ویرگول
ورودثبت نام
Moslem Azmand
Moslem Azmandپرستارم ...ولی مگر بدون نوشتن؛بدون ادبیات؛بدون فلسفه ؛تاریخ؛شعروهنر میتوان زیست...دینم را بخواهیدانسانیت و وجدان است...مرا بخوانید... Virgool.io/[email protected]
Moslem Azmand
Moslem Azmand
خواندن ۶ دقیقه·۱ ماه پیش

کولی ها(فصل دهم)

یاور،تن بی جان جبار رابه دوش کشیده بودوبا خود میآورد،جسم سنگین وبی جان جبار کمر یاور راخم کرده بود،به سختی آن راحمل میکرد،ناله کنان و واویلا گویان جنازه ی جبار رادر تاریکی شب آورد و وارد حیاط خانه شان شد.

چند نفری جلوی در خانه هایشان ایستاده بودند وتماشا میکردند،یاور متوجه این نگاهها نبود،درد جانگداز مرگ برادر حواسی برایش نگذاشته بود،برای او چه فرقی میکرد که کسی ببیند ویا نبیند،عرق از سرو صورتش میریخت،

واردحیاط شد ونعش بی جان جبار راروی پتویی که در وسط حیاط پهن کرده بودند گذاشت؛ابرو،چشمان سیاه ومژهای بلند جبار؛صورت سبزه وسینه ی ستبر جبار،همگی از جان افتاده بودند.مگر این گرد بی مقدارچه قدرتی داشت که جوانی به این تنومندی را از پا درآورده بود.اوهم به سر نوشت اصغر بقال دچار شده بود.متاسفانه جبار همOverdose کرده بود.

الان هم که دارم در بیمارستان کارمیکنم، این صحنه ها را دربیمارانی که به بیمارستان می آورند میبینم و در زمان کودکی ام در حاشیه ی شهر زیر پل های کوچکی که در مسیر ریل آهن بودند این صحنه ها را میدیدم.

خانه ی کولی ها روبروی خانه ی ما بود،ولی درهمسایگی سمت چپ کولی ها پیر زن وپیر مرد مسنی زندگی میکردند که پسر جوانی داشتند که نام او «علی»بود،علی پسری بی کار و بی عار و متاسفانه مصرف کننده بود و گاه گاهی در نانوایی سر کوچه کار میکردودرآنجا هم چند رفیق ناباب وچند رفیق خوب هم پیدا کرده بود.ولی آنچه برایش ماند تنها اراذل واوباش بودند ودوستان خوب از دور وبرش پراکنده شدند.چ،علی آن موقع حدود ۲۵سال داشت،از آنجا که بسیار انسان بی خیالی بود و زیاد به مسائل اهمیت نمیداد بچه های محل به او «علی بیغم»یا «علی بیغ»میگفتند.

در میان دوستان علی بیغم، پسری بود که هیکل درشت وچهارشانه داشت،من نمیدانم چرا بدون دلیل از چهره وهیکل این پسر بدم میآمد،هر وقت اورا میدیدم حالم بد میشد؛حس خوبی به این پسر نداشتم نه این که قبلا از او حرکت زشتی دیده باشم نه، بلکه بعضی از انسانها ذاتا موجب ایجاد فضای مثبت وبعضی موجب ایجاد فضای منفی در انسان میشوند،این فرد برای من بدون اینکه دلیلش را بدانم یک بار منفی خاص صادر میکرد.

یک شب من پشت پنجره حدود ساعت ده شب داشتم کوچه را نگاه میکردم،دیدم علی بیغم جلو در کولی ها این طرف وآن طرف میرود،انگار انتظار میکشید یا قراری داشت یا قراری را جوش میداد،حرکات علی بیغم را قبلا هم زیر نظر گرفته بودم ونتایج خوبی در آخر کار ندیده بودم ،حتی آن روز اضطرابش بیشتر وحرکاتش مشکوک تر شده بود.فهمیدم این حرکتهای این انسان کج قواره عاقبت خوشی با خود نداشت.

من وقتی حرکات مشکوک علی بیغم را جلوی درب کولی ها دیدم ،به طوری که دیده نشوم آرام کنار پنجره میخکوب شدم تا ببینم پایان داستان چه میشود؛چند دقیقه که ایستادم درب کولی ها به آرامی باز شد؛زن جبار کنار در آمد و با علی بیغم کمی صحبت وپچ پچ کردند ولی من متوجه نشدم چه گفتند؛چون خیلی آرام صحبت میکردند.زن جبار را قبلا چندبار دیده بودم؛دختری بود بالابلند با قدی کشیده،چشمان عسلی درشتی داشت؛کمرش باریک بود وآنقدر زیبا بود که انسان غرق زیبایی وتناسب اندام اومیشد؛دهانش چون غنچه تنگ بود ولبانش نازک وخوش فرم بود.من هروقت این دختر زیبا را میدیدم به یاد فرشته هایی می افتادم که در داستانها خوانده بودم؛همانند فرشتگان، چشمهای زیباودرشت،کمرباریک ومژه های بلندداشت .وسینه هایی که جبار بیگمان در دلتنگی ها بارها سرش را به آنها تکیه داده بود واز غمهایش برای زن زیبایش تعریف کرده وآرام گرفته بود.

زن جبار مانند یکی از نقاشی های مینیاتوری استادفرشچان بود که از تابلو استاد فرشچیان فرار کرده بود وحالا در خانه ی کولی ها زن جبار وهمسایه ی ما شده بود ولی وقتی در این شب تاریک این نقاشی وشاهکار را درآن شرایط میدیدم انگار دارند به تخیل ورویای کودکی من تجاوز ودست برد میزنند؛وقتی آن اعمال بی شرمانه را میدیدم میخواستم دادبزنم وشهر راخبر کنم وفرشته ی قصه هایم را نجات بدهم.زن جبار زن پاکی بود؛من اوراچند بار دیده بودم،گمان میکنم اورابه وسوسه ی پول و...فریفته بودندوگرنه باورم نمیشد آن دختر کمر باریک آن شب ،زن زیبای جبار بود ولی چه کنم که نمیتوانم به خوددروغ بگویم،متاسفانه زن جبار بود که از لای در بیرون امدوگویا او در دنیایی دیگر،در جهان الست گل من واورا ازهم سرشته بودند که من به این اندازه به این دختر غیرت داشتم.وقتی آن صحنه را دیدم تنم لرزید.

دوست علی بیغ که که از دیدن او حالم دگرگون میشد،با آن تن لش گونه اش از سر کوچه آمد،آرام آرام آمد تا نزدیک در کولی ها کنار علی بیغ ایستاد،حس تنفر از وجود اوتا پنجره ی ما به مشامم رسید،علی بیغ ودوست نفرت انگیزش، اندکی پچ پچ کردند،چند دقیقه بعد زن بلند بالای جبار از لای دردوباره دیده شد،دوست کثیف علی بیغم جلو رفت وزن جبار را به آغوش کشید،دستهایش را دور کمر او حلقه زد وحدود پنج دقیقه از او کام دل گرفت،دنیا بر سرم خرآب شد،این بی شرمی حس نفرت انگیزی را در من ایجاد کرد،من که نوجوانی بیش نبودم وهنوز از اعمال این حیوان دوپا زیاد سر در نمی آوردم،در آن روز از هرچه انسان ومردبودمتنفر شدم،سرم گیج میرفت،نفسم به شماره افتاد،میخواستم همانجا جلوی پنجره فریاد بزنم وآبروی این موجود ات کثیفی که نسبت دادنشان به هر حیوانی ظلم در حق آن حیوان است، رابی آبرو کنم ولی هرچه تلاش کردم صدا از سینه ام بیرون نیامد،دوموجود کثیف رفتند وزن جبار هم در را آهسته بست وبه خانه برگشت وحدود یک هفته بعد از این قضیه پیکر بیجان جبار را یاور روی دوشش به خانه آورد،به همان خانه ی نحس که دیگر حالم از درو دیوار آن بهم میخورد.

علی بیغ وآندوست بیشرمش در نانوایی سر کوچه ما کار میکردند،حدود سی سال است که از آن نانوایی نان نخریدم، علی بیغ هم اکنون مشغول شغل شریف فروش مواد مخدر است وپوست واستخوانی است که راه میرود،علی بیغ ازدواج نکردوبچه هم ندارد،در زیر زمین خانه ی پدری اش تاصبح بساط دارد وسپس تا عصر میخوابد وعصرها از خواب بیدار میشود وموتور بی سروته خود را روشن میکندومیرودتا کار مشتری هایش را راه بیندازد واز سود آنها برگردد وشبش را صبح کند ودوباره روز از نو وروزی ازنو .

البته چند روز پیش شنیدم دونفر موتور سوار از پشت سر با قمه و شمشیر کتف وکمر وصورت علی بیغم ودوست چندش آورش را روی پله ی همان مغازه ی نانوایی که سی سال از آن نان نگرفته ام ،مورد نوازش قرار داده اند ولی فعلا از دست کارما جان سالم به در برده اند ونمرده اندوبعد از دوهفته با بی حرکتی وقطع عصب دست راست علی بیغم وفلج شدن دست او وپاره شدن صورت دوستش که چهره ی اورا زشتتر کرده است از بیمارستان مرخص شده اند ، ولی تصور میکنم گردش روزگار برای علی بیغم و رفیق آن شبش عذاب وضربه ی مهلکتری تدارک دیده است وشاید این تنها شروع یک انتقام باشد که روزگار برای آنها در آب نمک خوابانده است...این اتفاق ؛این دعوا واین ضربه ایی که علی بیغ ودوستش از روزگار خوردند،مرا به یاد ۳۰سال قبل انداخت مخصوصا که هردو را باهم زده بودند،به یکباره آن شب شوم دوباره در ذهنم تجلی پیدا کردومیدانم که این پایان کار آنها نیست ودنیاشلاقش را تازه برای تربیت آنها بیرون کشیده است.

پایان فصل دهم

روزگارمواد مخدرکولی
۰
۰
Moslem Azmand
Moslem Azmand
پرستارم ...ولی مگر بدون نوشتن؛بدون ادبیات؛بدون فلسفه ؛تاریخ؛شعروهنر میتوان زیست...دینم را بخواهیدانسانیت و وجدان است...مرا بخوانید... Virgool.io/[email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید