
یک شغل کاریه که صرفاً برای پول انجام میدید. معمولاً شغلها تأثیر کمی روی رزومههای آیندهی شما دارن چون معمولا به حرفه شما یا حرفهای که در آینده خواهید داشت مربوط نمیشن. همچنین مشاغل فرصتهای شبکهسازی کمتری دارن چون همکارای شما اغلب تو زمینه مشابهی در حرفهی آینده شما ادامه فعالیت نخواهند داد.
اکثر مشاغل دستمزد ساعتی دارن و کوتاه مدت هستن و به انجام یک وظیفه خاص تمرکز دارن.
این به این معنا نیست که شغلها به درد نمیخورن! شغلها اخلاق کاری شما رو نشون میدن که برای کارفرماهای آینده مهم هستن، و این پوله که صورت حسابهای شما رو پرداخت میکنه! مشاغل میتونن به شما با کسب مهارتهای ارزشمندی مانند مدیریت زمان و ارتباطات کمک کنن تا خودتون رو برای حرفهی آیندتون آماده کنید.
حرفه همه چیز در مورد ایجاد مهارتها توسط به کارگیری فرصتهای مختلفه که به شما توانایی کسب موقعیتها با درآمد بالاتر و معتبرتر رو میده. حرفه زیرساخت تجربیاتی رو فراهم میکنه که به زندگی حرفهای شما برای سالهای طولانی کمک میکنه.
حرفهها طولانی مدتتر هستن و در مورد یادگیری، کسب تجربه، ساختن شبکه و گذاشتن خودتون در موقعیت درست برای ارتقاء و افزایش درآمد هستن. همچنین حرفه بر مبنای دستمزد هست بر خلاف مشاغل که ساعتی هستن، و اغلب شامل مزایایی مثل تعطیلات همراه با حقوق و مراقبتهای درمانی هستن.
حرفه نتیجه تصمیماتی هست که شخص تو زندگی خودش میگیره و تمام تلاشش رو در راستای آموزش، تخصص، برند شخصی و موقعیت اجتماعی معطوف میکنه.
فرهنگ و رویهی غالب جامعه ورود به دانشگاه و کسب شغل توسط سیستم دولتی هست اونم با هزارتا اما و اگر و محدودیت و کسریها که باز شامل حال همه هم نمیشه! و گزینه بعد بازار آزاده که برای ما جوونا عموماً گرفتن وظایف و مشاغلی هست که مغایر با علمی که کسب کردیمه و درآمد پایین داره و اغلب کوتاه مدتن.
طبق شرایط هر فردی از اینکه پشتوانه مالی دارن یا خیر انتخابها هم متفاوته. کسی که پشتوانه مالی نداره غالباً دنبال شغل میگرده. طبق شرایط سخت زندگی اینکه افراد به داشتن یک حرفه فکر کنن و برن سمتش خیلی کم پیش میاد. اگرم پیش بیاد درصد کمی میتونن تا تهش ادامه بدن. این چالش روزگار ماست که با روشنتر شدن واقعیت سیستم دانشگاهی و عدم تطبیق با بازار کار خیلیهارو به سمت داشتن حرفه کشونده. ولی مشکلات مالی و شرایط و فرهنگ اجتماعی سر جاشونن و بلکه بدتر هم میشن.
این برای دستهای از افراد که نصفی از عمرشون سپری شده میتونه نا امید کننده و غیر ممکن به نظر برسه. حداقل راه حل همین افراد برای نسل بعدی آماده کردن اونها برای فهم هرچه بهتر این دو مفهوم و هدایتشون در مسیر درست هست تا بتونن در سنین پایینتر به پختگی برسن و جایگاه خودشون رو تو جامعه پیدا کنن.
من به عنوان کسی که نصف عمرش گذشته به این باور دارم که هیچ وقت دیر نیست! همین امروز هم میشه شروع کرد و موفقیت رو زندگی کرد. با داشتن یک شغل هرچند سخت و درآمد پایین! ولی با هدف پیشرفت برای داشتن حرفه و کسب و کار خودمون و قدم برداشتن بدون در نظر گرفتن زمین خوردنها و ترس از شکست.
رضایت و لذتی که از منفعل نبودن و تسلیم نشدن میبریم حتی اگه توش فعلا پول نباشه! ولی با فراگیری تمامی فنون و تجارب مورد نیاز، بالاخره یه روز از انجام دادن کاری که برات لذت بخشه درآمد خوبی هم خواهی داشت.
در نهایت حتی اگه فکر کنی ممکنه عمرت هم برای رسیدن به اون روزا کفاف نده، حرفهای که بهش رسیدی اینه که هیچوقت تسلیم نشی. و از اینکه انتخاب درستی برای رسیدن به آینده بهتر داشتی هر روزت احساس شادی و آرامش خواهی داشت.
صد البته سختی زیادی خواهد داشت. برای همین هم لذت بیشتری داره! چون تلخی و سختی رو بیشتر چشیدی، بهتر از هرکسی میتونی لذت و شیرینی موفقیت رو حس کنی.
لطفا با من در میون بذارید شاید بتونم برای بالا کشیدن خودم راهنماییهاتون رو نردبون کنم ?
از وقتی که برای خوندن این پست گذاشتید ممنونم ???
لینک مقاله در بلاگ شخصی من: