تو همان بهانهی شیرینی هستی که میتوانم تو را برای کم بودن نمرهام در امتحان فیزیک،نبودن تمرکزم روی نکتههای زیست،عاشقانه بنظر رسیدن تست های ادبیات،قاطی کردن فرمول شیمایی ترکیبها در شیمی و در نتیجه برای زندگی کردن بیارم!...
تو همان غلط امتحانی هستی که من در جواب:تعریف حیات و ویژگیهایش..تو ، چشمانت و لبخندت را نوشتم و دبیر بهم صفر داد...!
تو همان لحظهای هستی که در کلاس ریاضی در حالیکه خوابم میگیرد به ناگاه یاد تو میافتم و لبخند میزنم!... و دبیر به خودش میگیرد و مشکوک مرا مینگرد
و تو چه زیبا بهانهای هستی!..کاش همیشه باشی و من بتوانم تا دلم بخواد تو را بهانه کنم برای زیبایی های زندگی!..همیشه باش بهانهی شیرینه من:)

برای خانهای که تو نیستی....در اضافی است...پنجره اضافی است...برای این خانه یک گوشه دنج کافی است!