ویرگول
ورودثبت نام
بهار یاوری
بهار یاوریمن آن رویا به دوشم با حقیقت هیچ کارم نیست...
بهار یاوری
بهار یاوری
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

این روزهای من

پرتو نور آفتاب
پرتو نور آفتاب

لحظه هایم را آلوده به افسوس و غم نمی‌کنم. دردهایم را پشت لبخندی بزرگ پنهان می‌کنم. گوشه‌ی دنج اتاقم می‌نشینم و به پرتو پر از مهر خورشید چشم می‌دوزم. رقص سایه ها را تماشا می‌کنم و غرق دنیای رویاها می‌شوم.

گاهی کتابی به دستم می‌گیرم و تا غروب مطالعه می‌کنم؛ به وقت غروب بازی دل انگیز طبیعت را نظاره می‌کنم. زخم های قلبم را با تماشای طبیعت مرهم می‌کنم. گرچه حسرتی تلخ به وجودم رخنه کرده اما خودم را با دلخوشی های کوچک گول می‌زنم.

دلخوشی های ساده این روزها چاره دل بیمارم شده. این روزهای من با نور خورشید، رقص سایه ها، گل ها و کتاب ها می‌گذرد.

این روزهای تو چطور به شب می‌رسد؟!


دلنوشتهروزمرگیحال خوبنویسندگی
۱۰
۳
بهار یاوری
بهار یاوری
من آن رویا به دوشم با حقیقت هیچ کارم نیست...
سَکّو!
سَکّو!
سکّو، سکویی برای پرتاب شما به دنیای نویسندگی است. سفر به دور دنیا هم با همان قدم اول شروع می‎شود. شما قدم اول برای سفر به دنیای نویسندگی را برداشتید. قدمتان سبز. برای قرار گرفتن پست‌های آغازین کاربران جدید ویرگول در این انتشارات و حمایت از آن‎ها، لطفاً به Dast Andaz خبر بدهید.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید