قصه به قصه خواندنت
هجومِ هجمه های درد
به وقتِ شب نماندنت .
حسرت بوسه های تر
به کعبه گاهِ دامنت .
به می شکاندن از سر
لب بر لبش نهادنت
به من ، به تو ، به غم
به نام فاسقان
به تکّه های جانِ من
به جانمازِ عاشقان
که غم خدایِ من نبود
جوانه زد نگاهِ تو
به برکه گاهِ صادقان
.