از زندگی ؛

سلام بعد از مدت‌ها ، دلم برای نوشتن اینجا بگی نگی تنگ شده .. زندگی خیلی سریع داره پیش میره و تا به خودت میای زمان تو رو از چند سال پیش به امروز کشانده ،

چند روز پیش (۶ آبان ) تولدم بود .. چهارمین تولدم اینجا و پنجمین پاییزم در ویرگول ، برخلاف همیشه اینجا ننوشتم .. نمیدانم، شاید بخاطر اینکه سرم شلوغ بود، شاید بخاطر خستگی ، شایدم حسش نبود! ۲۱ سالم شد ، ۲۱ سالگی عجیبی بود .. ۲۱ سال تمام و ۶ روزِ که زنده‌ام ، نفس میکشم، میدوم .. گریه میکنم و میخندم ؛) .. و گاهی فقط دووم میارم!

۲۲ سالگی اما عجیب شروع نشد! اتفاق خاصی نیفتاد ، هیجان خاصی نبود .. البته هنوز فقط شروعشه! و انتظار چیز خاصی ندارم، زندگیه دیگه، بالا پایین که صدرصد داره :) پارسال از همان شب تولدم اتفاقاتی شروع به افتادن در زندگی ام کردند که معلوم شد خیلی چیزا مثل قبل نیست ..

سال سختی بود ، بشدت سخت برام .. پر از اتفاقات ناخوشایند ، شاید تنها چیز خوبی که دارم سلامتی نسبی من و خانواده‌ام بوده باشه که همان هم برای شکر کردن کافیه گویا :) .. اما اتفاقاتی که افتاد .. مرا به مرز جنون و فشار روحی رساند .. خانواده ام را به مرز فروپاشی .. همه ما را انگار از درون له کرد و هنوز هم نمیتوانم بگم که گذشت! شاید فقط شروعش بود .. کسی چه میدونه :)

ولی همین شروع یادم داد تو میتوانی بدترین اتفاقات را از سر بگذرانی و هنوز زنده‌ای! نه لزوما فوق العاده قوی یا خوب و محکم ؛ شاید شکسته، شاید خالی .. ولی زنده ای و نفس میکشی .. پس بگذر!

آخرش چیزی که برام واضح شد اینه که دیگه مثل قبل در اتفاقات و احساسات چه خوشایند و چه ناخوشایند عمیق نمی‌شوم .. اتفاق میفته، پیامدها هستن .. همه چی حس میشه ولی میگذره ، نمیخوام اجازه بدم که مدتها اتفاقی منو تحت تاثیر خودش قرار بده ..

شاید اصلا بخاطر همینه که دیگه کم مینویسم ، بخاطر این که دیگه در چیزی عمیق نمیشم!

میدونی ترسناک‌ترین نقطه‌اش کجاست ؟ اینکه منتظر بدتر از اینها باشی .. یعنی انگار بزرگ میشی و به جای امید و رویاها ، انتظار درد و مشکلات رو در خودت پرورش میدی .. و میفهمی حقیقت زندگی همین است که هست!

بعد از مدتی هم دیگه برات فرقی نمیکنه ، امروز چند شنبه‌است ، چه سالیه، چند سالته ، روزه یا شب .. فقط میگذرونی تا بگذره!

سالی که برام گذشت یجوری بود .. انگار امسال دیگه مثل قبل نبود، انگار مرحله‌ی جدیدی از زندگیم شروع شد و هیچی مثل قبل نیست ..

نگاهم و باورهام، گذر زمان ، ماهیت زندگی هم در نگاهم تغییر کرده بود ، وقتی به خودم اومدم دیدم دیگه حتی برای شخصیتم و باورهام دیگه چارچوبی هم تعیین نمیکنم چرا که احساس میکنم روز به روز تغییر میکنم ..

چیزی که امروز بهش باور دارم فردا برعکسشو قبول میکنم .. چیزی که امروز از نظرم خوبه فردا جور دیگه ای به چشمم میاد ..

همه اینها تاثیر اتفاقاتیه که بر آدم میگذره ..

یعنی اتفاقات و زمان همش در حال تغییر دادنت هستند .

نه میتونم بگم خوبه، نه بد .. چیزیه که داره اتفاق میفته ، یه مرحله ای هستش که احتمالا بگذره اینم

زندگیِ دیگه .

انتظار خاصی ندارم :)

پ.ن۱ : شما چگونه‌اید ؟ :)

پ.ن۲:

1405,8,12

T: 08:21

:)