
۱. ساختن مصدر پایه «نَقِصْدَن» بهمعنی «به نقصان در آمدن» از اسم «نقص»:
- لنگی، حرکت چرخ را نَقِصْد.
-> حرکت چرخ به نقصان لنگی در آمد.
۲. ساختن مصدر رابطنما «ناقِصْدَن» بر وزن «فاعِلْدَن» بهمعنی «نقصان دیدن»:
- لنگی، دوچرخهاش را نَقْصانْد.
-> دوچرخهاش نقصان لنگی دید.
۳. ساختن مصدر عاملی سه مولفهای «ناقْصانْدَن» بهمعنی «ناقص کردن»:
- دوچرخه اش را با پریدن از جوب به لنگی ناقْصانْد.
-> با پریدن از جوب، دوچرخهاش را به نقصان لنگی دچار کردن.
۴. ساختن مصدر معکوس «آناقْصانْدَن» بهمعنی «رفع نقص کردن» با استفاده از وزن «آفاعْلانْدَن» - «آ» از «بُرْدَن» و «آودن» (شبیه «آبُرْدَن») که فرایندهای وارون هم هستند، الهام گرفته شده:
- دوچرخه اش را با دو تقه اوستایی از لنگی آناقْصانْد.
-> نقص لنگی دوچرخهاش را با دو تقه اوستایی رفع کرد.