<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>پست‌های انتشارات شاعرانه&#34;</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/feed</link><description>برای احساساتی که شعر شدند..                                                &#xA;تگ مخصوص انتشارات: شاعرانه                        &#xA;&#39;برای اضافه شدن شعر هایی که خودتون سرودین، تگ مخصوص انتشارات رو به نوشتتون اضافه کنین :)&#39;</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 08:20:24</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/publication/8fbnocp7qw1u/rvceot.jpg</url><title>شاعرانه&#34;</title><link>https://virgool.ir/Shaerane</link></image><item><title>شبگرد</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/شبگرد-qyxhvswbxkgh</link><description>عنوان اثر : شبگردعنوان اثر : شبگردقالب : قطعهتاریخ انتشار: 1405/6/10 5:6شبگرد شبی آمد، از پنجره‌ام ماهیافتاد به دامانم، آن چهرهٔ جانانهدل گفت: مگر خوابی؟ گفتم بگو جانااین آمدنِ ناگه، افسانه به افسانهباران به سرِ خانه، آرام فرو می‌ریختمن مانده و یک رؤیا، در خلوتِ کاشانهاز دور صدایی گفت: «ای عاشقِ سرگردان»برخیز که می‌خواند، آن دلبر مستانهگفتم به دلِ خسته: آرام بگیر امشبگفتا که نمی‌گیرد، این عاشقِ دیوانهساقی شبی در زد، کاشانهٔ ما را دیدبی‌غصهٔ دل گفتا، هنگامه به هنگامهبی‌حوصله دل گفتا، شوریده مکن ما راگفتا زِ چه رنجیدی، آواره به آوارهای بر سرِ سجاده، دور از می و از بادهلبریزِ شراب آمد، پیمانه به پیمانهمن بارِ دگر با تو، دل گر کندت یاریهنگامِ نصیحت شد، دیوانه به فرزانهای دل، ندهد یاری، برخیز که باز آییای ساقی میخانه افسانه به افسانهگر دیر شود حسرت، خم تا نشود قامتآن مویِ پریشان را، کن شانه پیِ شانهشاید شده‌ای عاقل، هشیار شو ای غافلچرخی بزن در میدان، مستانه به مستانهدل بر شبِ تار آمد، شمعی نه فروزان شدخودسوزیِ بی‌حاصل، پروانه به پروانهدل باز خروشان شد، چون چشمهٔ جوشان شدزنجیر گسست آخر، دیوانه به دیوانهبی‌نام و نشان خندان، از دورترِ میدانصیادِ دلِ ما را، دزدانه به دزدانه#صدیقه_جر</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>#ساحل</author><pubDate>Fri, 06 Nov 2026 01:27:53 +0330</pubDate></item><item><title>اگر،، و،،، اگر،، و، باز اگر</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/اگر-و-اگر-و-باز-اگر-w6cfwvrfdc5t</link><description>✍🏼اگر،، و اگر،، و باز اگر اگر پول و وقت کافی داشتم،برای تو یک خانه روی شانه‌ی ماه می‌ساختم؛جایی که شب‌هاستاره‌ها از سقف پایین بیایندو روی میز صبحانه بنشینند.تمام ساعت‌های جهان را می‌خریدمو عقربه‌هایشان رادر باغی متروک دفن می‌کردم،تا دیگر هیچ‌کس نتواند بگوید:«دیر شده.»برایم کشتی‌ای از استخوانِ روزهای رفته می‌ساختم و از اقیانوسِ خاطراتت عبور می‌کردم؛دنبال جزیره‌ای که  تو در آنمرا ترک کرده‌ای.برای حسرت‌هایمموزه‌ای زیر دریا می‌ساختم؛با دیوارهایی از شیشه،که ماهی‌ها میانشانخاطرات سوخته را ورق بزنند.کاش پول و وقت کافی داشتمتا یک شب،ماه را از آسمان پایین بکشم، روی صندلی روبه‌رویت بگذارمو از او بپرسم:چرا هرچه بیشتر دوست داشتیم،جهان کمتر برایمان جا داشت؟اما من تمام ثروتم راخرجِ «اگر» کرده‌ام؛ «اگر» بی‌رحم‌ترین بانک دنیاست:او هر شب سود حسرت می‌دهدو صبح، یک خاطره‌ی تازهاز من طلب می‌کند. دریاچه، کنار کلبه ام سال‌هاستتصویر رفتن آدم‌ها رادر آغوش خیسش نگه داشته،شب‌ها برای من گریه می‌کند؛آن‌قدر آرام که حتی ماهفکر می‌کند این موج‌ها نفس‌های آخرِ آب‌ هستندبه گمانم به من می‌گوید:«اگر پول و وقت کافی داشتی،مرا با خودت می‌بردی تا هیچ جاده‌ای میان تو و اوخشک نشود.»اما من می‌دانم حتی دریا همبرای بعضی فاصله‌ها کم می‌آورد؛بعضی آدم‌ها آن‌قدر دور می‌شوندکه آب هم راه رسیدن به آن‌ها را فراموش می‌کند.کنار دریاچه، درختی  سبز بود که هر پاییز به‌جای برگ،نامه‌های نخوانده می‌ریزد.باد آن‌ها را تا دورترین گوشه‌ی جهان می‌برد ولی هیچ پرنده‌ایجرئت نمی‌کند آنها را به مقصد برساند.درخت یک شب نجوا میکرد«من تمام عمر ریشه داشتمو تو تمام عمر دنبال راهی برای رفتن بودی؛ حالا بگو کدام‌مان بیشتر حسرت کشیدیم؟»گفتم: «تو دست‌کم هر بهارفرصت دوباره سبز شدن را داریدرخت سکوت کرد از شاخه‌هایشچند پرنده‌ی سیاه مثل تکه‌های سوخته‌ی قلب.  به آسمان پرواز کردند.گوزنی از میان مـِه گذشت،با چشمانی که انگار دو پنجره‌ی باز به زمستان بودند.به ماه نگاه کردبعد سرش را پایین انداخت؛ انگار او هم سال‌هاستچیزی را گم کرده که هیچ وقتنمی‌تواند پیدا کندسنجابی شب‌ها کنار پنجره‌ی خانه‌ام می‌نشینند و همراه من اسم تو را آرام‌آرام در تاریکی  زمزمه می کند، طوری که صبح فقط چند حرفِ زخمی روی زبانم باقی می‌ماند.پرنده‌ها هم دیگر به جنوب مهاجرت نمی‌کنند.گویا آنها هم میدانند آرامشدیگر در هیچ فصلِ جهان نیست.»و ماه،،،  ماه بیچاره،هر شب بزرگ‌تر می‌شودتا شاید بتواند جای خالی تو رادر آسمان پُر کند.ولی نمی‌تواند.یک شب دیدم ماه از شدت دلتنگی ترک برداشته بودو ستاره‌ها مثل دانه‌های نمکاز شکاف‌هایش روی زمین می‌ریختند.من زیر آن بارانِ ستارهایستاده بودم و فکر می‌کردماگر پول و وقت کافی داشتم،شاید همه‌ی ستاره‌ها را می‌خریدمو با آن‌ها نام تو رادور تا دور آسمان می‌نوشتم؛تا حتی خدا هم وقتی شب ها به پنجره‌ام  نگاه می‌کند،ببیند من چه کسی رااین‌همه  دوست داشته‌ام.آسمان اما هیچ جوابی نداد.فقط ابرها را مثل پرده‌های سیاهروی صورتش کشیدو باران گرفت.باران، آن شباز آسمان نمی‌بارید؛از چشم‌های ماه می‌چکید،چون او هم فهمیده بودبعضی «اگر»ها هیچ‌وقت به «ای کاش» هم نمی‌رسند. در دوردست،ها ستاره‌ای خاموش شد.دریاچه لرزید.درخت خم شد.پرنده‌ها ساکت شدند.ماه پشت ابر پنهان شد.و من فهمیدمشاید آن ستارهآخرین امیدی بودکه جهان برای ما نگه داشته بود.کاش پول و وقت کافی داشتم...نه برای ثروتمند شدن،نه برای سفر کردن،نه حتی برای خریدن تمام ساعت‌های جهان؛فقط برای اینکه یک بار،فقط یک بار،پیش از آنکه دیر شود،دستت را بگیرمو به دریاچه بگویم: «نگاه کن...این بار هیچ‌کس قرار نیست برود.»اما حسرت از همه‌ی  قدیمی‌تر است.دریاچه هنوز منتظر است،درخت هنوز نامه می‌ریزد،حیوانات هنوز در جنگل دنبال ردپای گذشته می‌گردند،ماه هنوز جای خالی تو را روشن می‌کند،و ستاره‌ها یکی‌یکی روشن می‌شوند.#صدیقه_جُر</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>#ساحل</author><pubDate>Fri, 06 Nov 2026 01:27:10 +0330</pubDate></item><item><title>دست‌هایم می‌گویند.</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/دست-هایم-می-گویند-kz1cchodf6o9</link><description>ما بین انگشتانم، سبز رنگی نحیف می‌روید.رو به زردی از آبی آشفته؛قد می‌کشد هرچه هرس می‌کنم؛نمی‌ایستد.می‌دود.کاش هم‌پایش بروم.اما…این علفزارِ بی‌ثمردر پستویِ ناخنِ کبودم،آمیخته با بویِ گسِ خاکو جراحتِ نمناکِ برگبر زبریِ انگشتانم…شکوفه‌ی گیلاس را چه به دوام؟بذر چرا باید کاشت با این دست‌های سرد؟ستاره چرا باید چید؟من روی ناخن‌های کبودمماهی‌هایی سرخ دارم؛همین مرا از شکفتن بس نیست؟!.-نگین، پنجم مرداد ۱۴۰۵، رشتنیست؟</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>mehr-</author><pubDate>Mon, 27 Jul 2026 20:17:02 +0330</pubDate></item><item><title>اعجاز نگاهت</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/اعجاز-نگاهت-xl7rb4a7ek7z</link><description>تو آمدی و عشق رنگِ وجود شددنیای خسته از نفست حسود شددر چشم‌های تو شبِ من راهِ گم نکردهر جاده‌ای به سمتِ نگاهت ورود شدگفتم که عشق چیست؟ سکوتی میانِ مالبخندِ تو شکفت و همان،خود صعود شدهر برگِ نامِ تو را با عشق زمزمه نمودهر قطره‌ی باران به هوایت سرود شدمن رودِ بی‌قرارم و تو ساحلِ امیددیدارِ ما ترانه‌ی  یاس کبود شدای کاش وقت در نفسِ تو توقفی کندبین عمر در حوالیِ  چشمت، فرود شدصدیقه جُر </description><category>شاعرانه&#34;</category><author>#ساحل</author><pubDate>Fri, 19 Jun 2026 10:12:49 +0330</pubDate></item><item><title>خیال</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/خیال-q94ecbfvfdb6</link><description>می نشینم در خیالم با تو خلوت میکنم،خاطراتت را به صرف چای دعوت میکنممیرسی و  رو به رویم مینشینی با وقار،تا در آید از دل دیوانه ی عاشق هوارحرفمان گل میکندمیخندی ومن مستِ مست،با نگاهی ازدو چشمت می رود جانم ز دستاز صدای خنده ی ناز تو می گویم مدام،می کشی بادانه ی خال لبت ما را به دامعشق در بین من و تو باز جولان میدهد،میگریزد عقل،و دل در سینه فرمان میدهدخیره برچشمت کنم اصرار پیش من بمانرحم کن بر این دل غم دیده ی آتشفشانمن برایت از غم دوری حکایت می کنماز غم شب های تنهایی شکایت می کنمبی توجه می روی بی آنکه دریابی مرامیگریزی هردم از پیش نگاه من چرا؟یادت آور روزهایی که دلت دادی به مناز من و ازعشق میگفتی به هرجایی سخنعاشقم بودی ولی یک باره قیدم را زدیپس چرا دیگر سراغ این دل زار آمدی؟باورت باشد نباشد جان من در بند توستاین هواس پرت من همواره هرجایادتوستاین گلو درچنگ،بغض وخنده ی تلخی به لبمی کُشد فکر و خیال تو مرا هر نیمه شب#صدیقه جُر #صدیقه_جُر</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>#ساحل</author><pubDate>Fri, 19 Jun 2026 09:12:37 +0330</pubDate></item><item><title>باران  رحمت</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/باران-رحمت-ku7vdrr12zxv</link><description>باران رحمت، ✍🏼در کعبه‌ی چشمانت ما را تو تسلّی دهبارانِ محبت را بر خانه‌ی دل نما جاریدل خسته زِ فریاد و ، آواره‌ی این دنیابا نام تو آرامد، ای چشمه‌ی بیداریهرشب که دلم گیرد از وسوسه‌ی تردیدیادت به یقین گوید، وقت است که باز آییدستی بکش از رحمت بر شانه‌ی اُفتادهآنجا که نگاهت هست،،آغاز امیدواریدر کوچه‌ی تنهایی، نورت نفسِ راه استبی‌تو همه‌جا بن‌بست، بی‌تو همه‌جا تاریای قبله‌ی احساسات، ای مبدأ معناهاما خسته‌ی این راهیم، محتاجِ نگهداریدل خسته و بی‌تابم، در سایه‌ی لطف توآرام شود این شب، با وعده‌ی بیداریهر جا که تو می‌تابی، ظلمت بشود عاریای صبحِ امید ما، ای مبدأ دیداریهر قطره ای ا ز رحمت، دریای یقین گرددهر زخم کنی درمان، آرام و سبک‌باریدر کعبه‌ی چشمانت دنیا همه کوچک شدآنجا که تو می‌تابی، آغازِ نکو نامیبگذار دعا باشیم در لحظه‌ی دلسوزیبگذار صدا باشیم در خلوتِ رویاییما هیچ نمی‌خواهیم جز سایه‌ی مهر توای امن‌ترین مأمن در گرداب گرفتاریاز سایه‌ی مهرت باز خورشید بساز امروزتا صبحِ دعا خیزان، نزدیک شود جاریبگذار دلِ خاموش، با آواز تو بنوازدای مونسِ جان و دل در وقت نگهداری#صدیقه_جُر</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>#ساحل</author><pubDate>Mon, 08 Jun 2026 13:48:42 +0330</pubDate></item><item><title>دلنوشته : شعر &#34; گذر عمر&#34;</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/دلنوشته-شعر-گذر-عمر-paaxhuyz6eri</link><description>دلنوشته : شعر &#34; گذر عمر&#34;-مهدی صارمی نژاد مشاور شیراززندگی میگذرد چون برق و بادحاصلش را مردگان دارند به یادوقت ما در این جهان کوته بودمدت ما بهر آن مهلت بودمهلت ما از برای بودن استبودن ما بهر آن پیمودن استمدت این عمر چون از یاد رفتمهلتش زایل، پس آرام رفتما به راه خویش جاهل گشته ایمدر جهالت غافل از دل گشته ایمغفلت ما از رخ آن یار بوددوستی هامان پر از پیکار بودما هوس با عشق تزیین میکنیمآب های شرب را گل میکنیمتشنه ی آب حیاتیم از ازلغافل از دنیای خاکیم از ازلعاقبت این راه هم پایان رسدآنکه با خود یار داشت آسان رسدوبسایت: www.mehdisareminezhad.irوبلاگ دل نوشته ها: mehdisareminezhad-nevesht.najiblog.irآپارات: مهدی صارمی نژاداینستاگرام: Mehdi_Saremi_Nezhadلینکدین: Mehdi Sareminezhad</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>مهدی صارمی نژاد</author><pubDate>Wed, 06 Mar 2024 20:56:56 +0330</pubDate></item><item><title>شاه شو...</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/شاه-شو-rziumh86rfyy</link><description>فرصت تردید نیست این باغ را  رخصت تسهیل مده این داغ را  گفتنی ها را بگو با خون رگ  گر قضا هم شد منه این کاغ را  لال کن اندیشه‌ی بدخواه خود  کور کن تردیدهای شاه خود  رو جهان را پس بگیر ای شاه خود  شاه شو اینک ولی در راه خود</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>حجت محبی</author><pubDate>Wed, 17 Jan 2024 13:43:38 +0330</pubDate></item><item><title>مصطفی</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/مصطفی-qhaymqbv77hz</link><description>رو به جهان دگر، نور از آن تو استقبله که معراج توست، سور از آن تو استمست چنان آمدی در بر دلدار خودشمس ز تو می‌برد، هور از آن تو استعاشق این رجعتم، نور تو را خوانده استغایی این منتهی، طور از آن تو استماه به فرمان توست، در طلبت جملگیبانگ و ندای بلال، شور اذان تو است</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>حجت محبی</author><pubDate>Mon, 15 Jan 2024 20:51:37 +0330</pubDate></item><item><title>در تنهاییم برای کسی شعر می گویم</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/در-تنهاییم-برای-کسی-شعر-می-گویم-cdjqinrn7jfs</link><description>در تنهاییم برای کسی شعر می گویمکه نمی دانم نامش چیستدر تنهایی اماندوه چه زیبا می شودگریه هااشک هاآه که من چه دیوانه ام!بر کسی دلم می گیرد که کسی نیستشاید فقطیک آرزوستیا رویایی فراموش شدهدر تنهایی برای کسی از تنهاییم می گویماز غم دوری اشاز اینکه هیچ نمی داندکه کسی چون مندر تنهایی اشبه او فکر می کندباز امشبمن در خیال کدامین زن تنهایمکه خواب را از سرم ربوده است!و دیگرهر چه کمتربه تو فکر می کنمگویی با این کار می خواهمتو هر چه بیشتربه من فکر کنی!وقتی به گذشتهو آنچه در خیالم نسبت به تو می گذردمی اندیشمبه این آرزوهابه این خیال بچه گانهبا صدایی بلندمی خندمگویی هق هقی یستکه فقط یک دیوانه معنای آن را می فهمد...اگر به تونگویم که دوستت دارماین یعنی، خود خیانتاما از آنجا که غریبه ای هستمکه هیچ گاه من را ندیده ایاین احساس گناهاین خیانت به توعذابم می دهدبه گمانم تمام مردم شهر راگناه کار کرده ای...تنها آرزویم این استکه چون قطره ایاز ابر اندوه چشمانتبر زمین حاصل خیز گونه اتببارمو تومن را که بر شوره زار غم انگیز چهره ات چون بازمانده ای از طوفانآوار شده امبار دیگربه دریا برسان...تو در جام مناندوه چشمانت را بریزو ببین این شراب شیرینچه گواراست بر منتو حتی در آن خم ابرویتکه از خشم چون منجنیقیهر چه را نابود میکندباز مهر و لطف و مهربانی داری14 دی 1402علی دادخواه</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>علی دادخواه</author><pubDate>Thu, 04 Jan 2024 22:55:45 +0330</pubDate></item><item><title>این روزها</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/این-روزها-o8gtvwypw8jh</link><description>ما تلخ ترین حادثه‌ی قرن زمینیمافسوس که بر خود نرسیدیم و دویدیمبا کار فلان ابله نادان فریفتیمدر کنج خود از طاقت بیمار رمیدیمدیدیم و نشد آخر این قصه هیاهوهوییست دراین قافله، ما هم دمیدیم</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>حجت محبی</author><pubDate>Wed, 03 Jan 2024 10:40:34 +0330</pubDate></item><item><title>سوزش قلم</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/سوزش-قلم-xawo6mignwu5</link><description>بعد از چندین  ماه به اینجا آمدن  دلم بهانه  گرفت  سوزش  قلم ✍🏼دنیا عوض شد وانسان عوض شده  رسم  مروت  و وفا به جهان  عوض شده ای جان دل مخور غم که  این چنین شاعر عوض شده وشعر هم عوض شده  دنیا عوض شد و انسان عوض شده ،بنشین به  کلبه ی  درویشی خودت که بی گمان   خانه عوض شده و دلبر عوض شده  قایق عوض شد و ساحل عوض شده آیین عشق به دنیا عوض شده لیلی عوض شد ومجنون عوض شده آن با وفا کبوتر جلد خانه ام برگشته ولی اوهم عوض شدهعشق را جار زنند به هرکوی وبرزنی، اما ببین که عشق هم  عوض  شده آن  یار که فکر میکنی رفیق ره است دستش به دست غیر او هم عوض شده این خط خطی  مپندار که شعر گفته  شد آیین مهرورزی به دنیا عوض شده، دنبال قافیه و وزن و ردیف مگرد از سوزش دل ان هم عوض شده،</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>#ساحل</author><pubDate>Tue, 02 Jan 2024 17:08:16 +0330</pubDate></item><item><title>آن آه عمیق</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/آن-آه-عمیق-hxo6rv9cln5x</link><description>همراه با موزیک نوش جان کنید :)آن آه عمیق ،همواره بیخ گلوی من است.تنها راه مال روبرای اعتراض کردن ،آنگونه که شایسته است.اعتراض به این جهانهپیچیده و مفلوک ،ضمخت و کوچک ،هیچ و بی‌سرنوشت...اعتراض بهدویدن بی پایان بدون کفشاعتراض بهتبعید از عرش به فرشاعتراض بهنفس های سرد نعشواجب است که بپرسیم ،سر وقتش ،که چه شد ، که در هیچمان،هیچ تر شدیم؟چه شد که فکر کردیم ،روی تارِ عنکبوتیکه خودش را دار زدهمیتوان کاخ ساخت...؟بر خلق‌الله نیز واجب‌تر استکه در نخستین شب قبرنخستین سوالشان از ملائک این باشد :چه بود آن آه عمیقکه حتی در مهمانی‌های شلوغدست از گریبان ما نمی‌کشید...شعر از: حسین صفااینبار یه سری بزنید به خیریه به مهربانی برای حمایت تحصیلی از بچه های خوب این سرزمین. توضیحات خیلی خوبی داخل همین لینک دارن از ساز و کارشون. اگر دوست داشتید همراهشون باشید :)دیگه لینک هم حذف نمیشه، اینجا می‌مونه تا زمانی که ویرگولمون پابرجاست...دمتون هم گرم :)</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>رُهــام</author><pubDate>Sat, 30 Dec 2023 09:04:20 +0330</pubDate></item><item><title>راز دنیا</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/راز-دنیا-amiuzm79zeme</link><description>بنگر به سپهری که پر از فرصت‌هاستو به دشتی که پر از لبخندهاستو به آن ابر سپیدی که سراسر عشق استو به زیبایی گل شبدر بنگرکه پر از همدم‌هاستو فراموش مکن زیبایی دل‌ها را که کسی درک نمی‌کند راز دنیا راراز دنیا همین نزدیکی‌ست کنار شبدرهاست،کنار آسمان‌هاست،و درون دل‌هاست..پی‌نوشت: اینو همین‌جوری دلی سرودم و دلم می‌خواست پستش کنم..:) </description><category>شاعرانه&#34;</category><author>Miranda</author><pubDate>Tue, 26 Dec 2023 18:10:54 +0330</pubDate></item><item><title>کاش باران بگیرد | سیناعباسی</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/کاش-باران-بگیرد-سیناعباسی-owzkxpqtxvzy</link><description>ای کاش نم نم ؛ اندکی باران بگیرد«تا این کویر مرده قدری جان بگیرد»بعد تمام سختی و سیل و سراب هاانّا مَعَ‌الْعُسرِ به ما آسان بگیرد!آتش بسی به پا شود در جور مردماین زخم های بی رفو درمان بگیردآشفتگی ساکن شود ؛ راکد شود غمشاید دلی در سینه ای سامان بگیردیک خنده ی از دل بیاید سهم من رالطفا ز دست غربت تهران بگیردمخروبه ها بر جای خواهد ماند هرچند این جنگ ها حتی اگر پایان بگیردیک بار دنیا آمدم ؛ صد بار مردمتا چند مرگ ؛ زندگی تاوان بگیرد ؟!هر روز در دنیای بی بنیان انساندرد اصالت پوچی چندان بگیرد...«قابیلیان نسل فراگیر جهان اند»می‌ترسم این آه خدا دامان بگیرد!یک گرگ با وفا تر از ده ها برادردر شهر من باید مرا دندان بگیرد هر تکه از این جامعه غرق فسوق استهرچند بر سر تا ابد قرآن بگیرددر خاک گلدان ریشه ای برجا نمانده‌ستدیگر چه فرقی می‌کند باران بگیرد...✍#سینا_عباسی#شعر</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>سینا عباسی</author><pubDate>Sat, 16 Dec 2023 19:21:15 +0330</pubDate></item><item><title>آخرين برگ هاى پاييز</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/آخرين-برگ-هاى-پاييز-vnpyrkyvapq4</link><description>آخرين روز هاى پاييز راميان عطرِ قهوه اىدر فنجان قديمىِ  برجاى مانده از مادربزرگحل ميكنمتا بوى اسپند زندگى از تنهايى دق نكند.اين روز ها رادر خيابان هايى ميگذرانمكه روزى با عشقمسافر پاييزيشان بودم.برگ هاى زردى را ميبنمكه با افتادنشاناز نفس هاى من مى كاهدو روح زئوس رااز من طلب ميكند.قدم هايم را شمرده تر بر ميدارمكه چينى تنهايى ترك برندارداما ترس رابازخواست كند.شب هايم رابا صداى باران سر ميكنمكه فرياد افكارم رادر جنگلى حس كنمكه تنها بازمانده اشتك درخت ايست كه دلش كمى زندگى ميخواد.تو برايم بگو!در آخرين روز هاى پاييزتقدم هايت را چگونه بر ميدارى؟تك درخت تو هم هنوز زندگى را طلب ميكند؟</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>پارسا وحیدی امجد</author><pubDate>Fri, 15 Dec 2023 22:16:43 +0330</pubDate></item><item><title>غَمکـــــده‌ی بارانـــی</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/غَمکـــــده-ی-بارانـــی-rpgb0ot7nvwf</link><description>اشک روی گونه هایم می‌رقصدصدای برخورد باران به شیشه گوش هایم را پر می‌کندو دست در دست نوای گرامافون می‌گذارد تا غم‌آلوده تر کند امشب راکسی را می‌شناسم که در حوالی خانه ی ما زندگی می‌کردصورتی گندمگون و لبخندی که زیبا ترین زینت بود برای چهره اش!همیشه می‌گفت آنقدر گریه کن تا یقین پیدا کنی که دیگر به هیچ وجه برایش اشک نخواهی ریخت...خط گرمی بر روی صورتم کشیده می‌شودبی گمان ردِّ باران چشمان من است که همدردی می‌کند با اندوه آسمان!و امشب همان شبی است که می‌خواهم آنقدر برای فقدان تو بِگِریَم تا خیالم آسوده شود که اشکی برای ریختن به پای تو ندارمباید فراموش شوی!باید خاطراتت را هم همراه خود می‌بردی!نباید مرا در دریایِ به جا مانده از باهم بودن‌هایمان غرق می‌کردی!حالا که رفته ای تمام مطعلقاتت را نیز از من جدا کن!سنگدل‌ که باشی برایم قابل تحمل تری... </description><category>شاعرانه&#34;</category><author>هلــــــ?ـــــــســا</author><pubDate>Tue, 12 Dec 2023 19:07:15 +0330</pubDate></item><item><title>من كه بودم؟ نميدانم.</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/من-كه-بودم-نميدانم-q1ed7wyxnik2</link><description>به آينه نگاه كردم.اين من كيست؟چرا ديگر خودم را نميشناسم؟آيا خودم را ميان ريشه هاى درخت زندگى گُم كردم؟يا در متون كتب كهن خدايان، مشغول نظاره جهان هستم؟پروازى را بياد دارم كه در آن زئوس مرا همراهى ميكرد و ميخنديد.من رها بودم. اما كجا؟در ميان ابر ها؟ يا ميان انسان ها؟من حرف هاى ناگفته اى بودم كه هيچوقت معشوق از آن آگاه نشد.من دقيقا كه بودم؟ نميدانم.آيا ميتوانستم مانند خورشيد بر دل فرد نا اميد بتابم يا شب سياهى باشم بر ظالم ترين افراد؟درد مشترك شاملو ام يا رعشه هاى داستايوفسكى؟ارابه افكار من بسوى دره اى ميرود كه ممكن است قلب فرسوده خداى مرگ را به درد آورد.صداى مادرم مى آيد.عشق مرا صدا ميزند.آيا زئوس آمده است؟و من از خواب بيدار ميشوم.قصه زندگى از سر نوشته ميشود.</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>پارسا وحیدی امجد</author><pubDate>Mon, 11 Dec 2023 22:14:06 +0330</pubDate></item><item><title>هر کسی، اِلا تو</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/هر-کسی-اِلا-تو-uvnz23fqdyiu</link><description>آسمان ابری بودجای باران از ابرخستگی می‌باریدپشت دیوار کسیبی‌صدا، با دقتخانه را می‌پاییدتو که رفتی آرامبه چپ و راست نگاهی انداختکوچه را دید و سپسداخل خانه خزیدپرده ها را که کشیدنور از خانه گریختبعد تاریکی شومروی قالی خوابیدقاب تصویر دوتاییمان رااز سر طاقچه بردو عوض کرد سپس جای تو رابا کمی دلتنگیبعد در گلدانمجای رز دوری کاشترویش افشانه سردی پاشیدجای نسکافه داغتوی فنجان غم ریختو غذا پخت برایم آرامبا کمی ادویه تنهاییبعد با پارچه ای نرم و لطیفاثر چشمت راپاک کرد از همه جاو هوای نفست را کم کماز فضای خفقان آور و بی روح اتاقجمع و در ظرفی ریختبعد گرمای وجودت را بردقاتی شربت کردو سپسبا لطافت نوشیدآب و کف قاطی کردرد پایت را شستعکس هایت را همبی صدا آتش زدبوی دود اما ماندماند تا دید مرا تار کندتا نبینم رفتیگرچه من دیدم اوبودنت را دزدیدنکند یادش رفتخاطراتت ماندهته این قلب هنوزهم تو ماندی هم منهم تمام لحظاتی که کنارم بودیتو هنوزبین ماهیچه بی جان دلم جا داریجای خالی تو آنجاست هنوزگرچه خیلی دوریگرچه دوری و تو را مدتهاستکه ندیدیم به چشمهر که از دیده رود یک روزیاز دلم خواهد رفتهر کسی الا توهیچ کس جز تو از این قاعده مستثنی نیست چی قشنگتر از صدای زنگ در وقتی پستچی پشت دره؟ فکر کن کتاب هم آورده باشه...ممنونم از آقای دست‌انداز بابت هدیه ارزشمندی که لطف کردن.حسن ختام:که زندگی دو، سه نخ کام استو عمر سرفه کوتاهیست...</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>نِوی‌صاد</author><pubDate>Sun, 10 Dec 2023 18:07:27 +0330</pubDate></item><item><title>زئوس در معبر قدرت</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/زئوس-در-معبر-قدرت-nbo57pizt8zw</link><description>امروز براى خودبر تنه كهنه درخت زندگىبالى كشيدمتا دنياىِ تاريك آدميان را ترك كنم.شب بود.كلاغِ سياهى كه بر صفحه تلفن همراه ام بودبوى نمِ باران را برايم به يادگار مى آورد.من از تنه درخت پَر ساختم تاراهى سفرى شوم.زئوس بر پيكره باقى مانده از زندگى امروح بخشيد.آسمان خنديد.فرشته مرگ نامه رسان شد.من ارابه ام را،به استقبال فرستادم.بوى خون، همه جا را فرا گرفت.مرگ رسيد.من تنها باقى مانده روح زئوس بودم.زئوس روحش را بازگرفت.و من به همراه مرگ،دنيا آدميان راترك نمودم.</description><category>شاعرانه&#34;</category><author>پارسا وحیدی امجد</author><pubDate>Sun, 10 Dec 2023 11:13:19 +0330</pubDate></item></channel></rss>