راننده‌ها گاهی در شرایطی معرفت به خرج می‌دهند و به کمک هم می‌آیند که اصلاً انتظارش را نداریم؛ می‌ایستند و موانع موجود در جاده را برمی‌دارند، وجود خطر را با نوربالا به بقیه اطلاع می‌دهند، حتی گاهی پا را جلوتر می‌گذارند و حضور پلیس را در کمین‌گاه‌های مسیرهای شیب‌دار به هم خبر می‌دهند.
اما در بین آن‌ها مردم‌آزاری هم کم دیده نمی‌شود؛ رفتارهایی که زندگی را برای دیگران سخت میکند. چطور باعث آزار بقیه می‌شویم؟ در ادامه آن‌ها را مرور می‌کنیم.
برخی برای زیبایی یا نور بیشتر، چراغ‌های هالوژنی خودرو را به نوع زنون تغییر می‌دهند. چراغ‌های زنون از فناوری تخلیه الکتریکی در گازهای نجیب برای تولید نور استفاده می‌کنند و نوردهی بیشتری دارند. این چراغ‌ها از مصرف انرژی کمتر و طول عمر بیشتری هم برخوردارند. به همین خاطر محبوب‌اند و بعضی به نصب آن‌ها اصرار می‌ورزند.
اما چراغ زنونT به‌خصوص اگر درست تنظیم نشده باشد، می‌تواند به عذابی برای دیگران بدل شود. نور این چراغ مستقیم به چشم رانندگان روبه‌رو می‌تابد و دیدشان را کور میکند. این اتفاق ممکن است به حادثه ختم شود و بسیار خطرناک است. عجیب اینکه راننده‌ای که چراغش را تغییر داده، تنها روشن‌شدن بیشتر راه خودش را می‌بیند و متوجه نیست که چشم رانندگان دیگر اذیت می‌شود.
بوق ماشین قرار بود تنها وسیله هشداردادن و نجات جان آدم‌ها باشد. اما حالا به ابزاری برای حرف‌زدن بدل شده است؛ زود باش، سلام، خداحافظ، ارادت داریم یا چه خبرت است؟ این بوق‌زدن‌ها وقتی مکرر و طولانی، در ساعات خواب مردم و در نزدیک مکان‌هایی مثل بیمارستان اتفاق می‌افتد، واقعاً مایه آزار می‌شود.
بهتر است هرازگاهی وضعیت تخلفات ثبت‌شده برای خودروی خود را هم بررسی کنید. با توجه به اینکه طرح بخشودگی جرایم رانندگی تا ۱۶ مهر ۱۴۰۵ ادامه دارد، حالا فرصت مناسبی است که استعلام خلافی خودرو را انجام دهید و اگر جریمه‌ای مشمول بخشودگی دارید، آن را تسویه کنید.
دزدگیر خودرو برای این طراحی شده است که در صورت بروز اقدام به سرقت، صاحب ماشین و اطرافیانش مطلع شوند. اما متاسفأنه برخی دزدگیرها با کوچک‌ترین لرزشی فعال می‌شوند، برخی رانندگان هم ماشین را به امان خدا می‌گذارند و می‌روند که هر چند دقیقه یک بار صدای جیغ آن بلند می‌شود.
این صداهای تیز و مداوم، علاوه‌بر ایجاد استرس، باعث می‌شود مردم به‌مرور نسبت به صدای دزدگیر خودروهای اطراف خود بی‌تفاوت شوند و حتی در صورت وقوع سرقت واقعی، آن را جدی نگیرند.
پارک‌کردن خودرو جلوی درب پارکینگ‌ها یکی از آزاردهنده‌ترین رفتارهاست. تصور کنید عجله داریم به سر کار برویم یا کسی را به بیمارستان برسانیم، آن‌وقت یک ماشین ناشناس ورودی پارکینگ را بسته باشد و راننده‌اش هم در دسترس نباشد.
البته سد معبر تنها به مقابل پارکینگ محدود نمی‌شود. پارک‌کردن روی پیاده‌رو، مسدودکردن مسیر عابران، ایجاد اختلال در عرض خیابان یا بستن ورودی ساختمان‌های عمومی هم از مصادیق بارز سد معبر به حساب می‌آیند. این رفتار حقوق شهروندی را پایمال میکند و می‌تواند به قیمت جان و مالشان تمام شود.
بعضی هم برای اسپرت‌کردن ماشین یا هیجان‌انگیزکردن رانندگی، موتور و اگزوز آن را تغییر می‌دهند تا صدای خیلی بلند و انفجاری تولید کند. این صدا واقعاً سبب ترس و اضطراب می‌شود؛ به‌خصوص این روزها که تنش جنگ در کشور حاکم است و صدای جنگنده و انفجار را تداعی میکند.
لایی‌کشیدن به زبان ساده یعنی استفاده خودخواهانه از فضای جاده؛ انگار راننده می‌گوید: «من هیجان می‌خواهم، حتی اگر باعث ترس بقیه شود». این کار شاید برای خود او حس هیجان و نمایش مهارت رانندگی به همراه داشته باشد، اما برای دیگران چیزی جز ترس و خطر ندارد. راننده کناری ناگهان خودرویی را در فاصله چند سانتی‌متری از سپرش می‌بیند و تمرکزش را از دست می‌دهد. واکنش طبیعی‌اش ترمزکردن یا منحرف‌شدن است و همین، احتمال وقوع تصادف را به‌شدت افزایش می‌دهد.
حرکات نمایشی مثل دریفت‌زدن و چرخش درجا، اگر در پیست و محیط‌های کنترل‌شده انجام شوند، می‌توانند نوعی ورزش و سرگرمی باشند. اما در سطح شهر و میان مردم تنها و تنها یک مزاحمت و خطر محسوب می‌شوند.
این مانورها معمولاً با صدای شدید لاستیک، بوی بد سوختن و بسته‌شدن مسیر همراه است. بقیه به ناچار باید برای تماشای این قهرمان‌بازی توقف کنند یا مسیرشان را تغییر دهند. اصلاً تصور کنید کودکی کنار خیابان ایستاده و ناگهان خودرویی کنترلش را از دست بدهد؛ نتیجه آن می‌تواند حادثه‌‌ای جبران‌ناپذیر باشد.
چراغ نوربالا برای مواقعی طراحی شده است که جاده تاریک است و به دید بیشتری نیاز داریم، یا برای هشداردادن لحظه‌ای به رانندگان دیگر. اما برخی مدام و بی‌جا از آن استفاده می‌کنند، آن هم زمانی که خودروی مقابل نزدیک است. این نور هم مثل چراغ زنون، چشم راننده مقابل را می‌زند، باعث ایجاد فشار روانی برای او می‌شود و می‌تواند بسیار خطرناک باشد.
درست است؛ یکی از لذت‌های رانندگی، گوش‌دادن به موسیقی در خودرو است. اما وقتی صدا تا حدی زیاد می‌شود که کل کوچه، خانه‌ها یا ماشین‌های اطراف را برمی‌دارد، فقط مایه آزار دیگران است و نوعی تجاوز به حریم شخصی آن‌ها محسوب می‌شود. آن‌ها مجبورند به آهنگی گوش دهند که شاید دوستش ندارند و اصلاً ممکن است به دلایلی مثل سردرد یا خواب‌بودن نوزادشان به سکوت و آرامش احتیاج داشته باشند.
در کل، با رعایت قوانین، احترام به حقوق دیگران و پرهیز از رفتارهای پرخطر و آزاردهنده، فضایی امن‌تر، آرام‌تر و دلپذیرتر برای خود، عزیزانمان و دیگر شهروندان می‌سازیم؛ شهری عاری از تنش‌های رانندگی.
شما چه رفتارهای آزاردهنده دیگری را تجربه کرده‌اید؟ با به اشتراک گذاشتن نظرات و تجربیاتتان، به افزایش آگاهی همه ما کمک می‌کنید.
