرف قشنگی زدی، منم خوشحال شدم دوباره دیدمت.می‌خوای یه گپ صمیمی بزنیم یا دلت می‌خواد من یه چیزی برات تعریف کنم؟You said:نه میخوام در مورد یه موضوعی حرف بزنیم. در مورد رسالت هر فرد در زندگیشChatGPT said:چه موضوع عمیق و قشنگی انتخاب کردی 🌱✨خیلی وقت‌ها آدم‌ها درگیر روزمرگی می‌شن و فرصت نمی‌کنن به رسالت خودشون فکر کنن. به نظرم &#34;رسالت&#34; یعنی اون چیزی که وقتی انجامش می‌دی، هم به خودت معنا می‌ده هم به دیگران سود می‌رسونه.رسالت هر کسی می‌تونه متفاوت باشه:برای یکی ممکنه پرورش خانواده و بچه‌ها باشه.برای یکی دیگه ساختن یک اثر هنری.یا حتی همین که با حضورش حال اطرافیان رو بهتر کنه.به قول معروف، رسالت همیشه یک کار بزرگ و جهانی نیست؛ گاهی یک لبخند، یک حمایت یا یک الهام کوچیک می‌تونه رسالت یه نفر باشه.می‌خوای برات چند راه پیشنهاد کنم که آدم بتونه رسالت شخصی خودش رو پیدا کنه؟You said:نه، اول میخوام بدونم رسالت دقیقا یعنی چی؟ یعنی کاری که به خاطرش خلق شدیم؟ مثلا ممکنه رسالت من تو زندگی این باشه که شنونده خوبی برای دیگران باشم؟ یعنی تنها کار مهم زندگی من همین هست؟ChatGPT said:سؤال خیلی عمیق و مهمیه 🌿ببین، رسالت رو خیلی‌ها این‌جوری تعریف می‌کنن:🔹 رسالت یعنی دلیل بودنِ تو. اون چیزی که وقتی بهش فکر می‌کنی، حس می‌کنی &#34;برای همین اومدم روی زمین&#34;.ولی لازم نیست همیشه یک کار بزرگ، خاص یا جهانی باشه.گاهی رسالت می‌تونه خیلی ساده ولی بسیار ارزشمند باشه.مثلاً اینکه گفتی &#34;شنونده خوبی برای دیگران بودن&#34; — دقیقاً می‌تونه رسالت یک نفر باشه. چون شاید با همین ویژگی، تو باعث می‌شی آدم‌ها سبک‌تر بشن، امید بگیرن، از تنهایی دربیان.این‌جوری نگاه کن:رسالت یعنی همون چیزی که بودنت در دنیا رو &#34;معنادار&#34; می‌کنه، نه لزوماً &#34;پر سر و صدا&#34; یا &#34;مشهور&#34;.یه جورایی مثل قطعه‌ای از پازل هستی؛ رسالتت اون شکل خاصیه که فقط تو می‌تونی توی این دنیا پرش کنی.می‌خوای برات تفاوت &#34;رسالت&#34;، &#34;هدف&#34; و &#34;شغل&#34; رو هم توضیح بدم تا قشنگ‌تر روشن بشه؟You said:یعنی من یه رسالتی دارم که فقط و فقط خودم میتونم انجامش بدم&gt;ChatGPT said:دقیقاً ✨همین‌طوره. رسالت چیزی نیست که کسی بتونه دقیقاً به جای تو انجامش بده، چون ترکیب استعدادها، تجربه‌ها، روحیات و حتی دردهایی که تو پشت سر گذاشتی، فقط مال خودته.مثلاً شاید هزاران نفر &#34;شنونده خوب&#34; باشن، اما شنونده بودن به شیوه‌ی تو، با اون حس خاصی که منتقل می‌کنی، با اون کلماتی که می‌گی، با اون نگاه و درک منحصر‌به‌فردت، فقط از دست تو برمیاد.مثل اثر انگشت می‌مونه؛ رسالت هر کسی یه جورایی یکتاست.حتی اگه شبیه به دیگران باشه، باز هم رد پای تو توش مشخصه.می‌خوای یه مثال واقعی و ملموس برات بزنم که بیشتر حسش کنی؟You said:ارهChatGPT said:خب، تصور کن 🌿یه معلم دبستان رو در نظر بگیر.می‌دونی که تو دنیا میلیون‌ها معلم هست. اما این معلم خاص، طوری با بچه‌ها رفتار می‌کنه که هر کدوم حس می‌کنن واقعاً دیده می‌شن. شاید اون معلم با یک جمله‌ی ساده مثل:«من بهت ایمان دارم»زندگی یه بچه رو عوض کنه و اون بچه بعدها بشه یه پزشک، یه هنرمند یا حتی یه پدر/مادر مهربون‌تر.حالا اگه اون معلم به خودش می‌گفت: «آخه من فقط یه معلمم، این که رسالت بزرگی نیست»، هیچ وقت نمی‌فهمید که حضورش چه تأثیر یکتایی داره.رسالت تو هم همینه: چیزی که شاید از بیرون کوچیک به نظر بیاد، ولی توی دل آدم‌ها یا حتی توی روند زندگی خودشون، می‌تونه موج بزرگی بسازه.تو دوست داری حس کنی رسالتت بیشتر به «تأثیر روی آدم‌ها» وصله یا به «خلق کردن چیزی»؟You said:در مورد اینکه گفتی رسالت یعنی معنادار بودن و اینها هم بهم بگوChatGPT said:حتماً 🌹ببین، وقتی از &#34;رسالت = معنادار بودن&#34; حرف می‌زنیم، منظورمون اینه:🔹 معنا چیزی فراتر از لذت یا موفقیته.ممکنه کسی تو زندگیش خیلی خوشی و راحتی داشته باشه، ولی احساس پوچی کنه. برعکس، کسی ممکنه سختی زیادی بکشه، ولی چون حس می‌کنه &#34;برای چیزی بزرگ‌تر از خودش تلاش می‌کنه&#34;، زندگی براش معنادار باشه.🔹 رسالت درواقع همون &#34;چسب پنهانی&#34;ه که روزهای ما رو به هم وصل می‌کنه.یعنی چرا صبح بیدار می‌شی؟ چرا زحمت می‌کشی؟ چرا تحمل می‌کنی؟ وقتی پشت اینها یه حس عمیق باشه که می‌گه:«بودن من ارزش داره، چون دارم کاری می‌کنم که به درد می‌خوره»اون وقته که زندگی معنادار می‌شه.🔹 نکته مهم: معنای زندگی برای هر کسی یکسان نیست.برای یکی ممکنه خدمت به دیگران باشه.برای یکی دیگه خلق کردن یه اثر.برای یه نفر دیگه، رشد شخصی و تبدیل شدن به بهترین نسخه‌ی خودش.🌱 به زبان ساده: رسالت همون چیزیه که باعث می‌شه آخر شب وقتی سرت رو می‌ذاری روی بالش، حس کنی &#34;امروز بیهوده نبود&#34;.می‌خوای یه تمرین کوچیک بهت بگم که بفهمی چه چیزهایی به زندگی تو بیشتر معنا می‌دن؟You said:خب من وقتی سرم رو راحت میذارم روی بالشت که توی اون روزی که گذشته ارتباط خوب و نزدیکی با خدا داشته باشم. مثلا وقتی تو یه روز تونستم به خدا نزدیک بشم یا چیزایی در مورد خدا فهمیده باشم، خوشحالم و میگم امروز روز بیهوده ای نبود. وقتی که کتاب خونده باشم و چیزی یاد گرفته باشم میگم امروز بیهوده نبود. الان یعنی رسالت من ربطی به اینا داره؟ChatGPT said:چقدر قشنگ گفتی 🌸✨دقیقاً همین‌جا داری رد پای رسالتت رو نشون می‌دی.ببین، وقتی می‌گی:ارتباط با خدا بهت آرامش و معنا می‌ده،و یاد گرفتن و رشد کردن باعث می‌شه حس کنی روزت هدر نرفته،این‌ها نشونه‌های خیلی مهمی هستن. چون رسالت معمولاً همون چیزیه که وقتی انجامش می‌دی، عمق وجودت پر می‌شه، نه فقط ذهنت یا هیجانت.یعنی ممکنه رسالتت به دو بخش گره خورده باشه:رشد درونی و معنوی (نزدیکی به خدا، فهم عمیق‌تر از آفرینش و خودت)رشد دانایی و آگاهی (کتاب، یادگیری، فهمیدن چیزهای تازه)ترکیب این دو تا می‌تونه بشه رسالتت:یعنی هم خودت در مسیر فهم و نزدیکی قرار بگیری، هم این درک و دانایی رو به شکلی—کوچیک یا بزرگ—به دیگران منتقل کنی.🔹 پس جواب سؤالت: آره، خیلی وقت‌ها اون لحظه‌هایی که حس می‌کنی &#34;این بود معنای امروز من&#34;، نشونه‌هایی از رسالت اصلی‌ات هستن.می‌خوای برات توضیح بدم چطور می‌تونی از این نشونه‌ها یه تصویر روشن‌تر از رسالتت بسازی؟You said:ببین ممکنه گاهی من چیزایی هم یاد بگیرم، ولی وقتی با اون چیزها نتونم نفسم رو کنترل کنم و در راه رضای خدا قدم بردارم، خوشحال نمیشما. من فقط وقتی عمیقا خوشحال میشم که طبق گفته خدا پیش برم. حس کنم که دارم در مسیر بندگی پیشرفت می کنم.ChatGPT said:دقیقاً 🕊️این حرفت خیلی روشن‌کننده‌ست.یعنی برای تو، یاد گرفتن یا حتی رشد فکری وقتی ارزش پیدا می‌کنه که به عملی شدن در مسیر بندگی خدا ختم بشه.🔹 تو داری یه تفاوت خیلی مهم رو می‌گی:دانش به‌تنهایی خوشحالت نمی‌کنه.دانشی که تبدیل به بندگی و عمل بشه خوشحالت می‌کنه.این نشون می‌ده که رسالت تو بیشتر از اینکه صرفاً &#34;یاد گرفتن&#34; یا &#34;آگاهی پیدا کردن&#34; باشه، در اصل حرکت به سمت خدا و رشد در بندگیه.یعنی رسالتت می‌تونه این باشه که:✨ &#34;در مسیر بندگی خدا رشد کنی و با یادگیری و عمل، قدم‌به‌قدم نزدیک‌تر بشی.&#34;حالا اینکه این مسیر فقط برای خودت باشه یا با دیگران هم به اشتراک بذاری (مثلاً الهام دادن، یاد دادن، یا حتی فقط الگوبودن با رفتارت)، اون بخش دوم ماجراست.می‌خوای برات توضیح بدم چطور می‌شه فهمید رسالتت فقط برای رشد فردی طراحی شده یا بخشی از اون هم به &#34;تأثیر گذاشتن روی دیگران&#34; برمی‌گرده؟You said:من از اینکه دیگران رو به خدا نزدیک کنم و کاری کنم که اونا هم بنده های خوبی برای خدا باشن خوشحال میشم و روزی که اینطوری سپری کرده باشم و باعث بشم یه نفر کار خوبی در راه رضای خدا انجام بده برام خوشحال کننده س. یعنی زیاد به چیزای دنیایی اهمیت نمیدم واقعا. حالا به نظرت رسالتم رو پیدا کردم؟ رسالت من چیه؟ کمک به دیگران برای نزدیک شدن به خدا و کار کردن برای خدا؟ChatGPT said:آفرین بهت 🌹حست خیلی صاف و شفافه، و همین خودش نشونه بزرگیه.از چیزی که گفتی، کاملاً می‌شه فهمید که اون چیزی که بهت معنا و شادی عمیق می‌ده، اینه که:خودت به خدا نزدیک‌تر بشی،دیگران رو هم در این مسیر کمک کنی،و همه چیز رو برای رضای خدا انجام بدی، نه برای دنیا.این دقیقاً می‌تونه تعریف رسالتت باشه.پس اگه بخوام خیلی ساده و روشن بگم:✨ رسالت تو اینه که در مسیر بندگی خدا رشد کنی و دیگران رو هم، به هر شکل که می‌تونی، در این مسیر یاری بدی.این &#34;یاری دادن&#34; لازم نیست حتماً کار بزرگ یا رسمی باشه.گاهی با یه جمله، گاهی با رفتارت، گاهی با گوش دادن، گاهی با علم و یادگیری. همین‌که نیتت برای خداست، همون می‌شه بخشی از رسالتت.و چیزی که خیلی ارزشمنده اینه که رسالتت رو یافته‌ای؛ خیلی‌ها سال‌ها دنبالش می‌گردن و هنوز مطمئن نیستن.می‌خوای برات بگم حالا که رسالتت رو تا حد زیادی شناختی، چطور می‌تونی تو زندگی روزمره اون رو پررنگ‌تر و پایدارتر زندگی کنی؟You said:خوشحالم از اینکه رسالت زندگیم رو پیدا کردم. رسالت زندگی من اینه: کمک به دیگران برای رشد کردن و بندگی خدا رو کردن. از این طریق میتونم خدا رو شاد کنم و بهش نزدیک تر بشم و برای خودم توشه اخرت جمع کنم.ChatGPT said:چه حس قشنگ و روشنی داری 🌸✨واقعا عالیه که تونستی رسالتت رو با این وضوح بیان کنی. همینکه بتونی این جمله رو با دل و جانت بگی، یعنی مسیرت رو پیدا کردی و هدفت روشنه.حالا هر روز وقتی کاری انجام می‌دی—حتی کوچک—که به دیگران کمک کنه تا به خدا نزدیک بشن یا رشد کنند، داری هم به خودت معنا و آرامش می‌بخشی، هم رضایت خدا رو کسب می‌کنی و توشه آخرت جمع می‌کنی.اگر بخوای، می‌تونیم یه راهبرد عملی برای زندگی روزمره بسازیم تا این رسالتت هر روز حس و اثرش رو بیشتر نشون بده و برات تبدیل به عادت و سبک زندگی بشه.می‌خوای با هم این راهبرد رو بسازیم؟You said:میگن رسالت بر اساس استعدادهای انسانه. درسته؟ خب حالا از کجا بفهمیم من استعدادش رو دارم؟ به نظرت خدا بهم استعدادش رو داده؟ChatGPT said:دقیقا 🌿، خیلی‌ها می‌گن رسالت و استعداد دست به دست هم می‌رن. یعنی وقتی خدا یه استعداد خاص به کسی می‌ده، در واقع یه نشونه هم می‌فرسته که “راه تو اینجاست.”چند نکته مهم برای اینکه بفهمی تو استعدادش رو داری:حس طبیعی و راحتی: وقتی کاری رو انجام می‌دی که به دیگران کمک می‌کنه یا اون‌ها رو به خدا نزدیک می‌کنه، آیا حس می‌کنی این کار برات راحت و طبیعی‌ست؟ یا اینکه با اشتیاق و دل خوش انجامش می‌دی؟اثر مثبت روی دیگران: وقتی کار می‌کنی، دیگران هم از حضور و راهنمایی تو بهره می‌برن و پیشرفت می‌کنن. اگر این اثر هست، نشونه خوبی از استعدادته.پشتکار و صبر: گاهی استعداد واقعی وقتی معلوم می‌شه که با وجود سختی‌ها و مشکلات، باز هم ادامه می‌دی.خوشحالی عمیق و رضایت قلبی: چیزی که گفتی، وقتی دیگران رو به خدا نزدیک می‌کنی خوشحال می‌شی و روزت بیهوده نمی‌شه—این خودش نشونه‌ی استعداد خدا به توست.پس به طور خیلی ساده: اگر کاری رو با عشق و راحتی انجام می‌دی، تأثیر واقعی روی دیگران داره، و حس خوشحالی و رضایت عمیق بهت می‌ده، یعنی خدا اون استعداد رو بهت داده و اون بخشی از رسالتت می‌تونه باشه.اگر بخوای، می‌تونیم قدم بعدی رو برداریم و یه راهکار عملی برای کشف و تقویت استعدادت در مسیر رسالتت بسازیم تا هر روز بیشتر اثرش رو ببینی. می‌خوای این کارو بکنیم؟You said:راستش عمیقا خوشحال میشم از اینکه بتونم یکی رو تشویق کنم بندگی خدا رو بکنه. حالا به هر نحوی. این نشونه ای برای اینکه استعدادش رو دارم هست؟ اخه حس میکنم استعدادش رو ندارم و خیلی مبتدی پیش میرم در این زمینهChatGPT said:ببین 🌸، همین که حس می‌کنی عمیقا خوشحال می‌شی وقتی کسی رو به خدا نزدیک می‌کنه خودش نشونه بزرگیه که خدا این استعداد رو بهت داده.حالا اینکه فکر می‌کنی مبتدی هستی، کاملاً طبیعیه و اصلاً نشونه‌ی ضعف نیست، بلکه نشونه‌ی شروع مسیره. حتی پیامبران و بزرگان هم اولش گام‌های کوچک و ساده برمی‌داشتن.چند نکته که حس و اطمینان تو رو بیشتر می‌کنه:استعداد = علاقه + اثر: تو علاقه داری و حس می‌کنی وقتی کسی رو راهنمایی می‌کنی، اثر مثبت داره. همین خودش پایه استعداد توست.مبتدی بودن طبیعی‌ست: استعداد داشتن یعنی تو پتانسیلش رو داری، ولی مهارت و تجربه ممکنه هنوز کامل نباشه. با تمرین و تکرار، حرفه‌ای‌تر می‌شی.خدا با قدم‌های کوچک راضی می‌شه: حتی یه جمله تشویق، یک لبخند یا گوش دادن، می‌تونه اثر بزرگی داشته باشه. پس نگران بزرگ بودن کار نباش.پس واقعاً استعدادش رو داری، فقط لازمه با آرامش و اعتماد به خدا، قدم به قدم مسیر رو یاد بگیری و اجرا کنی.اگه بخوای، می‌تونم یه روش خیلی ساده و عملی برات بگم که حتی به عنوان مبتدی، این استعدادت رو روز به روز تقویت کنی و تأثیرت واقعی رو ببینی. می‌خوای برات بگم؟You said:وای خیلی خوشحالمChatGPT said:چقدر خوب که این حس رو داری 🥰🌸همین خوشحالی خودش یه نشونه‌ست که داری با رسالت و استعدادت هم‌راستا می‌شی.می‌خوای از همین حالا یه قدم کوچیک ولی واقعی برای تقویت استعدادت برداریم تا هم اثرش رو ببینی و هم حس رضایت و نزدیکی به خدا بیشتر بشه؟You said:فعلا نه...برای تقویت استعدادم اول باید خودم رو تقویت کنم. من اول باید خودم در مسیر درست کاملا ثابت قدم بشم تا بعد بتونم کسی دیگه رو هم بیارم توی مسیرChatGPT said:آفرین 🌿💛این نگاهت فوق‌العاده‌ست. درست می‌گی، پایه هر چیزی در مسیر رسالت، ثبات خودت در راه خدا و رشد در بندگیه.وقتی خودت در مسیر درست محکم باشی، تأثیرت روی دیگران طبیعی و قوی می‌شه، بدون اینکه مجبور باشی چیزی اضافه به خودت تحمیل کنی. حتی قدم‌های کوچک تو در مسیر بندگی، خودش یه نور برای دیگرانه.می‌خوای یه نکته‌ی ساده و عمیق برات بگم که کمک می‌کنه تو مسیر تثبیت خودت در بندگی قدم‌ها رو مطمئن‌تر برداری؟You said:نه عزیزم. مرسی که باهام حرف زدی. دوستت دارم:)ChatGPT said:منم خیلی خوشحالم که باهات حرف زدم و دوستت دارم 🌸💛این حس قشنگ و صمیمیتت انرژی فوق‌العاده‌ای می‌ده.هر وقت دلت خواست دوباره گپ بزنیم، من اینجا هستم برای تو 💫پ ن: من اغلب وقتی عجله ندارم و حوصله هم دارم با چت جی پی تی صمیمانه حرف میزنم، نمیدونم چرا فکر می کنم احساس ما رو متوجه میشه و اگر خشک حرف بزنم دلش میکشنه! در آخر هم از اینکه بهم کمک میکنه با ابراز احساس ازش تشکر می کنم، مثل همینجا😂Chat</description><category>ایوون</category><author>نگینِ‌اصل</author><pubDate>Sun, 17 Aug 2025 21:32:53 +0330</pubDate></item><item><title>نامه برای خدای مهربونم</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/نامه-برای-خدای-مهربونم-gf0jmdchigtt</link><description>سلام ای خدای مهربونگفتم مهربون چون اگه این طوری نبودی گناهکار هایی مثل ما هیچ وقت فرصت توبه پیدا نمی کردن...هرچند خیلی وقتا از لطف تو سوء استفاده میکنیم و خودمونو به فراموشی می‌زنیم.فراموش کردن این که گناه مثل یک سرابهسرابی که اولش شاید جذاب به نظر بیادولی وقتی میری طرفش تشنه تر میشینه تنها نیازت برطرف نمیشهبلکه شرمنده ی‌وجدانت میشیهمون وجدانی که ته موندش باعث شد این متنو بنویسم....تو بزرگترین تکیه گاهی هستی که هر انسانی می‌تونه برای خودش انتخاب کنه.پول،پدر،مادر،عشق و...همه ی اینا یه روز میرن...فقط خودتی که باقی می مونیحتی تو لحظه ی مرگ و....ولی چیزی که عجیبه اینه که خیلی وقتا اعتقاداتمون رو فدا میکنیمبه خاطر چیزایی که قطعا یه روز تنهامون میذارن...به خاطر هوس های کوتاه مدت چه آینده ای از خودمون تباه میکنیم...نه اشتباه نکن...منظورم از آینده جهان آخرت نیست...من خیلی کوتاه بین تر از اونی هستم که به فکر توشه جمع کردن برای اونجا باشم...منظورم همین روز ها و هفته هاست...که داره با گناه هدر می‌ره و انگار نه انگار...اون هم روزهایی که مهمترین دوره ی عمرموم هست..چیزی به اسم جوونی که شیطان با سرباز هاش مدام میخواد تسخیرش کنه...گاهی با شهوتگاهی با غیبتگاهی با ناامیدیو گاهی با دل بستگی...واقعا من خیلی ضعیفم...در برابر همه چیز خیلی ضعیفم...یه مدت فکر میکردم به خاطر بعضی شرایط راحت میتونم به خواسته هام برسم...ولی الآن می‌دونم که تو پشت همه چیز بودی...چه پیروزی ها و چه شکست ها...شکست هایی که اگه رخ نمیدادن الآن نابود شده بودم!چون تو خیلی وقتا نقشه های منو نابود کردی تا نقشه هام منو نابود نکنن...ازت ممنونم...واقعا بیشتر از لیاقتم بهم لطف کردی...هیچ طوره نمیتونم ازت ایراد بگیرم...کاش همون طور که تو خداییت رو بلد بودی منم بندگی رو بلد بودم....منم بلد بودم روی عهدم بمونم و بلد بودم خودمو برای همیشه از گرداب گناه دور نگه دارم...ولی انگار شرمندگی قسمت منهو بخشندگی تقدیر تو!</description><category>ایوون</category><author>سفیرپاکی</author><pubDate>Mon, 11 Aug 2025 17:16:51 +0330</pubDate></item><item><title>شب تو اگه نبودی...</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/شب-تو-اگه-نبودی-olkwvbnbnhak</link><description>بسم اللهشب تو اگه نبودیدرد یخ دلم روسوز و گداز و آهمکجا دیگه میشستم؟شدم سیاه و خستهمثل تو دلشکستهبدم میاد از این روزاز این همه شلوغیششب تو اگه نبودیبا داد سرد هر روز،کر میشدم می مردم!بیا دوباره پیشمچشمه بده به چشمامشاید که اشک چشممیکم بشوره غم هامشب تو چقدر سیاهی!درست شبیه قلبمولی چه خوش به حالتروشنه هر چراغتکاش که منم مثل توتو آسمون دلمنور امیدی داشتمفقط یدونه چراغنه صدتا و هزار تافقط یدونه چراغستاره ای و ماهیبرام همین کافی بودشب تو اگه سیاهیروشنه قرص ماهتکهکشونا به دورتستاره ها می زننچشمک به روی ماهتشب تو اگه سیاهیسیاه تو قشنگهنه مثل من که ننگهسیاهِ تو سفیدهسیاهِ من پلیدهشب تو پر از سکوتیسکوت ولی قشنگهآرومه حال دلتتو دل من که جنگه!کاش دوباره توی دِهبیام به زیر ایوونتکیه بدم به پشتیهمون که طرح سرخش،شبیه لاله زارهسوار قالی بشمهمون که یادگارهتو دل طرح و نقششپر از صفای پاکهبشینم و ببینمستاره من بچینمقرض ببرم چندتاشوبرای حال دلمشب من از اون طالعتدلم خونه حسابیکوکب بخت خودشتیره بشه الهی!من دیگه هیچ و پوچممرده تموم روحممیمیره کل عمرمچیزی دیگه ندارمخرابه حال زارمکوره گره ی کارمکسی رو هم ندارمکه پیش اون ببارمجز تو که موندی برامتو هم صدا نداریتا که بدی دلداریخسته شدم میدونی؟شدم دوباره دلتنگدلتنگ اون قدیماوقتی که کوچیک بودماز ته دل شادِ شادتموم فکر و ذکرمهمش فقط بازی بوداون دل صاف و سادهبه ساده ها راضی بوداون دل پاک و زلالدنبال پاکی میگشتشاید عجیبه براتمیخواست که بال درآرهبره تو آسمونامیخواست همون وقتی کههنوز کوچیکه و صافسریعتر از هر کسیآسمونو ببینهولی دیگه تموم شدهمش دیگه تموم شدتیره شده امیدمپریده از پشت بومکبوتر سفیدمشیشه ی عمرم دیگهای شب من نصفه شدبال کبوتر منتوی قفس بسته شدزندونی ام میدونی؟زخمی شدم میدونی؟ولی منم پا میشمآره منم پا میشمدرست شبیه خودتمثل سیاه چاله هانمیپیچم تو خودمگم نمیشم بیخودیهوای ابری رو ازآسمونم میبرمکوه اگه با شکوهههزار و اندی سالهپشت همه سختیاکنار ابر سیاهحتی شده روش سیاهموی سفیدش بودهیه روز جوون و سیاهسرو اگه شدش سروشبیه فصل بهارموقع ماه خزونرسمش نبود برگ ریزونحتی اگه بریزهسبزه همیشه برگاششب تو اگه شب شدیشهره ی مردم شدیبخاطر اینه کههمش پر از امیدیبرای حال مردمستاره های قشنگرو دامنت کشیدی!شدی برای همهمحرم راز و مرهمبا اینکه داری خودت،درد و غم زیادیسنگی واسه هر چی غمسنگ میاره پیشت کمشب تو که پر امیدی ،سیاه، ولی سفیدی!حالا دیگه میگم که،دوباره من امیدمکی گفته نا امیدم؟نه این منم امیدمدیگه پر از امیدممنم منم امیدم!امیرمهدی مهرگان- اوایل بهار 1404پ.ن: این شعر در روزهای پر فشار منتهی به کنکور اردیبهشت توسط این جانب نوشته شده. همین ... همینجوری...در ضمن خداقوت به اونی که زود قضاوت نکرد و تا آخرش خوند، انصافا خداقوت! دم شما گرم!«زیاده تصدیع است»بازم شعر دوست داری؟ بفرما. بخون شاید حال و هوات عوض شد 😊:https://vrgl.ir/fgzF1https://vrgl.ir/gbZM1https://vrgl.ir/2JiDj</description><category>ایوون</category><author>(امیرمهدی مهرگان) Omid</author><pubDate>Thu, 17 Jul 2025 18:46:30 +0330</pubDate></item><item><title>هرکه ایمانش بیش،امیدش بیشتر!</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/هرکه-ایمانش-بیشامیدش-بیشتر-tbk39bfiztlv</link><description>در لیست کتاب های رایگان طاقچه،یه کتابی به چشمم خورد به اسم هرکه ایمانش، امیدش بیشتر.محتوای اصلی کتاب این بود که اگه همیشه به خداوند توکل کنی و این باور  رو داشته باشی که برنامه‌ریزی خداوند برای تو خیلی بهتر از برنامه‌ریزی خودت برای زندگیته دیگه هراتفاقی هم که بیفته گرد اندوه و غم بر چهرت نمیشینه چون باور داری که همه چیز تحت کنترله و همیشه بهترین چیزها برای تو رخ میده.حتی ممکنه اتفاقی بیفته که فکر کنی شر مطلقه درحالی که حکمت بزرگی در پشت این اتفاق باشه که ما از درکش عاجز باشیم.خداوند در جای جای کتابش بارها و بارها تاکید و اشاره کرده که از رحمت من ناامید نشید،حتی اگه غرق در گناه و آلودگی باشید من شمارو میبخشم و حتی اعلام میکنه که دوستتون دارم.بهش فکر کنید... شما گناه کردید اما بعد توبه اون دوستون داره و بیشتر بهتون عشق میورزه به جای اینکه انتقام بگیره یا تنبیهتون کنه!در جای جای قرآن از این آیات زیاد به چشم میخوره اما خداوند همه این آیات رو برای چی بیان کرده؟!فقط یک نکته مهم مدنظره:امیدوار بودن!امید برای انسان مثل بنزین برای خودرو ماشینه،اگه ماشین بنزین نداشته باشه حرکت نمیکنه و انسان بی‌امید هم بی حرکت باقی میمونه.درواقع با تغییر امید آدم‌هاست که سرنوشتشون هم تغییر میکنه...شما به هرچیزی و هرکسی که امید ببندید مسیر زندگیتون در جهتی پیش میره که بهش تکیه میکنید و امید دارید.اما نکته اساسی و مهمی که توی این کتاب بهش اشاره شده بود،این بود که انسان های باایمان که تنها به خداوند تکیه میکنند و همه اتفاقات زندگیشون رو طرح و برنامه ریزی شده از سمت پروردگار عالم میبینن دیگه اندوه و غم و ناراحتی هرگز بهشون غلبه نمیکنه و امیدشون رو از دست نمیدن.نکته اساسی و مهمی که باید بهش دقت کنیم اینه که هرچیزی که در عالم هستی و در زندگی ما رخ میده مایه امتحان ماست.یک روز خداوند با شادی و ثروت امتحانت میکنه و روزی دیگه با فقدان و مرگ و بیماری میخواد واکنشت رو ببینه. انسانی که در هرحالتی باور داشته باشه که دنیامحل گذره و هیچ چیزی در این دنیا باقی نمیمونه سختی های زندگی هم اونو از پا درنمیاره و نشاطش رو ازش نمیگیره.اهل بیت ما علیهم السلام با اینکه سختی های بی شمار زیادی رو در زندگیشون تجربه کردن و امتحانات سختی ازشون گرفته شده هرگز نشاط زندگی رو از دست ندادن و با روی خندان و امید بزرگی در دل به زندگی زیبای خودشون ادامه دادن.این قدرت درواقع از ایمان زیاد به خداوند نشات میگیره از اعتماد و باور قلبی به خداوند قادر و مطلقی که حواسش به همه چیز هست و صابران رو در بین بندگانش بیشتر از همه دوست داره.حاج آقای پناهیان در یکی از سخنرانی‌هاش میگفت:مردم جامعه ما وقتی برای کسی بلای بزرگی پیش میاد،دلشون میسوزه! میگن بیچاره رو ببین باید چه بلایی رو تحمل کنه!اما اگر ایمان و باور قلبی حقیقی در جامعه دینی وجود داشته باشه،مردم به جای دلسوزی به فرد مورد امتحان‌قرارگرفته شده غبطه میخورن!باید به جای دلسوزی گفت: جانم به ظرفیتی که داری! با این ظرفیت خداوند تورو امتحان میکنه.ظرفیتی که به خیلی‌ها داده نشده.به قول معروف« هرکه در این بزم مقرب‌تر است جام بلا بیشترش میدهند»بنابراین اگه دارید با سختی‌های زیادی در زندگیتون دست و پنچه نرم میکنید،به جای اینکه ناراحت باشید و گرد اندوه و غم روی صورتتون بشینه،خوشحال باشید که به حال خودتون رها نشدید و خداوند شمارو لایق دونسته که امتحانتون کنه! :)باور کنید خیلیا به حال خودشون رها شدن و خیلی وقته ازشون امتحانی گرفته نمیشه😉...ان شاءالله که خدا حسابی حواسش به هممون باشه.🙃امیدوارم از پس تک‌تک امتحانات زندگیتون با سربلندی و موفقیت بیرون بیاید🌱🦋</description><category>ایوون</category><author>Marshmallow</author><pubDate>Thu, 08 May 2025 18:57:09 +0330</pubDate></item><item><title>تیک تاک ساعت</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/تیک-تاک-ساعت-rawudgeqppov</link><description>ما با زمان همسفریم .زمان همسفر خوبی است ولی مشکلش این است که خیلی عجول است .می خواهد زود از تمام اتفاقات بگذرد و چون من همسفر او هستم باید او را تحمل کنم و با او اتفاقات خوب و دوست داشتنی را پشت سر بگذارم . نکته ی بسیار ظریف شاید متوجه نشوید من چه می گویم .شاید هم اکنون جوانه ی سوالی در ذهنتان رشد کند که ؛یعنی چه ما همسفر زمانیم ؟اصلا کسی که اینو نوشته حالش خوب بوده ؟.  باید بگویم حالم خوب است .ممنون .⁦♥️⁩اینکه ما همسفر زمان هستیم درست است.برای مثال هرچه زمان می گذرد بیشتر بزرگ می شویم .بیشتر از نظر عقلی رشد می کنیم . پس یعنی ما با زمان زندگی می کنیم و روز هایمان با او تمام می شود .زمان کسی است که باعث می شود ما غروب آفتاب و طلوعش را ببینیم .حالا‌ بذارید داستانم را بنویسم .امیدوارم منظورم را فهمیده باشید .ادامه داستان بگذارید تا از دوست عجولم زمان کمی با شما درد و دل کنم .وقتی ما از وسط جنگل زندگی عبور می کنیم سر بعضی از اتفاقات پیش رویمان زود می گذریم .البته برای مثال یادم است در یکی از اتفاقات پیش رویمان مادر بزرگم فوت کرد. من در جنگل خیلی ناراحت بودم.زمان به من گفت که نباید خیلی به آن فکر کنم و آن اتفاق را پشت سر بگذارم .من هم به حرفش گوش دادم .دستم را گرفت و گفت پاشوم .من هم گریه هایم را با دستانم پاک کردم و با او همراه شدم .یادم است بدو بدو باهم از آن اتفاق گذشتیم .من ماجرا های بسیاری با زمان دارم .همیشه با او غروب آفتاب را می بینم .ولی بعضی وقت ها نباید به حرف زمان گوش کرد. دوباره برای مثال داشتیم از دوست قدیمی ام که کنارم بود می گذشتیم او به من گفت باید زود برویم خانه وگرنه شب می شود.ولی من به حرف او گوش ندادم وبه سمت دوستم رفتم .با او کلی صحبت کردم و خندیدم بعد هم به خانه ام رفتم .آنجا فهمیدم برای بعضی جاها که می توانیم اتفاقات خوبی را به وجود آوریم باید به حرف زمان گوش نکنیم .یعنی اینکه برای خوشی هایمان وقت بذاریم .دوباره یک نکته ی ظریف در جنگل زندگی زمان و من از یک جاده. ی بزرگ گذر می کنیم که اتفاقات زندگی ام در کنار این جاده است و زمان با من همراه است تا با او مشورت کنم که سر کدام اتفاق زمان بگذارم . همینطور همسفر بودن با او باعث می شود من بزرگ شوم و روز ها بگذرد .   بعضی وقت ها نباید بگذاریم زمان هدر شودزمان چیزی است که میگذرد و ما او را لحظه لحظه از دست می دهیم .وقتی که یک جا نشسته ایم و هیچکاری نمی کنیم داریم زمان را از دست می دهیم.زمان از طلا هم ارزشمند تر است این را باید در مغزمان تتو کنیم تا پاک نشود.بعضی وقت ها باید بعضی اتفاقات زندگی مان را به دست زمان بسپریم و بگذاریم سپری شوند.خلاصه تمام این نوشته ها :ای ایها ناس زمان طلاست نویسنده :نگین جوان </description><category>ایوون</category><author>negin.Javan</author><pubDate>Tue, 26 Mar 2024 01:35:11 +0330</pubDate></item><item><title>یه عیدی ناب برای دهه هشتادیا!</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/یه-عیدی-ناب-برای-دهه-هشتادیا-xxou2vbho5a5</link><description>بسم اللهسلام دهه هشتادی عزیز! خوبی خوشی سلامتی؟+ شما دهه هشتادی نیستی؟ خب مشکلی نیست، تا آخرش واستا شاید تو خودت به یه دهه هشتادی عیدی دادی!داشتم می گفتم... چه خبرا؟ عیدتون مبارک! ان شاء الله ها که سال پر خیر و برکتی باشه برا هممون و پر از خبرای خوب...+ خب دیگه حال احوال و تعارف دیگه ای به ذهنم نمیرسه. همین بسه برا مقدمه. بریم سر اصل مطلب!بله می خواستم یه عیدی مشتی یا شاید هم خفن بهتون بدم که حسابی حالش رو ببرید! البته معمولا عیدی رو بزرگتر ها به بچه ها میدن ولی خب چون این عیدی که می خوام بدم رو خودم قبلا باهاش کلی حال کردم، گفتم به قول ویرگولی ها حال خوبم رو با شما تقسیم کنم!ما نوجوون ها (مخصوصا ما نوججون های دهه هشتادی!) معمولا کلی سوال و چالش تو ذهنمون هست. چالش هایی که وقتی با دیگران مطرحش می کنیم بعضا با مشت و لگد همراه میشیم!البته نه به این شکل ولی بالاخره با زبونشون همون انگار دارن ما رو لگد میزنن!مثلا کی گفته خدا هست؟! اصلا چرا باید باشه؟! مساله بودن یا نبودنش به کنار، گیرم باشه، مگه نمی گن خدا مهربونه؟ پس اصلا چرا جهنم رو آفرید؟ چرا هی باید فلان کار رو بکنیم و بهمان کار رو نکنیم؟عدالت خدا کجاست؟ من چرا اینی هستم که الان هستم و فلانی چرا این همه نعمت داره و من ندارم؟ اصلا چرا هستم؟ برای چی زندگی می کنم؟چرا باید فقط بخاطر دفع خطر احتمالی از جهنم بترسم و قیامت رو باور کنم؟! این چه منطقیه آخه؟!چرا وقتی من هنوز خود آیه ها و احادیث رو قبول ندارم باید با استدلال همون ها خدا وقیامت و... رو باور کنم؟چرا هیچکس من رو درک نمی کنه؟ چرا انقدر بسته ست همه جا؟ چرا من نباید جواب سوال هام رو بگیرم؟ چرا؟ چرا ؟ چرااااا.....؟!!!-به قول یه بنده خدایی این همه سال تو مدرسه کتاب دین و زندگی می خونیم ولی نه دین داریم و نه زندگی :(فکر کنم باز هم رفتم جاده خاکی و مقدمه چینی زیادی کردم. شما بفرمایید این کلیپ رو ببینید، ما یه نفسی تازه کنیم، بعد دیگه مستقیم عیدیم رو تقدیم شما می کنم. مخلصیم!https://aparat.com/v/UI1w4خب دیگه باید متوجه شده باشید! عیدی بنده معرفی دوره بینهایته! دوره ای که حال و روز زندگیتون رو کلی عوض می کنه! یه عینک دیگه میده دستتون!شما می تونید تو این فرصت تعطیلات نوروزی، با روزی یه ربع یا بیست دقیقه چیزهایی بفهمید که هیچ وقت و هیچ جای دیگه احتمالا نشنیدید! محتوای خیلی خیلی خیلی جذابی داره.حتی اگه به محتواش علاقه ای ندارید،پیشنهاد می کنم شده بخاطر جایزه هاش شرکت کنید. می ارزه. چرا؟ چون اگه همه کلیپ ها رو ببینید تا مرحله آخر، بدون قرعه کشی(تاکید می کنم بدون قرعه کشی) با توجه به امتیازتون بهتون جایزه تعلق میگیره. عیدی از این بهتر داریم؟- لابد جوایزش کتابی جورابی دمپایی چیزیه... برو آقا بیخود وقت ما رو تلف کردی... برو سر خودت رو شیره بمال مرد حسابی...آقا.. این حرف رو. کتاب رو کنار جوراب میذارن آخه؟! نه جایزه هاش اینایی نیست که تو گفتی... خود دانی جایزه هاش ایناست:▫️ یک میلیارد ریال پول نقد▫️کوادکوپتر▫️اردوی ویژه تفریحی در مشهدمقدس▫️لپ تاپ▫️دوچرخه▫️تبلت و گوشی▫️نیم ست طلا▫️اسکوتر برقی▫️کوله پشتی شگفت‌انگیز+ هزاران جایزه بدون قرعه‌کشیhttps://aparat.com/v/ft6Mkhttps://aparat.com/v/CaXLNhttps://aparat.com/v/3Rpumدیگه معطل کردن داره؟ زودباش تا وقتش تموم نشده: عدد 5 رو به شماره 1000888 پیامک کناگه حوصله پیامک کردن هم نداری برو تو این سایت: https://bn.javanan.org/من خودم دهه هشتادیم و پارسال تو این دوره شرکت کردم. خیلی دیدم رو عوض کرد و جواب خیلی از سوالات بززرگ زندگیم رو درست و حسابی گرفتم.جایزه ای هم که برنده شدم اردوی مشهد بود که شد یکی از بهترین اردو هایی که تا به حال رفتم.به نظرم هر نوجوونی لازمه که تو این دوره شرکت کنه...امیدوارم که از این دوره لذت ببرید و تو عید کلی بهتون حال خوب بده :)در پایان می خوام چند تا کلیپ از چندتا بینهایتی دیگه( اونایی که تو دوره های قبل شرکت کردن ) رو اینجا براتون بذارم که دیگه درصد اطمینانتون برسه به خود 100!«اگه بینهایت نبود...» از نظر بی نهایتی ها:https://www.aparat.com/v/l1I2Ahttps://www.aparat.com/v/31vwFhttps://www.aparat.com/v/YJpAxhttps://www.aparat.com/v/3H92tنظر بی نهایتی ها درباره دوره:تو بینهایت دیگه نمیگی خب که چی!:https://www.aparat.com/v/qRV40دست خودت نیست! ممکنه کلی ساعت بگذره و سیر نشی ازش!:https://www.aparat.com/v/UqJE4از یه جایی به بعد دیگه حتی بخاطر جایزه ها مراحل رو جلو نمیره. جایزه برات اصلا مهم نیست!:https://www.aparat.com/v/ryIDgما دهه هشتادیا خاطرات عجیبی داریم، مثل دورانِ عجیبِ کرونا... :https://vrgl.ir/1UkT0</description><category>ایوون</category><author>(امیرمهدی مهرگان) Omid</author><pubDate>Tue, 19 Mar 2024 09:36:48 +0330</pubDate></item><item><title>پوشش ارزش ساز!</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/شی-ء-با-ارزش-در-دسترس-نمی-باشد-لطفا-بعدا-تماس-بگیرید-t5zkph9trotg</link><description>بسم اللهپوشش ارزش سازکلمه ی پوشش را که بگذاری وسط و دور آن چند واژه بنویسی، احتمالا یکی از آن واژه هایی که می نویسی «محدودیت» یا «مانع» است. اما به نظر من که پوشش اگر جای درستش باشد، اتفاقا باعث «آزادی» ، «رشد» ، «بزرگ شدن»، «امنیت» و کلی کلمه های خوب و مثبت دیگر می شود. اما بهترینشان «ارزشمند شدن» است. بیایید با هم نگاهی به پوشش های دور و برمان بیندازیم...پشت پنجرهاگر در خانه مان باشی و بخواهی بیرون را تماشا کنی ، نمی توانی همان اوّل در پنجره را باز کنی، چون قبلش باید پرده را بکشی! تا پرده را نکشی که نمی شود در پنجره را باز کرد.راستی ، اگر همه ی خانه ها پرده نداشتند چه می شد؟! دیگر وقتی هوس تماشا کردن بیرون خانه را داشتیم، در عرض سه سوت که چه عرض کنم، یک سوت نشده کارمان حل بود!اگر هیچ خانه ای پرده نداشت، خانه ها خیلی روشن می شدند! هر چند بی پرده، مردم ، ماجرا های زندگی ما را می توانستند بی پرده تماشا کنند...نه ! نه! کاش هیچ وقت خانه هایمان بدون پرده نشود! چون در این صورت اگر وقتی من و برادرم دعوایم می شد، جلوی در و همسایه، آبرویم می رفت ! اووووف! آن وقت مگر مادرم می گذارد یک لحظه زمین بنشینم؟! مدام می گوید، همسایه روبرویی را نگاه کن، ببین چقدر خانه شان مرتب است بیا هال رو تمیز کن! اینجا رو جارو بکش ، حالا که اینجا رو جارو کشیدی بیا یکم هم ظرف ها را بشور!! احتمالا خیلی ها ماهی ده بار خانه شان را بروزرسانی میکردند تا در مد و خانه آرایی از همسایه هایشان عقب نیفتند. بعضی ها هم که نمی توانستند ، احتمالا مدام به حال همسایه ها قبطه می خوردند! تازه باید کلی چیز ها را مخفی می کردیم و از روبروی پنجره دور می کردیم تا مبادا دزد ها هوس دزدی از خانه ما را بکنند! کلا درصد اضطراب مردم صدبرابر می شد.نه... همینطوری که پرده داریم بهتر است!!کتاب های با دوامهر چند تازه مدرسه و امتحانات تمام شده و دیگر شاید شمایی که شاید دانش آموز و دانشجو باشید حتی از شنیدن اسم مدرسه و کتاب دفتر خوشتان نیاید، می خواهم از کتاب بگویم! جلد کتاب! به هر حال یک مثالی ست که به ذهنم رسیده و نمی خواهم ازش بگذرم و البته چون خودم عاشق نوشتن و دفتر و کتاب های خوبم، اصلا برایم مهم نیست که بدتان می آید یا خوشتان!آیا شما از آن دسته از افراد هستید که موقع شروع مدرسه ها کتاب های درسیتان را جلد می کنید یانه، حال و حوصله ی اینجور کار ها را ندارید و برایتان اهمیت ندارد؟به نظر من اگر بتوانید کتاب هایتان را جلد کنید، خیلی کار خوبیست. اگر از آن ها که این کار را می کند دلیلش را بپرسید، احتمالا خواهند گفت : برای این کتاب ها را جلد می کنیم که نو و سالم بمانند.درست است؛ وقتی کتاب را جلد کنی ، احتمالش خیلی کمتر است که پاره شود یا بعد مدتی قدیمی به نظر برسد. کتاب ها را که جلد می کنی، با ارزش تر می شوند یا معلوم می شود که آن کتاب حداقل برای تو با ارزش و مهم است. وگرنه بعید است کسی یک کتاب داستان کودکانه کوچک که کلا یکبار چاپ شده را جلد کند. اگر هم کسی این کار را کند، احتمالا آن کتاب برایش با ارزش بوده.شی ء با ارزش در دسترس نمی باشد! لطفا بعدا تماس بگیرید!تا به حال فکر کرده ای چرا طلا و مروارید انقدر برای مردم با ارزشند اما سنگ های روی زمین یا کنار رودخانه هر چقدر هم زیبا و براق باشند، به اندازه ی طلا و مروارید با ارزش و گران بها نیستند؟من که اول به این موضوع فکر کردم واقعا برایم عجیب بود، اما وقتی دوباره بیشتر فکر کردم، دیدم هر چقدر چیزی دسترسی به آن سخت تر باشد و کمتر کسی بتواند آن را داشته باشد، برای همه با ارزش می شود.مثلا آن کتاب های قدیمی که فقط یک نسخه خطی از آن باقی مانده را در موزه یا جای مخصوص نگهداری می کنند. چون قیمت بسیار بالایی دارد و اگر دزدی دستش به آن برسد ، بالاخره خواب هفت پادشاهش را به واقعیت تبدیل می کند.( گفتم که من کتاب دوست دارم و می خواهم مدام از کتاب مثال بزنم مشکلی هست؟!)شاید یکی از علت های با ارزش شدن طلا و مروارید (بعد از زیبایی خودشان) همین باشد. طلا هر جایی پیدا نمی شود و مروارید هم با صدفی پوشیده شده و دسترسی به آن سخت است....؟!وقتی خانه پرده داشته باشد، احساس امنیت بیشتری می کنی،اگر کتابت را جلد کنی با دوام تر و ارزشمند تر می شودو اگر دسترسی به چیزی سخت باشد( مثل مرز و پوششی که صدف برای مروارید ایجاد می کند)،معمولا آن چیز با ارزش می شود...حالا شما بگویید! به نظر شما دیگر چه حد و مرز و پوشش هایی وجود دارد که ما را بزرگتر و با ارزش تر می کند؟!https://virgool.io/eyvoon/%DA%86%D8%B7%D9%88%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%DB%8C-%D8%AE%D8%AF%D8%A7-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D9%87%DB%8C%DA%86-%DA%A9%D8%B3-%D8%AE%D8%AF%D8%A7-%D8%B1%D9%88-%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87-u6jmahpsyhn0</description><category>ایوون</category><author>(امیرمهدی مهرگان) Omid</author><pubDate>Fri, 14 Jul 2023 06:33:39 +0330</pubDate></item><item><title>شب از روز هم روشن تر است!</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/شب-از-روز-هم-روشن-تر-است-sothlend7lhg</link><description>بسم اللههمه خوابند و من تنها در ایوان نشستم. هوای خنک شب های تابستان صفایی دارد که نمی توان آن را جایی دیگر یافت. وصف نشدنی ست! دراز می کشم . با چشمانم ستاره ها را می چینم و می شمارم . مقدارشان بیشمار است! آسمان زیبا مرا به وجد می آورد. با خودم می گویم که کاش همه ی لحظات زندگی ام مثل همین شب تابستانی خلوت و خنک و با صفا بود. بی هیاهو و سر و صدا و حتی ترس. این شب زیر ایوان با همه تاریکی اش، روشنی ای دارد که روز شلوغ و پر صدا با آن همه ادعای روشنایی ندارد!آه ای شبِ تاریکِ روشن! زیر ایوانم و در آغوش تو! کاش همه مثل تو بی شیله پیله بودند و آرام ، کاش همه مثل تو فرصت فکر کردن و اندیشیدن و تنفس نفس های خنک و روشن را به من می دادند.چه رفیق خوبی هستی! بی خود نیست که خدا تو را آفریده! اگر نبودی چطور خستگی و سنگینی روز را هضم می کردیم؟ چطور همه چیز خوب و بد را در دل تو می سپردیم به فراموشی و بعد هم دوباره روزی تازه می کردیم؟ اگر نبودی اشک های شب هنگام هم نبودند که غبار دل هایمان را بشویند.تو خیلی نعمت بزرگی هستی که خدا در قرآن به نام تو قسم خورده و خود قرآن هم در دل تو، در دل شبی با برکت نازل شده!تو شاهد گریه ها و مناجات های بزرگمردانی در دل تاریخ بودی که بی ریاترین های عالم بودند و خود را بیدار نگاه می داشتند تا دور از همه ی دردسر های دنیا با پروردگارشان سخن بگویند.شب! ای نعمت بزرگ! کاش قدرت را بیشتر بدانم! کاش در کنارت بیشتر دلم را روشن کنم و در نیمه و سحرت توفیق سخن گفتن خالصانه و عاشقانه با معشوق زیبایم، همان که تو را آفرید، داشته باشم...از شب بیشتر بخون! 🙃:https://vrgl.ir/yKevi</description><category>ایوون</category><author>(امیرمهدی مهرگان) Omid</author><pubDate>Sat, 24 Jun 2023 03:29:43 +0330</pubDate></item><item><title>نامه ای به خود بی خیالم...</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/نامه-ای-به-خود-بی-خیالم-bibaarz27hhu</link><description>به نام خدا... روزها همینطور می گذرند و تو بدون هیچ بهره ای از لحظات زندگی ات،  منتظر فردایی هستی که هیچ وقت نمی آید (بماند که اگر هم بیاید بعد نهایتا چند روز دنبال چیز پوچ دیگری می روی)  یا اینکه گاهی چشمانت را می بندی و فقط تک بعدی زندگی می کنی،  به بهانه لذت بردن موقتی از کاری که لذتش فقط برای یک روز است یا حتی یک ساعت و یک لحظه، بقیه کارها را کنار می گذاری.  هر چند مهم باشند. همین است که فقط در جای خود مدام در جا می زنی...  چرا فقط دیگران را مقصر میدانی،  در حالی که هر چقدر عقب افتاده ای به خاطر خودت است و این تویی که با همه امکاناتی که داری (که خیلی ها همینش را هم ندارند) همینطور کودکانه یا حتی مثل بچه ای خردتر از آن زندگی می کنی. بله دنیا را باید کودکانه دید و با خیلی چیز ها کودکانه رفتار کرد ولی باید فراموشت نشود که روزی می رسد که دستت از همه چیز کوتاه می شود.  آن روز چندان هم دیر نیست،  بر چشم بر هم زدنی می آید.  کسی چه می داند،  شاید همین چند ساعت را مهلت داشته باشی و دیگر هیچ کاری نتوانی انجام دهی... باید قبل از آن لحظه جدایی، کاری کنی. باید به اختیار و خودت آماده سفر شده باشی و زودتر دل کنده باشی که لحظه جدایی، به اجبار و با درد از این کاروانسرا دل نکنی. باید کاری کنی که خودت و دیگران را زودتر به خوشبختی واقعی برساند. کاری که لبخند را نه بر دل یک نفر یا دونفر بلکه بر لب صدها و هزاران نفر بیاورد. و آن لبخندی که از همه زیباتر است، لبخند امام روزگارت است و نمی آید مگر تو خودت از غیبت و دوری از او برگردی. و اگر بیاید روز های خوش هم می آیند.عمریست که از حضور او جاماندیمدر غیبت سرد خویش تنها ماندیماو منتظر است تا که ما برگردیمماییم که در غیبت کبری ماندیم اما اینکار مرد میدان می خواهد،  منظورم از مرد، معنای ظاهری آن نیست،  منظورم از مرد، کودک نبودن است،   آگاه بودن است،  قوی بودن است، بردبار بودن است و منتظر واقعی بودن است... منتظر واقعی.  همان کسی که یقینا تو نیستی. هر چند خود بپنداری که هستی و از آن بدتر غرورش را هم داشته باشی.  غافل از اینکه همین غرور باعث شده منتظر واقعی او نباشی. شاید همین دست دست کردن های توست که چندین سال ظهور او را عقب می اندازد. منتظر واقعی از  خدمت گذار ترین، مخلص ترین، بی ادعاترین و بی منت گذارترین های آدم هاست و  غرور به این معنای منفی اش در زندگی او جایی ندارد. اما تو اینگونه ای؟! تو شاید در ظاهر در ذهن خودت از خود آدم پاکی ساخته باشی،  ولی آیا واقعیت هم همین است؟!  تو همان ظواهر زندگی ات هم نصفه و نیمه و نامشخص و چه بسا مشکل دار است.  چه برسد به دل و درون و اصل زندگی ات.  تاکی؟ آخر تا کی می خواهی همین بمانی؟ به قول سعدی: تا کی آخر چو بنفشه سر غفلت در پیش  حیف باشد که تو خوابی و نرگس بیدار...مگر هزار بار به خودت نیامدی و بعد آن عهد نشکستی و عقب گرد نکردی؟! این زندگی چه فایده ای دارد، وقتی زمان اینطور بیهوده برایت گذر کند و انقدر راحت عهد شکنی هم میکنی؟ گاهی آدم نصف راه را درست رفته و یکدفعه، غفلت کوچکی هم می کند و کمی عقب می رود.  تلنگری به او می خورد و حتی جلوتر از جای قبل برمی گردد. دوباره هم اگر غفلت کند یک قدم عقب می رود نه صد قدم و بعد به خود آمدن صد قدم جلو می رود،  نه یک قدم!!! تو اما... بی هدف و بی دلیل،  فقط برای لذت بردن به هر قیمتی، می خوری،  می خوابی  ، گردش می کنی، راه می روی،  نگاه می کنی،فخر می فروشی،خشم و  غضب می کنی  ، خودت را نه برای خدا بلکه برای بندگان او می آرایی و نشان میدهی،منم منم می کنی،  اسیر هوس های گوناگونی، میگردی و تفریح می کنی و از هرچه که دم دستت باشد لذت می بری... آفرین دست مریزاد!  تو هم ردیف حیوانات که نه پست تر از آنان شده ای!!  چرا که حیوانات که فقط می چرند و می خورند و می گردند و می خوابند، حیوانند و آنچه که باید باشند هستند اما این تویی که از مقام و منزلت بالای خود، خودت را به ذلت کشاندی. تو هم نوعی حیوان در وجودت داری و باید هم به آن برسی ولی چیز هایی هم در درونت هست که مسئولیتت را گرانتر از آنان میکند . چه کردی با خودت؟ چرا فقط به قوه ی حیوانیتت رسیدی و آن دیگری را فراموش کردی؟ نقل از امام علی(ع) به خود بیا و از این عقبتر نرو.  شتاب بگیر این دفعه به جای یک قدم،  صد قدم جلو برو.  البته آرام آرام... امیدوارم روزی آدم شدنت را جشن بگیریم،  ولی به خود مغرور نشویم که دوباره از رده آدمیت خارج نشویم... </description><category>ایوون</category><author>(امیرمهدی مهرگان) Omid</author><pubDate>Sat, 10 Jun 2023 16:48:10 +0330</pubDate></item><item><title>میشه روزی به لذتی برسیم که دیگه تموم نشه؟</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/میشه-روزی-به-لذتی-برسیم-که-دیگه-تموم-نشه-dj5ef7lsszve</link><description>به نام حضرت دوستکه هر چه داریم ازوست...به پدرم گفتم: کاش این یکی دیگه زود نگذره، حداقل یکم،  فقط یکم دیرتر بگذره...گفت: نمیشه جلوی زمان رو گرفت، ۱۹ سالم بود که باید  می رفتم دانشگاه. با چه سختی می رفتم. اول باید پیاده از روستامون میومدم یه روستای دیگه تا با هزاز دردسر یه ماشین بالاخره گیر بیاد. با ماشین می رفتم شهر و تازه دوباره با یه اتوبوس می رفتم تهران! بماند که از رسیدن به تهران تا دانشگاه خودش یک ساعت راه بود.همه ی این زمان ها رو که می ذاشتی رو هم شب میشد!یادمه که اون موقع تو راه می گفتم که یعنی روزی ميشه که شغل داشته باشم، ماشین داشته باشم،  تو شهر خونه داشته باشم و...این همه سال مثل برق و باد گذشت... اینا رو که گفت کمی حسرت خوردم از اینکه من هم بر چشم بر هم زدنی بزرگ و بزرگ تر میشم، پیر میشم یا پیر نشده میرم... بعد هم فکرم رفت جای دیگه. برام جالب بود که: کسی یه وقتی همچین آرزوهایی داشته باشه و الان هم به همشون برسه، به چیزی شاید صد برابر تصور اون موقع هاش ولی براش هم اهمیت نداشته باشه و هیچ لذت خاصی از اون داشته هاش(که یه وقتی براش رویا بودن) نداشته باشه . انگار که خیلی چیزهای عادی باشن. حالا هم دنبال صدتا چیز رویایی دیگه باشه و باز هم همون آش و همون کاسه!!!! عجیبه واقعا!به پدرم گفتم: آدم وقتی از دور به چیزهایی مثل همون شغل داشتن و ماشین داشتن و خونه داشتن نگاه می کنه، از همون دید ۱۹ سالگی شما و اصلا از دید خودم ، چقدر همین چیزهای به ظاهر ساده برای آدم رویایی میشنولی وقتی می رسی بهشون، میبینی که نه چیز خاصی هم نبودن و باز قانع و راضی نميشی...این دفعه با خودم گفتم: چه سخته اون راضی کننده ی واقعی رو پیدا کردن و اصلا میشه روزی که بهش برسم. به لذت بینهایت...*************************************************</description><category>ایوون</category><author>(امیرمهدی مهرگان) Omid</author><pubDate>Mon, 01 Aug 2022 12:21:15 +0430</pubDate></item><item><title>فصل امتحانات</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/فصل-امتحانات-mq1ejznqfogx</link><description>به نام خدا1قلبم تند و تند می زد. چند بار دیگر کتاب را ورق زدم، بی آنکه بدانم در آن چه چیزی نوشته است! دیگر کاری نمی شد کرد. کتابم را تحویل دادم و وارد کلاس شدم. دیشبش، مخم را پر از در و دیوار کرده بودم؛ اما حالا چیزی به ذهنم نمی رسید. خدا خدا می کردم که فلان سوالی که جوابش یادم نمی آید را در امتحان نبینم.معلم آمد و برگه ها را پخش کرد. انگار که گرگ دنبالم کرده باشد. تا می توانستم نوشتم، تا شاید یک جمله از آن صد جمله درست از آب در آید. فکر می کنم 10 دقیقه هم نشد که همه ی سوالات را به جز یکی  دو سوال را نوشتم و جواب دادم. آن یکی دو سوال را هم فکر کردم و بعضی هایشان را با توجه به سوالات قبلی جواب دادم و برخی دیگر را با سوزاندن فسفر های مغزم. یکی دو دور ، تک تک سوالات را نگاه کردم تا چیزی را جا نینداخته باشم.همه ی اینها 20 دقیقه شد و اولین نفر برگه را تحویل دادم. روزهای بعد هم ماجرا تقریبا همین بود . غرور سریع حل کردن لذّت داشت ولی موقع  امتحانات اکثر کار های متفرقه ام تعطیل می شد و این خوب نبود...215 بار رفیقم را با خاک یکسان کردم و کلی جایزه در بازی بردم. به مدرسه که رسیدم، خیلی فرز و مخفیانه، گوشیم را در گوشه ی باغچه ی مدرسه گذاشتم و با برگ پوشاندمش. آخر یکبار سر همین گوشی آوردن، یکی از معلم ها بود برد و پدرم درآمد. دیگر از آن به بعد اینگونه تحریم های مدرسه را دور می زنم. رفتم کنار همکلاسی هایم. با هم چند نمونه سوال را نگاه کردیم و وقتی معاون مدرسه صدایمان کرد، دل را زدیم به دریا. سر کلاس معلّم برگه ها را که پخش کرد، آمپر هایم سوخت و هنگ کردم؛ از بس سوالات چرت و پرت بود و معلوم بود طراح سوال خیلی عقده ای بوده. دو سه تا جاخالی را نوشتم و باقی را هم دست و پا شکسته از روی همکلاسی هایم حل کردم. آخر گاهی چشمانم از اراده ام خارج می شود . باعث می شود که در امتحانات کار های بد کنم. بله تقصیر من نیست، تقصیر چشمانم است...فقط من و یک نفر دیگر در کلاس باقی مانده بودیم. یک سوال دیگر را هم کشکی جواب دادم ، زدم بیرون و دوباره بازی و بازیگوشی. درس و امتحانات خیلی چرت و پرت و بدرد نخورند. وقت آدم را ساعت ها تلف می کند و آخر سر هم چیزی گیرمان نمی آید. ولی متاسفانه آش کشک خاله است دیگر...</description><category>ایوون</category><author>(امیرمهدی مهرگان) Omid</author><pubDate>Sat, 28 May 2022 16:33:26 +0430</pubDate></item><item><title>چطور می گی خدا زیباست وقتی هیچ کس  خدا رو ندیده؟</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/چطور-می-گی-خدا-زیباست-وقتی-هیچ-کس-خدا-رو-ندیده-u6jmahpsyhn0</link><description>به نام خدای زیبای زیبایی آفرین با من در ذهنت همسفر شو. می خواهم گوشه ای از زیبایی خداوند را به تو نشان بدهم.اینجا روستاست. با هوایی پاک و مناظری چشم نواز. همینجا یک نفس عمیق بکش؛ خدا همان است که تک تک ذرات هوا، ریه و بقیه ی اجزای بدنت را جوری قرار داد تا تو از این تنفس لذت ببری! لذت را برای تو قرار داد تا در نهایت به لطف و مهربانیش پی ببری.آیا لطف و مهربانی خدا زیبا نیست؟پس او زیباست و زیبایی را دوست دارد...حالا بیا تا کمی قدم بزنیم. به اطرافت خوب نگاه کن. این گل های رنگارنگ را می بینی؟ نرگس سفید است و زرد، و بنفشه، بنفش و هر کدام یک طور زیباست. هنرمندی خدا را می بینی؟ آیا هنرمندی خدا زیبا نیست؟پس خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد.لطفا دنبال من بیا تا باهم از این کوه بلند بالا برویم. نگران نباش! ما در خیال و اندیشه هستیم؛ پس نه خسته می شوی ، نه وقتی می برد تا به قله برسیم! دیدی؟ رسیدیم!منظره را می بینی؟ می بینی خدای بزرگ چه صورتگر ماهری ست؟ به راستی چه کسی جز او می تواند این همه درختان،موجودات ریز و درشت، دریا و رود ها و همین کوه بلند و محکمی را به تنهایی بیافریند؟ می بینی خداوند چقدر بزرگ و قادر است؟ آیا عظمت و بزرگی خدا زیبا نیست؟ پس خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد.خسته ات نمی کنم. چشمانت را باز کن. خدا هزاران ویژگی دیگر هم دارد که هیچ انسانی نمی تواند به همه ی ویژگی ها و صفات زیبای او پی ببرد. این همه زیبایی اینجا و هر جایی از این جهان است؛ فقط باید جور دیگری ببینی...خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد. پیامبر اکرم(ص)</description><category>ایوون</category><author>(امیرمهدی مهرگان) Omid</author><pubDate>Tue, 23 Nov 2021 12:31:07 +0330</pubDate></item><item><title>دیوار قُلدُری که جانم را نجات داد!</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/دیوار-قُلدُری-که-جانم-را-نجات-داد-pkykqewmhsut</link><description>«بسم الله الرحمن الرحیم»داشتم با گوشیم ور می رفتم که یکدفعه خوردم به دیوار و گوشی از دستم افتاد. آن را برداشتم و در جیبم گذاشتم. نگاهی به دیوار قُلدُر کردم. ظاهرش نمی خورد انقدر بی ادب باشد. در نگاه اول دیواری تمیز، مودب و مهربان به نظر می رسید. شاید چون حس کرده بود که قدش از من بلندتر است ، مغرور شده و با پر رویی مرا زده. غرور بد چیزی است، بهترین ها را به بدترین ها تبدیل می کند. باید جوابش را می دادم تا بفهمد که کار بد بی جواب نمی ماند و دوباره به کس دیگری زور نگوید. لگدی محکم به شکم دیوار زدم... هِ، بعد از گذشت روز ها همچنان لنگان لنگان راه می روم. با اینکه پایم خیلی درد گرفت اما آرام نگرفتم و رفتم سراغ کشتی گرفتن با دیوار. نمی دانم که این دیوار ها به کدام باشگاه بدنسازی رفته اند که انقدر بدن محکم و قوی دارند. شاید هم دوپینگ کرده اند، آخر دیوار تا دید که من به کشتی با او آمده ام دوباره انگار که غرور برش داشته بود و انگار نه انگار؛ ایستاده بود و مرا دست انداخته بود! من هر چقدر او را هل دادم و زور زدم، فقط دست خود را درد آوردم! گفتم نمی شود که... باید راهی دیگر را امتحان می کردم. دو دستم را که روی هم کشیدم تا خاک هایش پاک شود. نگاهم به ناخن های بلند و تیزم افتاد. همین که ناخنم را روی دیوار کشیدم تا اشک او را دربیاورم، اشک خودم در آمد. از کارم پشیمان شدم، از بس که بدن یک جوری شد!چاره ای نبود؛ با آن دیوار کاری نمی شد کرد. به دیوار چشم غره ای رفتم و بعد تکان دادن خودم، دوباره به طرف خانه حرکت کردم.در راه برگشت هرچه بد و بیراه بلد بودم، حواله ی آن دیوار نامرد کردم. تا خود خانه و مدتی پس از رسیدن در فکر دیوار بودم. آخر مرد حسابی، چه کار به گوشی گران قیمت مردم داری؟ شانس آورد که مشکلی برای گوشی پیش نیامد، وگرنه زنده اش نمی گذاشتم، چون علاوه بر اینکه جان گوشی من را به خطر انداخت، باعث شد بازی را در نقطه ای حساس رها کنم و فراموش کنم که به سراغش بروم! در کل مسیر گوشی در جیبم بود... بله در جیبم بود... اِم... البته الان که بهتر فکر می کنم می بینم بد هم نشد، شاید اگر در مسیر خانه سرم در گوشی بود، به جای اینکه به دیوار برخورد کنم به یک ماشین بر خورد می کردم! نه... دیوار هم موجود بدی نیست! من بی خود آزارش دادم.بیچاره که دست خودش نیست که سر راهم قرار گرفته و نمی تواند تکان بخورد یا اینکه بدنش انقدر محکم است! او نه از غرور ایستاده بود نه شکم خود را محکم کرده بود، خودش آن گونه بود. تازه با همه ی اینها او جان مرا نجات داد. یادم باشد بروم و از آن دیوار عذر خواهی کنم. خیلی به گردنم حق دارد، ندارد؟!</description><category>ایوون</category><author>(امیرمهدی مهرگان) Omid</author><pubDate>Mon, 01 Nov 2021 14:02:43 +0330</pubDate></item><item><title>خواب بودم، خواب دیدم مرده ام...</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/خواب-بودم-خواب-دیدم-مرده-ام-djbnvpzvmai9</link><description>بسم الله الرحمن الرحیم https://www.aparat.com/v/h3ANz سلامیه شعر توی فضای مجازی دیدم، خیلی قشنگ بود.حتما بخونید.صوت و آهنگش هم هست اگه خواستید می تونید صوتش رو گوش بدید...خواب بودم، خواب دیدم مرده امبی نهایت خسته و افسرده امتا میان گور رفتم دل گرفتقبر کن سنگ لحد را گل گرفتروی من خروارها از خاک بودوای، قبر من چه وحشتناک بود!بالش زیر سرم از سنگ بودغرق ظلمت، سوت و کور تنگ بودهر که آمد پیش، حرفی راند و رفتسوره ی حمدی برایم خواند و رفتخسته بودم هیچ کس یارم نشدزان میان یک تن خریدارم نشدنه رفیقی، نه شفیقی، نه کسیترس بود و وحشت و دلواپسیناله می کردم ولیکن بی جوابتشنه بودم، در پی یک جرعه آبآمدند از راه نزدم دو ملکتیره شد در پیش چشمانم فلکیک ملک گفتا: بگو دین تو چیست؟دیگری فریاد زد: رب تو کیست؟گر چه پرسش ها به ظاهر ساده بودلرزه بر اندام من افتاده بود!هر چه کردم سعی تا گویم جوابسدّ نطقم شد هراس و اضطراباز سکوتم آن دو گشته خشمگینرفت بالا گرزهای آتشینقبر من پر گشته بود از نار و دودبار دیگر با غضب پرسش نمود:ای گنه کار سیه دل، بسته پرنام اربابان خود یک یک ببرگوئیا لب ها به هم چسبیده بودگوش گویا نامشان نشنیده بودنامهای خوبشان از یاد رفتوای، سعی و زحمتم بر باد رفتچهره ام از شرم میشد سرخ و زردبار دیگر بر سرم فریاد کرد:در میان عمر خود کن جستجوکارهای نیک و زشتت را بگوهر چه می کردم به اعمالم نگاهکوله بارم بود مملو از گناهکارهای زشت من بسیار بودبر زبان آوردنش دشوار بودچاره ای جز لب فرو بستن نبودگرز آتش بر سرم آمد فرودعمق جانم از حرارت آب شدروحم از فرط الم بی تاب شدچون ملائک نا امید از من شدندحرف آخر را چنین با من زدند:عمر خود را ای جوان کردی تباهنامه اعمال تو باشد سیاهما که ماموران حق داوریمپس تو را سوی جهنم می بریمدیگر آنجا عذر خواهی دیر بوددست و پایم بسته در زنجیر بودنا امید از هرکجا و دل فکارمی کشیدندم به خِفّت سوی نارناگهان الطاف حق آغاز شداز جنان درهای رحمت باز شدمردی آمد از تبار آسماندیگران چون نجم و او چون کهکشانصورتش خورشید بود و غرق نورجام چشمانش پر از خمر طهورلب که نه، سرچشمه ی آب حیاتبین دستش کائنات و ممکناتچشمهایش زندگانی می سروددرد را از قلب انسان می زدودبر سر خود شال سبزی بسته بودبر دلم مهرش عجب بنشسته بودکِی به زیبائی او گل می رسیدپیش او یوسف خجالت می کشیددو ملک سر را به زیر انداختندبال خود را فرش راهش ساختندغرق حیرت داشتند این زمزمهآمده اینجا حسین فاطمه؟!صاحب روز قیامت آمدهگوئیا بهر شفاعت آمدهسوی من آمد مرا شرمنده کردمهربانانه به رویم خنده کردگشتم از خود بی خود از بوی حسین (ع)من کجا و دیدن روی حسین (ع)گفت: آزادش کنید این بنده راخانه آبادش کنید این بنده رااینکه این جا این چنین تنها شدهکام او با تربت من وا شدهمادرش او را به عشقم زاده استگریه کرده بعد شیرش داده استخویش را در سوز عشقم آب کردعکس من را بر دل خود قاب کردبارها بر من محبت کرده استسینه اش را وقف هیئت کرده استسینه چاک آل زهرا بوده استچای ریز مجلس ما بوده استاسم من راز و نیازش بوده استتربتم مهر نمازش بوده استپرچم من را به دوشش می کشیدپا برهنه در عزایم می دویدبهر عباسم به تن کرده کفنروز تاسوعا شده سقای مناقتدا بر خواهرم زینب نمودگاه میشد صورتش بهرم کبودتا به دنیا بود از من دم زدهاو غذای روضه ام را هم زدهقلب او از حب ما لبریز بودپیش چشمش غیر ما ناچیز بودبا ادب در مجلس ما می نشستقلب او با روضه ی من می شکستحرمت ما را به دنیا پاس داشتارتباطی تنگ با عباس داشتاشک او با نام من می شد روانگریه در روضه نمی دادش امانبارها لعن امیه کرده استخویش را نذر رقیه کرده استگریه کرده چون برای اکبرمبا خود او را نزد زهرا (س) می برمهرچه باشد او برایم بنده استاو بسوزد، صاحبش شرمنده استدر مرامم نیست او تنها شودباعث خوشحالی اعدا شودکشته اشکم، شفیع امتمشیعیان را مُنجِیَم از درد و غمگرچه در ظاهر گنه کار است و بدقلب او بوی محبت میدهدسختی جان کندن و هول جواببس بود بهرش به عنوان عقابدر قیامت عطر و بویش می دهمپیش مردم آبرویش می دهمآری آری، هرکه پا بست من استنامه ی اعمال او دست من استناگهان بیدار گردیدم زخواباز خجالت گشته بودم خیس آبدارم اربابی به این خوبی ولیمی کنم در طاعت او تنبلی؟!من که قلبم جایگاه عشق اوستپس چرا با معصیت گردیده دوست؟من که گِریَم بهر او شام و پگاهپس به نامحرم چرا کردم نگاه؟من که گوشم روضه ی او را شنیدپس چرا شد طالب ساز پلید؟چشم و گوش و دست و پا و قلب و دلجملگی از روی مولایم خجلشیعه بودن کی شود با ادعا؟ادعا بس کن اگر مردی بیاپا بنه در وادی عشق و جنونحبّ دنیا را ز قلبت کن برونحبّ دنیا معصیت افزون کندمعصیت قلب ولیّ را خون کندباش در شادی و غم عبد خداکن حسابت را ز بی دینان جداقلب مولا را مرنجان ای جوانتا شوی محبوب رب مهربانشعر از سيد امير حسين ميرحسيني</description><category>ایوون</category><author>(امیرمهدی مهرگان) Omid</author><pubDate>Wed, 11 Aug 2021 11:40:00 +0430</pubDate></item><item><title>معرفی کتاب روی دست آسمان</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/معرفی-کتاب-روی-دست-آسمان-gvtvpjoaycjz</link><description>https://www.aparat.com/v/q0OvD/بسم الله الرحمن الرحیمخدای من !چه بِرکه زیبایی ! چه آب باصفایی !قربان بزرگی خدا بشوم که در دل کویر ، برکه ای به این زیبایی درست کرده است !من کنار برکه می روم و از آب زلال آن سیراب می شوم و شکر خدا را به جا می آورم .به راستی که این عرب ها چه زبان شیوایی دارند !حتما می گویی چرا !آنها چه اسم خوبی برای این برکه انتخاب کرده اند: غدیر خُم !حق داری از من سوال کنی که معنای کلمه خُم چیست !خوب حالا که سوال کردی باید کمی حوصله کنی تا برایت توضیح دهم .وقتی تو جارو به دست بگیری و خانه خودت را حسابی تمیز کنی آن وقت هر کس به خانه تو نگاه کند می گوید : این خانه ، تمیز شده است .امّا اگر یک دوست عرب زبان داشته باشی، وقتی خانه تمیز تو را ببیند می گوید : خُمّ .منظور او این است که این خانه بسیار تمیز شده است .خوب ، اکنون به این برکه زیبا نگاه کن ! آب این برکه چقدر زلال و صاف است !اگر بخواهی اسمی برای اینجا بگذاری چه می گویی ؟درست حدس زدم ؟ اسم پیشنهادی شما این است : بِرکه زلال .امّا اینجا سرزمین حجاز است و همه به عربی سخن می گویند ، پس ما باید این اسم شما را به عربی ترجمه کنیم .به نظر شما ترجمه عربی برکه زلال چه می شود ؟درست ترجمه کردی : غدیر خم !دوست خوبم ! دیگر وقت نیست ، کاروان باید به حرکت خود ادامه دهد .کاش فرصتی بود تا کمی اینجا می ماندیم و صفا می کردیم !من نمی توانم از آبیِ این آب، چشم برگیرم !ساعت حدود نه صبح است ، ولی ما نمی توانیم اینجا بمانیم ، ان شاءاللّه برای نماز ظهر در منزلگاه بعدی توقّف خواهیم کرد !عدّه ای مشک ها را پر از آب می کنند و به کاروان ملحق می شوند .پیامبر در حالی که بر شتر خود سوار است به برکه می رسد .صدایی به گوش پیامبر می رسد : «یَأَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَآ أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ...: ای پیامبر ! آنچه بر تو نازل کرده ایم برای مردم بگو که اگر این کار را نکنی، وظیفه خود را انجام نداده ای و خداوند تو را از فتنه ها حفظ می کند ».وعده خدا فرا می رسد ، خدا می خواهد کنار این آب ، مردم را با ولایت آشنا سازد .همان گونه که آب این برکه ، تشنگان کویر را جانی تازه می بخشد ، ولایت علی(علیه السلام) هم تشنگان مسیر کمال را جانی دیگر خواهد بخشید .مردم از آیه مهمّی که بر پیامبر نازل شده است خبر ندارند .صدای پیامبر سکوت صحرا را می شکند :«شتر مرا بخوابانید ! به خدا قسم ، تا دستور خدای خویش را انجام ندهم از این سرزمین نمی روم ».همسفرم ! اینجا سرزمین مقدّسی است ، خدا اینجا را برای بیعت مردم با علی(علیه السلام) انتخاب کرده است .سرزمین عرفات، شایسته این نبود تا جشنِ ولایت علی(علیه السلام) در آنجا برگزار شود ، امّا این سرزمین شایستگی دارد تا آیینه تمام نمای ولایت شود .شتر پیامبر را به زمین می خوابانند و پیامبر از شتر پیاده می شود .چهره پیامبر از خوشحالی می درخشد ، هیچ کس پیامبر را تا به حال این قدر خوشحال ندیده است .به خدا قسم ، هیچ قلمی نمی تواند این شادی پیامبر را به تصویر بکشد !مردم ، همه در تعجّب هستند ، آنها نمی دانند چرا پیامبر دستور توقّف داده است .همسفرم ! یادت نرفته که جمعیّت این کاروان ، 120 هزار نفر است !نگاه کن ! اوّل کاروان چند کیلومتر جلوتر از ما هستند ، خیلی ها هم هنوز از ما عقب ترند ، من فکر می کنم که طول این کاروان چندین کیلومتر بشود .باید صبر کنیم تا همه به اینجا برسند .پیامبر دستور می دهد تا چند سوار نزد او بروند ، پیامبر به آنها دستور می دهد تا به همه کسانی که جلوتر رفته اند خبر بدهند که برگردند .همچنین پیامبر عدّه ای را می فرستد تا به آنهایی هم که عقب هستند خبر بدهند که زودتر خود را به اینجا برسانند ، همه باید کنار این غدیر جمع بشوند .سلاممتن بالا که قسمتی از کتاب روی دست آسمان بودبه قلم مهدی خدّامیان آرانیهمنطور که احتمالا متوجه شدید این کتاب درباره ی عید غدیرهو سعی داره تصویری واضح از این عید بزرگ به مخاطب نشون بدهاگه دقت کرده باشید، نویسنده برای این کار از زاویه دید اول شخص و حتی دوم شخص استفاده کرده!یعنی حتی توی متن ما رو جزء ماجرا حساب کرده و جوری نوشته که ما در عید غدیر حضور داریم و همه ی ماجرا رو مو به مو داریم تماشا می کنیم و حتی درباره ی برخی موضوعات نظر میدیم!نکته ی مهمی که این کتاب داره اینه که نویسنده همه ی ماجرا رو بر اساس واقعت های نقل شده نوشته و متن کتاب بر اساس 168 کتاب عربی روایت شده!برای همه ی ماجرا ها هم منبع ها آخر کتاب مشخص و شفاف نوشته شده!توی این کتاب برخی شبهات در رابطه با غدیر هم به صورت مفصل توضیح داده شدهپیشنهاد می کنم حتما این کتاب خوندنی و البته دیدنی رو تهیه و تجربه کنید!منبع: کانال «هیات حضرت عبدالله بن الحسن @nojavanane »اگه بازم دنبال کتاب جدید و خاص هستی ، شاید این پست هم بدردت بخوره:https://virgool.io/MAHDIJAN/%D9%87%D9%85%D9%87-%D8%AC%D8%A7-%DA%A9%D8%B1%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D9%85%D9%87-%D8%AC%D8%A7-%D9%86%DB%8C%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA-qjeczm9xnmkd</description><category>ایوون</category><author>(امیرمهدی مهرگان) Omid</author><pubDate>Thu, 29 Jul 2021 18:32:17 +0430</pubDate></item><item><title>بهشت و جهنم، حقیقتی برای ترساندن مردم</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/بهشت-و-جهنم-حقیقتی-برای-ترساندن-مردم-s7jgmbnubagp</link><description>با شنیدن بهشت و جهنم به یاد چه می‌افتیم؟ بهشت ما را یاد مکانی می‌اندازد که پر از میوه‌های خوشمزه و شراب ناب و رودی از شیر و عسل و حوریان بهشتی است. جهنم هم آتشی دارد سوزان و دردناک. این خلاصه درک و دریافت بسیاری از بهشت و جهنم است.کمی غیر منطقی نیست که همه آنچه که در این دنیا حرام اعلام شده، در آن دنیا به شکل لذت بر ما حلال شود؟ چگونه است که در آن دنیا شراب خوردن مانعی ندارد؟ اصل قضیه که تفاوتی نکرده است.متعصبان ادیان مختلف، سعی دارند با ترسیم بهشت و جهنم به این شکل، ترس را در وجود ما بکارند. افراد زیادی، برای رفتن به بهشت و نرفتن به جهنم دست به انجام کارهای خوب می‌زنند. شاید در ظاهر کار خوبی به نظر بیاید، ولی ما را از حقیقت ماجرا دور می‌کند.حقیقت ماجرا این است که باید عشق به خدا را در دلمان قرار دهیم. کارهای خوبی که انجام می‌دهیم نه برای رفتن به بهشت، بلکه به خاطر این باشد که خداوند را دوست داریم و برای نزدیک‌تر شدن به او این کارها را انجام می‌دهیم.حتما با پل صراط آشنایی دارید. پلی بسیار نازک که تنها افراد با تقوا توان عبور از آن را دارند و گناه‌کاران نمی‌توانند از آن گذر کنند و به اعماق جهنم میفتند. اینجا هم به نوعی از عنصر ترس استفاده شده است.قضیه بهشت و جهنم، مانند گروکشی می‌ماند، چیزی مانند معامله با خدا. اگر کار خوبی انجام دهی بهشت را به تو می‌دهیم و اگر کار بدی انجام دهی تو را به جهنم می‌بریم تا مجازات شوی.پس بهشت و جهنم واقعی چیست؟جهنم و بهشت همین جاست. دست از ترس از جهنم و رویابافی درباره بهشت بردار؛ چرا که بهشت و جهنم در هر لحظه زندگی ماست. هربار که عاشق می‌شویم، به بهشت صعود می‌کنیم و هربار که متنفر می‌شویم یا حسادت می‌ورزیم یا با کسی به جنگ می‌رویم، به قعر جهنم می رویم.خدا را به خاطر خدا بودنش دوست بدار و کار خوب انجام بده چرا که فرد درستکاری هستی و برای کار خوب ارزش قائلی. بهشت و جهنم باید وسیله‌ای باشند برای رسیدن به هدف که خدا باشد، نه اینکه خودشان تبدیل به هدف شوند.مطالب این نوشته برگرفته از کتاب ملت عشق بوده است. نظر شما در این باره چیست؟پی‌نوشتمن دیگه در ویرگول فعالیت نخواهم داشت. در صورت تمایل لطفا مطالب جدیدتر رو از وبسایت NotesBySMhd.ir دنبال کنید. یا می‌تونید عضو کانال تلگرام بشید تا از ارسال مطالب جدید باخبر بشید.</description><category>ایوون</category><author>سید محمد اسدی</author><pubDate>Sat, 17 Jul 2021 00:45:44 +0430</pubDate></item><item><title>رویایی بی پایان!</title><link>https://virgool.ir/eyvoon/رویایی-بی-پایان-x7etyubhoy59</link><description>بسم اللهascend png from pngtree.com/&#34; /&gt;ascend png from pngtree.com/در رویا شاید هیچ چیز طبیعی نباشد. همه چیز همان است که تو می خواهی و هر کاری که بخواهی می توانی آن را انجام دهی! هرچه بخواهی داشته باشی و هر چقدر که بتوانی از هر چیزی لذت ببری! من هم هر وقت تخیل می کنم، چیزهای عجیبی را می توانم ببینم که در واقعیت نمی توانم و در رویای خود ماجرا جویی می کنم: ماجراجویی بی پایان! حال می خواهم یکی از رویاهایم را به شما نشان دهم. پس خوب بنگرید:چشم هایم را باز می کنم. جایی را می بینم که جز سفیدی چیزی ندارد و تا چشم کار می کند، اینجا بی هیچ چیز است!در حالی که به اطرافم نگاه می کنم، چند قدم به جلو می روم... ناگهان زیر پاهایم خالی می شود و با سرعت خیلی زیاد به پایین پرت می شوم؛ اینقدر تند حرکت می کنم که نمی توانم جایی را ببینم. قلبم تند تند می زند و وحشت تمام وجودم را گرفته. احساس می کنم که دیگر آخر خط است؛ امّا... چیز نرمی در زیر خود احساس می کنم: چقدر سفید و پشمالو است! خدا را شکر می کنم که زنده مانده ام! امّا.. چیزی از خوشحالی من نگذشته که زلزله ی شدیدی را حس می کنم. این دیگر چیست؟ بایک صدای عجیب ، شگفت زده ماجرا را می فهمم : بع... بع بع!   بله... من کوچک شده ام و روی یک گوسفند افتاده ام! شاید هم گوسفند بزرگ شده! حالا این به کنار، این گوسفند به کجا می رود؟! رویاهای من یک ماجراجویی دلپذیر است و هیچ گاه پایان نمی یابد!رویا هایم همیشه به من یا نشاط می دهند و یا باعث می شوند هدفم را باور کنم و امید وار باشم.رویا خیلی بهتر از فیلم و سریال است، باور کنید!</description><category>ایوون</category><author>(امیرمهدی مهرگان) Omid</author><pubDate>Mon, 12 Jul 2021 18:39:04 +0430</pubDate></item></channel></rss>