میدانید بعضی مواقع دل انسان به درد می آید؛دل انسان میسوزد؛گفتن واقعیتها هم به خاطر بطن نا آماده ی جامعه وتعصب های کور چاره ایی جز سکوت برای انسان نمیگذارد.
ولی من امروز میخواهم سکوت را بشکنم وحرف بزنم؛ امروز میخواهم از صادق بگویم؛ازصادق هدایت؛از صادقی که با تمام خود خوری ها ؛تلاشها وخود آزاری هایش؛ راهی برای فهماندن جامعه ی خود واصلاح آن نیافت ودر آخر هم جانش را کف دستش گذاشت وعنوان داستان امروز ماشد.
جامعه ایی را تصور کنید که کوچه هایش تلنباراز جوان وپیری شده است که هرکدام از فرط مصرف تریاک در گوشه ایی چرت میزنند؛کثافات وآلودگی از سر وروی مردان و کودکان مملکت ومردم میبارد؛خرافات ودین دروغین توسط عده ایی که با دکان دین که پرسودترین معامله ی تمام تاریخ است به جان مردم افتاده اند وبه آنها حوروالعین را پیش فروش میکنندوجیب های بی ته خود رااز اندک درآمد بیچارگان؛ نقد ودرجا پر میکنند؛حوری نداده جیب بوری میکنند وقلمان نداده پول میگیرند؛سوزاک وسفلیس ولواط در گوشه وکنار شهرغوغا میکند؛حال در این شهر ودر این وطن جوانی زندگی میکند حساس وتیز هوش که نگاههای عمیقش ابعاد وجودی جامعه را میشکافد وصدسال از جامعه ی خود جلوتر است؛درد جامعه را میبیند ولی در مقابل این همه درد نمیتواند سکوت کند؛خودخوری میکند؛افسرده میشود؛هرروز صدبار میمیرد وزنده میشود؛مطلب مینویسدو....ولی یاسین به گوش خرو یابو خواندن مگر جوابی جز عرعر دارد؟!؟
اهل فکر واندیشه؛مخصوصا اگر صادق باشدودلسوز وسال ها از جامعه ی خود عمیق تر بیندیشد؛تاب وتوان فریب دادن خویش را دارند؛صادق ها نمیتوانندخود رافریب دهند وبا خود بگویند:«به من چه ربطی دارد که مملکت را خرافات فرو بلعیده است؟!سفلیس وسوزاک مملکت به من چه ربطی دارد؟!اینکه شیخ ومفتی به جان مردم افتاده اند وخونشان رادر شیشه میکنند؛وپولشان را میگیرندو آنها را به حمام خزینه ایی وفرشته های سیاه چشم حواله میکند؛چه ربطی به من دارد؟!اینکه در کشورهای اروپایی وهمسایه های مجاورکودکانشان در مدرسه های به روز؛آموزشهای هنروخلاقیت وانسان دوستی میبینندوکودکان مملکت من در جوی های کثیف آب شنا میکنند وهرکدامشان در نهایت نوچه وآلت دست ووسیله ی استفاده ی غیر انسانی(بیش ازاین؛ از باز کردن مطلب معذورم) مردان سبیل کلفت دیوصفت قرار میگیرند به من چه؟!اگر نان ندارند به من چه؟!وهزاران به من چه دیگر...!!!».
همین ناتوانی اودر نگفتن«به من چه»؛همین نشخواری ذهنی اش برای یقه های چرکین وکودکانی که سرشان را قارچ های دایره ایی شکل تزیین کرده بود؛وهمه ی به من چه های دیگر که صادق در برابر آنها تاوان ایستادن نداشت او را به زانو در آورد؛صادق میدانست که عقب ماندگی وخرافات نیرویی است که از اول تاریخ بشریت؛ بزرگترین قدرت ها رابه زانو در آورده است ولی او اصرا ر میکرد که در مقابل این قدرت بایستد؛او «اصفهان نصف جهان را نوشته بود»؛«بوف کور»را نوشته بود؛«سگ ولگرد؛علویه خانم؛کاروان اسلام ؛هوسباز؛زنی که شوهرش راگم کرد و...» را نوشته بود؛این شاهکارها همه نشان میدهد که صادق هدایت همه ی حقیقت ها را میدانست واز دردهای جامعه خبر داشت؛عمیق هم خبر داشت ولی انسانیت او به او اجازه نمیداد از کنار این دردها ساده بگذرد؛زمین وزمان را بهم دوخت؛ولی نشد.
درواقع صادق را درد جامعه خفه کرد نه گاز ؛صادق هدایت را نابسامانی کودکان وطنش؛نافهمی آنانکه خود را روشن فکر میدانستند ولی بیشتر نوکر پول بودند تا خادم ملت؛چرک پوشانی که از خرافات سود میبردند ودین میفروختند وپول میگرفتند؛بیماریهای کودکان ؛مردان وزنان مملکتش وهمه ی عقب ماندگی هایی که نخواست از کنار آنها ساده بگذرد؛ازپای در آورد و گاز بهانه ایی شد برای توجیه گردش روزگار وکار همیشگی زمانه ی کج رفتار وطبیعت خونخوار.
گاز بهانه ایی شد که مثل همیشه دلیل مرگ بزرگانی چون صادق پنهان بماند؛کت وشلوارش راپوشید؛کراواتش رابست نگاهی در آیینه کرد؛از همیشه زیباتر وخوشپوشتر شده بود؛چشمانش برق میزد؛میدانست اینبارپایان قصه ی دردهاست؛میدانست اینبار ماهیگیری در کار نیست یا مامور گازی اتفاقی درب خانه را نمیزند!!.
مثل همیشه خود را آراست؛موهایش را به عقب شانه کرد؛چند پاف از ادکلان خوش بویش را به لباسهای خوش فرمش زد؛کراواتش رابست وجلیقه اش رابه تن کرد؛شیر گاز راباز کرد؛بالشی را زیر سر گذاشت وساعتی بعد صادق از همه ی درد ها آسوده شد؛بعدازسالها آن شب صادق بی دغدغه ی مردم وجامعه خوابید.آری با رفتن صادق همه ی مشکلات جامعه حل شد؛دیگر کسی نبود که مزاحم مردم شودو وقتشان رابرای کارهای بیهوده ایی مثل کتاب خواندن؛استحمام کردن؛نزد پزشک رفتن؛موسیقی وهنر آموختن تلف کند!!
«مسلم آزمند»
صادق نیز در دنیای درد آلود خود می اندیشد ولیبوعقب ما
