این یک پست کوتاهه در مورد موضوع جالبی که اخیراً بهش برخوردم: به زبان برنامه نویسی که استفاده می کنید محدود نشید. در واقع باید بین برنامه نویسی «به» یک زبان و برنامه نویسی «با» یک زبان تفاوت قائل بشیم.
در واقع در دیدگاه دوم، زبان برنامه نویسی وسیله ای هست که برنامه نویس ازش برای بیان افکار و پیاده سازی راه حلی که در ذهنش داره استفاده میکنه در حالی که در دیدگاه اول، خود زبان برنامه نویسی مورد استفاده، بخشی از راه حل محسوب میشه. اصول مهم برنامه نویسی اکثراً وابسته به زبان خاصی نیستند، بلکه مهم روش و موقعیتی هست که شما از این اصول استفاده می کنید.
منبع: کتاب Code Complete: A practical handbook of software construction از Steve McConnell