
خطر اسپویل:
هر چه زمان بیشتری از فیلم میگذرد، قابها زیباتر میشوند. در چند دقیقهی ابتدایی فقط شخصیت جذاب، که کارگردان در حال ترسیم پرترهی او است، شما را جذب میکند و مکان بکر و ناب طبیعی اطراف او. هر چه زمان بیشتری میگذرد کارگردان بیشتر و بیشتر با محیط آشنا میشود و تسلطش بر قابها و محیط اطرافش بیشتر میشود. تدوین و صدا گذاری بیشتر و بیشتر به کمک فیلم میآیند و هماهنگی بین عناصر بیشتر میشود. حتی با پیشروی زمان، فیلم رگههایی از فیلمهای داستانی به خود میگیرد و کمی روانشناختانه میشود.
کاک ایرج مستندی است دربارهی زندگی مردی که هنر را به مثابهی هنر برای خود برگزیده است. هنر بدون نیاز به نمایش دادن آن به تمام دنیا و بدون استفاده از آن برای کسب در آمد یا تغییر افکار. بلکه هنری برای خود و خود تنها. هنری که نه تنها شخصی است، بلکه همچنان دهن کجیهای عظیمی به مدرنیسم و جهان صنعتی را بازتاب میدهد. ایرج از تلویزیونها، کنترلها و تلفنهای همراه خانه میسازد اما هرگز یک تلویزیون روشن در خانهاش نمیبینیم، بلکه او با رادیو سر و کار دارد. او مردی است سنتی که هم در جامعهی صنعتی غرق نشده است و هم آن را در خود غرق کرده است.
کاک ایرج داستان مردی است که به تنهایی در برابر تمام دنیا قد علم کرده است.
کاک ایرج را در وُدیو ببینید.