
سالیدیتی ورژن 0.8.8 انواع مقادیر تعریف شده توسط کاربر (user defined value type) را به عنوان یک ویژگی اصلی معرفی میکند. کلمه کلیدی override در حال حاضر برای توابع اینترفیس اختیاری است، متغیرهای تغییر ناپذیر را میتوان در constructor خواند، پشتیبانی از بازیابی کوچکترین و بزرگترین مقدار enum وجود دارد، میتوانید مشخص کنید دایرکتوریها و اینترفیسهای خط فرمان پاک شود. علاوه بر این، چندین اشکال را برطرف کردیم و SMTCheckerپوشش زبان را بهبود بخشیده است.
سلام دوستان ??
من سارا هستم و در این پست تغییراتِ جدیدی که زبان سالیدیتی در ورژن 0.8.8 اعمال کرده و در بلاگ سالیدیتی گزارش داده رو ترجمه کردم.
امیدوارم بتونید از این پست استفاده کنید. خوشحال میشم نظرات و انتقادات شما رو بدونم. [email protected]
پی نوشت سارا: برای اینکه مطالب راستچین بمونن در ابتدای بعضی از بولتها حرف "آ" رو قراردادم.
یک نوع مقدار تعریف شده توسط کاربر اجازه میدهد تا یک انتزاع با هزینه صفر (zero-cost-abstraction) بر یک نوع مقدار اولیه ایجاد کنید که همچنین ایمنی نوع را افزایش داده و خوانایی را بهبود میبخشد. جزئیات را میتوانید در این پست پیدا کنید.
تابعی که فقط یک تابع اینترفیس را نادیده میگیرد، نیازی به تعیین کننده override ندارد.
// SPDX-License-Identifier: GPL-3.0 pragma solidity ^0.8.8; interface IMinimalERC20 { function transfer(address to, uint value) external; } contract MinimalERC20 is IMinimalERC20 { // Before version 0.8.8, this function declaration required // specifying the override keyword, i.e., // `function transfer(address to, uint value) external override ...` function transfer(address to, uint value) external { // ... } }
آmin و max برای Enumsکوچکترین و بزرگترین مقدار یک نوع enumبه ترتیب با استفاده از type(E).min و type(E).maxقابل دسترسی است.
// SPDX-License-Identifier: GPL-3.0 pragma solidity ^0.8.8; enum AuctionState {Created, InProgress, Completed} // returns AuctionState.Created function min() pure returns (AuctionState) { return type(AuctionState).min; } // returns AuctionState.Completed function max() pure returns (AuctionState) { return type(AuctionState).max; }
متغیرهای تغییر ناپذیر را میتوان در زمان construction پس از راه اندازی اولیه خواند.
// SPDX-License-Identifier: GPL-3.0 pragma solidity ^0.8.8; interface IMockInterface { function getValue() external returns(uint); } contract ImmutableExample { uint immutable value; event setValue(uint); constructor(IMockInterface mockContract) { // Sets the immutable variable. value = mockContract.getValue(); // Reads the immutable variable. emit setValue(value); } }
همانطور که احتمالاً میدانید، میتوان متغیرهای تغییر ناپذیر را در زمان اعلام آنها مقداردهی کرد، برای مثال uint immutable deployTime = block.timestamp; . از آنجا که ترتیب مقداردهی اولیه همیشه آشکار نیست، چنین متغیرهای تغییر ناپذیری تنها پس از اجرای constructor در نظر گرفته میشوند. این بدان معناست که میتوانید از چنین متغیرهایی در داخل constructor بخوانید اما نمیتوانید از آنها برای راه اندازی دیگر متغیرهای تغییر ناپذیر در زمان اعلان آنها استفاده کنید.
ما گزینه خط فرمان جدید --include-pathرا اضافه کردیم که امیدواریم بتوانیم پروژههای پیچیدهتر را با استفاده از چندین کتابخانه کامپایل کنیم. --include-path در solcjsو solcدر حالت قدیمی و standard-json موجود است. میتوانید از آن برای تعیین دایرکتوریهایی استفاده کنید که در صورت برطرف شدن دستورات import، فایلهای منبع در آنها جستجو میشود. اگر از npmبرای نصب بستههای سالیدیتی استفاده میکنید، آنها معمولاً در ساب دایرکتوری زیر node_modulesقرار میگیرند. اگر از ایمپورت فرم import X from "@packagename/contracts/x.sol"; استفاده میکنید، پس فراخوانی کامپایلر به شرح زیر باید تمام ایمپورت را بدون کار بیشتر به درستی حل کند (base path و include paths اضافه خواهند شد به " مسیرهای مجاز "، برای مثال):
solc contract.sol --base-path . --include-path node_modules/
گزینه --base-path قبلاً مسیری را ارائه میدهد که ابتدا جستجو در آن انجام میشود. در صورت عدم موفقیت، مسیرهای شامل فایل جستجو میشود.
باعث ناامیدی است که کامپایلر سالیدیتی مسیر کامل یک فایل منبع را به عنوان بخشی از فراداده ذخیره میکند، که گاهی اوقات بازتولید یک مجموعه را در صورت عدم استفاده از حالت standard-jsonدشوارتر میکند.
اگر از --base-path و --include-path استفاده کنید، تنها مسیرهای وابسته به فایلهایی که درون آنها قرار دارد در فراداده ذخیره میشوند و بنابراین باید کامپایل مجدد قراردادها را دقیقاً به یک فایل باینری در سیستمهای مختلف بسیار آسان تر کرد.
از سوی دیگر، اگر فایلهایی را برای کامپایل کردن در خط فرمان ارائه دهید که نه در base pathو نه در include path وجود دارند، این فایلها با مسیر دقیق خود در سیستم شما نامگذاری میشوند و بنابراین در فرادادهها به این شکل به پایان میرسند.
در حال حاضر، برخی از پروژهها از remappingsبرای حل وابستگیها استفاده میکنند و ما معتقدیم که ویژگی "مسیر ایمپورت" راه بهتری برای حل مشکل مشابه است. Remappingsدر واقع فقط به منظور تغییر دیدگاه کامپایلر در سیستم فایل داخلی خود است و به عنوان مثال. اجازه میدهد دو نسخه مختلف از یک کتابخانه در یک قرارداد یا پروژه استفاده شود.
type(E).minو type(E).maxبرای enums.--include-path را برای تعیین دایرکتوریهای اضافی که ممکن است حاوی کد ایمپورت باشند اضافه کنید (به عنوان مثال کتابخانههای شخص ثالث بسته بندی شده).address(this).balanceو msg.value اضافه کرده.--experimental-via-irرا در حالت های Standard JSON ، Assemblerو Linker مجاز نکنید.push در مراجع آرایه ذخیره سازی (storage array references) که توسط توابع داخلی بازگردانده میشوند..offset` not valid when actually.length`` استفاده شده را تصحیح کنید.keccak256 دارای آرگومانهای غیر شناسایی کننده خاصی است.منبع