در جلسه گذشته پیرامون مزیت های زبان برنامه نویسی پایتون و اجزاء یک برنامه صحبت کردیم. به این نکته واقفم که علاقه وافری دارین به مرحله کدنویسی وارد بشین. این جلسه هم مقداری از تئوری برنامه نویسی رو براتون باید توضیح بدم تا به امید خدا با درک مناسبی از مفاهیم وارد مرحله کدنویسی بشیم.
بروز خطا در کدنویسی مسئله رایجی است که حتماً با آن برخورد خواهید داشت. پس در هنگام مواجه با خطا جای هیچگونه نگرانی نیست. فقط کافی است نوع خطای ایجاد شده را تشخیص دهید و برای رفع آن اقدام کنید.
خطاهای برنامه نویسی را Bug گویند و به عمل جداسازی و تصحیح آن Debugging گویند. سه نوع خطای برنامه نویسی وجود دارد:
اشکال زدایی یکی از قسمت های جذاب برنامه نویسی می باشد. برای اشکال زدایی نیاز به یک عینک دودی و مقداری شم کارگاهی می باشد. ماموریت شما پیدا کردن خرابکار است. سرنخ ها را بررسی کنید تا متهم پرونده به دام بیفتد. ?
خوب تا اینجا مفاهیم اصلی رو براتون تشریح کردم. فقط آشنایی با زبان های رسمی و طبیعی باقی مونده و بعد از اون در جلسات آینده به امید خدا وارد کارهای عملی می شیم.
زبان طبیعی زبانی است که مردم به وسیله آن صحبت می کنند. مانند انگلیسی، فارسی، آلمانی. زبان طبیعی توسط یک شخص طراحی نشده است بلکه در بستر فکر مردمان مختلف شکل گرفته اند.
زبان رسمی توسط اشخاص ویژه ای برای کاربردهای خاص طراحی شده اند. به عنوان مثال آن نمادگذاری که ریاضیدانان استفاده می کنند یک زبان رسمی است که ارتباطات بین نمادها و اعداد را مشخص می کند. برنامه نویسان هم از زبان های رسمی برای بیان محاسبات استفاده می کنند.
نحوه نگارش در زبان های رسمی قوانین مخصوصی دارد. 3=2+1 از قوانین نگارش ریاضی پیروی می کند، اما 6$ = +3 اینطور نیست.
زبان های رسمی متراکم و فشرده تر از زبان های طبیعی هستند. بنابراین برای خواندن وقت بیشتری نیاز دارند. همچنین ساختار عبارت ها خیلی مهم است. لذا خواندن بالا به پایین یا چپ به راست زبان های رسمی ایده خوبی نیست. یاد بگیرید که برنامه را در ذهن تجزیه کنید، نشانه ها را تشخیص دهید و ساختار را تفسیر کنید.