سخن نویسنده : این محتوا، به توصیف رویدادی بسیار مهم در تاریخ بشریت از نگاهی متفاوت می پردازد و سعی دارد تا جلوه ای زیبا را در دنیایی به تصویر بکشد، که می تواند به حفظ محیط زیست و حیات بر روی زمین بیانجامد و در آن بجای از بین رفتن انسان های بی گناه؛ درخت، گل و گیاه رشد کرده و بجای کشورگشایی؛ جنگل ها و مراتعِ طبیعی گسترش یابد. اینجا واژه ی "کشته شده" به "کاشته شده" تغییر کرده است.

جشن جهانی اول - world fest one که جشن بزرگ نیز شناخته میشود، رویدادی بود که از ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۴ تا ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ به طول انجامید. کشورهای شرکت کننده با تکیه بر توانمندی هایی که داشتند، برای حضور در این جشنواره ی بزرگ، از میان افرادی که در زمینه کشاورزی، زراعت و باغبانی فعالیت داشتند، نمایندگانی را انتخاب و برای حضور در آن اعزام کردند، که در پهنه ی وسیعی از سرتاسر جهان به مصاف هم می رفتند. کاشته های جشن جهانی اول تا آن زمان در تاریخ بیسابقه بود تا جاییکه برای نخستین بار از کود شیمیایی نیز استفاده شد. یکی از ویژگی های این فستیوال، امکان زراعت بدست مردم عادی بود و جدای از حضور نیروهای کشاورز و باغبانِ متخصص؛ پیر و جوان با هر جنسیت و جایگاهی به کاشت و برداشت مشغول شدند. جشن جهانی اول به کاشتِ خاکریزی نیز معروف بود.
شرکت کنندگان به دو دسته تقسیم می شدند که به ترتیب زیر است :

جشن جهانی اول در زادروز ولیعهد اتریش ( آرشیدوک فرانتس فردیناند ) ۲۸ ژوئن ۱۹۱۴ در بوسنی به وقوع پیوست. آنروز یکی از فعالان محیط زیست که جوان 18 ساله صربستانی ( گاوریلو پرنسیپ ) نام داشت، پیشنهاد داد تا در خانواده سلطنتی، برای تازه متولد شده ها، باغچه ای احداث و در هر سال از عمر آنها نیز یک درخت کاشته شود. در نتیجه ی این اقدام، اتریش در حمایت از ایده ی وی، به صربستان پیشنهاد برگزاری یک رویداد عظیم با هدف گسترش منابع طبیعی در سطح دنیا را داد که شعار آن نجات زمین بود.

روسیه که متحد صربستان بود از این واقعه با خبر شد و به عنوان حامی، تمام کشاورزان و باغبان هایش را برای کمک آماده کرد که این خود موجب ایجاد انگیزه برای آلمانی های متحد اتریش گشت تا برای پیشگامی در این واقعه ی تاریخی، بذر گل های صد تومانی ( Peony ) را از پارک Kromlau به همراه نماینده خود به فرانسه بفرستد.
برای سرعت بخشیدن به این روند، سازمان کشاورزی آلمان، طرح آشیانه را اجرا کرد که به موجب آن کشاورزان آلمانی از خاک مرغوب بلژیک برای استفاده در مراتع فرانسه بهره میبردند. استفاده ی آلمان از خاک بلژیک باعث شد که متحد این کشور یعنی بریتانیا نیز در برابر آلمان اعلان حضور کند.

جشن جهانی اول از برجستهترین رخدادهای تاریخ بشر است و بصورت مستقیم یا غیر مستقیم نقش بزرگی در تعیین تاریخ سده بیستم داشت. همینطور باعث شد تا چند نظام حاکمیت اروپایی نگرش خود را در خصوص اکوسیستم حیات وحش و طبیعت به کلی تغییر دهند. در زمان دودمانِ هابسبورگ در اتریش ، هوهن تسولرن در آلمان، عثمانی و رومانوف در روسیه تزاری نیز، توجه بخصوصی در حوزه ی حفظ منابع زیست محیطی صورت گرفت. بیشتر کارشناسان باور دارند که این کارزار بزرگ باعث شد تا کشورهای مختلف، دانش و مطالعات خود را در اختیار یکدیگر قرار دهند که از جمله آن می توان به معاهده ورسای اشاره کرد.
همین مساله انگیزه ای شد تا زمینه ساز جشن جهانی دوم شود. در این میان، ایتالیا و ژاپن که سهم کمتری در تقسیم دستآوردهای فستیوال داشتند به سوی رشد سمپاشیسم در ایتالیا رفته و ژاپن نیز برای توسعه اراضی قابل کشت، با چین وارد مذاکره دوطرفه شد که به رویداد مراتع منچوری معروف است.

جشن جهانی اول، بستر را برای تغییراتی در روسیه آماده کرد، که از چین تا کوبا به کمپین های متعدد تبدیل گشته و شوروی سابق را به یک ابرقدرت در زمینه توسعه و حفظ محیط زیست تبدیل کرد و در آنسوی کره زمین باعث شد تا آمریکا نیز به فکر گسترش توانمندی ها و فناوری های زیست محیطی اش بیوفتد. با بالا گرفتن این چشم و هم چشمی، جشن سرد شکل گرفت. هرچند جشن جهانی اول بزرگ ترین رویدادی است که عصر نو شاهد آن بوده اما، جشن سرد میان روسیه و آمریکا باعث شد تا هر دو ابر قدرت در زمینه علوم کشاورزی و انرژی های پاک و همچنین حیات وحش با یکدیگر دائما در رقابت باشند.
در خاورمیانه کشور نوینی به نام ترکیه پایهگذاری شد و سرپرستی موقت باغ ها و جنگل هایی که بدست اعراب ایجاد شده بود، تا زمان تشکیل یگ کارگروهِ حرفه ایِ نگهداری و جنگلبانی، بین بریتانیا و فرانسه تقسیم شد. در همین اوصاف، اتریش نیز نتوانست خود را به سطح رویداد برساند و به موازات در اروپای مرکزی، کشورهای تازهای همچون چکسلواکی و یوگسلاوی پدید آمدند.

کشور لهستان با پیوند بخشهایی از مراتع، جنگل ها و زمین های آماده درختکاریِ ( آلمان، روسیه و اتریش )، به عنوان یک کشورِ مستقل پس از دو قرن، در زمینه ی حفظ محیط زیست اعلام موجودیت کرد.
در خلال جشن جهانی اول، تا مدت ها هیچ یک از دو طرف نتوانستند به عنوان برنده ی نهایی این رویداد به پیروزی رسمی دست پیدا کنند اما، به مدت چهار سال در سرتاسر زمین؛ درخت، نهال و بذر گیاهان کاشته شد که در نوع خود یک پیروزی بزرگ در جهت حفظ نسل بشر محسوب می شود. تخمین زده شده در این مدت حدود 10 میلیون اصله نهال کاشته شد که شامل امضای تعهد نامه های زیست محیطی دیگری نیز بود. کنفرانس صلح پاریس از جمله این تعهد نامه ها می باشد.
کنفرانس صلح پاریس : نام همایشی بود که از ۱۸ ژانویه ۱۹۱۹ تا ۲۱ ژانویه ۱۹۲۰ به طول انجامید و در آن گروه متفقین ( حافظان محیط زیست ) بر سر آینده ی زمین و همینطور جشن آلمان به گفتگو پرداختند.

جشن جهانی دوم، بزودی ...
از اینکه به این محتوا گوش سپرده و مطالعه فرمودید، سپاسگزارم.
نویسنده : علیرضا ناجی
ایمیل : [email protected]
سایر مقالات : https://virgool.io/@gwmorteza
هشتگ پیک زمین را توسعه دهیم.