
#درختی_باهزارپرنده
اگر عشق در خاک بخوابد
باران از یادش شاخه میسازد،
اگر به آسمان پرتابش کنی
در پروازش ابری میشکفد.
خواستم در دلم پنهانش کنم،
دلم درختی بود
با هزار پرندهی آواز.
عشق را در سرم نشاندم،
و مردم دیدند
که چشمانم روشن است
و لبانم شبیه سپیده.
خواستم پنهانش کنم
ولی نرم بود،
مثل نسیمی که از انگشت عبور میکند.
حالا مرا میپرسند:
زندانی کیستم؟
و من لبخند میزنم
چون دیوارهای من از عشقاند..
#شاهرخ_خيرخواه