ویرگول
ورودثبت نام
Aida
Aida
Aida
Aida
خواندن ۳ دقیقه·۲ سال پیش

جزیره خوشبختی







مَدیو کیسه ی غذایش را داخل قایق کوچکش گذاشت
سپس ، روی اسکله ایستاد و از دور با مادر و خواهر کوچکش خداحافظی کرد .
طناب ها را باز کرد
سوار قایقش شد و تا کیلومتر ها برای یافتن جزیره خوشبختی دور شد ‌.
او به خورشیدی که در پس سواحل بود نگاه خیره ای انداخت نگاهش پر از مشقت و شاید کمی شادی بود
باد پرتو تندش را در جای جای دریا روانه میکرد .
پسرک ، تک و تنها روی قایقش دراز کشید
پاهایش را در آب دریا فرو برد و
به آسمان آبی نگاه کرد.
او با دویدن زمان ، ساعت ها را سپری کرد و وقتی که
کم کم هوا به غروب میزد
با خودش فکر کرد : جزیره خوشبختی شاید توهمِ بزرگِ او باشد !
یا شاید باید جایی روی خشکی ها دنبالش بگردد !.
اما او تنها و تنها احساسش را دنبال کرده بود و حالا جایی وسط دریا بود ؛ جایی که هیچ پدیده ای به جز آبی نیلگون دریا دیده نمیشد .
مَدیو ناامیدانه ایستاد تا بادبان ها را باز کند او به کرانه آسمان نگاهی انداخت
مرغی دریایی به سمت او می آمد
مرغ پیچ و تابی خورد و روی لبه قایق نشست
مَدیو با خوشحالی تکه نانی را از کیسه غذایش بیرون آورد و به مرغ دریایی تعارف کرد
از او پرسید :
که آیا می‌داند جزیره خوشبختی کجاست ؟؟
و یا آیا دلش می‌خواهد با او هم سفر شود ؟
مرغ بدون اینکه پاسخی بدهد
تکه نان را برداشت
سپس چند قدمی اینور و آنور رفت
و تصمیم به پرواز گرفت .
مَدیو، بدون آنکه به رفتار مرغ توجهی کند
ایستاده برایش دست تکان داد و با او خداحافظی کرد .
بعد از رفتن مرغ
او چند روزی روی دریا شناور بود
نانش را مرغ دریایی برده بود و حالا آبش هم دیگر به انتها می‌گرایید.
به دور و اطرافش نگاهی انداخت
و شگفت زده از جایش پرید !
جزیره درست در روبه رو قرار داشت
مدیو که از خوشحالی به خودش میبالید
قایقش را برای رفتن به جزیره رها کرد
و با تمام وجود روی ماسه های جزیره خوشبختی دوید
درختان پر ثمر و میوه های رسیده در دور تا دور جزیره قرار داشتند
و آبشار بزرگی در وسط قرار داشت
او تمام روز را با عشق به وطن جديدش سپری کرد
و سپس در انتهای شب آتشی روشن کرد و کنار آن خوابید .
چند هفته‌ای گذشت و مدیو همانطور که کنار آتش دراز کشیده بود و به ستاره ها می‌نگریست
با خود اندیشید
جزیره خوشبختی آنطور که انتظارش را داشت نیست
و چیزی کم دارد‌ .
سپس او برخاست و تمام جزیره را برای یافتن خوشبختی وارسی کرد و در حالی که با تمام وجودش خوشبختی را صدا میزد روی صخره ای نشست و به فکر فرو رفت
این در حالی بود که او فهمید : خوشبختی
شاید وطن خودش جزیره پراتکو باشد
شاید جایی وسط تشک های نم خورده خانه شان
در آغوش مادرش باشد
و یا خواهرش باشد وسط بازی با تمام عروسک های گِلی اش
پسر کیسه اش را درون قایق گذاشت و قایقش را به درون آب هل داد
و سپس وقتی میخواست بپرد و روی قایق بنشیند
باری دیگر به جزیره ناشناخته نگاهی انداخت
ماسه ها میگریستیدند و درختان هم‌نوا با آنها با باد تکان میخوردند و آبشار هنوز پر آب و آبی بود
مدیو نگاهش را کشید
سوار قایق شد
و تا کیلومتر ها از جزیره خوشبختی فاصله گرفت .

داستانکداستانفلسفه
۱۵
۲
Aida
Aida
کنج داستان نویسی
کنج داستان نویسی
هر داستانی یه نویسنده ای داره، اگه اون نویسنده داستانشو با تگ داستان یا رمان منتشر کنه پستش وارد انتشارات میشه?
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید