
#تابه ی داغ
بوی ماهی گندیده میدهد جسمم
و جهان تابهی داغیست دیگر،
که بر آن
خوابهای مرا
مثل تکههای گوشتِ بینام
سرخ میکنند.
من از آینهها عبور کردهام
و در رگهایم
چیزی شبیه به نمکِ کهنه میدود،
چیزی شبیه به دریا
که سالهاست
جنازههایش را پس نمیگیرد.
دستم را اگر دراز کنم
به هیچ پرندهای نمیرسم،
تنها
سایهای از بال
روی دیوار میلرزد
و فرو میریزد
در چشمهای خستهام.
کسی مرا صدا نمیزند
حتی نامم
در دهان خودم
بوی فساد گرفته است،
و عشق
مثل ماهیِ کوچکی
در تنگِ شکسته
به پهلو افتاده.
من
در این تابهی داغ
آهسته میسوزم،
بیآنکه صدایی
از سوختنم برخیزد،
و جهان
با روغنِ سیاهش
مرا
تا آخرین استخوان
فراموش میکند.
#شاهرخ_خیرخواه۱۴۰۵/۴/۲۲