
به ما گفتند صبر کنید، شرایط بهتر میشه
ما صبر کردیم و در عوض جوونی مون سوخت.
نه اهل تنبلی بودیم، نه توقعمون زیاد بود؛
فقط خواستیم زندگی کنیم
نه رویاهای عجیب داشتیم،
نه طلب رفاه افسانه ای؛
امنیت حداقلی میخواستیم،
آرامش ساده و آینده ای که هر صبح با ترس شروع نشه
این قصه ی نسلیه که صبر کرد و بهاش را با جوونیش پرداخت کرد.
بعد از ما در تاریخ بنویسید
درس خوند و نشد
کار کرد و نشد
تلاش کرد و نشد
خرج نکرد و نشد
تفریح نکرد و نشد
نخورد و نشد
نشد که نشد...