
شقایقهای سرخِ وحشی،
در کدام خوابِ دور
اینهمه خون
بر تنِ دشت پاشیدهاید؟
آیا عاشقید
یا تنها
به رنگِ عشق درآمدهاید؟
من جرئت ندارم
لبهایم را
به سرخیِ شما نزدیک کنم؛
میترسم بوسهام
تمام این آتش را
خاموش کند.
پس صورتم را
میانِ گلبرگهایتان پنهان نمیکنم؛
فقط دور میایستم
و نگاهتان میکنم؛
شما اما
چشمهایتان را
به جادهای دیگر دوختهاید،
به آسمانی که
نام مرا نمیداند.
با اینهمه،
مرا دلداده کردهاید؛
نه برای آنکه
در آغوشتان بگیرم،
بلکه برای آنکه
تمامِ تنهاییام را
در سرخیِ شما ببینم.
#شاهرخ_خیرخواه
#شاهرخ_خیرخواه۱۴۰۵/۶/۲۰