
اغراق و دروغ نیست اگر بگوییم که تنیس، جزو ورزشهایی است که در سالهای اخیر و کلا در نسل هشتم، آنطور که باید و شاید موردتوجه بازیسازان قرار نگرفته است. در واقع با اینکه چند بازی با محوریت این ورزش ساخته و عرضه شدهاند، ولی با کنار رفتن نامهای مشهوری چون Virtua Tennis یا Top Spin، آثار دیگر هم آنطور که باید و شاید در ارائه یک تجربه سرگرمکننده و جذاب از این ورزش موفق نبودهاند. یکی از بازیهای تنیس منتشرشده در سالهای اخیر، AO Tennis از استودیو بیگ انت بود که خب اگر آن را تجربه کرده یا اخبارش را دنبال کرده باشید، قطعا میدانید که تجربه چندان موفقی نبود و نمرههای پایینی هم از منتقدین و کاربران دریافت کرد.
از ویژگی های این بازی طراحی بهتر فضای داخلی بازی امکان بازی در معتبرترین لیگ ها و از دوربین ها و امکانات بیرونی بازی مثل طراحی کفش ، لباس و ... می توان نام برد.

با تمام اینها، در مجموع AO Tennis 2 گیمپلی واقعا سرگرمکنندهای دارد. تعادل خوبی که سازندگان بین شبیهسازی ورزش تنیس و مفرح بودن آن اعمال کردهاند، تا حد خیلی زیادی جواب داده و بازی به همان میزان که چالشبرانگیز است، به همان میزان هم هیجانانگیز و سرگرمکننده ظاهر میشود و در نتیجه، با اثری طرف هستیم که پس از تمام شدن یک مسابقه و فارغ از اینکه برنده یا بازنده آن بوده باشید، به تجربه مسابقههای بعدی اشتیاق خواهید داشت و حتی در صورت شکست هم تلاش خواهید کرد تا با بالاتر بردن دقت و مهارت خودتان شانس بیشتری برای پیروزیهای بعدی داشته باشید.