ویرگول
ورودثبت نام
صدرا
صدرا«او زمانی مُــرد که برای من هنوز زِن‍ــده بود.»
صدرا
صدرا
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

سیاهی رَعد در قلب چرخ‌گردون

دانستن آنچه برایم رخ داده، سخت و سنگین است.
برای آن ساقه‌ی سبز همیشه همراه با «ااا» خواهم بود.
برای آن ساقه‌ی سبز همیشه همراه با «ااا» خواهم بود.

روزگاری، آنچه بر من می‌گذشت با عواطف و احساسات من همراه بود.

جهانی سبز، عاری از پلیدی و سیاهی، همراه با درختانی قدیمی و تنومند که هر روزم را صرف تماشا و شاخ و برگ کردن‌شان می‌کردم و من در این میان برای کاشت ساقه‌ی سبز، زیر سایه‌ی درختان در تلاش هستم تا او را مانند باقی درختان تنومند و سبز کنم.

به یاد دارم آسمان آن روز اَبری بود و گنجشکان آواز باران سر می‌دادند. خدا زیبا بود و زمین گرمای لذت بخشی داشت. مردمان شاداب بودند و چهره‌ها خندان، هر چه چرخ گردون بیشتر می‌چرخید، لبخند‌ها بیشتر می‌شد، نگاه‌ها زیبا‌تر و خواب‌ها شیرین‌تر.

ناگهان رعدی زد و آسمان تیره، پیش چشم همه روشن شد، نگاه‌ها به رعد و لبخند‌ها فراموش شد، خیال چرخ گردون تند گذر‌کردن بود و تمام شدن این شرایط و رهایی از این مخمصه. خیال ماندن زیر آن باران در سر هیچ جانداری نبود.

ساقه‌ی سبز همچنان زیر سایه‌ی درخت قدیمی و تنومند در امان بود. می‌دانست مادامی در امان خواهد بود که زمین سیل نشود و آن درخت قطع نشود.

آن درخت تنومند مریض نبود اما، برگ‌های بی‌جانش با هر غرش آسمان به زمین می‌ریخت و ساقه‌ی سبز به خیال او جان خودش را در امان می‌دید.

چشمان ساقه‌ی سبز

هربار در برابر غرش آسمان بسته می‌شد و

هر بار این درخت تنومند بود که جان می‌داد...

پایان

1401/02/08

دلنوشتهزندگیدرخت
۲۲
۱۲
صدرا
صدرا
«او زمانی مُــرد که برای من هنوز زِن‍ــده بود.»
عتیقه فروشی احساسات
عتیقه فروشی احساسات
گاهی اوقات تنها چیزی که احتیاج داری اینه که خودتُ پیدا کنی…(تگ مخصوص انتشارات:احساس نامه )
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید