
خوددوستی به این معنا نیست که همه با تو طوری رفتار کنن که خودت رو شایسته اون میدونی. خوددوستی یعنی اولاً خودت با خودت خوب و شایسته رفتار کنی و ثانیاً وقتی دیگران با تو شایسته رفتار نمیکنن، اجازه ندی نگاهت به خودت بد و غلط و منفی بشه یا بمونه.
گاهی رفتار دیگران باعث میشه ما به خودمون احساس منفی پیدا کنیم. اشکالی نداره. آدمیم دیگه! پس به خودتون یادآوری کنید که داشتن این افکار و احساسات تا حدی طبیعیه. بعد خودتون رو درست راهبری کنید و ازشون عبور کنید!
یادآوری مهم: این معناش این نیست که ما هر کاری بکنیم خوبه و حق داریم! یا معناش این نیست که نباید هیچوقت خودمون رو نقد کنیم! اتفاقاً اگر رفتارهای بد و غلطی میکنیم و دیگران بهمون هشدار و تذکر میدن، باید رفتارمون رو اصلاح کنیم. اما اگر نقدها بجا نیست یا دارن تحقیرمون میکنن، باید حواسمون رو جمع کنیم و نذاریم اون حرفهای منفی، باعث بشه از خودمون بدمون بیاد! چون نفرت از خود، معمولاً باعث تغییر مثبت و رضایتبخش نمیشه. برای اصلاح کردن خودمون، لازم نیست از خودمون بدمون میاد. اشتباه کردن طبیعیه! پس فقط باید اشتباهمون رو بپذیریم، کامل نبودن و هرگز کامل نشدن رو قبول کنیم و برای اصلاح و بهبود و رشد تلاش کنیم! همین!
ناهید مزیدی، مربی نگرش / Mindset Coach
وبسایت و صفحه اینستاگرام من