
شرایط امروزِ ایران خوب نیست و استیصال و درماندگی بخش عمده جامعه به شمار میرود . یقینا تاریخ نویسان از امروزِ ایران به عنوان زمانه ای تلخ یاد خواهند کرد و از آن نتیجههایی خواهند گرفت که بتواند به ملل آینده جهان کمک کند.
اما پرسش اساسی آنجاست : آنکه امروز استیصال و عقب نشستن در جامعه ایران رواج دارد ، آنکه از نظر اقتصادی مردم ایران بیش از گذشته از کار خود استعفا داده ، خانه نشین شده و منتظرِ روزی خوش با امیدی البته آمیخته با اظطراب و ترس هستند ، امیدی که همچون مسافری گرفتار در تونل به نوری مینگرد که مشخص نیست نور قطار است یا هوای آزاد ، پس در اینجا تکلیف هنرمند چیست ؟
اینها را گفتم تا به هنرمند ایرانی برسم ، البته که هنر از باقی مسائل ایران جدا نیست و اوضاع خوبی ندارد، از سینما که برای عوام ملموس تر است تا ادبیات و نمایش صحنه ای و موسیقی ، که هرکدام به نوعی دستآوردِ چنانی در چند دهه اخیر نداشتهاند... اما پرسش آن است ، آیا هنرمند امروز ایران، باید گوشه ای بنشیند به انتظار شرایط روشن و نیک تا بعد شروع به خلق کند ؟ آیا نه آنکه جهان فردا با همین دسترنج هنرمندان امروز به رنج مردمان زمانه ما پی خواهد برد؟
هنرمند امروزی چه وظیفه ای دارد؟ ... آیا حداقل نمیتواند بازتابی باشد ، حتی از یک شخص که در چنین دورانی زیسته ، آنکه لااقل آیندگان بدانند که چه شد و چه بر سر ما آمد ؟
چرا که تاریخ بیرحم است ، تاریخ نه با جزییات و ترحم بلکه با سردی و تیتروار رنج ها را نشان میدهد ، همانگونه که خواننده تنها درمییابد لابد مردمانی مردهاند یا در شرایطی سخت زیستند و از این میگذرد و به ادامه تاریخ میپردازد .
اما این میان ادبیات و هنر است که تیتر را شرح میدهد و رنج را نشان ، اوست که خواننده را وامیدارد به ایستادن ، به گریستن، به فکر و خیال کردن ، که زمانی چه بر سر ملت من یا ملل دیگر کشور ها -که به هر حال آدمیزادند- آمده.
از آن است که هنرمند امروز ایران باید در حد توان و وسعش بنویسد، باید خلق کند و لااقل نوشته ای به جا بگذارد و اجازه ندهد این روزهای ایران در دفترِ تاریخ و در نگاه آیندگان نقطه کوری باشد... باید لااقل اعداد سرد تاریخ را به سرگذشتی در قامت انسان - که رنج کشید و زندگی کرد- وصول کند و نگذارد این اعداد در ذهن خوانندهِ ادبیات صرفا سرد و خشک و بی عاطفه باقی بماند.
نظر شما چیست ؟ آیا شما به عنوان هنرمند یا لااقل علاقهمند به خلق آثار هنری ، کاری -برای شناساندنِ زمانه امروزِ ایران به آیندگان- انجام داده اید؟
منتظر نظرات ارزشمندتون هستم .
پ.ن: نقاشیِ«کارگران در بازگشت به خانه» اثر «ادوارد مونش».