
#امتدادآب
کمی آهستهتر برو
خیابان هنوز خوابِ درختی را میبیند
زن را پنهان نکنید
زن امتداد آب است،
من قرار است
با تنِ باد
از خانه بیرون بزنم
و به ریشههای خودم برگردم
محال است
که خودم را
جز آبی سرگردان در کویر
یا قایقی بینقشه در مه
تصور کنم
گاهی
سنجابی در من بیدار میشود
که از شاخههای فکر بالا میرود
میوههای رسیدهی خنده را میچیند
و در جیبِ عابران میگذارد،
نه نامی در جیب دارم
نه قراری در ساعت
نه به قهوهخانهای دل بستهام
نه به سنگفرشِ این عبورهای بیپایان
کودکی در من هست
که دندانهای شیریاش را
در شکافِ دیوارهای خاموش
پنهان کرده
تا درد را فراموش کند
و پیرمردی
که عصایش
از جنسِ سایهی عصر است
و دستها
بیآنکه بشناسندش
او را از خیابان عبور میدهند
گاه
شاهزادهای در من
شمشیری از نور برمیکشد
و اسبی
در تپههای خیال شیهه میزند
و گاهی
درویشی میشوم
که بر پیادهروها
به جای خشم
سنگریزههای سکوت را میشمارد
و از پی هیچکس نمیدود
من قهرمان نیستم
دار من
شاخهایست که هنوز
به پرندهای فکر میکند
و کفشهایم
راه را نمیجویند
راه
در من جوانه زده است..
#شاهرخ_خیرخواه۱۴۰۵/۵/۶