
#خوف_رجا
گله را در پناه خدا وا مگذارید،
من از این تپهی سبز گذشتهام،
جایی که نسیم
نام گوسفندان را زمزمه میکرد
و سایهی گرگ
آرامتر از خواب برف بود.
روزیِ هر بره از نگاه او میچکد،
اما من میدانم
خدا در چشم گرگ هم میخندد.
باید میان خوف و رجا راه رفت،
با دستی بر پشم سپید رحمت،
و دلی در آغوش تاریکی.
جهان، سفرهایست گسترده بر خاک
نه نان، نه قربانی،
تنها مکثی میان دو حضور.
#شاهرخ_خیرخواه
#شاهرخ_خيرخواه۱۴۰۴