در دنیای امروز، انتخاب یک پلتفرم ابری مناسب تبدیل به یکی از تصمیمهای مهم برای تیمهای فنی، استارتاپها و حتی سازمانهای بزرگ شده. گزینههای زیادی روی میز هست، اما چهار مورد از رایجترینهاش اینها هستن: Amazon Web Services (AWS)، Microsoft Azure، Google Cloud Platform (GCP) و OpenStack.
توی این مطلب، یه بررسی کوتاه روی هرکدوم داریم و بعدش مقایسهشون میکنیم از نظر کارایی، قیمت، پشتیبانی، انعطافپذیری و... تا بتونیم انتخاب راحتتری داشته باشیم.
سرویس AWS که توسط آمازون ارائه میشه، یکی از قدیمیترین و البته بزرگترین ارائهدهندههای خدمات ابریه. تقریباً هر سرویس ابری که تصورش رو بکنید، تو AWS وجود داره: Compute، Storage، Networking، ML/AI، پایگاه داده، امنیت و کلی ابزار Dev-ops.
اگه توی شرکت یا سازمانت از محصولات مایکروسافت استفاده میکنی (مثلاً Windows Server، Active Directory، یا SQL Server)، Azure میتونه انتخاب خیلی خوبی باشه. چون یکپارچگی خیلی خوبی با این ابزارها داره.
گوگل هم وارد این رقابت شده و تمرکزش بیشتر روی دیتا، آنالیتیکس و ماشین لرنینگه. اگه با BigQuery، Kubernetes یا مدلهای ML سر و کار داری، GCP حسابی میتونه کمککننده باشه.
برخلاف سه مورد قبلی که سرویسهای مدیریتشده ارائه میدن، OpenStack یه پلتفرم متنباز برای ساختن سرویس ابریه که باید خودت نصب و نگهداریش کنی. برای شرکتهایی که میخوان دیتاشون تو زیرساخت خصوصی بمونه یا به دلایل قانونی نمیخوان از سرویسهای عمومی استفاده کنن، گزینه خوبیه.

انتخاب بین این سرویسها بستگی به نیاز شما، اندازه تیم، مهارت فنی، و بودجهتون داره.
حالا که یه دید کلی نسبت به چهار پلتفرم اصلی رایانش ابری پیدا کردیم و تفاوتهاشونو شناختیم، تو پستهای بعدی تمرکزم رو میذارم روی Microsoft Azure. دلیلش هم اینه که Azure داره توی بازار ایران و حتی بین توسعهدهندههایی که با اکوسیستم مایکروسافت کار میکنن، محبوبتر میشه. قراره در ادامه بهصورت جزئیتر وارد امکانات، سرویسها، مزایا، چالشها و حتی سناریوهای واقعی استفاده از Azure بشیم تا اگه خواستید ازش استفاده کنید، با آمادگی بیشتری سراغش برید.