ویرگول
ورودثبت نام
محمدمعین محمدی
محمدمعین محمدیبه دنبالِ تعریف شکل بنیادِ غم و لبخند به هیبت شعر؛ در کنارش علاقه مند به هرچه هنر هست...
محمدمعین محمدی
محمدمعین محمدی
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

شور تو شعر شد و عشق سرانجام گرفت

در عشق، بی وفایی، رسم زمان همین است
کاری نمی توان کرد، دنیا اگر چنین است

فکر تو از خیالم بیرون نمی رود عشق!
نام تو حک نشانِ این خاتم و نگین است

احساس دوری از تو ترسی به جانم انداخت
حاشا مگر که یک دزد، در راه در کمین است

دنیا اگر چه ما را دور از هم و جدا ساخت
لیکن که این زمانه، بسیار خوشه چین است

شیرین بُوَد اگر جان، گیری ز من که جانا
با تو اگر چه مردن، آن نیز دلنشین است

من همچنان درختم در انتظار باران
گاهی کنم فراموش، این ریشه در زمین است

آتش اگرچه سوزان ، عاشق اگرچه پرغم
تمثیل بس به جایی‌، کین عشق آتشین است

با مهر تو جهانم محدود شد به اندوه
بار غمِ تو ای دل! همواره با معین است...

✍ محمدمعین محمدی
🥀 هرگز
🆔 @moeinly

در صورت تمایل میتونید بقیه ی اشعار بنده رو در کانال تلگرامی بنده دنبال کنید...
شعرعشقدوستسعدیفاضل نظری
۱۱
۰
محمدمعین محمدی
محمدمعین محمدی
به دنبالِ تعریف شکل بنیادِ غم و لبخند به هیبت شعر؛ در کنارش علاقه مند به هرچه هنر هست...
سَکّو!
سَکّو!
سکّو، سکویی برای پرتاب شما به دنیای نویسندگی است. سفر به دور دنیا هم با همان قدم اول شروع می‎شود. شما قدم اول برای سفر به دنیای نویسندگی را برداشتید. قدمتان سبز. برای قرار گرفتن پست‌های آغازین کاربران جدید ویرگول در این انتشارات و حمایت از آن‎ها، لطفاً به Dast Andaz خبر بدهید.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید