در این پست قصد دارم نحوه ورژنینگ رو در نرم افزار های در حال توسعه یا نرم افزار های ریلیز شده توضیح بدم. برای اینکه مشخص کنیم هر برنامه ریلیز شده یا در حال توسعه نسبت به نسخه قبلی چه تغییراتی داشته با استفاده از روشی که در آن هر نسخه را با اعدادی که با نقطه از هم جدا می شوند و هر عدد معنای خودشان را دارند مشخص می کنیم. یکی از روش های رایج ورژنینگ روش Semantic Versioning است که در ادامه به توضیح آن می پردازم.

برای مشخص کردن هر نسخه از برنامه نسبت به نسخه های دیگر از سه عدد استفاده می شود. به ترتیب از چپ به راست، عدد اول را major، عدد دوم را minor و عدد سوم را patch می نامند (major.minor.patch).
میجر (Major):
زمانی که تغییرات غیر قابل بازگشت به نسخه قبلی اعمال شده باشد این عدد اضافه می شود.
ماینر (Minor):
زمانی که یک فیچر به نرم افزار اضافه می شود این عدد را افزایش می دهیم.
پچ (Patch):
زمانی که باگ داخلی نرم افزار رفع می شود این عدد را افزایش می دهیم.
1.0.0-alpha, 1.0.0-alpha.1, 1.0.0-0.3.7, 1.0.0-x.7.z.92, 1.0.0-x-y-z.–.