
در مقالهی قبل به این نکته اشاره کردم که در تیم SRE گام اول برای بالا نگهداشتن سرویس نرمافزاری، ثابت نگه داشتن نسخههای آن نرم افزار است. در این مقاله به این مبحث بیشتر میپردازم.
فرض کنید بخواهیم بر روی کلاستر، تغییراتی اعمال کنیم. جهت اعمال این تغییرات، از یک سری اسکرپیتها استفاده میشود. این اسکریپتها وظیفهی تنظیم (config) و نصب سرویسها را به عهده دارند. ثابت نگهداشتن نسخهی برنامه و وابستگیهایش در زمان اجرای این اسکریپتها، مزایای متعددی دارد که از جملهی آنها میتوان به موارد بعدی اشاره نمود:
سوالی که ایجاد میشود این است که چطور محیط و نسخهی برنامهها را ثابت نگه داریم؟ قبل از پاسخ به این سوال، ابتدا باید بدانیم که نسخهسازی معنایی چیست.
جهت شمارهگذاری نسخهی برنامه، از نسخهسازی معنایی استفاده میکنیم؛ که به صورت Major.Minor.Patch (مانند ورژن ۲.۳.۵) بیان میشود.
به بیان سادهتر هر تغییر، در بردارندهی یکی از سه حالت کلی زیر است:
لازم به ذکر است اگر مقدار Major یا Minor افزایش پیدا کند؛ اعداد پائینتر صفر میشود. برای نمونه، با بالا رفتن مقدار Major در نسخه ۲.۳.۵ شماره نسخه به صورت ۳.۳.۵ بالا نرفت، بلکه به صورت ۳.۰.۰ تغییر یافت.
نسخهسازی معنایی، جهت سازگار بودن نسخهها بیان شده است و بالاتر رفتن عددها معنای دیگری ندارد.
برای اینکه به درک بهتری از ثابت شدن نسخهها برسیم؛ اجازه دهید ابزارها را با یک سرویس پایتونی معرفی کنم.
از آنجاییکه نسخهی پایتون از یک سیستم به سیستم دیگر، متفاوت است؛ پس باید ابتدا نسخهی پایتون را ثابت نگه داریم. برای تعیین نسخهی پایتون از ابزار Pyenv استفاده میکنیم.
به عنوان نمونه، فرض کنید میخواهیم برای یکی از پروژههایمان از نسخهی ۳.۶.۶ پایتون استفاده کنیم. ابزار Pyenv گامهای ذیل را انجام میدهد:
برای ثابت کردن نسخهی ماژولها هم از ابزار Pipenv استفاده میکنیم. ابزار Pipenv با استفاده از دو فایل Pipfile و Pipfile.lock نسخهی ماژولهای مورد نیاز پروژه را ثابت (fix) میکند.
جهت تعیین نسخه برنامهی در حال توسعه، از نسخهسازی معنایی استفاده میشود.
بعد از ثابت کردن سه مولفهی پایتون، وابستگیها و کد، مزایای گفته شده در مورد ثابت کردن نسخهها، حاصل خواهد شد.
در قسمت قبل توضیح داده شد که چگونه مولفههای مورد نظرمان را ثابت نگه داریم. اطلاعات مربوط به ثابت نگهداشتن نسخهها، باید در جایی ثبت شوند. بدین منظور از سیستمهای Version Control مانند Git استفاده میکنیم.
به عنوان نمونه، فایلهای Pipfile ، Pipfile.lock و python-version را در Git ذخیره میکنیم.
استفاده از ابزارهایی مانند Git مزایایی دارد:
برای تغییر یک سرویس از یک وضعیت به وضعیت دیگر از اسکریپت های Migration استفاده میکنیم.
در اینصورت، سرویس به نسخه جدید مهاجرت کرده و اجرای متوالی اسکرپیتها، تغییری در وضعیت سرویس ایجاد نمیکنند.
قطعا خیر. توسعهدهندهها باید در استفاده از سیستمهای نرمافزاری آزاد باشند. مثلا توسعه دهنده باید آزادانه سیستمعامل خود را اعم از Ubuntu یا CentOS یا Manjaro یا هر سیستمعامل دیگری -البته به جزWindows- انتخاب کند.
دراین مقاله توضیح داده شد که برای اینکه ناخواسته یک سرویس از حالت سرویسدهی خارج نگردد نیاز داریم:
سعی بر این بود که با توجه به آنچه در این مطلب و در مطلب پیشین ارائه شد؛ بتوانیم از کار افتادن ناخواسته ی سرویس جلوگیری کنیم.