ویرگول
ورودثبت نام
آرمین کل لر |  Armin Kollar
آرمین کل لر | Armin Kollarآرمین کل لر | معلم و مشاور تحصیلی | علاقه‌مند به توسعه کسب‌وکار، استراتژی و بازاریابی دیجیتال
آرمین کل لر |  Armin Kollar
آرمین کل لر | Armin Kollar
خواندن ۴ دقیقه·۷ روز پیش

روزی چند ساعت برای تیزهوشان درس بخوانیم؟ دانش‌آموزی که هر شب تا نیمه‌شب می‌نشست

من آرمین کل‌لر هستم، مدرس و مشاور تحصیلی تیزهوشان؛ و یکی از اولین سؤال‌هایی که خانواده‌ها می‌پرسند این است: «روزی چند ساعت باید درس بخواند؟» این گفت‌وگو را بر اساس چند جلسه‌ی مشابه بازسازی کرده‌ام و جزئیات هویتی را عوض کرده‌ام.

مادر یک دانش‌آموز نهمی با نگرانی روبه‌رویم نشسته بود و گفت:

«هر شب تا نیمه‌شب پشت میز است. ولی نتیجه‌ی آزمون‌هایش تکان نمی‌خورد. نمی‌دانم کم می‌خواند یا زیاد.»

می‌دانستم او منتظر یک عدد است: «شش ساعت»، «هشت ساعت»، «چهار ساعت». اما اگر یک عدد می‌دادم، فقط یک اطمینان دروغ بود. برای همین گفتم: «بگذارید اول ببینیم این ساعت‌ها چطور می‌گذرد.»

ساعتِ نشستن با ساعتِ مطالعه فرق دارد

از دانش‌آموز پرسیدم از ساعت چند تا چند پشت میز می‌نشیند. جواب داد: «از هفت تا نیمه‌شب.» بعد پرسیدم: «در این مدت واقعاً چقدر درس می‌خوانی؟» کمی فکر کرد و گفت: «راستش، بین‌اش گوشی را نگاه می‌کنم، یک چیزی می‌خورم، یک نگاه به کتاب می‌اندازم و دوباره…»

اینجا بود که فهمیدیم مشکل اصلی، «تعداد ساعت» نیست. او پنج ساعت پشت میز بود، اما ساعت‌های مفیدش شاید دو ساعت هم نمی‌شد. و بدتر از آن، خستگی ناشی از این ساعت‌های طولانی، همان دو ساعت مفید را هم ضعیف می‌کرد.

به‌جای ساعت، «خروجی» را بسنجیم

به جای اینکه بپرسیم «چند ساعت خواندی؟»، چند سؤال دقیق‌تر با هم نوشتیم که بعد از هر نشست مطالعه از خودش بپرسد:

●      هدف این نشست چه بود و آیا به آن رسیدم؟

●      چه چیزی را بدون نگاه‌کردن به کتاب می‌توانم توضیح بدهم؟

●      چند سؤال حل کردم و چندتایش را واقعاً فهمیدم؟

●      حواسم چند بار پرت شد؟

وقتی جواب این سؤال‌ها روشن شد، دانش‌آموز خودش به این نتیجه رسید که «ساعت مفید» او خیلی کمتر از «ساعت نشستن» است.

چند نشست کوتاه و هدفمند بهتر از یک نشست طولانی است

به‌جای یک نشست پنج‌ساعته، با هم یک ساختار ساده چیدیم:

●      هر نشست یک هدف مشخص داشته باشد (مثلاً یک مبحث یا یک نوع سؤال)

●      نشست‌ها کوتاه و متمرکز باشند و بین آن‌ها استراحت واقعی، بدون گوشی، وجود داشته باشد

●      در پایان هر نشست، چند دقیقه بدون نگاه به کتاب، آنچه یاد گرفته را بازگو کند یا بنویسد

●      یک نشست هفتگی برای مرور اشتباه‌ها و ارزیابی پیشرفت

نکته‌ی مهم این است که طول مناسب هر نشست و تعداد آن‌ها برای هر دانش‌آموز فرق می‌کند: به سن، حجم درس مدرسه، توان تمرکز و حال روحی او بستگی دارد. من عمداً یک عدد ثابت نمی‌دهم، چون اگر عدد درست برای یک دانش‌آموز باشد، برای دیگری ممکن است آسیب‌زا باشد.

خواب و استراحت، بخشی از برنامه‌اند

دانش‌آموزی که تا نیمه‌شب درس می‌خواند و صبح زود برای مدرسه بیدار می‌شود، در واقع از خواب خودش برای درس‌خواندن وام می‌گیرد. اما مغز خسته، بازدهی پایینی دارد. در جلسه به مادر گفتم: «اگر یک چیز را بخواهید تغییر بدهید، اول خواب را درست کنید.»

همچنین یک روز استراحت در هفته، بدون درس و بدون عذاب وجدان، نه تنها به توان او آسیب نمی‌زند، بلکه معمولاً انرژی هفته‌ی بعد را بیشتر می‌کند.

دو هفته بعد

دو هفته بعد دانش‌آموز نیمه‌شب را کنار گذاشته بود و زودتر می‌خوابید. مادر گفت: «ساعت کمتر شده، ولی انگار بیشتر یاد می‌گیرد.» و دانش‌آموز اضافه کرد: «حالا وقتی می‌نشینم، می‌دانم برای چه نشسته‌ام.» همین جمله، همه‌ی نتیجه‌ی آن جلسه بود.

اشتباه‌های رایج درباره‌ی ساعت مطالعه

●      مقایسه‌ی ساعت‌های درس‌خواندن با دانش‌آموز دیگر؛ هر کس توان و شرایط متفاوتی دارد

●      ثبت ساعت پشت میز به‌عنوان معیار موفقیت، نه آنچه واقعاً یاد گرفته شده

●      اضافه‌کردن ساعت بعد از هر نتیجه‌ی ضعیف، به‌جای بررسی علت ضعف

●      حذف استراحت و تفریح به‌خاطر نزدیک‌شدن به آزمون

●      مطالعه‌ی طولانی با گوشی کنار دست؛ هر بار پرت‌شدن حواس، تمرکز را از نو می‌سازد

یک هفته‌ی نمونه؛ فقط یک الگو

این الگو فقط برای نشان‌دادن ساختار است و باید با شرایط واقعی هر دانش‌آموز تنظیم شود:

●      روزهای مدرسه: ابتدا درس‌ها و تکلیف همان روز، بعد یک یا دو نشست کوتاه و هدفمند آمادگی

●      یک روز در هفته: نشست طولانی‌تر برای تمرین زمان‌دار و تحلیل نتیجه

●      یک روز در هفته: مرور اشتباه‌ها و مباحث ضعیف

●      یک روز در هفته: استراحت واقعی و بدون درس

با این ساختار، مجموع ساعت‌ها شاید کمتر از قبل باشد، اما هر ساعت جای مشخصی دارد.

والدین چه بپرسند؟

●      به‌جای «چند ساعت خواندی؟» بپرسید: «امروز چه چیزی یاد گرفتی؟»

●      به نشانه‌های خستگی توجه کنید: بدخوابی، تحریک‌پذیری، افت علاقه یا سردردهای مکرر

●      ساعت پشت میز را با فشار بالا نبرید؛ برنامه‌ی هفتگی را با خود دانش‌آموز تنظیم کنید

چه زمانی باید جدی‌تر نگران شد؟

اگر دانش‌آموز با وجود ساعت‌های زیاد، خسته، غمگین یا مضطرب است، یا نشانه‌هایی مثل بدخوابی شدید یا امتناع از درس را دارد، فقط با تغییر برنامه‌ی درسی حل نمی‌شود و بهتر است با یک مشاور یا متخصص سلامت روان مشورت کنید.

جمع‌بندی

جواب «روزی چند ساعت؟» یک عدد نیست؛ یک ساختار است: نشست‌های هدفمند، استراحت واقعی، خواب کافی و سنجش خروجی به‌جای ساعت. اگر فرزندتان ساعت‌های زیادی پشت میز می‌نشیند و نتیجه‌اش تکان نمی‌خورد، قبل از اضافه‌کردن ساعت، کیفیت همان ساعت‌ها را بررسی کنید.

شما چند ساعت درس می‌خوانید یا فرزندتان چند ساعت می‌خواند؟ آیا ساعت‌های مفیدش را هم می‌شمارید؟ برایم در نظرات بنویسید.

آرمین کل‌لر

مدرس شیمی و علوم نهم تیزهوشان و مشاور تحصیلی

پشتیبانی و مشاوره: ۰۹۳۶۳۴۹۳۱۷۹

ساعتتیزهوشان
۳
۰
آرمین کل لر |  Armin Kollar
آرمین کل لر | Armin Kollar
آرمین کل لر | معلم و مشاور تحصیلی | علاقه‌مند به توسعه کسب‌وکار، استراتژی و بازاریابی دیجیتال
تیز مگ
تیز مگ
«تیز مگ» رسانه‌ای آموزشی برای دانش‌آموزان و خانواده‌هایی است که می‌خواهند مسیر آمادگی برای آزمون تیزهوشان را آگاهانه و اصولی طی کنند. در این انتشارات درباره منابع مطالعاتی، روش‌های برنامه‌ریزی، تکنیک‌های تست‌زنی، تحلیل سؤالات، افزایش تمرکز و مدیریت استرس آزمون صحبت خواهیم کرد. هد
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید