توی این سری از پست ها به ترتیب به روش استفاده و کارایی برنامه نویسی شیء گرا می پردازیم.
به اولین قسمت از سری OOP خوش آمدین :)
همونطور که احتمالا می دونید برنامه نویسی شیء گرا یه روش از برنامه نویسه که برنامه رو برا اساس شیء(object) به جای عملکرد و منطق سازماندهی می کنه یه شیء می تونه به عنوان یه فیلد داده بشه که ویژگی ها و رفتار منحصر به فرد خودشو داره
ساختار برنامه نویسی شیء گرا
کلاس ها (Classes) : کلاس ها انواع داده تعریف شده توسط کاربر هستن که به عنوان یه طرح کلی برای ساخت شیء ها عمل میکنن.
شیء ها ( Objects ) : نمونه هایی ( instance ) از کلاس ها هستن که با داده هایی که به طور خاص تعریف شدهاند ایجاد میشن.
متد ها ( Methods ) : فانکشن هایی هستن که داخل کلاس تعریف میشن و رفتار های یک شیء رو توصیف میکنن.
ویژگی ها ( Attributes ) : ویژگی ها در الگوی کلاس ها تعریف میشن و وضعیت یک شیء رو نشون میدن، ویژگی های کلاس متعلق به خود کلاس هستن.
اصول اصلی OOP
پوشش ( Encapsulation ) : این اصل میگه که تمام اطلاعات مهم در داخل یک شیء قرار داره و فقط اطلاعات انتخابی فاش میشه، پیاده سازی وضعیف هر شیء به طور خصوصی داخل کلاس تعریف شده و نگهداری میشه.
تجرید ( Abstraction ) : شیءها فقط مکانیزم های داخلی را که برای استفاده از شیءهای دیگه مربوط هست رو فاش میکنن، و هر کد اجرایی غیر ضروری رو مخفی میکنن.
ارث بری ( Inheritance ) : کلاس ها میتونن کد رو از کلاس های دیگه استفاده مجدد کنن، روابط و زیرکلاس ها بین شیءها میتونن اختصاص داده بشن.
چندریختی ( Polymorphism ) : شیءها طراحی شدن تا رفتار هارو به اشتراک بزارن و میتونن چندین شکل به خودشون بگیرن.
تا همینجا کافیه توی درسنامه بعد درباره زبان ها و ویژگی هایی که این مدل از برنامه نویسی داره صحبت می کنیم .
ان شاء الله راهی که میریم ختم بشه به ظهور سریعتر آقا امام زمان ...
🟢 دوره ۱۲ قدم برنامه نویسی یکی از برترین دوره های آموزشی جهت شروع اصولی برنامه نویسی است و حدود ۵۰۰۰ شرکت کننده با ۹۹ درصد موفقیت داشته است. 🔗 https://avasam.ir/product/12-step-for-be-programmer