ویرگول
ورودثبت نام
پارسا وحیدی امجد
پارسا وحیدی امجدزرگر با روحیات یک شاعر
پارسا وحیدی امجد
پارسا وحیدی امجد
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

من كه بودم؟ نميدانم.

به آينه نگاه كردم.

اين من كيست؟

چرا ديگر خودم را نميشناسم؟

آيا خودم را ميان ريشه هاى درخت زندگى گُم كردم؟

يا در متون كتب كهن خدايان، مشغول نظاره جهان هستم؟

پروازى را بياد دارم كه در آن زئوس مرا همراهى ميكرد و ميخنديد.

من رها بودم. اما كجا؟

در ميان ابر ها؟ يا ميان انسان ها؟

من حرف هاى ناگفته اى بودم كه هيچوقت معشوق از آن آگاه نشد.

من دقيقا كه بودم؟ نميدانم.

آيا ميتوانستم مانند خورشيد بر دل فرد نا اميد بتابم يا شب سياهى باشم بر ظالم ترين افراد؟

درد مشترك شاملو ام يا رعشه هاى داستايوفسكى؟

ارابه افكار من بسوى دره اى ميرود كه ممكن است قلب فرسوده خداى مرگ را به درد آورد.

صداى مادرم مى آيد.

عشق مرا صدا ميزند.

آيا زئوس آمده است؟

و من از خواب بيدار ميشوم.

قصه زندگى از سر نوشته ميشود.

بودنخوابشعرمن
۶
۰
پارسا وحیدی امجد
پارسا وحیدی امجد
زرگر با روحیات یک شاعر
شاعرانه"
شاعرانه"
برای احساساتی که شعر شدند.. تگ مخصوص انتشارات: شاعرانه 'برای اضافه شدن شعر هایی که خودتون سرودین، تگ مخصوص انتشارات رو به نوشتتون اضافه کنین :)'
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید