ویرگول
ورودثبت نام
Safar Ta Simurgh سفر تا سیمرغ
Safar Ta Simurgh سفر تا سیمرغاستاد دانشگاه مجازی رشته الهیات و فلسفه علیا یا حکمت عملی از عاشقان عرفان و ادبیات الهی همه ملتهای جهان بلاخص شعر و ادب فاریی
Safar Ta Simurgh سفر تا سیمرغ
Safar Ta Simurgh سفر تا سیمرغ
خواندن ۱۹۹ دقیقه·۴ سال پیش

سفر تا سیمرغ سید مصطفی الهی بلخی بنی هاشمی

بسم الله الرحمن الرحيم

یاهو یا من لا هو الا هو

سفر تا سيمرغ

سید مصطفي الهی بلخی بنی هاشمی.

جهان از سخن کرده ام چون بهشت

از این بیش تخم سخن کس نکشت

بنا های آباد گردد خراب

ز باران و از تابش آفتاب

پی افکندم از نظم کاخی بلند

که از باد و باران نیابد گزند

نمیرم از این پس که من زنده ام

که تخم سخن را پراکنده ام

فردوسی طوسی قدس الله سره.

حکیم نظامی گنجوی اعلی الله المقامه

به داوودی دلم را تازه گردان

ذبورم را بلند آوازه گردان

سوادش چشمرا پرنور دارد

سماعش گوشرا مخمور دارد

عروسی را که پروردم به جانش

مبارک رویگردان در جهانش

حکیم نظامی گنجوی اعلی الله مقامه

الشعر سحر الحلال، شعر سحر حلال است.حدیث

لله كنوز تحت العرش مفاتيحها ألسنة الشعراء

خدارا گنجهایست در زیر عرش که کلید آن لسان شعراست .حدیث قدسی

یجوز له شاعر ما لا یجوز لغیره، برای شاعر جایز است آنچه‌ برای غیر او جایز نیست،حدیث قدسی

سحر حلالم سحری قوت شد

نسخ کن نسخه هاروت شد.

حکیم ظامی

لاف مزن سعدیا شعر تو خود سحر گیر

سحر نخواهد خرید غمزه جادوی دوست

شیخ احل سعدی

پیش و پس بستند چو صف انبیا

شاعران آمد ز بعد انبیا

مولوی

بسم الله والحمد لله الذی خلق الانسان و علمه البیان.!

شروع اشعار خودم!

کلام اندر کلام با حضرت حافظ شیرازی قدس الله سره!

گفتم سلام حافظ، گفتا علیک الهی

گفتم مرادِ دهری ، گفت حشمت همائی

گفتم که خوش به حالت، هدهد به باغ گشتی

گفتا که این بدادند، پاداشِ خوش سرائی

گفتم هزار تحسین، از بهرِ این تفرج

گفتا به پاسِ عشق است، بینی چو هر صفائی

گفتم که کی بیاید، آن یوسفی که گفتی؟!

گفتا که زود آید، بر راه اگر بیائی

عصیانِ بیحدتان سد در ره فرج شد

آن وقت خواهد آمد، کز بت حذر نمایی

گفتم کجا بیابم ، نقشی ز پای رندان؟!

گفتا که باز یابی ،در نایء بینوائی

گفتم چسان دهندم، دارالسلام عشقش؟

گفتا به مدح مهدی ، تصنیف اگر سرائی.

ترجمه و تبدیل همین غزل حافظ به شعر زبانهای عربی انگلیسی آلمانی و اردو

ترجمه انگلیسی:

I said: “O Hafiz, peace!” He said: “God’s peace to thee.”

I said: “Grant timeless wish.” He said: “Great majesty.”

I said: “How blessed your state—hoopoe in blissful bowers!”

He said: “This, for sweet verse, heaven’s kind gift to me.”

I said: “A thousand praise for this celestial sight.”

He said: “Love’s recompense makes every beauty bright.”

I said: “When will he come, that Joseph you foretell?”

He said: “Soon—if you walk the path, he’ll meet you right.”

“Your boundless sins now block the gate to grace,” he said,

“That day will come when you from idols turn your head.”

I said: “Where can I trace the drunkards’ sacred mark?”

He said: “You’ll find it in the reed of the poor and stark.”

I asked: “How can I gain Love’s Abode of Peace at last?”

“Sing praise to Mahdi,” he said, “and you’ll be home fast.”

ترجمه آلمانی:

Ich sprach: „O Hafis, Friede!“ Er: „Gottes Friede dir.“

Ich sprach: „Gib ew’gen Wunsch.“ Er: „Herrsch’ und Würde hier.“

Ich sprach: „Glückselig du, ein Wiedehopf im Garten!“

Er sprach: „Dies gab man mir für süße Poesie.“

Ich sprach: „Tausend Lob für diesen Himmelsanblick.“

Er sprach: „Der Liebe Lohn macht jede Schönheit klar.“

Ich sprach: „Wann kommt er denn, der Joseph deiner Wort’?“

Er sprach: „Bald—kommst du her, trifft er dich auf der Bahn.“

„Eure Sünden ohne Maß versperren nun die Tür.“

„Jener Tag kommt, wenn ihr euch von Götzen trennt.“

Ich sprach: „Wo find ich Spur von Trunkenen, ihr Pfad?“

Er sprach: „Im Schilfrohr derer, die arm und einsam sind.“

Ich fragt: „Wie erlang ich die Friedensstadt der Lieb’?“

Er sprach: „Preis Mahdis—sing, und du bist heimgekehrt.“

ترجمه به عربی

قُلْتُ: السَّلامُ حافِظْ، قالَ: عَلَيْكَ الهی

قُلْتُ: مُرادُ دَهْرِي، قالَ: هَشامَةُ الهُمَامْ

قُلْتُ: هَنِيئًا حالَكَ، هُدْهُدًا بِرَوْضَةٍ غَدَتْ

قالَ: هَذا أَعْطَوْهُ، جَزاءَ حُسْنِ إنْشَامْ

قُلْتُ: أَلْفَ تَحْسِينٍ، لِهَذَا التَّنَزُّهِ

قالَ: هُوَ لِلْحُبِّ، تَرَى كُلَّ جَمَالٍ بِالْأَنَامْ

قُلْتُ: مَتَى يَأْتِي، ذَاكَ الْيُوسُفُ الَّذِي وَصَفْتَ؟

قالَ: سَيَأْتِي قَرِيبًا، إِنْ تَأْتِ فِي الدَّرْبِ قَامْ

مَعْصِيَتُكُمْ بِلا حَدٍّ، سَدَّتْ دَرِيبَ الْفَرَجِ

ذَاكَ الْوَقُوتُ يَأْتِي، إِذْ مِنَ الْأَصْنَامِ تَحْتَامْ

قُلْتُ: أَيْنَ أَجِدُ، أَثَرًا مِنْ قَدَمِ الْعُشَّاقِ؟

قالَ: سَتَجِدُ يَدًا، فِي نَايِ الْفَقِيرِ الْهَامْ

قُلْتُ: كَيْفَ يُعْطُونَنِي، دَارَ السَّلامِ حُبَّهُ؟

قالَ: إِذَا أَنْتَ نَظَمْتَ، فِي مَدْحِ مَهْدِيٍّ انْتِظَامْ.

تحلیل و ترجمه منظوم اردو از غزل حافظ

🌹 ترجمه اردو (منظوم)

سلام کیا میں نے، حافظ نے کہا وعلیک

پوچھا مراد دنیا کی، کہا کہ اللہ کی بخشش

کہا کہ خوش ہو تم پر، ہدہد باغ ہوئے تم

کہا یہ انعام ہے، خوش گفتاری کا

کہا ہزار تعریف، اس حسن کی خاطر

کہا کہ عشق کا صدقہ ہے، ہر صفائی میں نظر آتا ہے

پوچھا کب آئے گا، وہ یوسف جو بتایا تھا؟

کہا کہ جلد آ جائے گا، راستے پہ اگر تم آؤ گے

تمہارے بے حد گناہوں نے کشائش کا راستہ روکا ہے

وہ وقت آئے گا، جب بتوں سے بچو گے تم

پوچھا کہاں پاؤں میں، رندوں کے نقشِ پا؟

کہا کہ پھر مل جائیں گے، نائے بینوائی میں

پوچھا کہ کیسے پاؤں، دارالسلامِ عشق اس کا؟

کہا کہ مہدی کی مدح میں، اگر شعر کہو گے.

الهی بلخی بنی هاشمی

غلام ِ بوتراب

نه مریدم نه مرادم نه سبیلم نه صراطم

عاشقِ شاخِ نباتم که دوصد عیدو براتم

همه تن وجد و سماع یم همه دل دست دعایم

شده غواص ِ معانی دُرِ ناب میستایم

همه شمعم همه شهدم همه جان عهدِ الستم

من و مژده وصالت که ز دام نفس رستم

نه بخفتم نه گسستم که سراپا می و مستم

چو خلیل آمدم من بتِ بتخانه شکستم

نه رهیدم نه بریدم می و سجاده گذیدم

نه عجب که تو همانی نه که من یارِ قدیمم

نه من اینم نه من آنم به درِ پیرِ مغانم

دلق بفروخته رندم می ناب میستانم

همه نورم همه نایم به همه درد دوایم

شده در وادی سینا یدِ بیضا و عصایم

نه به خوابم نه خرابم نه سرابم نه حجابم

می و شمع و شعرِ نابم چو غلام بوترابم

مصطفی

یا هو

در نزد مطربان سر ایشان سلام تو

همراه اهل دل خِرد تو خدای من

مهدی همیرسد ز سفر چشمها به راه

در پیش صوفیان برسیده امامِ من

با اهل عقل کی بتوان گفت از نگار

با اهل عشق راست بیاید کلام من

معراج یوسف است همان چاه و ابتلا

لیکن ورای وهم رسیده قیام من

هشیار زبون است در این میکده عشق

بر دست پیرِ مست بُوَد خود زمام من

دیدیم الهی که کشیده سپرِ عشق

غم گر چو گرگ نعره زند بر شبانِ من

الهی

بداهه

به استقبال از حضرت حافظ قدس الله سره.

ای پادشه خوبان بر درد مداوائی

دل بی تو بجان آمد ای یار اهورائی

میخانه شود مسجد بر عظمت تو ساجد

گلزار شود گلخن در بزم چو مینائی

در یثرب جان نورت از شیونِ آن صور ات

خلد است مرا دوزخ در مأمن بطحائی

دل گم کنم اندر ره هستی شودم ذره

چون جلوه کنی در دَیر ای مظهر زیبائی

موسی کلیمم من در طور فلک جویان

همراهی خضرم من در نارِ صفورائی

بی‌عیب ترین باشی ای ساقی مهرویان

در حد کمالی تو از عیب مبرائی

کوته سخنم جانا هرچند که بیحد است

مدح رخت اندر شعر بر دیده بینائی

لبیک یا مهدی عج

#مصطفی_الهی

یاهو

غم مخور دل که طبیب تو مسیحا باشد

نیل اگر هست عصا هم کف موسی باشد

اژدها میشودت چوب به دست برهان

جمله اعجازی گرت آن ید بیضا باشد

تو همان یوسف مصری نظری بر یعقوب

حال زار پدرت همچو زلیخا باشد

ید مقطوع ابوالفضل مرا این میگفت

بال پروازم و بابام ید الله باشد

حالیا خانه برافروز دل مجنون است

لیلی حُسن که در یثرب و بطحا باشد

ای نگاری که دوصد خضری و صدها عیسی

هر که رخسار ترا دید به یغما باشد

مصطفی مصحفِ سیمرغ و سفر بنوشتی

خود چو گنجشکی و سلطان تو عنقا باشد

عمامه میگون

ای عاشقان ای عاشقان ، یاهو که ساقی در رسیدای مطربان ای مطربان ، مژده که نای و دف دمید

خم جوش و ساغر پر ز می ، رندان گریبان چاک وی

زاهد غم امروز و کی ، غافل که لطف حی رسید

شیخ از سماع زاهد ز راه ، مطرب غزلخوان در ثنا

سالک دم در منتظر ، صوفی سبوحی درکشید

پیر مغان در صدر و گل ، ریحان و نقل و شعر و مل

سجاده بر دوش و دهل ، صد خرقه از شادی درید

می میچکد از دلق وی ، پنهان سبو در جیب وی

یابی دگر بارش به کی ، هوشیار و از خود وارهید

عمامه میگون تر صحف ، تسبیح گسسته کوه به کوه

انگور اندر پای خم ، بشمرد و سبح نو خرید

از یمن آن مولای ما ، آن یوسف زهرای ما
از باده کوثر دوصد جام از کف مولا چشید

یوسف شده گرگان ما ، مدهوش دلو و آب و چاه

منصور مجلس حق نوا ، بیباک بر دار آرمید

بزم زلیخا مست ما ، خاتم فدای شست ما

زندان و کنعان پست ما ، یعقوب انگشتش گزید

مصطفی

یا هو

باز آمدم باز آمدم تا عشق را معنا کنم

باز آمدم بی دلق و دل تا خویشرا رسوا کنم

در دَیر کار ما نشد بتخانه یار ما نشد

باز آمدم در میکده تا باده در مینا کنم

مسکِ ختام و پیرهن آن یوسف و این برهمن

مرغان خوشخوان چمن صد نوحه من نجوا کنم

در کسب علم و حکمتش عمرم همی گردد به سر

باز آمدم در مکتبش تا نامه را انشاء کنم

مجنون شدم تا دیدمش از جملگی بگزیدمش

اکنون چو قیسش آمدم تا خیمه در صحرا کنم

رندان خمار چشم تو ، خاتم فدای شست تو

ملک سلیمانی بده تا محفلی بر پا کنم

ای دل سفر کن در چمن هرگز مترس از اهرمن

باز آمدم تا روح و جان تسلیم آن عنقاء کنم.

یاهو

در سر ما آرزوی جز ظهور یار نیست

ما فدا گشتیم و ابن حیدر کرار نیست

خرقه را دادیم در میخانه تا جامی دهند

در سر ما آرزوی خرقه و دستار نیست

شوق این تسبیح ظاهر عالمی کرده تباه

بار بر دوشیم مارا سبحه جز زنار نیست

فارغیم از سود و سودا اندر این دیَر خراب

غیر یک مینا به جَیبم درهم و دینار نیست

یوسف مصری شما ما جمله اخوان حسد

یا زلیخایی که مارا ره بر این بازار نیست

دار منصوری بریدیم و هزاران زخم تر

غافل آمد عاشقی که او بر سر این دار نیست

ما سراسر عیب و نقصانیم ساقی بیمثال

محشر کبراست اینجا خانه خمار نیست

طوطیانیم و شکر ماراست رزق از درب او

غیر آن شکر مرا چیزی در این منقار نیست

جملگی مست اند در میخانه امشب در سماع

یا سکارا می‌زنند و هیچ کس هوشیار نیست

موسی عمران این وادیستیم و در سفر

طور سینایی به جز رویش دگر اطوار نیست

بیمثالی بیحدی عاری ز عیبی ای نگار

یار یارانی و یاری جز شما در کار نیست

مصطفی شد غرق در مینای کوثر از کفش

سرّ علی باشد به هستی غیر از او اسرار نیست

بداهه

یاهو

شیشه نهد به راه من آن مه دلربای من

هرچه بیابم شکنم هرچه نهد گذر کنم

ای که جفاست رسم تو جان جهان به دست تو

عهد الست مست تو سوی تو من سفر کنم

مرغ سلیمان به درم پیر جماران پدرم

غیر نگارم ز همه ماه رخان حذر کنم

توت و انار و سرو را من نکنم تبر اگر

اره فتد به دست من تیرو تبر شکر کنم

مُلک و مَلک غلام تو جام و جهان به کام تو

گر تو به من نظر کنی زیرِ جهان زبر کنم

گرگ نگر به بزم ما یوسفِ با صفا شده

تیغ دهی قدح دهم خاک دهی گهر کنم.

الهی

عمامه میگون

ای عاشقان ای عاشقان ، یاهو که ساقی در رسید
ای مطربان ای مطربان ، مژده که نای و دف دمید

خم جوش و ساغر پر ز می ، رندان گریبان چاک وی
زاهد غم امروز و کی ، غافل که لطف حی رسید

شیخ از سماع زاهد ز راه ، مطرب غزلخوان در ثنا
سالک دم در منتظر ، صوفی سبوحی درکشید

پیر مغان در صدر و گل ، ریحان و نقل و شعر و مل
سجاده بر دوش و دهل ، صد خرقه از شادی درید

می میچکد از دلق وی ، پنهان سبو در جیب وی
یابی دگر بارش به کی ، هوشیار و از خود وارهید

عمامه میگون تر صحف ، تسبیح گسسته کوه به کوه
انگور اندر پای خم ، بشمرد و سبح نو خرید


یوسف شده گرگان ما ، مدهوش دلو و آب و چاه
منصور مجلس حق نوا ، بیباک بر دار آرمید


بزم زلیخا مست ما ، خاتم فدای شست ما
زندان و کنعان پست ما یعقوب انگشتش گزید
الهی

بداهه.یا هو!

در مدح خرابات!

در میکده بزم است بیا جانِ خرابات

صد جانِ گرامیست به قربان خرابات

رندان همه مست اند صراحی و چغانه

جام است و ربابی به دبستانِ خرابات

از حُسن صنم جملهِ مردم متحیر

خلقیست شده واله و حیرانِ خرابات

آلوده دامن است مرا لیک باک نیست

پاک است پاک دامنِ خوبانِ خرابات

جان است مرا پیرِ مغان صومعه را بند

هر مسجدیست مایلِ مردانِ خرابات

دل چون خراب گشت شود خانه خدا

عریان و خونچکان و گروگان خرابات

آزادی عشاق خودش کید و کمین است

صد یوسف مصریست به زندانِ خرابات.

میخانه محمدی ص!

در عهد می پرستی مجنون و میگسارم

از جمله اولیایش جامی ز می ستاندم

ساقی چو گشت آدم، آن لحظه است یادم

شربش نبرد از سر، میل بدِ هویٰ را

خم خانه بود کشتی، نوح نبی ساقی

لیکن شراب حضرت، نشکست آن قضا را

خمر از خلیل باید ، آنهم تبر به دوشی

تا بشکند بت بعل هم لات و هم عزیٰ را

یعقوب و یوسف و هود،در خمرشان کمی بود

من هفت خط دَیرم، بگذشته ماسوا را

جامی بداد داوود ، افزونگر خرد بود

مستی نشد هویدا ، در رأس پر ز سودا

جامی بداد موسی، از یمن دست بيضا

از سینه تا زداید، نقش از بتِ ریا را

جام از مسیح ستاندم، اندر خمار ماندم

این میپرست گشته، مهمان بر مسیحا

داد او قدح به دستم، لیکن نه مستِ مستم

نه چرخشی زنم من، یادی ز ما سماع را

میخواره چو من را، بدریده پیرهن را

خمرِ دگر بباید ، از جنس انطهورا

خمره گشاد احمد ، یاد از الست آمد

از بوی آن شرابش برپاست حشر کبرا

یک قطره بر گرفتم، از عشق در گرفتم

مستی ز سر گرفتم، یارب بیاب مارا

میخانه محمد، جام شراب احمد

از جمله کرد فارغ، این مستِ لا قبا را

خمخانه حبیبست، بر جان و دل طبیبست

بر میکشان مزید است، هر درد از او مداوا

مستیش تا قیامت ، دارالسلامِ سرمد

بر عاشقان بشارت، یا ایها السکارا

جنسش نه بلکه شمسش،عرش است عبدِ فرشش

ز آن جلوه الستش ، می داد مصطفی را.

یا هو

ترجمه و تبدیل غزل میخانه محمدی به شعر انگلیسی و آلمانی .

O Tavern of Muhammad!

In this age of wine-worship, I'm Majnun and drunkard both,

From his saints, I take a cup of wine.

When the cupbearer became Adam, that moment I recall—

His drink could not erase base desire's call.

The wine-house was Noah's ark, the prophet Noah the sāqī,

But the wine of the Presence could not break fate's decree.

Wine from Abraham is needed—he with axe on shoulder—

To shatter idols of Baal, Lat and Uzza's boulder.

In Jacob, Joseph, and Hud's wine, something was amiss;

I am the seven-line monastery, beyond all this.

David gave a cup that multiplied the mind,

Yet drunkenness stayed hidden, in madness confined.

Moses gave a cup from his radiant hand's might,

Erasing from the chest the idol of hypocrisy's blight.

From Christ I took a cup, in hangover I dwell;

This wine-worshipper turned guest of the Messiah as well.

He gave the goblet to my hand, but not utterly drunk am I,

Nor do I spin in dance, nor recall our melody's sigh.

A drunkard like me, with torn robe, tattered and worn,

Needs another wine—of the pure, ethereal born.

Ahmad unsealed the wine-jar, memory of "Am I not?" arose,

From that wine's scent, the Great Resurrection flows.

A single drop I took, in love's grip I was caught,

Drunkenness seized me anew—O Lord, let me be sought!

The Tavern of Muhammad, the wine-cup of Ahmad's grace,

Freed this cloaked drunkard from every earthly trace.

The wine-house is the Beloved's, for soul and heart a cure,

For every pain, from him, a remedy sure.

Its drunkenness till Judgment Day, eternal Abode of Peace,

Glad tidings to the lovers: "O intoxicated ones, release!"

Not its kind, but its sun—its Throne is slave to its floor,

From that pre-eternal glow, Mustafa received wine's pour.

---

ترجمهٔ شعر به آلمانی

O Taverne Muhammads!

Im Bund des Weindiensts bin ich Majnun und Trinker zugleich,

Von seinen Heiligen nehm ich den Weinkelch.

Als der Schenk Adam ward, jener Augenblick mir blieb—

Sein Trank tilgte nicht der Niedrigkeit Trieb.

Das Weinhaus war Noahs Arche, Noah der Prophet der Schenk,

Doch der Wein der Gegenwart brach nicht des Schicksals Lenk.

Wein von Abraham braucht's—der die Axt trug schwer,

Zu zertrümmern Baals Götzen, Lat und Uzza mehr.

In Jakobs, Josephs und Huds Wein fehlte etwas ganz,

Ich bin das siebenzeilige Kloster, jenseits jedem Glanz.

David gab den Kelch, der den Verstand vervielfacht',

Doch Rausch blieb verborgen, in Wahnsinn umdacht.

Moses gab den Kelch aus strahlender Hand Macht,

Löscht in der Brust der Heuchelei Götzenbild Pracht.

Von Christus nahm ich den Kelch, im Kater verweil ich nun,

Der Weindiener ward Gast des Messias, so ruh'n.

Er gab den Becher in meine Hand, doch nicht völlig trunken bin ich,

Noch dreh ich mich im Tanz, noch der Melodie gedenklich.

Ein Säufer wie ich, zerrissenes Gewand, zerlumpt und alt,

Braucht anderen Wein—vom reinen Urstoff bald.

Ahmad öffnete den Weinkrug, "Bin ich nicht?"-Erinnern kam,

Von jenem Weinduft, der Jüngste Tag auferstand.

Einen Tropfen nahm ich, in Liebesgriff gefangen,

Rausch packte mich aufs Neu—O Herr, lass mich gelangen!

Die Taverne Muhammads, der Weinkelch Ahmads Gnade,

Befreite diesen trunknen Mantellosen vom Pfade.

Das Weinhaus ist des Geliebten, für Seele und Herz ein Heil,

Für jeden Schmerz von ihm die Arznei zugleich.

Sein Rausch bis zum Gerichtstag, ewige Friedensstadt,

Heil den Liebenden: "O ihr Trunkenen, seid umfangen!"

Nicht seine Art, doch seine Sonn—sein Thron ist Sklav seinem Boden,

Aus jenem urzeitlichen Glanz, Mustafa empfing den Weinsoden.

---

یاهو

من حافظ تو گشتم و مدهوش جمالت
دل کرده هوای رخِ بیمثل و مثالت
سعدی شوم و باب گلستانِ دو چشمت
تصنیف سرایم  همه در مدح خصالت
عطار صفت منطق مرغان بسرایم
هم قصه سیمرغ به امیدِ وصالت
چون مولوی بلخ به روم نگه تو
آیم که ميسر شود امکان محالت
مجنون شده اندر ره تو سر به بیابان
ترک سرو جان سجده و تعظیم جلالت
کس را نبود ره به ته صنعت صانع
واقف نبود غیر ز اعماقِ کمالت
حلاج شده بانگ انلحق بزنم من
بر شمس جمالی که محال است زوالت
بیهوده الهی مزن این لاف ارادات
یا شبلی دوران شوم و مات خیالت.

یاهو

ترجمه و تبدیل غزل من حافظ تو گشتم به شعر عربی آلمانی و انگلیسی

Ich ward zu Deinem Hāfiz, berauscht von Deiner Schönheit Schau,

Mein Herz verlangt nach Deinem unvergleichlichen Antlitz, Deiner Au.

Als Saadi würd' ich, zum Rosengarten Deiner beiden Augen kommend,

Verfassen alle Lieder nur zum Lob Deiner Tugend, Deinem Ruhm.

Wie Attar säng' ich der Vögel Sprache, ihrer Sehnsucht Klang,

Die Sage vom Simurgh erzählt in Hoffnung auf Vereinigung.

Wie Rumi, der von Balch nach Rom zog, folgt' ich Deinem Blick,

Auf dass sich Dir die Möglichkeit der Nähe je eröffn' zurück.

Wie Madschnun, Haupt in Wüsten sandig, irre ich auf Deinem Pfad,

Verlass den Lebensbaum, versink in Anbetung vor Deiner Pracht.

Kein Mensch kennt den Weg zur Werkstatt des erschaffenden Künstlers,

Nur Du selbst kennst die Tiefen Deiner Vollkommenheit, der Macht.

Wie al-Hallāj rief' ich „Anā l-Haqq!“ für Dein strahlend Angesicht,

Die Sonne Deiner Schönheit, der zu weichen mir unmöglich scheint.

Umsonst, o Gott, rühm' ich mich dieser Hingabe – mach mich vielmehr

Wie al-Shibli, der um Dein Bild taumelnd, seiner Sinne beraubt, erscheint.


ترجمه و تبدیل غزل من خافظ تو به شعر لسان انگلیسی

یا هوI became your Hafez, drunk on your beauty’s sight,

My heart lost to your face, unmatched, your form’s pure light.

I’d be Sa’di, your eyes’ rose garden my delight,

Composing all my verse to praise your traits outright.

Like Attar, I’d sing tales of birds in soulful flight,

The Simorgh’s story told, hoping for your union’s height.

Like Rumi, from Balkh to Rome, by your glance’s might,

I’d come, to make the impossible of meeting take flight.

Like Majnun, on your path, in deserts I’d confide,

My soul a cypress, bowing to your majestic pride.

None can grasp the Artisan’s craft, how He doth guide,

Nor fathom your deep perfection, flowing wide.

Like Hallaj, “I am Truth!” I’d cry, by your sun’s grace,

From which all separation finds no lasting place.

Oh, vain this boast of love, if not true in its case!

Make me this era’s Shibli, lost in your vision’s space.

ترجمه به لسان عربی

یا هوحَافِظًا لَكَ صِرْتُ وَمَغْمُورًا بِجَمَالِكَ

قَلْبِي هَوَى وَجْهَكَ لَا مِثْلَ وَلَا كَمَالِكَ

سَعْدِيًّا أَصْبَحْتُ وَبَابَ جَنَّةِ عَيْنَيْكَ

أَنْظِمُ أَشْعَارًا تُغَنِّي فِي مَحَاسِنِ خَصْلِكَ

عَطَّارَ وَصْفِي أَنْ أُرَدِّدَ حَدِيثَ الطَّيْرِ

وَأَحْكِي حِكَايَةَ السِّيْمُرْغِ رَجَاءَ لِقَائِكَ

لَيْسَ لِأَحَدٍ طَرِيقٌ لِذِرْوَةِ صَنْعَةِ الصَّانِعِ

لَا يَعْلَمُ أَحَدٌ عُمُقَ كَمَالِكَ سِوَاكَ

حَلَّاجًا أَصْيرُ وَأَهْتِفُ بِـ"أَنَا الْحَقِّ"

لِشَمْسِ جَمَالٍ لَا يُمَكِّنُ فِرَاقُهَا

بَاطِلًا يَا إِلَهِي لَا تَزْعُمُ هَذِهِ الدَّعْوَى

أَوْ أَصْبِحَ شَبْلِيًّا فِي الزَّمَانِ وَأَغْرَقُ فِي خَيَالِكَ

الهی بنی هاشمی

---

یا هو

خمار چشمِ مهرویم پی دلدار میگردم

مسیحا در دل و از داغ آن بیمار میگردم

صنم ساقی و من تشنه گدا بر درب میخانه

رقیبان دور خم من گرد روی یار میگردم

نماز عشق میخوانم شراب وصل مینوشم

یکی رندم در این محفل قلندر وار میگردم

نه ما را آرزوی جنت و نی ترس عقبایی

ولیکن در هوای طره طرار میگردم

حریفان از پی بت من به دنبال جمال تو

به دور شمع روی حیدر کرار میگردم

عدو گر راهزن باشد پناه گیرم به میخانه

توکلت و علی الله از پی خَمَار میگردم

چو موسی وادی طور است منزل تا انلحق ها

کلیم کوی لیلا بر دوصد اطوار میگردم

شدم بیزار از تسبیح ظاهر بار بر دوشم

بسی عمریست اندر سایه زنار میگردم

همی زاهد به شوق روضه شاهی و سلطانی

و من آوره اندر ره پی دیدار میگردم

هوای عاشقی بر سر الهی را به دل غوغا

منم مشتاق رمز و در پی اسرار میگردم

مصطفی

تقدیم و نوش روان عاشقان شعر و شعور ،غزالان تغزل و کبوتران سپید ترنم!

ترجمه و تبدیل غزلی ناب از شاعر عارف هندی اردو زبان

"کوثر سلیم" به شعر فارسی به آواز نصرت فتح علی خان مرحوم توسط خودم!

چو خیالی ام به سر کسی،چو بسنجدم کسی دیگر است

سر آینه بُوَد عکس من ، پس آینه کسی دیگرست

طلبد مرا ز خدا کسی،گهی در دو دست دعای کس

که منم نصیب کسی دگر،چو بخواهدم کسی دیگرست

شده بیخبر تو ز دشمنان، من و بیخبر چو ز دوستان

ز تو داستان همه دیگرو، من و واقعه بسی دیگرست

اگر ای صنم رسی از سفر ،نظری مکن به ره دگر

که خبر رسیده مرا نهان،که ره خدا ره دیگرست

چو ریاضتم دل نیمه شب،نه سلیمِ صبح رساندم

که نتیجه این شده در مکان ،که خدای من کسی دیگرست

سر آینه بُوَد عکس من ، پس آینه کسی دیگرست..

الهی بنی هاشمی

میں خیال ہوں کسی اور کا مجھے سوچتا کوئی اور ہے

سر آئینہ مرا عکس ہے پس آئینہ کوئی اور ہے

میں کسی کے دست طلب میں ہوں تو کسی کے حرف دعا میں ہوں

میں نصیب ہوں کسی اور کا مجھے مانگتا کوئی اور ہے

تجھے دشمنوں کی خبر نہ تھی مجھے دوستوں کا پتا نہیں

تری داستاں کوئی اور تھی مرا واقعہ کوئی اور ہے

کبھی لوٹ آئیں تو پوچھنا نہیں دیکھنا انہیں غور سے

جنہیں راستے میں خبر ہوئی کہ یہ راستہ کوئی اور ہے

جو مری ریاضت نیم شب کو سلیمؔ صبح نہ مل سکی

تو پھر اس کے معنی تو یہ ہوئے کہ یہاں خدا کوئی اومصطفی

شب آمد و یاد صنم اندر سر صوفی

پر گشته ز می بار دگر ساغر صوفی

این مُشکِ ختام است به پیمانه درویش

مه ساقی و گل مطرب و عود عنبر صوفی

غافل ز جهان بیخبر از خویش بر یار

صد باغ هویداست در این منظر صوفی

سیر است از این نقش جهان در طلب دوست

میخانه گذیدست و خدا یاور صوفی

دیوانه لیلیست در این گنبد دوار

اندر نظر ما عقلا چاکر صوفی.

الهی

یاهو

شبِ یلداست و عاشق صفِ میخانه توست

همه هستی شده لبریز ز صوتِ نَی و هوست

صد انلحق به لب صوفی مست است امشب

رخ ماه تو بیفتاده به آب لب جوست

دل مجنون اگر از دوری لیلا تنگ است

تنگی لعل لب یار به تنگی سبوست

شب دراز است و طویل است حدیث زلفش

‌تار بخت من و یا سلسله آن گیسوست؟

عرش و فرش اند همه زیر و زبر از احمد

همه آفاق یک آینه از آن خُلقِ نکوست

یوسف مصر چه باکش که دریدست قمیص

پیرهن چاک زلیخاست نه محتاج رفوست

مصطفی قصه این لیل نویس و خوش باش

قلم از توست ولی شاعر این نظم‌ خود اوست.

ترجمه و تبدیل غزل شب یلدا به شعر آلمانی.

Yalda-Nacht

Es ist Yalda-Nacht, der Liebende steht vor deiner Weinschenke Schlange,

Die ganze Existenz ist übervoll vom Ton der Flöte und dem Windgesange.

Hundert „Ann al-Haqq“ sind auf der Lippe des betrunkenen Sufis heute,

Dein mondgleiches Antlitz fiel ins Wasser am Rand des Bechers diese Stunde.

Wenn Lailas Ferne das Herz des Majnun beklemmt und eng macht,

Ist die Enge des Rubinmunds der Geliebten enger als ein Sieb, das bricht.

Lang ist die Nacht, endlos das Gespräch über ihre Locke –

Ist’s das Fadenkreuz meines Schicksals oder nur der Zopfgeflechte Strang?

Himmelsthron und Erdenteppich sind ganz durcheinander von Ahmad,

Alle Horizonte sind ein Spiegel von jenem edlen Charakter und Klang.

Was fürchtet Josefs Ägyptens, dass sein Hemd zerrissen ist?

Zerrissen ist Zuleikhas Kleid, nicht des Verlangens Drang.

O Mustafa, schreib diese Nachtgeschichte und sei froh!

Der Stift ist zwar dein Eigen, doch der Dichter dieses Reims – ER ist’s allein.

تبدیل و ترجمه غزل شب یلدا به شعر لسان انگلیسی.

یا هوThe Night of Yalda

'Tis Yalda night, your lover fills the tavern's row,

The world is brimmed with flute's breath, with the "He" and "Ho".

A hundred "I am Truth" on drunk Sufis' lips now flow,

Your moon-like face in cups where wine desires to go.

If Majnun's heart feels tight for Layla's distant sight,

The ruby of your lips outshines the darkest night.

Long is the night, and long the tale of her hair's might –

Is that my fortune's thread, or her curled lock's delight?

All heavens and earth bow down to Ahmad's holy name,

The world, a mirror of his grace, reflects his fame.

Why fear if Joseph's shirt was torn? No cause for blame –

Zulaikha's torn dress needs no mending, nor her shame.

O Mustafa, write this night's tale, and do rejoice,

The pen is yours, but its true Poet is His voice.

یاهوشبِ یلداست و عاشق صفِ میخانه توست

همه عالم شده لبریز ز صوتِ نَی و هوست

صد انلحق به لب صوفی مست است امشب

رخ ماه تو بیفتاده به آب لب جوست

دل مجنون اگر از دوری لیلا تنگ است

تنگی لعل لب یار به تنگی سبوست

شب دراز است و طویل است حدیث زلفش

‌تار بخت من و یا سلسله آن گیسوست؟

عرش و فرش اند همه زیر و زبر از احمد

همه آفاق یک آینه از آن خُلقِ نکوست

یوسف مصر چه باکش که دریدست قمیص

پیرهن چاک زلیخاست نه محتاج رفوست

مصطفی قصه این لیل نویس و خوش باش

قلم از توست ولی شاعر این نظم‌ خود اوست.

بداهه

تبدیل و ترجمه به شعر انگلیسی و آلمانی

The Night of Yalda

'Tis Yalda night, your lover fills the tavern's row,

The world is brimmed with flute's breath, with the "He" and "Ho".

A hundred "I am Truth" on drunk Sufis' lips now flow,

Your moon-like face in cups where wine desires to go.

If Majnun's heart feels tight for Layla's distant sight,

The ruby of your lips outshines the darkest night.

Long is the night, and long the tale of her hair's might –

Is that my fortune's thread, or her curled lock's delight?

All heavens and earth bow down to Ahmad's holy name,

The world, a mirror of his grace, reflects his fame.

Why fear if Joseph's shirt was torn? No cause for blame –

Zulaikha's torn dress needs no mending, nor her shame.

O Mustafa, write this night's tale, and do rejoice,

The pen is yours, but its true Poet is His voice.

لسان آلمانی

Yalda-Nacht

Es ist Yalda-Nacht, der Liebende füllt die Schenken,

Die Welt ist voll vom Flötenton, vom „Huu“-Ruf, der sich senken.

Hundert „Ich bin die Wahrheit“ auf der Sufis Lippen glühn,

Dein Mondgesicht im Weinkelch lässt alle Herzen ziehn.

Wenn Majnuns Herz sich eng anfühlt, weil Leila fern geblieben,

Ist des Geliebten Rubinnmund wie eng gewobnes Sieben.

Lang ist die Nacht, und lang der Zopf, den ihre Locken weben –

Ist’s meines Glücks Faden oder ihr Haar, das sich darf heben?

Himmel und Erde beugen sich vor Ahmads hehrem Namen,

Die Welt ein Spiegel seines Lobes, niemand kann es schamen.

Was kümmert’s Joseph, dass sein Hemd zerriss in wilden Flamen?

Zulaikhās Kleid ist aufgerissen, ohne Flick und Rahmen.

O Mustafā, schreib dieser Nacht Gesang und sei voll Freude,

Der Stift ist dein, doch Dichter ist nur Einer – Gottes Weide.

یا هو

سهل پندارم پریدن ز این قفس

قفل بشکستن هوارا و هوس

گر هوارا بشکنی پر پر زنی

بر در آن یار جانی سر زنی

یار را دان رحمت محض و کرام

فضل و جود و بخشش و عفو مدام

هم عطا اش از سر بیمنتی

هم سلامش جام نابِ سرمدی

انس گیری همچون رندان با شراب

زنده گردی حق ببینی نه سراب

از سرای خوف و حزن و اضطراب

ره بری بر ملکِ باقی بی عِقاب

شوکت و شأن و وقار و صولتت

دوست گردد تنگ گیرد در برت

اینکه گویندت که یک بین یک شنو

یک بگو و یک بجو و یک بدان

این یکی واحد بسازد مر ترا

عارفت سازد به دم هم سودها

جامهای سرمدی نوشی که عقل

پیش سرمستی کند اقرار جهل

الهی

5/53

یا هو!

در مدح خرابات!

در میکده بزم است بیا جانِ خرابات

صد جانِ گرامیست به قربان خرابات

رندان همه مست اند صراحی و چغانه

جام است و ربابی به دبستانِ خرابات

از حُسن صنم جملهِ مردم متحیر

خلقیست شده واله و حیرانِ خرابات

آلوده دامن است مرا لیک باک نیست

پاک است پاک دامنِ خوبانِ خرابات

جان است مرا پیرِ مغان صومعه را گو

هر مسجدیست مایلِ مردانِ خرابات

آزادی عشاق خودش کید و کمین است

صد یوسف مصریست به زندانِ خرابات

لبیک یا مهدی عج

یاهو!

مست آمدم ای صوفی و مستان دگر کو؟

تو ماه شدی ساقی من شمس و قمر کو؟

مطرب به ترنم بزند طبل عراقی

نای است در این بزم ولی نورِ نظر کو؟

بر هر چه ببینم رخ الله ست به چشمم

محو است بر این دیده سماوات و شجر کو؟

هم لات شکسته است و منات و حبلِ شرک

این دستِ خلیل است بر این دست تبر کو؟

بیهوده الهی تو مزن لاف کرامات

گر شاخه طوباست بر این شاخه ثمر کو؟

بداهه

م.ا

یار میآید ز راه گلزار میآید ز راه

صلب پاک حیدر کرار میآید ز راه

نور میآید ز راه منصور میآید ز راه

موسی عمران ما از طور میآید ز راه

خانه دل کن مصفا زلف وحدت شانه زن

شرح صدرت میرسد انوار میآید ز راه

دانه تسبیح کجا مستت کند بگذر از او

رطل سنگینتر گذین زنار میآید ز راه

سرّ مستودع بوَد آن یوسف زهرای ما

رمز مخفی مخزن الاسرار میآید ز راه

دادِ مظلومان ستاند او ز نمرود زمان

مژده بر مستضعفین دادار میآید ز راه

الهی


یا هو!

طلوع کرده ست خورشید حق از بام خراسانی

شگفت انگیز و اعجاز است ایمان خراسانی

جهان بیدار گشته قدردان نائب مهدی

چه افزون گشته این ایام یاران خراسانی

نکو فرزند زهرا دل رباید از دلستانها

جهان و جانستان بر وفق و فرمان خراسانی

بگفت ان تنصر الله در کتابش بعد ینصرکم

تو ثابت کردی و نازم به برهان خراسانی

جهان فتح است و خیبر باز و دشمن زیر گام تو

قمر چون قرص نان و شمس بر خوان خراسانی

خمینی خم می روح اله ثانی به مثل او

به زیر دار میرقصند مستان خراسانی

چه خوش زیر و زبر کردند عالم را مریدانت

هزاران رستم و یوسف به فرمان خراسانی

قلم چون تیغ می‌رقصد به دست دستبوس تو

ز یُمن تو غزل جاریست بر نام خراسانی

موئید باشی و منصور پرچمدار آن حجت

به دور از زخم چشم حاسدان جان خراسانی

الهی کی توانی مدح آن سیمرغ را گفتن

مگر این که مدد یابی ز سامان خراسانی.

لبیک یا امامنا و قائدنا و سیدنا و مولانا سید علی خامنه ای دام العالیه و آله و انصاره بحق آل طه و یس

یاهو

الا ای بانوی افلاکی هستی که سالاری

الا ای مظهر معنی که بین درب و دیواری

بهینی از همه خلقان که رشک جمله احراری

همای چرخِ دواری

الا ای عرشی عصمت علوء رتبه عفت

الا ای کوثر و زمزم الا ای نسخه اعظم

به نزد اهل دل خود رمز اسراری

همای چرخِ دواری

جمیله از جمال حق جلیله از جلال حق

تجلیء صفات الله و ظلی از حق مطلق

به ظاهر بانو و باطن دقیقا عین کراری

همای چرخِ دواری

پدید آید هزاران عالم از نیم نگاهتان

توئی آن لیلة القدری که مدحش میکند قرآن

جهان و جانستانرا نقطه پرگار ایثاری

همای چرخِ دواری

نزول ان اعطینا سلاماً تا به فجرِ جان

شهود و شهد و تسبیح ملائک آیه ایمان

تو هم مدحی و هم ممدوح تو نورِ جمله انواری

همای چرخِ دواری

الهی

7/53

منجی اگر بیاید ،نورید سبز و أخضر

هر تشنه ای نشیند ،بر آب حوض کوثر

پر بر فلک گشایی، سیمرغ دهر گردی

از غصه ها رمیده ،چون باز از کبوتر

دستان عشق گویی ،صد شعرِخوش نویسی

از خون و اشک ، آری نقشِ هزار دفتر

گر طالب وصالی، راهی گشا به مولا

چون قاسم بهشت است سلطان عشق حیدر.

عشق است گوهری که پر ارزشترین بود
یکدانه زمردیست که نادرترین بود
یعقوت سرخ کان صنم در مثل به مثل
شمشیر بهر اژدر نفس لعین بود
آن اژدهای نفس چو در راه عاشقی
دشمنترین به ره دم در منتظر بود
کورش نما به زمرد عشق و رها نمای
نفست ز چنگ هفت سری سِرهمین بود
آزاد کن دلت از دام نفس و دیو
چون نفس رام شد ددت از خادمین بود
در کوی عشق راه سلیمان بگیر چون
خاتم ز علم تیغ و سپر آن نگین بود
اعداء هزار و جبهه پر از تیرو خصم و دیو
گر عشق را غلامی بهشتت زمین بود
شهوت چو در مسیر عبودییتت عدوست
مرساد بر عدو شو که اندر کمین بود
امیدوار باش بخیر است عاقبت!!!!!
خوشدار این گمان که سزایت همین بود.
مصطفی
قطره بس ترسان و لرزان با کلاھی از حباب
صد تحیر خفته در او صد حجاب و صد نقاب
است لرزان آن حباب از خوف مرگ
باد بیند نفس خود را بر غلط
رفته ازیادش که او آب است و بس
راھی اندر بحر و عشقی تا ابد
قطره بودن دون شأن این بشر
برکه گندد بر خودش بعدی ضرر
جوی خشکد از کمی با خاش و خس
چون منی کرد او جدا از بحر و بس
بت بعل نفس ما خواھد خودش مادون حق
گرچه آن ھستی سراسر ھیچ و باطل در سبق
من بگوید لات ما، منی کند عزئ ما
یک تبر بستان ز ابراھیم و آن سه بت شکن
آن یکی قطره دگر حوضی دگر جویی حقیر
وان یکی برکه دگر رودو دگر دریا و نھر
گفت مولانای رومی حرف حق
بحر باش ای قطره از کمی گذر
جز به دریایی نسازم من وطن
آبگیری را نسازم من سکن
آب بیحد جویم و ایمن شوم
تا ابد در امن و صحت میروم
ای خدا هر قطره وصلِ بحر کن
قطره را مقبول و فارغ از فسون.
مصطفی
الهی

عم

امه میگون

ای عاشقان ای عاشقان ، یاهو که ساقی در رسید
ای مطربان ای مطربان ، مژده که نای و دف دمید

خم جوش و ساغر پر ز می ، رندان گریبان چاک وی
زاهد غم امروز و کی ، غافل که لطف حی رسید

شیخ از سماع زاهد ز راه ، مطرب غزلخوان در ثنا
سالک دم در منتظر ، صوفی سبوحی درکشید

پیر مغان در صدر و گل ، ریحان و نقل و شعر و مل
سجاده بر دوش و دهل ، صد خرقه از شادی درید

می میچکد از دلق وی ، پنهان سبو در جیب وی
یابی دگر بارش به کی ، هوشیار و از خود وارهید

عمامه میگون تر صحف ، تسبیح گسسته کوه به کوه
انگور اندر پای خم ، بشمرد و سبح نو خرید

از یُمن آن مولای ما ، آن یوسف زهرای ما
از باده کوثر دوصد جام از کف مولا چشید

یوسف شده گرگان ما ، مدهوش دلو و آب و چاه
منصور مجلس حق نوا ، بیباک بر دار آرمید

بزم زلیخا مست ما ، خاتم فدای شست ما
زندان و کنعان پست ما ، یعقوب انگشتش گزید
مصطفی
به زودی ان شاءالله به سوی وطن جان!

چگونه باز نگردم که سنگرم آنجاست
چگونه آه مزار برادرم آنجاست
چگونه باز نگردم که مسجدو محراب
و تیغ منتظر بوسه بر سرم آنجاست...
کاظمی

روز مرگم بعد من بزم طرب بر پا کنید
می زنید و صد سبو را غرق از صهبا کنید
گور گمنامی بیابانی سرای ما سزاست
شعر حافظ حمد و توحیدی نثار ما کنید
از سر من یک سراحی از لبانم سوتکی
از عنایت حنجر ما دسته مینا کنید
گل نیازی نیست آوردن ولیکن عاشقان
ذکر خیر ما بحق یوسف زهرا کنید
ما گذشتیم از سر اندر نصرت مستضعفین
یاد ما منبعد این با اهل عاشورا کنید
م.ا
سروده یی طبق حروف الفبا در وصف آنکه وصفش نتوان گفت!
امیر المومنین حیدر کرار!

الف : ای که حق را چشم و دست و حجتی
ب : با حقی و حق به دنبالت امام المتقین
پ : پاکبازانرا امیری متقین را مقتدا
ت: تائبانرا دستگیرو بر گدایان بوالکرم
ث: ثابتان بر صراط مستقیم از تو به نصر
ج: جانستان عشق را فتح و ظفر
چ: چون بگویم مدح مولا با قلم
ح: حرف باطل عقل عاجز نیست تابی و رقم
خ: خون حقت را خدا چون منتقم
د: دست حق ثار الله ی مصداق علم
ذ: ذکر گویان شهد نامت دیده اند
ر: راهپویان مست جود آسوده اند
ز: زاهدان وعارفان و عالمان مدهوش تو
ژ : ژرفبینان چاوشانت باده ها در جوش تو
س : سالکان و صوفیان و جامه چاکان در سماع
ش: شمع تو پروانه ما ای شهسوار لافتی
ص: صبر حقت روز خندق عٙمر را مجذوب کرد
ض: ضامن پروزی اسلام بر کفار و حرب
ط: طیبین الطاهرین وصفت به جد
ظ: ظل رب العالمین حیدر مدد
ع: عشق را صورت شده ابرار را رهبر شده
غ: غم از شرم تو خسپیده شراب وصل نوشیده
ف: فنا از تو بقا گشته مرض از تو شفا گشته
ق: قناعت از تو باریده سر این حرص ببریده
ک: کتاب ناطق معشوقرا مصداق اعلی
گ: گل باغ محمد آل طاها را تجلی
ل: لب لعلت جهان آرا به اشهد کین تویی عنقا
م: ملائك بر تو مسجودند و قدسیها گرفتار
ن: ندای غیب بشنیدی چه ها دیدی تو شاهد وار
و : وصل کن شمه ی ما را به آن اسرار درویشی
ه : همای عالم علیا تو سیمرغی بسی عرشی
ی: شهنشاه همه مردان ز جام خویش مدهوشی
مصطفی
مادر فرشته یست عجب از تبار قدس
من شاهدم بیا به توهم بازگو کنم
نورش نه نور خور بود و تابش قمر
آن است شعشه ی ز حق و سفته گهر
بدر منیر عاطفه و رأفت است و مهر
سر تا به سر ز خودگذری فخر ماه و مهر
جنات تجري تحتها الأنهار زیر پای
تاجش به سر فدایش همه عالم سپهر
مدحش گرفته عالم افلاک بی بدیل
تا چون کنی اطاعت او همچو جبرئیل
مصداق العطاء و قمر کوثر کتاب
در شأن اوست این همه آیات بس جمیل
گفت آن رسول عاشق حق رشک عالمیین!
آن رسته از هوا و بدیده به هر دو عیین
خواهی جمال حق نگری روی او نگر!!!
چون نآفرید مثل رخش هیچ در بشر
هرکس بغیر او به دو جرمی جزا دهد
تنها هم اوست آنکه به عفوت سزا دهد
عشق عمیق و خالص ونایاب مادری
قطعا شفاعتت بکند روز داوری
مینو سرشت پاک منور مقدس است
نیکو سرشت وخالص و مصداق اقدس است
سر تابه پا ازل و ابد معدن صفاست
چندین حدیث بین که به شأن اش ز مصطفی ست
مادر فرشته یست عجب از تبار قدس
من دیده ام بیا به توهم بازگو کنم
مدحش چه سان سرایم و آنرا که کردگار
واجب نموده طاعت و عشقش به روزگار
من مانده ام چه سان بسرایم ز مادران؟
مدح منیر لیک ام اسیر دوصد فغان۰
مصطفی
برگشت از سفر

شراب ریز به ساغر که آمدم ز سفر
خراب و تشنه رسیدم به منزل دلبر
هزار خار به پا رفته یا که آبله ها
غریق زخم هوا تا صنم رسد از در
رمیده بودم از بر آن یار تا که از سر مهر
دوباره عزم نگار و سماع کنم از سر
سعادتی چو رسد بوسه و کنار آید
چو آتش آن بر گرمش چشیم بار دگر
در این سرای جنون ناز ما کسی نخرد
نیاز و عجز بباید نماز وقت سحر
چو وادی هوس از حزن و خوف مملو است
رفیق قیس جنون باش و سخت بسته کمر
تصدق لب لیلی تمام ملک وجود
بهل تو عیش و سلامت گذر ز جان به خطر .

مصطفی

عشق است گوهری که پر ارزشترین بود
یکدانه زمردیست که نادرترین بود
یعقوت سرخ کان صنم در مثل به مثل
شمشیر بهر اژدر نفس لعین بود
آن اژدهای نفس چو در راه عاشقی
دشمنترین به ره دم در منتظر بود
کورش نما به زمرد عشق و رها نمای
نفست ز چنگ هفت سری سِرهمین بود
آزاد کن دلت از دام نفس و دیو
چون نفس رام شد ددت از خادمین بود
در کوی عشق راه سلیمان بگیر چون
خاتم ز علم تیغ و سپر آن نگین بود
اعداء هزار و جبهه پر از تیرو خصم و دیو
گر عشق را غلامی بهشتت زمین بود
شهوت چو در مسیر عبودییتت عدوست
مرساد بر عدو شو که اندر کمین بود
امیدوار باش بخیر است عاقبت!!!!!
خوشدار این گمان که سزایت همین بود.

یا هو!

چرخ افکنم از پای اگر غیرِ کامِ ماست

من مهدیاورم و مرا سرکشی سزاست

از بندِ ماده اش برهیدیم و مدتش

پیرِ مغان به کشتی ما همچو ناخداست

دردم ز ساقی است و لیکن وصال یار

خمریست خوش که دُردی او بهتر از دواست

میخانه مسجد است اگر نیک بنگری

هرجا حدیث حُسن بوَد جلوه خداست

در بزم خرابات خبر روی نگار است

هرجا که حرف عشق بوَد شعرِ مصطفی ست.

یاهو

عیدانه ظهور

عید آمد و یار عشوه کنان بر لب بام است

اوقات خوش و مطرب و معشوقه بکام است

رندانِ خراباتِ مغان را بپذیرند

امضاء تو بر نامه ی عشاق تمام است

میپرس ز زاهد ز چه رو عید تو یکبار

در سال بیاید و مرا عیدِ مدام است

عکس رخ لیلیست در آینه مجنون

در میکده شمسیست که دائم به قیام است

عید است و عروسیست بحق جرگه عشاق

هر لحظه وصال است و نوید است و خرام است

8/53

یا نائب مهدی

به استقبال غزل معروف از امام خامنه ای دام العالیه!

عمریست که در بندم و زندانی خویشم

دلبسته راز دل طوفانی خویشم

چون زلف شکن در شکن یار

در پیچ و خم غصه پنهانی خویشم

از بخت بدم نیست دگر سوز و گدازی

من سردتر از بخت زمستانی خویشم

مجروحم و دلخسته به پرواز شب تار

در حیرت کوچ از دل ظلمانی خویشم

آرام دل و مطمئنم از سفر خویش

تا در ره آن یار جمارانی خویشم

سید علی خامنه ای

ای آنکه تو وارسته ز ما و من خویشی

بر طورِ فلک موسی ٕ عِمرانی خویشی

واقف توئی از سرّ نهان ای شه خوبان

خود سرّ شده در بی سر و سامانی خویشی

چون زلف پر از پیچ و خمی طره طرار

در عشق شده عشقهِ پیچانی خویشی

از بخت نکو نائب آن یوسف زهرا

خود نور شده شمع شبستانی خویشی

سیمرغ توئی شهپرِ همت بگشودی

روح اله ثانی و جمارانی خویشی

المنت لله که خوشی از سفر خویش

خود یوسف کنعان و خراسانی خویشی

الهی بلخی

9/53

یا هو!

ما عاشق و مستیم توکلت علی الله

پیمانه شکستیم توکلت علی الله

هرگز نپرستیم منات و هبل و بت

الله پرستیم توکلت علی الله

صد خم بشکستیم ز خم خانه ساقی

یک دل نشکستیم توکلت علی الله

گر پیر مغان است مرا مرشد این راه

قولیست که بستیم توکلت علی الله

شرمنده شیخیم که در مسجد زهاد

تسبیح به دستیم توکلت علی الله

زاهد تو برو توبه نما از صفت خویش

ما مطرب و مستیم توکلت علی الله

از روز ازل در طلب صورت یاریم

از نفس برستیم توکلت علی الله

صوفی تو مزن تعنه به کردار الهی

بر عهد الستیم توکلت علی الله

#مصطفی_الهی

مژده ويژه

مژده که یار میرسد،سرو به بار میرسد

باغ و بهار میرسد ، زودتر از تصورت

رفته فراق و ابرِ غم، تنگ به بر کند صنم

جلوه کند به جام جم، زودتر از تصورت

یوسف ما همی رسد نفخه به صور میدمد

ماه ز میغ میرمد ،زودتر از تصورت

عطر رسد ز پیرهن، قند فتد در این دهن

کوچ کند زاغ و زغن، زودتر از تصورت

موسیء عمرانی ما یار خراسانی ما رهبر ربانی ما

جشن بگیرد به چمن ،زودتر از تصورت

10/53گذر افتاده مجنون را دمی در کوچه لیلا

چنین است داستان عشق ما با یوسف زهرا

در آغوشش دمی افتیم و مدهوشیم از جامش

ز عطر آن گریبانش قیامت ها شود بر پا

گهی دوریم فارغ بتپرست و از صنم غافل

همه غرق هوا و نفس و اندر سجده عزای

سراسر ادعا داریم عشقش را ولی فارغ

اسیر بند عصیانیم و اندر عجب بیپروا

حریم امن مهدی باشد آن دارالسلام حق

که گیرند عاشقان آرام زیر سایه طوبی

خلوص و بندگی باید شدن هر دم شهید او

که تا راهت دهند در محضر آن عالی اعلا

الهی دست بر دامان مهدی زن که می‌ارزد

به یادش بگذری از جان و نفس و دنیه و عقبا

اگر تشه لب و مفلس خماری سوی او رو کن

که او را میکده باز است مستانرا دوصد مینا.

اللهم عجل لولیک الفرج و فرجنا بهم یا کریم

یا هو

اشعاری که به زبانهای زیبای انگلیسی،عربی،ترکی،هندی، و آلمانی سروده بودم تقدیم عاشقان شعر و شعور.

The Prophet is a Magnet

The Attraction is Ali

Both of Them are pure Lights

Existence incloud is heavy

One Chosen as a Prophet

One Chosen as a waly

دنیا کی اندهیری می تو سورج هی محمد

رحمت کی سمندر می سکندر هی محمد

لاهوت می تکبیر کی نعری چو لگالی

ناسوت می سنهی کی تصور می لپیتهی

معراج گیا تاج لیا تحفه اخلاص

محشر کی شفاعت کا مقدر هی محمد

مستغرق نعمات بنا یوسف مصری

اسرارِ کلیمی و مسیح صدرِ محمد

Gülum eshkem sabalardan da Geliyor

Fezaler kehkeshanlardan da Geliyor

Benem yarem bir Az ashek olorsa

Zaman varsa ofuklardan da Geliyorترکی

Sei verliebt und bist du dann ewig

Wenn du gierig bist ,bist du in Käfig

Opfere dich für die Liebe ein Mal

Und nur dann bist du dafür fähig.

"Glücklich ist, wer sein Herz den Locken Mahdis anvertraut,

denn an des Kaisers Haare kann man Herz und Glauben trauen."الهی

„Der indigoblaue Turban“

O ihr Liebenden, o ihr Liebenden – seht! Der Schenke kam!

O ihr Musiker, o ihr Musiker – Freude! Flöte und Tamburin erwachen!

Der Krug brodelt, der Kelch voll Wein, die Trunkenen reißen ihr Gewand entzwei.

Der Asket grämt sich um „heute“ und „morgen“ – blind für die Gnade des Ewigen.

Der Sheikh tanzt, der Asket irrt verloren, der Sänger preist Gott im Lied.

Der Wanderer hält den Atem an, der Sufi zieht sein „Subhan“ (Gelobt sei Er) in sich.

Der alte Weinhändler thront, umringt von Rosen, Basilikum und süßen Worten,

Der Gebetsteppich über der Schulter, die Trommel – hundert Büßergewänder zerreißt er vor Glück.

Wein tropft von seinem Mantel, versteckt der Krug in seinem Ärmel.

Wann findet man ihn wieder? Sei wach, verliere dich, um dich zu finden!

Der indigoblaue Turban – eine flüsternde Schriftrolle,

Der Rosenkranz zersprang, Berg zu Berg,

Trauben kreisen um den Weinberg – er zählte sie und kaufte sich ein neues Lob.

Durch den Segen der „Sonne des Morgens“ (Shams), unser Joseph aus Fatimas Haus,

Zweihundert Kelche Trank aus Mowlas Hand, er trank vom Quell „Kawthar“.

Unser Joseph ist nun ein Wolf – betrunken von Eimer, Brunnen, Seil.

Mansur singt die Wahrheit – furchtlos ruht er am Galgen.

Das Fest der Zulaikha – wir sind trunken,

Unser Siegelring opfert sich für ihren Handrücken.

Kerker und Kanaan sind Staub – Jakob biss in seine Hand (vor Sehnsucht).

Mustafa…

---

Anmerkungen zur Übersetzung:

1. Indigoblauer Turban („عمامه میگون“) – „Meygun“ als mystisches Blau (Symbol der Unendlichkeit) gewählt, nicht wörtlich „wein-farben“.

2. Joseph-Motiv – Verweis auf islamische/sufische Josephs-Symbolik (z.B. „Yusuf-e Zahra“ für Imam Ali).

3. Rhythmus – Kurze Zeilen mit Alliterationen („Berg zu Berg“, „Trank aus Mowlas Hand“) für musikalischen Fluss.

4. Kulturelle Begriffe – „Kawthar“, „Mansur“, „Zulaikha“ bleiben erhalten, da sie im deutschen Sufi-Kontext bekannt sind.

Soll die Übersetzung lyrischer oder streng wortgetreuer sein? Ich passe sie gerne an!

الهی

آلمانی

„Der indigoblaue Turban“

O ihr Liebenden, o ihr Liebenden – seht! Der Schenke kam!

O ihr Musiker, o ihr Musiker – Freude! Flöte und Tamburin erwachen!

Der Krug brodelt, der Kelch voll Wein, die Trunkenen reißen ihr Gewand entzwei.

Der Asket grämt sich um „heute“ und „morgen“ – blind für die Gnade des Ewigen.

Der Sheikh tanzt, der Asket irrt verloren, der Sänger preist Gott im Lied.

Der Wanderer hält den Atem an, der Sufi zieht sein „Subhan“ (Gelobt sei Er) in sich.

Der alte Weinhändler thront, umringt von Rosen, Basilikum und süßen Worten,

Der Gebetsteppich über der Schulter, die Trommel – hundert Büßergewänder zerreißt er vor Glück.

Wein tropft von seinem Mantel, versteckt der Krug in seinem Ärmel.

Wann findet man ihn wieder? Sei wach, verliere dich, um dich zu finden!

Der indigoblaue Turban – eine flüsternde Schriftrolle,

Der Rosenkranz zersprang, Berg zu Berg,

Trauben kreisen um den Weinberg – er zählte sie und kaufte sich ein neues Lob.

Durch den Segen der „Sonne des Morgens“ (Shams), unser Joseph aus Fatimas Haus,

Zweihundert Kelche Trank aus Mowlas Hand, er trank vom Quell „Kawthar“.

Unser Joseph ist nun ein Wolf – betrunken von Eimer, Brunnen, Seil.

Mansur singt die Wahrheit – furchtlos ruht er am Galgen.

Das Fest der Zulaikha – wir sind trunken,

Unser Siegelring opfert sich für ihren Handrücken.

Kerker und Kanaan sind Staub – Jakob biss in seine Hand (vor Sehnsucht).

Mustafa…

---

Anmerkungen zur Übersetzung:

1. Indigoblauer Turban („عمامه میگون“) – „Meygun“ als mystisches Blau (Symbol der Unendlichkeit) gewählt, nicht wörtlich „wein-farben“.

2. Joseph-Motiv – Verweis auf islamische/sufische Josephs-Symbolik (z.B. „Yusuf-e Zahra“ für Imam Ali).

3. Rhythmus – Kurze Zeilen mit Alliterationen („Berg zu Berg“, „Trank aus Mowlas Hand“) für musikalischen Fluss.

4. Kulturelle Begriffe – „Kawthar“, „Mansur“, „Zulaikha“ bleiben erhalten, da sie im deutschen Sufi-Kontext bekannt sind.

مصطفی

„Ein Wiedehopf ward ich, ein Bote – um Kunde von dir zu bringen.

Doch wie verwunderlich: Ich kam ohne Nachricht von mir selbst zurück, seit ich dich sah.“

---

Erläuterungen:

1. „هدهدی“ (Wiedehopf) – Symbol des Boten (Anspielung auf den Vogel im Koran/Salomon-Legende), bewusst nicht als „Kuckuck“ oder „Nachtigall“ übersetzt.

2. „بیخبر از خویش“ – „ohne Nachricht von mir selbst“ (stärker als „ich vergaß mich“ – betont die Selbstauflösung im Geliebten).

3. „تو بدیدم“ – „seit ich dich sah“ (zeitlos-mystischer Ton, nicht „als ich dich sah“).

Alternativ (noch freier):

„Ich flog als Wiedehopf dir zu – doch kehrte heim mit leerem Schnabel.

Wer dich erblickt, verliert sein Ich – was wundert’s, dass ich stumm verweil’?“

---

Möchten Sie eine bestimmte Stilrichtung (z.B. strenger am Original, noch lyrischer)?

Deutsche Übersetzung (poetisch-mystisch):

„Ein Wiedehopf ward ich, ein Bote – um Kunde von dir zu bringen.

Doch wie verwunderlich: Ich kam ohne Nachricht von mir selbst zurück, seit ich dich sah.“

---

Erläuterungen:

1. „هدهدی“ (Wiedehopf) – Symbol des Boten (Anspielung auf den Vogel im Koran/Salomon-Legende), bewusst nicht als „Kuckuck“ oder „Nachtigall“ übersetzt.

2. „بیخبر از خویش“ – „ohne Nachricht von mir selbst“ (stärker als „ich vergaß mich“ – betont die Selbstauflösung im Geliebten).

3. „تو بدیدم“ – „seit ich dich sah“ (zeitlos-mystischer Ton, nicht „als ich dich sah“).

Alternativ (noch freier):

„Ich flog als Wiedehopf dir zu – doch kehrte heim mit leerem Schnabel.

Wer dich erblickt, verliert sein Ich – was wundert’s, dass ich stumm verweil’?“

مصطفی

خذالحجاب من الوجه بتمکینِ و جود

أنا في لیلتة حزناً و فراقاً و سجود

أنا لست من ريا، لأدعي أنني بخير

هذا الخوف من النار و کذباً و سقوط

باده

شیخِ مجلس رند گشت انگورِ ماهم باده شد

کیمیای عشق اینسان میبرد زنگار را

سینه مریم شد از سّرِ مسیحا در سماع

سبح بنهاده ز کف بر شانه شد زنار را

وادی سیناست کوه قاف یا طورِ کلیم؟!

فا خلع نعلیک آمدو بر دل بزد اطوار را

شمس تبریزیست الحق پیرِ مولانای بلخ

پُر نمود از مدح یار این گنبد دوار را.

شیخ آمده در میکده دیدار ما ای عاشقان

خود میپرست عشق شد چون دید آن سرّ نهان

یک جام زد آزاد شد از خرقه تزویر و خود

شد در سماع حیران ما زان نینوای جاودان.

یا محمد مصطفی صلوات الله و آله

سوره یوسف اگر شأن جمالِ یوسف است

تک تک ِ آیات قرآن شأن روی مصطفی ست

جا مه یوسف اگر باشد شفأ یعقوب را

مصطفی را خرقه سترِِ جمله گی انبیاست

آدم ار آمد به ناسوت از خطا

مصطفی معراج رفت و رشک شد جبرئيل را

نوح بعد از مدتی نفرینِ قوم خویش کرد

فصبرو صبراً جمیلاً شأن و قرب مصطفی ست

گشته ابراهیم اسیرِ آتش نمرودیان

آن سلامِ سرد و ریحان از صفای مصطفی ست

موسی عمران اگر دریا شگافد با عصا

با اشارت آن قمر شق معجزه از مصطفی ست

گر مسیح وردی بخواندو مرده گان را زنده کرد

خود مسیح زنده ز پاک حِیوانِ آب مصطفی ست

29/53یا حیدر کرار!

مرگ بر آل سقوط!

یا هو

اینجا به رَجَز ما سخن آغاز کنیم

در مدح علی عصا و اعجاز کنیم

نازم به علی شاه نجف ظل الله

لیکن به چه نازی توی اعدا الله؟!

ای ابن معاویه مرا باب علیست

تو کور و مرا به دیده صد نورِ جلیست

با یاری رهبرم عراق آزاد است

با آل علی در اوفتد بر باد است

از سوریه رانده گشته ئی با ذلت

بیخ تو ز ریشه کنده شد با همت

ما آل سقوط را برانداز کنیم

با لطف خدا قصه نو ساز کنیم

بر پرچمشان حک بشود یا حیدر

از اوج در افتند به حال مضطر

بر پرده کعبه یا حسین نقش شود

بحرین و قطر ابوظبی فرش شود

از یُمن وجود اقدس روح الله

از فضل علی خامنه ای مرد خدا

در عرصه دهر نقطه پرگاریم

ابجد آموز مکتبِ کراریم

کم مانده که فتح دگر آغاز کنیم

مقداد شده باب دگر باز کنیم

ماراست پدر حیدر و مادر زهرا

تکفیر توئی مگس و ما چون عنقا

ای خورده شکست از یمنِ مستضعف

با ایران چه کرد خواهی ای خس؟!

ما طوفانیم و صد چو تو نابود است

ماراست خدا ولی ترا طاغوت است

این گامِ جهانی شدنِ حزبِ خداست

منصور دو عالمَین انصار الله ست

تو اسفل سافلین و ما بر علیا

ما تکیه بر الله و تو بر آمریکا

از پاکی مادران ماست حمدً لله

عشق به حق و علی و آل طه.

لبیک یا آل الله

مصطفی الهی

سجده حور

شب تا به سحر زجر کشیدیم وکشیدیم

تا پرده پندار دریدیم و دریدیم

دی گفت که معشوق نه دور است که چندان

از بهر لقائي دل دلدار دویدیم و دویدیم

تا صبح اذل وصل شده صد سر مخمور

ببریده و تا بام لقاء بال کشیدیم و کشیدیم

از خود برهیدن نه چنان سهل نماید

اندر پی معشوقه به افلاک پریدیم و پریدیم

آن یار که گم کرده دل پر هوس من

آن سر که به سودای جهان گشته بریدیم و بریدیم

آن شارب خمار هم از غصه و شادی

هرچه به دهان ریخت چشیدیم و چشیدیم

باقی نه بود یک نفس سهل در این دیر

از شعله شمع موم گزیدیم و گزیدیم

بشکسته قلم وادی سینا و چونعلین

از بهر تعلق همه از غیر کشیدیم و کشیدیم

معشوق که بر سجده نمود امر و سر ما

اندر هوس حور خمیدیم و خمیدیم.

32/53

میخانه محمدی ص!

در عهد می پرستی مجنون و میگسارم

از جمله اولیایش جامی ز می ستاندم

ساقی چو گشت آدم، آن لحظه است یادم

شربش نبرد از سر، میل بدِ هویٰ را

خم خانه بود کشتی، نوح نبی ساقی

لیکن شراب حضرت، نشکست آن قضا را

خمر از خلیل باید ، آنهم تبر به دوشی

تا بشکند بت بعل هم لات و هم عزیٰ را

یعقوب و یوسف و هود،در خمرشان کمی بود

من هفت خط دَیرم، بگذشته ماسوا را

جامی بداد داوود ، افزونگر خرد بود

مستی نشد هویدا ، در رأس پر ز سودا

جامی بداد موسی، از یمن دست بيضا

از سینه تا زداید، نقش از بتِ ریا را

جام از مسیح ستاندم، اندر خمار ماندم

این میپرست گشته، مهمان بر مسیحا

داد او قدح به دستم، لیکن نه مستِ مستم

نه چرخشی زنم من، یادی ز ما سماع را

میخواره چو من را، بدریده پیرهن را

خمرِ دگر بباید ، از جنس انطهورا

خمره گشاد احمد ، یاد از الست آمد

از بوی آن شرابش برپاست حشر کبرا

یک قطره بر گرفتم، از عشق در گرفتم

مستی ز سر گرفتم، یارب بیاب مارا

میخانه محمد، جام شراب احمد

از جمله کرد فارغ، این مستِ لا قبا را

خمخانه حبیبست، بر جان و دل طبیبست

بر میکشان مزید است، هر درد از او مداوا

مستیش تا قیامت ، دارالسلامِ سرمد

بر عاشقان بشارت، یا ایها السکارا

جنسش نه بلکه شمسش،عرش است عبدِ فرشش

ز آن جلوه الستش ، می داد مصطفی را

33/53

یاهو

ای مه فرخ لقاء مهدی موعود ما

یوسف زهرای عشق ای تو ولی خدا

والقلم و یسطرون در کف تسخیرتان

کارگه معرفت رمز و سرّ کبریا

نای تو و طبل تو چنگ تو و ارغنون

نعره تکبیر تو حمد و قنوت و دعا

همت پیر مغان صف ز رقیبان شکست

از قدم شاه دین حاجت مستان روا

سایه رحمن توئی روح سلیمان توئی

ظل بفکندی تمام بر حرم ماسوا

سوره والعصر تو آیه والنصر تو

لیله الاسرای قرب انتَ بحق والضحی

سینِ سلامی رسان هدیهِ جانی رسان

جان به جهانی رسان گوهر آل عبا

عشق بیار ارمغان مهدی صاحب زمان

نور دو چشم علی ذریه مصطفی

لبیک

الهی

34/53

35/53

چو از بهر هر کس دُری سفتنیست

سرودی هم از بهر خود گفتنیست.

شناسنامه ام!

پرسند الهی کیستی من مست این میخانه ام

یک لا قبای دَیرم و عهدیست با پیمانه ام

مجنون ولی بی سلسله شمع و شراب و آبله

ز اهل جنون آموخته مستی به ره دیوانه ام

میبست او مستان خود بر پای دل زنجیر مو

دم از جنون زد عقل من مسحور او مستانه ام

نوشم از او هوشم از او گویای خاموشم از او

دار است او بر گردنم بر پا از او زولانه ام

عقل از کسی او کی خرد مستی بباید فانفلق

مدهوش لیلایم اخص از عقل ها بیگانه ام

وقف خراباتم من و لا شرقیاً لا غربیا

مشکات فی مصباحم او آن جانِ جان جانانه ام

بداهه

الهی

36/53

یکی بود یکی نبود

غیر خدا هیچکس نبود

حالا هم هیچ کسی نیست

غیر حق جمله فنا

لا اله الا الله

حق همان آدم و نوح

حق تمام انبیا

حق مسیح و موسی

حق محمد و علی

حق حسین و زینب

حق امام سجاد

حق امام صادق

حق امام مهدی

حق حسینِ ابن روح

حق حلی دوران

حق همان منصور است

بایزید بستام

حق فضیل ابن العیاض

حق که ابن سیناست

حق همان مولانا

اوست ملا صدرا

میر داماد هم اوست

سهروردی شهید

حق همه حافظ ها

حق بود بیدل دهر

حق همان فارابی

حق همان سید علی قاضی

حق همان روح الله

حق همان مرگ بر این آمریکا

حق همان نور جلی ازلی

حق همان سید علی خامنه ای

حق همان حمد ثنای سبحان

حق همان رجم شیاطین زمان

فاش گویم که کجا ختم شود این دستان

پیرو رهبر باش ای تو مسعود زمان

بر همه پاکدلان سلم و سلام

مصطفی

چون لا بگویم از دو جهان در گذشته ام

از پرتو اله ست براتِ خجسته ام

الا چو میرسد همه جان مست میشوم

دست هزار باده کش از پشت بسته ام

الله رسید و باز پریدم ز خویشتن

این نام را به صفحه دل بر نوشته ام

با وحدهُ ز مُلک و مَلک میبرم تمام

صد شیشه گر به راه گذاری شکسته ام

از لا شریک له چو خلیلم مناتِ نفس

بشکسته شد عزای و ز لاتش برسته ام

زآن دم که بندگی صنم ارمغان رسید

در حیرتم که جام ِ جمم یا فرشته ام

گفتا سروش عالم لاهوت پندِ خوش

نورین نصیحتی که به دل برشنفته ام

کم زن الهی از دم لیلی به پیش غیر

ای کوزه یی که از گِل و خمرت سرشته ام

یاهو

مردگان در راه کسب علم شهیدند و شهدا زنده!

یادی از رهبر فرهیخته قدس الله سره !

رادمردی که سراپا همه دانایی بود

محسنی بود که او دشمن گمراهی بود

تک فقیهی که همه عمر عبودیت کرد

شیعه را با عَلم سبز علی زینت کرد

شهسواریست به برهان و یلی در تفسیر

پیر دَیر است و چو حلاج دلیر

زاهد اهل طریقت که مسیحا دم بود

او به اسرار همه میکده ها محرم بود

چلچراغی که چو خورشید شعاع میبخشید

در همه عصر کجا چشم خرد چون او دید؟!

زنده تر از من دلمرده تویی ای رهبر!

این منم مرده که افتاده ام از راه بدر

کی توان مرده بپنداشت ترا آب بقا

زنده تر از منی ای خفته در آغوش خدا

سقف مینای ترا صورت جان مندک نیست

هدهد آن حرم قدسی و در این شک نیست

ای تو سیمرغ صفت پیر طریقت بدرود

محسنی موسی عِمرانی ما بر تو درود

من حافظ تو گشتم و مدهوش جمالت
دل کرده هوای رخِ بیمثل و مثالت
سعدی شوم و باب گلستانِ دو چشمت
تصنیف سرایم  همه در مدح خصالت
عطار صفت منطق مرغان بسرایم
هم قصه سیمرغ به امیدِ وصالت
چون مولوی بلخ به روم نگه تو
آیم که ميسر شود امکان محالت
مجنون شده اندر ره تو سر به بیابان
ترک سرو جان سجده و تعظیم جلالت
کس را نبود ره به ته صنعت صانع
واقف نبود غیر ز اعماقِ کمالت
حلاج شده بانگ انلحق بزنم من
بر شمس جمالی که محال است زوالت
بیهوده الهی مزن این لاف ارادات
یا شبلی دوران شوم و غرق خیالت
بداهه
I became your Hafez, drunk on your beauty’s sight,
My heart lost to your face, unmatched, your form’s pure light.
I’d be Sa’di, your eyes’ rose garden my delight,
Composing all my verse to praise your traits outright.

Like Attar, I’d sing tales of birds in soulful flight,
The Simorgh’s story told, hoping for your union’s height.
Like Rumi, from Balkh to Rome, by your glance’s might,
I’d come, to make the impossible of meeting take flight.

Like Majnun, on your path, in deserts I’d confide,
My soul a cypress, bowing to your majestic pride.
None can grasp the Artisan’s craft, how He doth guide,
Nor fathom your deep perfection, flowing wide.

Like Hallaj, “I am Truth!” I’d cry, by your sun’s grace,
From which all separation finds no lasting place.
Oh, vain this boast of love, if not true in its case!
Make me this era’s Shibli, lost in your vision’s space.
لسان آلمانی

Ich ward zu Deinem Hāfiz, berauscht von Deiner Schönheit Schau,
Mein Herz verlangt nach Deinem unvergleichlichen Antlitz, Deiner Au.
Als Saadi würd' ich, zum Rosengarten Deiner beiden Augen kommend,
Verfassen alle Lieder nur zum Lob Deiner Tugend, Deinem Ruhm.

Wie Attar säng' ich der Vögel Sprache, ihrer Sehnsucht Klang,
Die Sage vom Simurgh erzählt in Hoffnung auf Vereinigung.
Wie Rumi, der von Balch nach Rom zog, folgt' ich Deinem Blick,
Auf dass sich Dir die Möglichkeit der Nähe je eröffn' zurück.

Wie Madschnun, Haupt in Wüsten sandig, irre ich auf Deinem Pfad,
Verlass den Lebensbaum, versink in Anbetung vor Deiner Pracht.
Kein Mensch kennt den Weg zur Werkstatt des erschaffenden Künstlers,
Nur Du selbst kennst die Tiefen Deiner Vollkommenheit, der Macht.

Wie al-Hallāj rief' ich „Anā l-Haqq!“ für Dein strahlend Angesicht,
Die Sonne Deiner Schönheit, der zu weichen mir unmöglich scheint.
Umsonst, o Gott, rühm' ich mich dieser Hingabe – mach mich vielmehr
Wie al-Shibli, der um Dein Bild taumelnd, seiner Sinne beraubt, erscheint.

— Aus dem Persischen übertragen unter Wahrung der mystischen Bilder und Namen

الهی

38/53

معجزه جاودان محمد ﷺ

از سوی حق رسیده،نور و دلیل و برهان

هرگز کسی ندیده،مصحف به مثل قرآن

صدها کتاب دیدم، صد پرده را دریدم

همتای او ندیدم، دل مبتلای قرآن

دارالسلام خلد است،پا نه دمی به گلشن

تا نو گلی بچینی،از گلسرای قرآن

تا نامه را نخواندی، در عرصه اش نراندی

ای بیخبر چه دانی،از ماجرای قرآن؟!

سرّ نهانِ حق است، آنچه در او ببینی

گنجی گران نهفتست ،در لابهلای قرآن

شهنامه شهان است،ذکر است و ورد جان است

بر عاشقان حرام است،دوری ز روی قرآن

بر آسمان رساند، این ریسمانِ رحمن

هرگز گسستنی نیست،حبل المتین قرآن

وحی است و آبِ حِیوان،عشق است و نامه جان

نوریست بس درخشان،حصنِ حَصینِ قرآن.

اللهم احشرنا مع #القرآن

مصططفی

48/53

معصیت را روز آخر در رسید

اشتیاقِ توبه اندر جان دمید

عزم کوی یارم افتاده به سر

دور میل باطل از دل برجهید

در سرم آمد هوای بنده گی

مرغ جان از باغ شهوت بر پرید

لیلیِ آفاق افکندم نظر

خاطر از غم امن گشته آرمید

خنجرِ کاری نشسته بر دلم

رقص بسمل واجب آمد بر شهید

پرده از چشمان دل برداشتی

صورت بیمثلِ دلبر شد پدید

مژده ای یاران که دیدم روی دوست

نیست دیگر آرزویم که او حسیب

شیخِ شهر از این فسانه در حسد

محتسب در رشک و در حسرت خطیب

غبطه بر حالم خورد مفتی که من

از بلا وارستم و اینم نصیب

شد محقق وعده دلدار ما

باوفا را زیبد انجامِ وحید

دیوِ ملعون در کمین دل بودی

لطف مولا غالب آمد بر پلید

قصه کوتاه شد مُیَسَر کام دل

شد یقینم بر خداوند مجیب

یوسفم بنشسته بر بازار دنیا تا که دوست

بهر بستادن نهد پا تا خرید

یاهو

در نزد مطربان سر ایشان سلام تو

همراه اهل دل خِرد تو خدای من

مهدی همیرسد ز سفر چشمها به ره

در پیش صوفیان برسیده امام من

با اهل عقل کی بتوان گفت از نگار

با اهل عشق راست بیاید کلام من

معراجِ یوسف است همان چاه و ابتلا

لیکن ورای وهم رسیده قیام من

هشیار زبون است در این میکده عشق

بر دست پیر عشق بُوَد خود زمام من

دیدیم الهی که کشیده سپرِ عشق

گر غم چو گرگ غره زند بر شبانِ من

یاهو

خمس حسن

درمیزنم شراب نگارا گشای در

من منتظر که وصل رسد فصلِ پر شرر

تو میرء مجلسی قدحی خمس حسن ده

شکرانه جمال چو یوسف عزیز مصر

سالی گذشت و بوسه از آن لب ندیده ایم

آغوش گرم ساقی محفل نشد به بر

زلف کمند یار به آشوب دل رسید

پرچم به دست پیر مغان فتح هم ظفر

خورشید روی دلبر ما جلوه گر نشد

پنهان به پشت ابر شده آن رخ قمر

موسی و کوه طور نشانی ز دلبر است

وادی سرد و شعله ندایی از آن شجر

یک ذره چون ابوهت کوه نزد عارفان

محکمتر است از جبل آن مور را کمر

۳۰،۴،۱۶ مصطفی

بشورید و برقصید که دلدار رسیدست

همان موسی مقصود به اطوار رسیدست

هم او یوسف بازار و هم او یوسف زهرا

بکوبید دهل ها که خریدار رسیدست

خماریم و نمائید به ما باده صافی

شرابیست که از حضرت خمار رسیدست

گر محتسب دیَر مرا زشت نگارید

شأن است مرا آنچه ز اغیار رسیدست

از اهل یمین است در این میکده صوفی

این رتبه قرب است و به ابرار رسیدست

تسبیح گسستیم و ز سجاده رهیدیم

ما بار به دوشیم چو زنار رسیدست

طوطی صفتانیم در این دَیر خرابات

شیرین شکر عشق به منقار رسیدست

او شیر خدا است هم او خسرو مردان

قتالِ زمان است چو کرار رسیدست

افسوس الهی نشد از سرّ تو آگاه

چون یار رسد مخزن اسرار رسیدست.

لبیک

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر

یا هو!

در مقام شکر حضرت حق!

فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ.

پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و شکر نعمت من به جای آرید و کفران نعمت من نکنید.

آیه ۱۵۲ سوره بقره

شُکرِ حق شیرینتر آمد از شِکر اندر وصال

نعمتت افزون نماید شُکرِ دیدارِ جمال

منتخب گردی تو مهدی را اگر شکرش کنی

شاه گردی ملک اورا صد سعادت در قبال

من نمودم شُکرِ او آغوش گیرِ او شدم

در رسید از ره جوابم بر تمامیِ سوال

یارِ میآید ز ره یوسف به مصرِ جان رسد

غصه از دلها رود عاشق رسد اندر کمال

لبیک

م.ا

منم دریا منم دریا

منم دریا همان خنیاگرِ سابق

منم چشمه من آن تک چشمه عاشق

منم صحرا همان صحرای صد وادی

منم آن نعره الله اکبر بانگ آزادی

حدیث عشق میگویم ترا در شعر میجویم

منم آن موج طغیانگر که هم دریا و هم جویم

منم دریا منم دریا

من آن رنگینکمان هفت رنگِ رقص انوارم

سحر خیز عاشقم اندر سحر چون شمس بیدارم

منم دریای بیدل هم سلام آن سلیمانم

منم هدهد که تصنیف و غزل از عشق میخوانم

منم دریا منم دریا

یاهو

میلاد و عید حیدر کرار آمده

زوج بتول حقیقت اسرار آمده

باب حسین و زینب کبری و بوالحسن ،بر تر ز ما و من

روح القدس به عرصه خریدار آمده

مولود کعبه هم تو و خیبر گشای حرب، ای تک دوای درد

بابِ الهست باب به زنهار آمده

درب علوم و معرفت مصطفی شما، ای فخر مهر و ماه

تسبیح و ذوالفقار چو زنار آمده

نفس نبی و سوره فجر مجسمید، چون جان احمدید

قرآن ناطقی که به گفتار آمده

قرآن تمام شأن شما هست و شرحتان، ای نینوای جان

تمجیدِ مرتضی ست به تکرار آمده

این حضرت شماست که در باء بسم الله ست،

سلطان کبریاست

سیمرغ رحمتی که به دیدار آمده

خمخانه علیست سماوات و ماسوای ،ممدوح لافتی

کوثر از اوست ساقی خمار آمده

در جمله حاضری و پر از توست ملک حق، ای جلوه فلق

نقش جمال توست به ابصار آمده

آغاز و مبدعی شه مردان روزگار، ای نقطه پرگار

موسی ز طور با دوصد اطوار آمده.

عارفان هر دمی دو عید کنند

عنکبوتان مگس قدید کنند

مولانای بلخ.

در فاز نوشتن.

عرض سلام و تبریکات خدمت سروران مهدیاور و عزیز.

نکته لطیفی در قرآن، آثار ادب عرفان و فلسفه در باب عید و شادمانی و تجلیل بود که حیفم آمد با یاران باصفا شریک نکنم.

مختصرا محضر سبز و نورانی سروران عرض شود که جهان در نظر عارفان راه و سالکان طریقت و رهروان عبودیت تکراری نیست و هر لحظه عالم جدید است و هر لحظه متفاوت و تجلی جدید و تازه و همه عرفا به این نکته اشاره کرده اند و خدای صانع و بدیع و احسن الخالقین هندسه پرداز اعجاز آفرین در بروز کمالات نامتناهی خودش است هر آنی و لحظه ئی.

آیه اعجاز انگیز قرآن کریم به این معنی عمیق اشاره دارد در سوره الرحمن آیه ۵۵ که ، كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ 29 ۵۵. در آیه مبارکه که خدا هر یومی و روزی در شأن نو و تازه است همه مفسران آورده اند که منظور یوم ۲۴ ساعته نه بلکه هر آنی و لحظه یی میباشد.

هر دم از این باغ بری میرسد

تازه تر از تازه تری میرسد،

یا به قول حضرت حافظ

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی

آن شب قدر که این تازه براتم دادند.

یعنی براتش تازه بوده و دیگر تکرار نیست

به قول حکما و فلاسفه، لا تکرار فی تجلی.

در تجلیات الهی تکرار نیست.

یعنی به قول فلاسفه و حکما ،حرکت جوهری ملا صدرائی و سیر و عزیمت و سفر و طی طریق و میل به سمت کمال و رشد که قانون مستولی بر عوالم هستی است و مکانیزم عالم خلقته ، همان جواب که حضرت موسی ع در جواب سوال فرعون ارائه داد.. در قرآن حکیم سوره مبارکه طه آیه ۴۹ اعجاز انگیز و از علمیترین آیات قرآنه که به قول مفسرین اشاره به حرکت جوهری در عوالم هستی و سیر به سمت کمال و رسد میباشد و در ضمن در مورد صورت نوعی و شاکله هر موجود که در کنار درک و فهم مسئله خیلی مهم و بسیار عمیق حرکت جوهری در این آیات مطرح شده که همه اقرار کردند که خیلی مشکله و نیاز به علم حضوری داریم تا بدانیم حرکت جوهری ملا صدرائی چیست.

از معیت کی کنی تو فهم راز

جز که از بعد سفر های دراز.

علم حصولی نیست این علم حضوری میخواد و در این را عرق ریختن و عبودیت و حضور با استغراق و فنا..

قَالَ فَمَنْ رَبُّكُمَا يَا مُوسَىٰ؟

(فرعون) گفت: اى موسى! پس پروردگار شما دو نفر كيست؟!

قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى‌ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى‌ «50»

(موسى) گفت: پروردگار ما كسى است كه به هر چيزى آفرينش خاص آن را عطا كرده وآنگاه (آن را به راه كمال) هدايت فرمود.

حضرت مولانا ره حق سخن را داد کرده میفرمایند

هر زمان نو میشود دنیا و ما

بیخبر زین نو شده اندر بقا

پس ترا هر لحظه مرگ و رجعتیست

مصطفی فرمود دنیا ساعتیست

آزمودم مرگ من در زندگیست

چون رهی زین زندگی پایندگیست.

به قول شیخ اجل امام الحق سعدی شیرازی ره

هر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات است

و چون بر میآید مفرح ذات

هر نفسی را دو نعمتیست و هر نعمتی را دو شکری واجب،

از دست و زبان که بر آید

کز عهده شکرش بدر آید

عارفان در هر نفس که یک دم دارد و یک بازدم دو عید می‌کنند و هر لحظه در ضیافت الهی و دائم در عروسی هستند، ولی این طرف دیگر بقیه عوام مردم ،عنکبوتان مگس قدید کنند، یعنی بقیه عوام مردم کهنه بین و کهنه خورند و قدید کنند یعنی کانزرو و خشک و ذخیره برای بعد کردنه و عوام الناس به قول شاعر یک روز او عروسی و باقی به ماتم است ، فقط یک روز عید دارند در سال و باقی خون جگر خوردن.

عرفای متعالی حتی به خدایی که هر لحظه نو است و احوالات عالم و درون سالک در تغییر است باور دارند،

هر لحظه مرا تازه خدای دیگری است

بیزارم از آن کهنه خدایی که تو داری.

این سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود

بگذرد از حد و جهان بی حدو اندازه شود.

در سر ما آرزوی جز ظهور یار نیست

ما فدا گشتیم و ابن حیدر کرار نیست

خرقه را دادیم در میخانه تا جامی دهند

در سر ما آرزوی خرقه و دستار نیست

شوق این تسبیح ظاهر عالمی کرده تباه

بار بر دوشیم مارا سبحه جز زنار نیست

فارغیم از سود و سودا اندر این دیَر خراب

غیر یک مینا به جَیبم درهم و دینار نیست

یوسف مصری شما ما جمله اخوان حسد

یا زلیخایی که مارا ره بر این بازار نیست

دار منصوری بریدیم و هزاران زخم تر

غافل آمد عاشقی که او بر سر این دار نیست

ما سراسر عیب و نقصانیم ساقی بیمثال

محشر کبراست اینجا خانه خمار نیست

طوطیانیم و شکر ماراست رزق از درب او

غیر آن شکر مرا چیزی در این منقار نیست

جملگی مست اند در میخانه امشب در سماع

یا سکارا می‌زنند و هیچ کس هوشیار نیست

موسی عمران این وادیستیم و در سفر

طور سینایی به جز رویش دگر اطوار نیست

بیمثالی بیحدی عاری ز عیبی ای نگار

یار یارانی و یاری جز شما در کار نیست

مصطفی شد غرق در مینای کوثر از کفش

سرّ علی باشد به هستی غیر از او اسرار نیست

بداهه

مصاحبه کوتاه با حضرت خواجه حافظ شیرازی قدس الله سره !🎤🌺🌹🌷🏵🌲

سلام بر سروران فرهیخته!

امروز از اینکه سعادت داشتیم در محله رندان قلندر کنار آب رکن آباد و مصلا حضرت خواجه حافظ شیرازی را زیارت نموده مصاحبه‌ای با ایشان داشته باشیم خدا را شاکریم!

سوال: حضرت خواجه گناه به نظر شما یعنی چی؟

جواب:مباش در پی آزار و هرچه خواهی کن

که در طریقت ما غیر از این گناهی نیست

سوال: حضرت خواجه شما مقامی که به آن رسیدین را مدیون چه میباشین؟

جواب: صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ

هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم

سوال:دوای درد غم و غصه عالم چیه و راه حلش کدام است؟

جواب: شیطان غم هرآنچه تواند بگو بکن

ما برده ایم به باده فروشان پناه از او

سوال: زیباترین اشعاری که دیدین را به نظر نورانی شما کدام شاعر سروده؟

جواب: ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ

به قرآنی که اندر سینه داری

سوال:چه مکانی در این دنیایی پر از فتنه، جایی امن و آرامشه آخه دلمان تنگه؟

جواب:فتنه می‌بارد از این سقف مقرنس برخیز

تا به میخانه پناه از همه آفات بریم

سوال: به نظر شما حضرت رسول اکرم و حضرت یوسف را میشود با هم مقایسه کرد؟

جواب:ببین که سیب زنخدان تو چه میگوید

هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست

سوال: جناب حافظ ، از چه کسی راه میخانه دنیا را بگیریم تا مست شویم؟

جواب:راه پنهانی میخانه نداند همه کس

جز من و زاهد و شیخ و دو سه رسوای دگر

سوال:دست چه کسی را باید بوسید میشه بگین عزیز دلها؟

جواب:مبوس ز لب ساقی و جام می حافظ

که دست زهد فروشان خطاست بوسیدن

سوال:جناب خواجه آیا انسانهای خوب را فقط باید دوست داشت و احترام کرد یا همه را ؟

جواب: همه کس طالب یارند چه هوشیار و چه مست

همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

سوال: حضرت خواجه، برای ممالکی که ناکسان در آن به مقامها رسیده و خوبان مستضعفند چه پیام دارید؟

جواب: همای گو مفکن سایه شرف هرگز

در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد

سوال:حضرت شیخ، به نظر شما اعمال و طاعات چه کسانی پذیرفته میشود؟

جواب: ثواب روزه و حج قبول آنکس برد

که خاک میکده عشق را زیارت کرد

سوال: جناب خواجه مردم میگویند حافظ صدای بسیار زیبائی دارد درست است؟

جواب: غزل سرائی ناهید صرفه ای نبرد

در آن مقام که حافظ بر آورد آواز

سوال: یا حضرت شیخ نظرتان راجع به اوضاع کنونی خیلی از کشورها ، قتل ، تحجر ،استکبار و تکفیر چیست؟

جواب: کجاست صوفی دجال فعل ملحد شکل

بگو بسوز که مهدی دین پناه رسید.

به به ایدکم الله تصدقتان شیخ بزرگ و تشکر بابت وقت تان که در اختیار ما گذاشتید

و امیدوارم درآینده نیز بتوانیم پابوسی مشرف بشیم و فیض ببریم!

مقام عالیتان متعالی

بدرود.

نطاق مصطفی الهی

مصطفی الهی

ان شاءالله که طاعات همه عزیزان مقبول حق و عید فطرت و عبودیت مبارک و هر لحظه یاران عید و لیالی تان برات و ایام بر سروران مهدیاور مبارک و مملو از نصرت و فرج🌺 🌻🌴🌺🌷💕⚘🌳🌻🌴🌺

یا مولا علیه السلام مدد

#مصطفی_الهی

یا هو

هرکه رویت بدید زیبا شد

آنکه وصفت شنید برنا شد

هرکه وجه تورا عیان نگریست

همچو یعقوب دیده بینا شد

آنکه بویت کشید غالیه گفت

مست اندر سبوی مینا شد

طوطی دام تو به شوقِ وصال

عندلیب و هزارِ گویا شد

صوفی دَیر به میخانه برفت

جرعه ئی در کشید و دانا شد

بود گنجشک به بامِ تو نشست

گشت سیمرغ و عینِ عنقا شد

لن ترانی شنید و باز نرفت

ارَنی گفت و مثلِ موسی شد

لبیک یا مهدی عج

م.ا

نائبِ یوسف زهرا شده ای

قاب قوسینی و ادنی شده ای

فخر دورانی خراسانی عشق

نور موسی یدِ بیضا شده ای

بتِ عشقی و در این میکده باز

حرمِ عشق و مطلا شده ای

بهر مستضعفين جهان

تو خمینی و مسیحا شده‌ ای

لبیک

#مصطفی_الهی

یا مهدی!

آرزویی در دل ما جز ظهور یار نیست

ما فدا گشتیم و ابنِ حیدرِ کرار نیست

خرقه را دادیم در میخانه تا جامی دهند

در سر ما شوقِ دلق و خرقه و دستار نیست

خضرِ راهی در طریقت بر یدِ بیضا دهی

طورِ سینای زمان را موسي اطوار نیست

لبیک یا مهدی عج

بداهه

م.ا

سرشارِ امیدم که شهنشاه شده ام

مستغرق شکرم که مسیحا شده‌ ام

رمزیست دلا امیدوارِ دلبر بودن

پنهان بودم کنون هویدا شده ام

در مجلس حسنِ خوب رویانِ مغان

رقصیدم و بر مطربی شیدا شده ام

از دست برفت هست و بودم در دم

از عشوه اولش به یغما شده‌ ام

سرمست تر از گدا به میخانه نبود

دریا نوشم اسیر مینا شده‌ ام

اندر طلب یوسف زهرای بتول

مجنونم و سر به کوه و صحرا شده ام

او نیم نگاهی به گدایش افکند

فرعونی بودم و مصطفی شده ام

لبیک

یا حکیم

رد نشو رفیق حتما بخوان،مختصره!

لایک لازم نیست فقط تفکر کن!

در فاز نوشتن کنار شعر!

توحید،اسلام و خدا باوری به این معنا نیست که بپرسیم آیا به خدا ایمان داری؟!بعدا بگویند بله،بعدا بپرسیم چند خدا ؟!

بعدا بگویند یک خدا یا دو خدا.

توحید حقیقی این است که یک منبع قدرت و وجود قائل باشیم در عالم هستی ،و پشت همه دستها دست حضرت حق را ببینیم و لا غیر.

که یکی هست و هیچ نیست جز او

وحدهُ لا اله الا هو .

یکی بین یکی گو یکی جو یکی دان.

اکثر انسانها لا اله الا الله میگویند ولی صد هزار چیز دیگر در عالم میبینند بدبختانه، این خود یک شرک مخفی است غیر خدا در عالم دیدن.

حق مطلب را عارف کامل خواجه ابو السعید ابوالخیر ادا کردند که میفرمایند،

عارف که ز سر معرفت آگاه است

بیخود ز خود است و با خدا همراه است

نفی خود و اثبات وجود حق کن

این معنی لا اله الا الله است.

لا اله الا الله یعنی نه اینکه غیر از خدا خدای دیگری در هستی نیست و یک خدا هست و دو خدا نه بلکه هیچی در عالم غیر از حق نیست،

لا اله الا الله یعنی در مرتبه اول سر فرعون نفس مدعی خود را ببری و ثانیا، در مقابل حق سر همه عالم را ببری و همه را مرده پنداری،این توحید است.

به قول حضرت حافظ قدس الله سره

من همان دم که وضو ساختم از چشمه عشق

چهار تکبیر زدم یک سره بر هر چه که هست.

چیست توحید خدا افروختن

خویشتن را پیش واحد سوختن.

اللهم ارزقنا معرفتک.

آسوده شبی باید و خوش مهتابی

تا باتو سخن گویم و از هر بابی

لبیک یا مهدی عج

درودتان دوست فرهیخته.

ادامه دارد.

مصطفی الهی

یا هو!

منجی اگر بیاید ،نورید سبز و أخضر

هر تشنه ای نشیند ،بر آب حوض کوثر

پر بر فلک گشایی، سیمرغ دهر گردی

از غصه ها رمیده ،چون باز از کبوتر

دستان عشق گویی ،صد شعرِخوش نویسی

از خون و اشک ، آری نقشِ هزار دفتر

گر طالب وصالی، راهی گشا به مولا

چون قاسم بهشت است سلطان عشق حیدر.

رهبر عزیزم

او حسینی مزاریست که است از ابرار

آیت الله ست ندانی که بود از اسرار

رادمردیست که او قلعه گشاید به دمی

مرد پیکار که در حرب ز صلب کرار

عارف بلحق و پاکیزه و ترک دنیاست

شهسواریست چو حلاج که رفته سرِ دار

استقامت شه ما را چو نگین است به راه

رستم آسا به مصافِ همه استکبار

شهر مولاست ترا مهمن و از مولاناست

سایه عالی شاهنشه صاحب دربار

عاشق صادق و رفتست به طور سینا

خود همان موسی عمران که شده بر اطوار

آیت الله به حق ای تو مرا نورِ نظر

ای ترا نام و نشان بر نگه ام صد انوار

مدح ممدوح نگارم نه بگنجد به ورق

نه قلم راست در این وادی لاوصف قرار

ای الهی تو کجا وصف نگارت به کجا؟!

مجرمی بیش نه ای لیک نگارت دادار.

الهی

نثار عاشقان!

ترجمه شعری ای جنی راسکین به شعر فارسی مصطفی الهی

Once upon a time there was a tavern

Where we used to raise a glass or two

Remember how we laughed away the hours

And think of all the great things we would do

Those were the days my friend

We thought they'd never end

We'd sing and dance forever and a day

We'd live the life we choose

We'd fight and never lose

For we were young and sure to have our way

La la la la la la

La la la la la la

La la la la La la la la la la

Then the busy years went rushing by us

We lost our starry notions on the way

If by chance I'd see you in the tavern

We'd smile at one another and we'd say

Those were the days my friend

We thought they'd never end

We'd sing and dance forever and a day

We'd live the life we choose

We'd fight and never lose

Those were the days, oh yes those were the…

Gene Raskin شاعر

زمانی در محل میخانه ای بود

و ما یک یا دو تا پیمانه پیمودیم

به یادت است آیا خنده‌های ما

که با آن بارها تصنیف بربودیم؟

به فکر خوب یک آینده یی بودیم

فقط آن روزها ما را بقای بود

و ما هر لحظه آن پنداشتیم از هم جدا هرگز نمیگردیم

از این منظر همیشه شاد و خندان رقص میکردیم

و ما هم زندگی خویشتنت را زندگی کردیم

و هم خود زندگانی را بنا کردیم

برای این بقا پیکارها کردیم

و هرگز زیر دست جبر دوران ها نمیرفتیم

ولیکن عاقبت آن روزها رفتند و فانی شد

من و تو راه را گم کرده اندر پشت در مستور افتادیم

اگر روزی دوباره اندر آن میخانه ات بینم

دوباره بر تو لبخندی نمایانم

و این گویم فقط آن روزها ما را بقایی بود

و ما هر لحظه این پنداشتیم از هم جدا هرگز نمیگردیم

زمانی در محل میخانه یی بود

و ما یک یا دوتا پیمانه پیمودیم.

ترجمه

#مصطفی_الهی

عارفان هر دمی دو عید کنند

عنکبوتان مگس قدید کنند

مولانای بلخ. در فاز نوشتن. نکته لطیفی در قرآن، آثار ادب عرفان و فلسفه در باب عید و شادمانی و تجلیل بود که حیفم آمد با یاران باصفا شریک نکنم. مختصرا محضر سبز و نورانی سروران عرض شود که جهان در نظر عارفان راه و سالکان طریقت و رهروان عبودیت تکراری نیست و هر لحظه عالم جدید است و هر لحظه متفاوت و تجلی جدید و تازه و همه عرفا به این نکته اشاره کرده اند و خدای صانع و بدیع و احسن الخالقین هندسه پرداز اعجاز آفرین در بروز کمالات نامتناهی خودش است هر آنی و لحظه ئی. آیه اعجاز انگیز قرآن کریم به این معنی عمیق اشاره دارد در سوره الرحمن آیه ۵۵ که ، كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ 29 ۵۵. در آیه مبارکه که خدا هر یومی و روزی در شأن نو و تازه است همه مفسران آورده اند که منظور یوم ۲۴ ساعته نه بلکه هر آنی و لحظه یی میباشد.

هر دم از این باغ بری میرسد

تازه تر از تازه تری میرسد،

یا به قول حضرت حافظ چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی

آن شب قدر که این تازه براتم دادند

. یعنی براتش تازه بوده و دیگر تکرار نیست به قول حکما و فلاسفه لا تکرار فی تجلی. در تجلیات الهی تکرار نیست. حضرت مولانا ره حق سخن را داد کرده میفرمایند هر زمان نو میشود دنیا و ما

بیخبر زین نو شده اندر بقا

پس ترا هر لحظه مرگ و رجعتیست

مصطفی فرمود دنیا ساعتیست

آزمودم مرگ من در زندگیست

چون رهی زین زندگی پایندگیست.

به قول شیخ اجل امام الحق سعدی شیرازی ره هر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات است و چون بر میآید مفرح ذات هر نفسی را دو نعمتیست و هر نعمتی را دو شکری واجب، از دست و زبان که بر آید کز عهده شکرش بدر آید عارفان در هر نفس که یک دم دارد و یک بازدم دو عید می‌کنند و هر لحظه در ضیافت الهی و دائم در عروسی هستند، ولی این طرف دیگر بقیه عوام مردم ،عنکبوتان مگس قدید کنند، یعنی بقیه عوام مردم کهنه بین و کهنه خورند و قدید کنند یعنی کانزرو و خشک و ذخیره برای بعد کردنه و عوام الناس به قول شاعر یک روز او عروسی و باقی به ماتم است ، فقط یک روز عید دارند در سال و باقی خون جگر خوردن. عرفای متعالی حتی به خدایی که هر لحظه نو است و احوالات عالم و درون سالک در تغییر است باور دارند،

هر لحظه مرا تازه خدای دیگری است

بیزارم از آن کهنه خدایی که تو داری

. این سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود

بگذرد از حد و جهان بی حدو اندازه شود

مصطفی الهی

ان شاءالله که طاعات همه عزیزان مقبول حق و عید فطرت و عبودیت مبارک و هر لحظه یاران عید و لیالی تان برات و ایام بر سروران مهدیاور مبارک و مملو از نصرت و فرج? ?????⚘????

عارفان هر دمی دو عید کنند عنکبوتان مگس قدید کنند مولانای بلخ. در فاز نوشتن. نکته لطیفی در قرآن، آثار ادب عرفان و فلسفه در باب عید و شادمانی و تجلیل بود که حیفم آمد با یاران باصفا شریک نکنم. مختصرا محضر سبز و نورانی سروران عرض شود که جهان در نظر عارفان راه و سالکان طریقت و رهروان عبودیت تکراری نیست و هر لحظه عالم جدید است و هر لحظه متفاوت و تجلی جدید و تازه و همه عرفا به این نکته اشاره کرده اند و خدای صانع و بدیع و احسن الخالقین هندسه پرداز اعجاز آفرین در بروز کمالات نامتناهی خودش است هر آنی و لحظه ئی. آیه اعجاز انگیز قرآن کریم به این معنی عمیق اشاره دارد در سوره الرحمن آیه ۵۵ که ، كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ 29 ۵۵. در آیه مبارکه که خدا هر یومی و روزی در شأن نو و تازه است همه مفسران آورده اند که منظور یوم ۲۴ ساعته نه بلکه هر آنی و لحظه یی میباشد. هر دم از این باغ بری میرسد تازه تر از تازه تری میرسد، یا به قول حضرت حافظ چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی آن شب قدر که این تازه براتم دادند. یعنی براتش تازه بوده و دیگر تکرار نیست به قول حکما و فلاسفه لا تکرار فی تجلی. در تجلیات الهی تکرار نیست. حضرت مولانا ره حق سخن را داد کرده میفرمایند هر زمان نو میشود دنیا و ما بیخبر زین نو شده اندر بقا پس ترا هر لحظه مرگ و رجعتیست مصطفی فرمود دنیا ساعتیست آزمودم مرگ من در زندگیست چون رهی زین زندگی پایندگیست. به قول شیخ اجل امام الحق سعدی شیرازی ره هر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات است و چون بر میآید مفرح ذات هر نفسی را دو نعمتیست و هر نعمتی را دو شکری واجب، از دست و زبان که بر آید کز عهده شکرش بدر آید عارفان در هر نفس که یک دم دارد و یک بازدم دو عید می‌کنند و هر لحظه در ضیافت الهی و دائم در عروسی هستند، ولی این طرف دیگر بقیه عوام مردم ،عنکبوتان مگس قدید کنند، یعنی بقیه عوام مردم کهنه بین و کهنه خورند و قدید کنند یعنی کانزرو و خشک و ذخیره برای بعد کردنه و عوام الناس به قول شاعر یک روز او عروسی و باقی به ماتم است ، فقط یک روز عید دارند در سال و باقی خون جگر خوردن. عرفای متعالی حتی به خدایی که هر لحظه نو است و احوالات عالم و درون سالک در تغییر است باور دارند، هر لحظه مرا تازه خدای دیگری است بیزارم از آن کهنه خدایی که تو داری. این سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود بگذرد از حد و جهان بی حدو اندازه شود. مصطفی الهی ان شاءالله که طاعات همه عزیزان مقبول حق و عید فطرت و عبودیت مبارک و هر لحظه یاران عید و لیالی تان برات و ایام بر سروران مهدیاور مبارک و مملو از نصرت و فرج? ?????⚘????

یا هو

عارفان هر دمی دو عید کنند

عنکبوتان مگس قدید کنند

مولانای بلخ.

در فاز نوشتن.

نکته لطیفی در قرآن، آثار ادب عرفان و فلسفه در باب عید و شادمانی و تجلیل بود که حیفم آمد با یاران باصفا شریک نکنم.

مختصرا محضر سبز و نورانی سروران عرض شود که جهان در نظر عارفان راه و سالکان طریقت و رهروان عبودیت تکراری نیست و هر لحظه عالم جدید است و هر لحظه متفاوت و تجلی جدید و تازه و همه عرفا به این نکته اشاره کرده اند و خدای صانع و بدیع و احسن الخالقین هندسه پرداز اعجاز آفرین در بروز کمالات نامتناهی خودش است هر آنی و لحظه ئی.

آیه اعجاز انگیز قرآن کریم به این معنی عمیق اشاره دارد در سوره الرحمن آیه ۵۵ که ، كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ 29 ۵۵. در آیه مبارکه که خدا هر یومی و روزی در شأن نو و تازه است همه مفسران آورده اند که منظور یوم ۲۴ ساعته نه بلکه هر آنی و لحظه یی میباشد.

هر دم از این باغ بری میرسد

تازه تر از تازه تری میرسد،

یا به قول حضرت حافظ

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی

آن شب قدر که این تازه براتم دادند.

یعنی براتش تازه بوده و دیگر تکرار نیست

به قول حکما و فلاسفه لا تکرار فی تجلی.

در تجلیات الهی تکرار نیست.

حضرت مولانا ره حق سخن را داد کرده میفرمایند

هر زمان نو میشود دنیا و ما

بیخبر زین نو شده اندر بقا

پس ترا هر لحظه مرگ و رجعتیست

مصطفی فرمود دنیا ساعتیست

آزمودم مرگ من در زندگیست

چون رهی زین زندگی پایندگیست.

به قول شیخ اجل امام الحق سعدی شیرازی ره

هر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات است

و چون بر میآید مفرح ذات

هر نفسی را دو نعمتیست و هر نعمتی را دو شکری واجب،

از دست و زبان که بر آید

کز عهده شکرش بدر آید

عارفان در هر نفس که یک دم دارد و یک بازدم دو عید می‌کنند و هر لحظه در ضیافت الهی و دائم در عروسی هستند، ولی این طرف دیگر بقیه عوام مردم ،عنکبوتان مگس قدید کنند، یعنی بقیه عوام مردم کهنه بین و کهنه خورند و قدید کنند یعنی کانزرو و خشک و ذخیره برای بعد کردنه و عوام الناس به قول شاعر یک روز او عروسی و باقی به ماتم است ، فقط یک روز عید دارند در سال و باقی خون جگر خوردن.

عرفای متعالی حتی به خدایی که هر لحظه نو است و احوالات عالم و درون سالک در تغییر است باور دارند،

هر لحظه مرا تازه خدای دیگری است

بیزارم از آن کهنه خدایی که تو داری.

این سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود

بگذرد از حد و جهان بی حدو اندازه شود.

مصطفی الهی

ان شاءالله که طاعات همه عزیزان مقبول حق و عید فطرت و عبودیت مبارک و هر لحظه یاران عید و لیالی تان برات و ایام بر سروران مهدیاور مبارک و مملو از نصرت و فرج? ?????⚘???

یا هو

رد نشو رفیق حتما بخوان،مختصر است

در فاز نوشتن کنار شعر!

توحید،اسلام و خدا باوری به این معنا نیست که بپرسیم آیا به خدا ایمان داری؟!بعدا بگویند بله،بعدا بپرسیم چند خدا ؟!

بعدا بگویند یک خدا یا دو خدا.

توحید حقیقی این است که یک منبع قدرت و وجود قائل باشیم در عالم هستی ،و پشت همه دستها دست حضرت حق را ببینیم و لا غیر.

که یکی هست و هیچ نیست جز او

وحدهُ لا اله الا هو .

یکی بین یکی گو یکی جو یکی دان.

اکثر انسانها لا اله الا الله میگویند ولی صد هزار چیز دیگر در عالم میبینند بدبختانه، این خود یک شرک مخفی است غیر خدا در عالم دیدن.

حق مطلب را عارف کامل خواجه ابو السعید ابوالخیر ادا کردند که میفرمایند،

عارف که ز سر معرفت آگاه است

بیخود ز خود است و با خدا همراه است

نفی خود و اثبات وجود حق کن

این معنی لا اله الا الله است.

لا اله الا الله یعنی نه اینکه غیر از خدا خدای دیگری در هستی نیست و یک خدا هست و دو خدا نه بلکه هیچی در عالم غیر از حق نیست،

لا اله الا الله یعنی در مرتبه اول سر فرعون نفس مدعی خود را ببری و ثانیا، در مقابل حق سر همه عالم را ببری و همه را مرده پنداری،این توحید است.

به قول حضرت حافظ قدس الله سره

من همان دم که وضو ساختم از چشمه عشق

چهار تکبیر زدم یک سره بر هر چه که هست.

چیست توحید خدا افروختن

خویشتن را پیش واحد سوختن.

اللهم ارزقنا معرفتک.

آسوده شبی باید و خوش مهتابی

تا باتو سخن گویم و از هر بابی

لبیک یا مهدی عج

درودتان دوست فرهیخته.

ادامه دارد.

مصطفی الهی

آتش سوزان حسد

نکته های به ادامه مطلب قبلی صفت سیاه و زشت حسد که خواندنش خالی از لطف نخواهد بود!

دوستم یوسف را خواهرش یهودای حسد ..به جرم سرباز مهدی بودن در چاه انداخت و... با تیر تهمت و بدخواهی اورا سخت مجروح کرد..

فیلسوف جاپانی عارف چه زیبا می‌فرماید که ای حسود اگر دوست داری مدیر شوی دعا کن و آرزو تا مدیر فعلی رئیس شود و تو جای او مدیر شوی ،چرا دنبال حذف و زوال دیگرانی و برای بلندتر شدن دنبال سرنگونی بقیه ،برو جایگاه خودرا پیدا کن، و ناراحت کردن دیگران و بدخواهی منعمانِ نظر کرده به شادی و سعادت نمی انجامد ،آخر این عالم قانون دارد ، و حقیقت پیروز می‌شود و باطل محو و مغلوب و این وعده الهیست که حضرت او هرگز خلاف وعده نخواهد کرد.

به قول استدعای خواجه شیراز ره ،خطاب به حضرت حق می‌فرماید که،

پنهان ز حاسدان به خودم خوان که منعمان

خیر نهان برای رضای خدا کنند.

از آتش حسد پناه به خدا.

حسادت ایمان و حسنات را محو می‌کند آنچنان که آتش هیزم را.

حضرت مولا ع.

حسد آتشیست که اول حمل کننده خود را می‌سوزاند قبل از ضرر رساندن به محسود.

حضرت مولا ع.

بدخواه کسان هیچ به مقصد نرسد

یک بد نکند تا به خودش صد نرسد

من نیک تو خواهم و تو خواهی بد من

تو نیک نبینی و به من بد نرسد...

حسود خیرخواه خودرا بدخواست و عجب بیماری و عیب زشتیست این صفت سیاه و عذابیست عظیم این آرزوی زوال نعمت دیگران، حسد یعتی من کمم و او زیاد ،و راه حل همین است که اگر حسود اولا حسد را کنار بگذارد دفعتا زیاد می‌شود خود این موهبت بزرگیست ثانیا حسود بره کمالات خود را بیشتر کند نه آرزوی کم کردن و زیر کشیدن دیگران.

ای برادر تو حسد شعله نمرود انگار

بر من آن شعله چنان است که بر ابراهیم

شهادت در راه مهدی کار ساده نیست..

قلبت را بو می‌کنند و بعدا اذن شهادت می‌دهند ،

اگر بو داد رد میکنند و مردودی .

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند

لاغر صفتان زشت خو را نکشند

گر عاشق صادقی ز کشتن مگریز

مردار بود هرآنچه او را نکشند.

م.ا

یا هو یا علی مولا مدد!

خالی از فضل و سود نیست بخوانی رفیق فرهیخته!

در دنیای محدود و فانی ،ساختن ابدیت، وجاودانگی نامتناهی!

خطاب به خودم و همه یاران با صفا!

با خدا نجنگیم!

جنگ با بیگناهی جنگ با خداست..

حسین حقیقت و جوانمردی را شهید نکنیم..

یوسف زیبائی را در چاه نیندازیم. .

در مقابل حقیقت وقتی می‌دانیم با فلان نفر است تعظیم کنیم و سجده و اقرار کنیم که کتاب آقا از مال من بهتره، خط ایشان بهتر از من است ،این را اقرار کن و اعلان و از حرف ابلیسی ،أنا خير منه، من از او بهترم سخت بپرهیز و با ساجدان در مقابل حق و زیبایی تسلیم شویم و تعظیم کنیم،این معنی سجده است، اون سجده نماز یک مدله که ما خاک بشیم و گرنه تعظیم در مقابل حق وسط بازار و با زن و بچه و همه اوقات ماست..

بنده خدا باشیم نه شیطان..

اگر بنده خدایی به امر او نَفَس بکش و تحت پرورش او باش نه شیطان‌..

افکار ، گفتار،خور ،خواب و جنبش ما به امر شیطان نباشد.

این شروع مسلمانیست.

زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد

از سر پیمان گذشت بر سر پیمانه شد

به قول حضرت حافظ قدس الله سره که مایان یک پیمان و عهد بیخودی با شیطان بستیم که هی همیشه از او متابعت کنیم و هرچه گفت تسلیم او باشیم..

اَلعَبدُ كَالمَيِّتِ بَينَ يَدَيِ الغَسّال (بَينَ يَدَيِ الغَاسِل) يُقَلِّبُهُ كَيفَ يَشاءُ؛ «عبد حقيقی بين دو دست جمال و جلال الهی، مثل جنازه‌اي است بين دو دست مرده‌شوي كه او به هر سو كه می‌خواهد جنازه را می‌چرخاند و جنازه از خود مقاومتی نشان نمی‌دهد.

مسلمان قبل از امر خدا کاری نمی‌کند..

وقتی در راه حق باشیم ودر راه او بی سر و پا شویم سراپا نور و تشعشع می‌شویم و واحد و موزون ،مقبول و بر صراط مستقیم و دوست داشتنی و عزیز، تائید شده به روح که اعظم من جبرائیل است می‌شویم و زنده و آنچه که نه در زبان آید و نه عقول را بر آن ره است..

به قول شاعر عارف

سرتا به پای تو همه نور خدا شود

در راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی.

بیایید به همه افول کنندگان که لاف منی می‌زنند خلیل وار لا احب بگوییم و بت نفس را بشکنیم..

باید اول عبد شد تا به ربوبیت رسید..

عجب شأن عظیمی داره انسان الله اکبر.

مولوی گفت

صورت جان وقت سحر لاف همی زد ز بطر

بنده و خر بنده بودم شاه و خداونده شدم.

بندگی همچنین خدایی شاهنشاهی بر هفت اقلیم‌ عالمه بنده کم خدایی نیستی،

به ولای تو اگر بنده خویشم خوانی

از سر خواجگی کون و مکان برخیزم.

یا به قول ملای رومی ره

یکی تیشه بگیرید پی حفره زندان

چو زندان بشکستید همه شاه امیرید.

مولانای بلخ ره در غزل معروف ،من مست تو دیوانه آورده در شأن خودش که،

چون کشتی بی لنگر کژ میشد و مژ میشد

از حسرت او مرده صد عاقل و فرزانه.

یا آورده که

عقل اگر داند که دل در بند زلفش چون خوش است

عاقلان دیوانه گردند از پی زنجیر ما.

بیائید به عقل معاش اندیش دنیا بين که فقط راه بانک رفتن را یاد می‌دهد نه بگوئیم و دیوانه بشیم و در فکر و ذکر و حضور و جمال بیمثال معشوق، بی خویش و مدهوش شوییم..

آزمودم عقل دور اندیش را

بعد از این دیوانه سازم خویش را.

پیر رومی ره.

بیاییم خدا را بپرستیم و تحت پرورش او باشیم.

بیایید مست باشیم،مستی و راستی.

طولانی شد مطالب ولی یکی از هزاران مطلب افاده نشد،

به قول حضرت حکیم نظامی گنجوی رحمه الله علیه که گفت،

لباب قصه بماندست و گفت ممکن نیست

نگر به دانش داوود و کوتهی زبور.

اللهم توفنا مع الابرار.

و ارزقنا معرفتک و معرفت اولیائک محمد و آل طاهرین.

ادامه دارد.

م.ا

در مدح روح الله قدس الله سره

سلسله عشق چیست؟! موی حسین است و بس

شارب خمخانه کیست؟! پیرِ خُمین است و بس

هم خُم است و هم می است و هم نَی است

اوست روح الله و نصرت با وی است.

سلام الله علی روح الله بعدد ما احاطه به علم الله

ای نفخه الهی و قدسی دمیده در کالبد بی‌جان مستضعفین در برهوت ذیزرع آخرالزمان

ای روح مجرد و وارسته از دام عوالم محدود ماده و مدت

ای پیر خردمند میخانه وحدت

ای صدر نشين مجلسیان دیر مغان مستان

ای محرم اسرار تفلسف شرقِ آفرینش و اشراق نورانیت مشرقین عالم

ای ذوالقرنین عصر و رسید به مطلع الشمس هستی

ای مسافر وادی طور و هدهد سلیمانی قاصد هفت شهر عشق

ای خضر رسیده به مجمع البحرین راز و سیراب از آب حیات سرزمین ظلمات

ای وارث حکمتِ روی در نور خسروانی فیلسوفان مغانِ سهروردی سرشت مست الست عهد قدیم

ای آشتی دهنده بوعلی سینای علم و ابن عربی شهود

تو آنی که نه تنها حقیران اسیری چون بنده مطلقا مقرند و معترف و سراپا تسلیم در این باب که نمی‌دانیم تو کی بودی بلکه در شأن حضرتتان امثال همچون علامه حسن زاده آملی های ذوفنون دوران و عالم بر همه علوم خفیه و غریبه فرمودند عاجزانه که شمارا نشناختند و نیاز به حجت ابن الحسن المهدیی است تا تو را معرفی کند ای سفیر سیمرغ از جبل قاف اسرار عالم و آمده از اعلا علیین هستی،پس خودت بگو تو کی بودی؟!

لبیک یا روح الله الکبیر ،وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا.

مصطفی الهی

هرچه کردی در حقم من هرچه دیدم بگذریم

تنگ در آغوش کرده پرده کین بردریم

بزر خصم افشانده شیطان در میان دوستان

یا علی گفته درخت نفرت از بن برکنیم

باز خوش میآیی اندر بزم عاشق پیشگان!

تا به بال همدگر تا عرش اعلا بر پریم.

یا مولا علی، شاه مردان شیر یزدان مدد.

عاشق همه..

صد شکر و ثنا که رهبرم نورِ جلیست

حمدِ بی عدد که یار فرزند علیست

امروز خدا هدیه به ما داده ز رحمت

چون میلاد منور علی خامنه ای ست

م.ا

تولدت مبارک ای فرزند پاک زهرای اطهر و علی حیدر ای کوبنده ترین و مردانه ترین صدای حق و حقیقت ...

#تولد_حضرت_ماه

#سید_علی_خامنه_ای

#جان_جانان

#امیر_دلها

#دلبرا_رهبرا

هـو الله

یکی ازآیات عمیق قرآن دراواخرسوره حشراست که درآن خداوند سبحان خویش رامی شناساند : (هُوَ اللَّهُ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَیْمِنُ الْعَزِیزُ الْجَبَّارُ الْمُتَکَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ) [الحشر: 5

یا هو یا علی مولا مدد!

خالی از فیض و سود نیست بخوانی رفیق فرهیخته!

در دنیای محدود و فانی ،ساختن ابدیت، وجاودانگی نامتناهی!

خطاب به خودم و همه یاران با صفا!

با خدا نجنگیم!

جنگ با بیگناهی جنگ با خداست..

حسین حقیقت و جوانمردی را شهید نکنیم..

یوسف زیبائی را در چاه نیندازیم..

در مقابل حقیقت وقتی می‌دانیم با فلان نفر است تعظیم کنیم و سجده و اقرار کنیم که کتاب آقا از مال من بهتره، خط ایشان بهتر از من است ،این را اقرار کن و اعلان و از حرف ابلیسی ،أنا خير منه، من از او بهترم سخت بپرهیز و با ساجدان در مقابل حق و زیبایی تسلیم شویم و تعظیم کنیم، میگوئیم چرا شیطان بر آدم سجده نکرده؟! تو خودت چرا در مقابل حقیقت سجده نمیکنی وقتی حق با فلانیست ؟؟این معنی سجده است، اون سجده نماز یک مدله که ما خاک بشیم و گرنه تعظیم در مقابل حق وسط بازار و با زن و بچه و همه اوقات ماست..

بنده خدا باشیم نه شیطان..

اگر بنده خدایی به امر او نَفَس بکش و تحت پرورش او باش نه شیطان‌..

افکار ، گفتار،خور ،خواب و جنبش ما به امر شیطان نباشد.

این شروع مسلمانیست.

زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد

از سر پیمان گذشت بر سر پیمانه شد

به قول حضرت حافظ قدس الله سره که مایان یک پیمان و عهد بیخودی با شیطان بستیم که هی همیشه از او متابعت کنیم و هرچه گفت تسلیم او باشیم..

اَلعَبدُ كَالمَيِّتِ بَينَ يَدَيِ الغَسّال (بَينَ يَدَيِ الغَاسِل) يُقَلِّبُهُ كَيفَ يَشاءُ؛ «عبد حقيقی بين دو دست جمال و جلال الهی، مثل جنازه‌اي است بين دو دست مرده‌شوي كه او به هر سو كه می‌خواهد جنازه را می‌چرخاند و جنازه از خود مقاومتی نشان نمی‌دهد.

مسلمان قبل از امر خدا کاری نمی‌کند..

وقتی در راه حق باشیم ودر راه او بی سر و پا شویم سراپا نور و تشعشع می‌شویم و واحد و موزون ،مقبول و بر صراط مستقیم و دوست داشتنی و عزیز، تائید شده به روح که اعظم من جبرائیل است می‌شویم و زنده و آنچه که نه در زبان آید و نه عقول را بر آن ره است..

پس عدم گردم عدم چون ارغنون

گویدم که انا الیه راجعون.

مولوی

به قول شاعر عارف

سرتا به پای تو همه نور خدا شود

در راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی.

بیایید به همه افول کنندگان که لاف منی می‌زنند خلیل وار لا احب بگوییم و بت نفس را بشکنیم..

باید اول عبد شد تا به ربوبیت رسید..

عجب شأن عظیمی داره انسان الله اکبر.

مولوی گفت

صورت جان وقت سحر لاف همی زد ز بطر

بنده و خر بنده بودم شاه و خداونده شدم.

بندگی همچنین خدایی شاهنشاهی بر هفت اقلیم‌ عالمه،بنده کم خدایی نیستی

به ولای تو اگر بنده خویشم خوانی

از سر خواجگی کان و مکان برخیزم.

یا به قول ملای رومی ره

یکی تیشه بگیرید پی حفره زندان

چو زندان بشکستید همه شاه امیرید.

مولانای بلخ ره در غزل معروف ،من مست تو دیوانه آورده در شأن خودش که،

چون کشتی بی لنگر کژ میشد و مژ میشد

از حسرت او مرده صد عاقل و فرزانه.

یا آورده که

عقل اگر داند که دل در بند زلفش چون خوش است

عاقلان دیوانه گردند از پی زنجیر ما.

بیائید به عقل معاش اندیش دنیا بين که فقط راه بانک رفتن را یاد می‌دهد نه بگوئیم و دیوانه بشیم و در فکر و ذکر ،حضور و جمال بیمثال معشوق زیباترین، بی خویش و مدهوش شوییم..

عاشقم من بر فن دیوانگی

سیرم از فرهنگ و از فرزانگی

آزمودم عقل دور اندیش را

بعد از این دیوانه سازم خویش را

یا که،

حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو

اندر دل آتش درا پروانه شو پروانه شو

پیر رومی ره.

بیاییم خدا را بپرستیم و تحت پرورش او باشیم.

بیایید مست باشیم،مستی و راستی.

اللهم توفنا مع الابرار.

و ارزقنا معرفتک و معرفت اولیائک محمد و آل طاهرین.

ادامه دارد.

م.ا

خطراتی که ممکنه حتی مومنین و موحدین را سرنگون کنه!

درود خدا و یا علی مولا مدد!

یارو قبلا موحد بوده، مومن بوده ولی انتظاراتی از خدا داشته که بهش نمیرسه و وقتی میبینه که خدا اینو ازش گرفته، بغض و کدورتی نسبت به حضرت حق در دلش ایجاد میشه و کافر از دنیا میره دم آخر، که پناه به خدای رحمن..

از بدترین اتفاقاتی که ممکنه موحد و مومن، کافر از دنیا بره همینه

امیدوار بودن به تفضلات و رحمت خالق اشکالی نداره و عالیه ولی توقع و انتظاراتند که زشتند و سرنگون کننده..

از بدترین چیزهای که ممکنه باعث زوال موحد و مومن بشه ایجاد کدورت و بغض نسبت به خدای متعال در دلشه..

که این کدورت از وجوه شرک است..

و شرک هم ذنب لا یغفر و ظلم عظیم.

در قرآن داریم که وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ﴿۱۳﴾و [ياد كن] هنگامى را كه لقمان به پسر خويش در حالى كه وى او را اندرز مى‏ داد گفت اى پسرك من به خدا شرك مياور كه به راستى شرك ستمى بزرگ است (۱۳) سوره لقمان.

مسئله تا جایی مهم است که حتی در کلام حضرت ختم مرتبت صلوات الله علیهم اجمعین داریم که

پيامبر اکرم«صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلْم» مي‌فرمايند:

انَّهُ لَيُغَانُ عَلَي قَلْبِي وَ إِنِّي لَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فِي كُلِّ يَوْمٍ سَبْعِينَ مَرَّةً

مستدرک الوسائل ص۵ ح ۳۲۰

تهذیب و بحار الانوار.

گاهي کدورت روي قلبم مي‌نشيند و من در هر روز هفتاد مرتبه استغفار مي‌کنم.

این کدورت در حضرت رسول اکرم ص و همه معصومین و انبیا به شکل دیگر غیر از این مسئله است که در آینده اشاره خواهیم کرد .. ان شاءالله

پناه به خدای رحمن و رحیم،

مومن است ولی دل به غیر حق و دنیا بسته وقتی میبینه که از همه تعلقات خود باید بر همیشه جدا شود ،دشمن خدا میشه و دشمن خدا از دنیا میره

اللهم انی اعوذ بِکَ مِنک.

اینجا او خدا را فاعل اینها میداند و کدورت در دلش ایجاد میشه و شیاطینی که میخواهند او مسلمان از دار دنیا نرود دست در کار میشن..مثلا عاشق فرزندشه،گفتند وقت مرگ شیاطین بچه اش رو میارند پیش چشمش و سر میبرند و میگن کافر شو به خدا وگرنه بچه ات را...

به دنیا و مدرک دلبسته یا کتابش و ... میارن پولو مدرک و کتابشو آتش می‌زنند و میگن بهش و مطالبش کافر شو وگرنه...

تا که او دم آخر کافر از دنیا برود..

زبونش لکنت پیدا میکنه در ذکر لا اله الا الله و...خودت میدانی داستان چیه نفس برادر..

حب الدنیا رئس کل خطیه.

خطرات زیاده که اولیا و عرفا نقل کردند که به دو مقوله اشاره مختصر شد.

اللهم توفنا مع الابرار

ایدکم الله تعالی جمیعا به حق مولانا اسد الله و بحقهم توکلت علی الله

ادامه دارد

درود خدا

الهی بنی هاشمی

مصاحبه کوتاه با حضرت خواجه حافظ شیرازی قدس الله سره !🎤🌺🌹🌷🏵🌲

سلام بر سروران فرهیخته!

امروز از اینکه سعادت داشتیم در محله رندان قلندر خیابان مستان، کنار آب رکن آباد و مصلا حضرت خواجه حافظ شیرازی را زیارت نموده مصاحبه‌ای با ایشان داشته باشیم خدا را شاکریم!

بعد از سلام و بوسه و آغوش با حضرت یار میریم سراغ سوالات.

سوال: حضرت خواجه گناه به نظر شما یعنی چی؟

جواب:مباش در پی آزار و هرچه خواهی کن

که در طریقت ما غیر از این گناهی نیست

سوال: حضرت خواجه شما مقامی که به آن رسیدین را مدیون چه میباشین؟

جواب: صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ

هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم

سوال:دوای درد غم و غصه عالم چیه و راه حلش کدام است؟

جواب: شیطان غم هرآنچه تواند بگو بکن

ما برده ایم به باده فروشان پناه از او

سوال: زیباترین اشعاری که دیدین را به نظر نورانی شما کدام شاعر سروده؟

جواب: ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ

به قرآنی که اندر سینه داری

سوال:چه مکانی در این دنیایی پر از فتنه، جایی امن و آرامشه آخه دلمان تنگه؟

جواب:فتنه می‌بارد از این سقف مقرنس برخیز

تا به میخانه پناه از همه آفات بریم

سوال: به نظر شما حضرت رسول اکرم و حضرت یوسف را میشود با هم مقایسه کرد؟

جواب:ببین که سیب زنخدان تو چه میگوید

هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست

سوال: جناب حافظ ، از چه کسی راه میخانه دنیا را بگیریم تا مست شویم؟

جواب:راه پنهانی میخانه نداند همه کس

جز من و زاهد و شیخ و دو سه رسوای دگر

سوال:دست چه کسی را باید بوسید میشه بگین عزیز دلها؟

جواب:مبوس ز لب ساقی و جام می حافظ

که دست زهد فروشان خطاست بوسیدن

سوال:جناب خواجه آیا انسانهای خوب را فقط باید دوست داشت و احترام کرد یا همه را ؟

جواب: همه کس طالب یارند چه هوشیار و چه مست

همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

سوال: حضرت خواجه، برای ممالکی که ناکسان در آن به مقامها رسیده و خوبان مستضعفند چه پیام دارید؟

جواب: همای گو مفکن سایه شرف هرگز

در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد

سوال:حضرت شیخ، به نظر شما اعمال و طاعات چه کسانی پذیرفته میشود؟

جواب: ثواب روزه و حج قبول آنکس برد

که خاک میکده عشق را زیارت کرد

سوال: جناب خواجه مردم میگویند حافظ صدای بسیار زیبائی دارد درست است؟

جواب: غزل سرائی ناهید صرفه ای نبرد

در آن مقام که حافظ بر آورد آواز

سوال: یا حضرت شیخ نظرتان راجع به اوضاع کنونی خیلی از کشورها ، قتل ، تحجر ،استکبار و تکفیر چیست؟

جواب: کجاست صوفی دجال فعل ملحد شکل

بگو بسوز که مهدی دین پناه رسید.

به به ایدکم الله تصدقتان شیخ بزرگ و تشکر بابت وقت تان که در اختیار ما گذاشتید

و امیدوارم درآینده نیز بتوانیم پابوسی مشرف بشیم و فیض ببریم!

مقام عالیتان متعالی

بدرود.

نطاق مصطفی الهی

#حافظ_شیرازی

مصطفی

عشق است گوهری که پر ارزشترین بود
یکدانه زمردیست که نادرترین بود
یعقوت سرخ کان صنم در مثل به مثل
شمشیر بهر اژدر نفس لعین بود
آن اژدهای نفس چو در راه عاشقی
دشمنترین به ره دم در منتظر بود
کورش نما به زمرد عشق و رها نمای
نفست ز چنگ هفت سری سِرهمین بود
آزاد کن دلت از دام نفس و دیو
چون نفس رام شد ددت از خادمین بود
در کوی عشق راه سلیمان بگیر چون
خاتم ز علم تیغ و سپر آن نگین بود
اعداء هزار و جبهه پر از تیرو خصم و دیو
گر عشق را غلامی بهشتت زمین بود
شهوت چو در مسیر عبودییتت عدوست
مرساد بر عدو شو که اندر کمین بود
امیدوار باش بخیر است عاقبت!!!!!
خوشدار این گمان که سزایت همین بود.

عمامه میگون

ای عاشقان ای عاشقان ، یاهو که ساقی در رسید
ای مطربان ای مطربان ، مژده که نای و دف دمید

خم جوش و ساغر پر ز می ، رندان گریبان چاک وی
زاهد غم امروز و کی ، غافل که لطف حی رسید

شیخ از سماع زاهد ز راه ، مطرب غزلخوان در ثنا
سالک دم در منتظر ، صوفی سبوحی درکشید

پیر مغان در صدر و گل ، ریحان و نقل و شعر و مل
سجاده بر دوش و دهل ، صد خرقه از شادی درید

می میچکد از دلق وی ، پنهان سبو در جیب وی
یابی دگر بارش به کی ، هوشیار و از خود وارهید

عمامه میگون تر صحف ، تسبیح گسسته کوه به کوه
انگور اندر پای خم ، بشمرد و سبح نو خرید

از یُمن آن مولای ما ، آن یوسف زهرای ما
از باده کوثر دوصد جام از کف مولا چشید

یوسف شده گرگان ما ، مدهوش دلو و آب و چاه
منصور مجلس حق نوا ، بیباک بر دار آرمید

بزم زلیخا مست ما ، خاتم فدای شست ما
زندان و کنعان پست ما ، یعقوب انگشتش گزید
مصطفی
به زودی ان شاءالله به سوی وطن جان!

چگونه باز نگردم که سنگرم آنجاست
چگونه آه مزار برادرم آنجاست
چگونه باز نگردم که مسجدو محراب
و تیغ منتظر بوسه بر سرم آنجاست...
کاظمی

روز مرگم بعد من بزم طرب بر پا کنید
می زنید و صد سبو را غرق از صهبا کنید
گور گمنامی بیابانی سرای ما سزاست
شعر حافظ حمد و توحیدی نثار ما کنید
از سر من یک سراحی از لبانم سوتکی
از عنایت حنجر ما دسته مینا کنید
گل نیازی نیست آوردن ولیکن عاشقان
ذکر خیر ما بحق یوسف زهرا کنید
ما گذشتیم از سر اندر نصرت مستضعفین
یاد ما منبعد این با اهل عاشورا کنید
م.ا
سروده یی طبق حروف الفبا در وصف آنکه وصفش نتوان گفت!
امیر المومنین حیدر کرار!

الف : ای که حق را چشم و دست و حجتی
ب : با حقی و حق به دنبالت امام المتقین
پ : پاکبازانرا امیری متقین را مقتدا
ت: تائبانرا دستگیرو بر گدایان بوالکرم
ث: ثابتان بر صراط مستقیم از تو به نصر
ج: جانستان عشق را فتح و ظفر
چ: چون بگویم مدح مولا با قلم
ح: حرف باطل عقل عاجز نیست تابی و رقم
خ: خون حقت را خدا چون منتقم
د: دست حق ثار الله ی مصداق علم
ذ: ذکر گویان شهد نامت دیده اند
ر: راهپویان مست جود آسوده اند
ز: زاهدان وعارفان و عالمان مدهوش تو
ژ : ژرفبینان چاوشانت باده ها در جوش تو
س : سالکان و صوفیان و جامه چاکان در سماع
ش: شمع تو پروانه ما ای شهسوار لافتی
ص: صبر حقت روز خندق عٙمر را مجذوب کرد
ض: ضامن پروزی اسلام بر کفار و حرب
ط: طیبین الطاهرین وصفت به جد
ظ: ظل رب العالمین حیدر مدد
ع: عشق را صورت شده ابرار را رهبر شده
غ: غم از شرم تو خسپیده شراب وصل نوشیده
ف: فنا از تو بقا گشته مرض از تو شفا گشته
ق: قناعت از تو باریده سر این حرص ببریده
ک: کتاب ناطق معشوقرا مصداق اعلی
گ: گل باغ محمد آل طاها را تجلی
ل: لب لعلت جهان آرا به اشهد کین تویی عنقا
م: ملائك بر تو مسجودند و قدسیها گرفتار
ن: ندای غیب بشنیدی چه ها دیدی تو شاهد وار
و : وصل کن شمه ی ما را به آن اسرار درویشی
ه : همای عالم علیا تو سیمرغی بسی عرشی
ی: شهنشاه همه مردان ز جام خویش مدهوشی
مصطفی
مادر فرشته یست عجب از تبار قدس
من شاهدم بیا به توهم بازگو کنم
نورش نه نور خور بود و تابش قمر
آن است شعشه ی ز حق و سفته گهر
بدر منیر عاطفه و رأفت است و مهر
سر تا به سر ز خودگذری فخر ماه و مهر
جنات تجري تحتها الأنهار زیر پای
تاجش به سر فدایش همه عالم سپهر
مدحش گرفته عالم افلاک بی بدیل
تا چون کنی اطاعت او همچو جبرئیل
مصداق العطاء و قمر کوثر کتاب
در شأن اوست این همه آیات بس جمیل
گفت آن رسول عاشق حق رشک عالمیین!
آن رسته از هوا و بدیده به هر دو عیین
خواهی جمال حق نگری روی او نگر!!!
چون نآفرید مثل رخش هیچ در بشر
هرکس بغیر او به دو جرمی جزا دهد
تنها هم اوست آنکه به عفوت سزا دهد
عشق عمیق و خالص ونایاب مادری
قطعا شفاعتت بکند روز داوری
مینو سرشت پاک منور مقدس است
نیکو سرشت وخالص و مصداق اقدس است
سر تابه پا ازل و ابد معدن صفاست
چندین حدیث بین که به شأن اش ز مصطفی ست
مادر فرشته یست عجب از تبار قدس
من دیده ام بیا به توهم بازگو کنم
مدحش چه سان سرایم و آنرا که کردگار
واجب نموده طاعت و عشقش به روزگار
من مانده ام چه سان بسرایم ز مادران؟
مدح منیر لیک ام اسیر دوصد فغان۰
مصطفی
برگشت از سفر

شراب ریز به ساغر که آمدم ز سفر
خراب و تشنه رسیدم به منزل دلبر
هزار خار به پا رفته یا که آبله ها
غریق زخم هوا تا صنم رسد از در
رمیده بودم از بر آن یار تا که از سر مهر
دوباره عزم نگار و سماع کنم از سر
سعادتی چو رسد بوسه و کنار آید
چو آتش آن بر گرمش چشیم بار دگر
در این سرای جنون ناز ما کسی نخرد
نیاز و عجز بباید نماز وقت سحر
چو وادی هوس از حزن و خوف مملو است
رفیق قیس جنون باش و سخت بسته کمر
تصدق لب لیلی تمام ملک وجود
بهل تو عیش و سلامت گذر ز جان به خطر .

مصطفی

مصاحبه کوتاه با حضرت خواجه حافظ شیرازی قدس الله سره !🎤🌺🌹🌷🏵🌲

سلام بر سروران فرهیخته!

امروز از اینکه سعادت داشتیم در محله رندان قلندر خیابان مستان، کنار آب رکن آباد و مصلا حضرت خواجه حافظ شیرازی را زیارت نموده مصاحبه‌ای با ایشان داشته باشیم خدا را شاکریم!

بعد از سلام و بوسه و آغوش با حضرت یار میریم سراغ سوالات.

سوال: حضرت خواجه گناه به نظر شما یعنی چی؟

جواب:مباش در پی آزار و هرچه خواهی کن

که در طریقت ما غیر از این گناهی نیست

سوال: حضرت خواجه شما مقامی که به آن رسیدین را مدیون چه میباشین؟

جواب: صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ

هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم

سوال:دوای درد غم و غصه عالم چیه و راه حلش کدام است؟

جواب: شیطان غم هرآنچه تواند بگو بکن

ما برده ایم به باده فروشان پناه از او

سوال: زیباترین اشعاری که دیدین را به نظر نورانی شما کدام شاعر سروده؟

جواب: ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ

به قرآنی که اندر سینه داری

سوال:چه مکانی در این دنیایی پر از فتنه، جایی امن و آرامشه آخه دلمان تنگه؟

جواب:فتنه می‌بارد از این سقف مقرنس برخیز

تا به میخانه پناه از همه آفات بریم

سوال: به نظر شما حضرت رسول اکرم و حضرت یوسف را میشود با هم مقایسه کرد؟

جواب:ببین که سیب زنخدان تو چه میگوید

هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست

سوال: جناب حافظ ، از چه کسی راه میخانه دنیا را بگیریم تا مست شویم؟

جواب:راه پنهانی میخانه نداند همه کس

جز من و زاهد و شیخ و دو سه رسوای دگر

سوال:دست چه کسی را باید بوسید میشه بگین عزیز دلها؟

جواب:مبوس ز لب ساقی و جام می حافظ

که دست زهد فروشان خطاست بوسیدن

سوال:جناب خواجه آیا انسانهای خوب را فقط باید دوست داشت و احترام کرد یا همه را ؟

جواب: همه کس طالب یارند چه هوشیار و چه مست

همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

سوال: حضرت خواجه، برای ممالکی که ناکسان در آن به مقامها رسیده و خوبان مستضعفند چه پیام دارید؟

جواب: همای گو مفکن سایه شرف هرگز

در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد

سوال:حضرت شیخ، به نظر شما اعمال و طاعات چه کسانی پذیرفته میشود؟

جواب: ثواب روزه و حج قبول آنکس برد

که خاک میکده عشق را زیارت کرد

سوال: جناب خواجه مردم میگویند حافظ صدای بسیار زیبائی دارد درست است؟

جواب: غزل سرائی ناهید صرفه ای نبرد

در آن مقام که حافظ بر آورد آواز

سوال: یا حضرت شیخ نظرتان راجع به اوضاع کنونی خیلی از کشورها ، قتل ، تحجر ،استکبار و تکفیر چیست؟

جواب: کجاست صوفی دجال فعل ملحد شکل

بگو بسوز که مهدی دین پناه رسید.

به به ایدکم الله تصدقتان شیخ بزرگ و تشکر بابت وقت تان که در اختیار ما گذاشتید

و امیدوارم درآینده نیز بتوانیم پابوسی مشرف بشیم و فیض ببریم!

مقام عالیتان متعالی

بدرود.

نطاق مصطفی الهی

#حافظ_شیرازی

۳

۰ نظر

https://vrgl.ir/Zw5n4

برو به پروفایل Safar Ta Simurgh سفر تا سیمرغ Safar Ta Simurgh سفر تا سیمرغ

استاد دانشگاه مجازی رشته الهیات و فلسفه علیا یا حکمت عملی از عاشقان عرفان و ادبیات الهی همه ملتهای جهان بلاخص شعر و ادب فاریی

برو به انتشارات Safar Ta Simurgh Safar Ta Simurgh

شعر و عرفان

شاید از این نوشته‌ها هم خوشتان بیاید

سفر تا سیمرغ

مطلبی دیگر از این انتشارات

سفر تا سیمرغ

Safar Ta Simurgh سفر تا سیمرغ

Safar Ta Simurgh سفر تا سیمرغ

خواندن ۱۳ دقیقه

بسم الله الرحمن الرحيم

مطلبی دیگر از این انتشارات

بسم الله الرحمن الرحيم

Safar Ta Simurgh سفر تا سیمرغ

Safar Ta Simurgh سفر تا سیمرغ

خواندن ۲۱ دقیقه

دیدار دوست دانی چه ذوقی دارد؟

بر اساس علایق شما

دیدار دوست دانی چه ذوقی دارد؟

روان نویس

روان نویس

خواندن ۱۲ دقیقه

پاسخ‌ها

۳

بسم الله الرحمن الرحيم

یا هو یا من لا هو الا هو
سفر تا سيمرغ
سید مصطفي الهی بلخی بنی هاشمی

جهان از سخن کرده ام چون بهشت

از این بیش تخم سخن کس نکشت

بنا های آباد گردد خراب

ز باران و از تابش آفتاب

پی افکندم از نظم کاخی بلند

که از باد و باران نیابد گزند

نمیرم از این پس که من زنده ام

که تخم سخن را پراکنده ام

فردوسی طوسی قدس الله سره.

حکیم نظامی گنجوی اعلی الله المقامه

به داوودی دلم را تازه گردان

ذبورم را بلند آوازه گردان

سوادش چشمرا پرنور دارد

سماعش گوشرا مخمور دارد

عروسی را که پروردم به جانش

مبارک رویگردان در جهانش

حکیم نظامی گنجوی اعلی الله مقامه

الشعر سحر الحلال، شعر سحر حلال است.حدیث

لله كنوز تحت العرش مفاتيحها ألسنة الشعراء

خدارا گنجهایست در زیر عرش که کلید آن لسان شعراست .حدیث قدسی

یجوز له شاعر ما لا یجوز لغیره، برای شاعر جایز است آنچه‌ برای غیر او جایز نیست،حدیث قدسی

سحر حلالم سحری قوت شد

نسخ کن نسخه هاروت شد.

حکیم ظامی

پیش و پس بستند چو صف انبیا

شاعران آمد ز بعد انبیا

مولوی

بسم الله والحمد لله الذی خلق الانسان و علمه البیان.!

شروع اشعار خودم!

کلام اندر کلام با حضرت حافظ قدس الله سره!
گفتم سلام حافظ، گفتا علیک الهی
گفتم مرادِ دهری ، گفت حشمت همائی
گفتم که خوش به حالت، هدهد به باغ گشتی
گفتا که این بدادند، پاداشِ خوش سرائی
گفتم هزار تحسین، از بهرِ این تفرج
گفتا به پاسِ عشق است، بینی چو هر صفائی
گفتم که کی بیاید، آن یوسفی که گفتی؟!
گفتا که زود آید، بر راه اگر بیائی
عصیانِ بیحدتان سد در ره فرج شد
آن وقت خواهد آمد، کز بت حذر نمایی
گفتم کجا بیابم ، نقشی ز پای رندان؟!
گفتا که باز یابی ،در نایء بینوائی
گفتم چسان دهندم، دارالسلام عشقش؟
گفتا به مدح مهدی ، تصنیف اگر سرائی.
3/55
غلام ِ بوتراب!
نه مریدم نه مرادم نه سبیلم نه صراطم
عاشقِ شاخِ نباتم که دوصد عیدو براتم
همه تن وجد و سماع یم همه دل دست دعایم
شده غواص ِ معانی دُرِ ناب میستایم
همه شمعم همه شهدم همه جان عهدِ الستم
من و مژده وصالت که ز دام نفس رستم
نه بخفتم نه گسستم که سراپا می و مستم
چو خلیل آمدم من بتِ بتخانه شکستم
نه رهیدم نه بریدم می و سجاده گزیدم
نه عجب که تو همانی نه که من یارِ قدیمم
نه من اینم نه من آنم به درِ پیرِ مغانم
دلق بفروخته رندم می ناب میستانم
همه نورم همه نایم به همه درد دوایم
شده در وادی سینا یدِ بیضا و عصایم
نه به خوابم نه خرابم نه سرابم نه حجابم
می و شمع و شعرِ نابم چو غلام بوترابم
مصطفی

یا هو

در نزد مطربان سر ایشان سلام تو

همراه اهل دل خِرد تو خدای من

مهدی همیرسد ز سفر چشمها به راه

در پیش صوفیان برسیده امامِ من

با اهل عقل کی بتوان گفت از نگار

با اهل عشق راست بیاید کلام من

معراجِ یوسف است همان چاه و ابتلا

لیکن ورای وهم رسیده قیام من

هشیار زبون است در این میکده عشق

بر دست پیرِ مست بُوَد خود زمام من

دیدیم الهی که کشیده سپرِ عشق

غم گر چو گرگ نعره زند بر شبانِ من

بداهه
به استقبال از حضرت حافظ قدس الله سره.
ای پادشه خوبان بر درد مداوائی
دل بی تو بجان آمد ای یار اهورائی
میخانه شود مسجد بر عظمت تو ساجد
گلزار شود گلخن در بزم چو مینائی
در یثرب جان نورت از شیونِ آن صور ات
خلد است مرا دوزخ در مأمن بطحائی
دل گم کنم اندر ره هستی شودم ذره
چون جلوه کنی در دَیر ای مظهر زیبائی
موسی کلیمم من در طور فلک جویان
همراهی خضرم من در نارِ صفورائی
بی‌عیب ترین باشی ای ساقی مهرویان
در حد کمالی تو از عیب مبرائی
کوته سخنم جانا هرچند که بیحد است
مدح رخت اندر شعر بر دیده بینائی
لبیک یا مهدی عج
#حضرت_حافظ
#مصطفی_الهی

یاهو
غم مخور دل که طبیب تو مسیحا باشد
نیل اگر هست عصا هم کف موسی باشد
اژدها میشودت چوب به دست برهان
جمله اعجازی گرت آن ید بیضا باشد
تو همان یوسف مصری نظری بر یعقوب
حال زار پدرت همچو زلیخا باشد
ید مقطوع ابوالفضل مرا این میگفت
بال پروازم و بابام ید الله باشد
حالیا خانه برافروز دل مجنون است
لیلی حُسن که در یثرب و بطحا باشد
ای نگاری که دوصد خضری و صدها عیسی
هر که رخسار ترا دید به یغما باشد
مصطفی مصحفِ سیمرغ و سفر بنوشتی
خود چو گنجشکی و سلطان تو عنقا باشد
مصطفی

یا هو
باز آمدم باز آمدم تا عشق را معنا کنم
باز آمدم بی دلق و دل تا خویشرا رسوا کنم
در دَیر کار ما نشد بتخانه یار ما نشد
باز آمدم در میکده تا باده در مینا کنم
مشکِ ختام و پیرهن آن یوسف و این برهمن
مرغان خوشخوان چمن صد نوحه من نجوا کنم
در کسب علم و حکمتش عمرم همی گردد به سر
باز آمدم در مکتبش تا نامه را انشاء کنم
مجنون شدم تا دیدمش از جملگی بگزیدمش
اکنون چو قیسش آمدم تا خیمه در صحرا کنم
رندان خمار چشم تو ، خاتم فدای شست تو
ملک سلیمانی بده تا محفلی بر پا کنم
ای دل سفر کن در چمن هرگز مترس از اهرمن
باز آمدم تا روح و جان تسلیم آن عنقاء کنم.

یاهو

یا هو!

در مدح خرابات!

در میکده بزم است بیا جانِ خرابات

صد جانِ گرامیست به قربان خرابات

رندان همه مست اند صراحی و چغانه

جام است و ربابی به دبستانِ خرابات

از حُسن صنم جملهِ مردم متحیر

خلقیست شده واله و حیرانِ خرابات

آلوده دامن است مرا لیک باک نیست

پاک است پاک دامنِ خوبانِ خرابات

جان است مرا پیرِ مغان صومعه را بند

هر مسجدیست مایلِ مردانِ خرابات

دل چون خراب گشت شود خانه خدا

عریان و خونچکان و گروگان خرابات

آزادی عشاق خودش کید و کمین است

صد یوسف مصریست به زندانِ خرابات

مصطفی

خمار چشم مهرویم پی دلدار میگردم

مسیحا در دل و از داغ آن بیمار میگردم

صنم ساقی و من تشنه گدا بر درب میخانه

رقیبان دور خم من گرد روی یار میگردم

نماز عشق میخوانم شراب وصل مینوشم

یکی رندم در این محفل قلندر وار میگردم

نه ما را آرزوی جنت و نی ترس عقبایی

ولیکن در هوای طره طرار میگردم

حریفان از پی بت من به دنبال جمال تو

به دور شمع روی حیدر کرار میگردم

عدو گر راهزن باشد پناه گیرم به میخانه

توکلت و علی الله از پی خَمَار میگردم

چو موسی وادی طور است منزل تا انلحق ها

کلیم کوی لیلا بر دوصد اطوار میگردم

شدم بیزار از تسبیح ظاهر بار بر دوشم

بسی عمریست اندر سایه زنار میگردم

همی زاهد به شوق روضه شاهی و سلطانی

و من آوره اندر ره پی دیدار میگردم

هوای عاشقی بر سر الهی را به دل غوغا

منم مشتاق رمز و در پی اسرار میگردم

مصطفی

یاهو

شب آمد و یاد صنم اندر سر صوفی

پر گشته ز می بار دگر ساغر صوفی

این مسکِ ختام است به پیمانه درویش

مه ساقی و گل مطرب و عود عنبر صوفی

غافل ز جهان بیخبر از خویش بر یار

صد باغ هویداست در این منظر صوفی

سیر است از این نقش جهان در طلب دوست

میخانه گذیدست و خدا یاور صوفی

دیوانه لیلیست در این  گنبد  دوار

اندر  نظر ما  عقلا  چاکر  صوفی

الهی

4/53

سهل پندارم پریدن ز این قفس

قفل بشکستن هوارا و هوس

گر هوارا بشکنی پر پر زنی

بر در آن یار جانی سر زنی

یار را دان رحمت محض و کرام

فضل و جود و بخشش و عفو مدام

هم عطا اش از سر بیمنتی

هم سلامش جام نابِ سرمدی

انس گیری همچون رندان با شراب

زنده گردی حق ببینی نه سراب

از سرای خوف و حزن و اضطراب

ره بری بر ملکِ باقی بی عِقاب

شوکت و شأن و وقار و صولتت

دوست گردد تنگ گیرد در برت

اینکه گویندت که یک بین یک شنو

یک بگو و یک بجو و یک بدان

این یکی واحد بسازد مر ترا

عارفت سازد به دم هم سودها

جامهای سرمدی نوشی که عقل

پیش سرمستی کند اقرار جهل

الهی

میخانه محمدی ص!

در عهد می پرستی مجنون و میگسارم

از جمله اولیایش جامی ز می ستاندم

ساقی چو گشت آدم، آن لحظه است یادم

شربش نبرد از سر،میل بدِ هویٰ را

خم خانه بود کشتی، نوح نبی ساقی

لیکن شراب حضرت، نشکست آن قضا را

خمر از خلیل باید ، آنهم تبر به دوشی

تا بشکند بت بعل هم لات و هم عزیٰ را

یوسف به صدر ساقی من باده نوش رندم

جامش نه وجد بخشید میخواره چو ما را

یعقوب و یوسف و هود،در خمرشان کمی بود

من هفت خط دیرم بگذشته ماسوا را

جامی بداد داوود ، افزونگر خرد بود

مستی نشد هویدا ، در رأس پر ز سودا

جامی بداد موسی، از یمن دست بيضا

از سینه تا زداید، نقش از بتِ ریا را

جام از مسیح ستاندم، اندر خمار ماندم

این میپرست گشته، مهمان بر مسیحا

داد او قدح به دستم، لیکن نه مستِ مستم

نه چرخشی زنم من، یادی ز ما سماع را

میخواره چو من را، بدریده پیرهن را

خمرِ دگر بباید ، از جنس انطهورا

خمره گشاد احمد ، یاد از الست آمد

از بوی آن شرابش برپاست حشر کبرا

یک قطره بر گرفتم، از عشق در گرفتم

مستی ز سر گرفتم، یارب بیاب مارا

میخانه محمد، جام شراب احمد

از جمله کرد فارغ، این مستِ لا قبا را

خمخانه حبیبست، بر جان و دل طبیبست

بر میکشان مزید است، هر درد از او مداوا

مستیش تا قیامت ، دارالسلامِ سرمد

بر عاشقان بشارت، یا ایها السکارا

جنسش نه بلکه شمسش،عرش است عبدِ فرشش

ز آن جلوه الستش ، می داد مصطفی را

5/53

خمس حسن

درمیزنم شراب نگارا گشای در

من منتظر که وصل رسد فصلِ پر شرر

تو میرء مجلسی قدحی خمس حسن ده

شکرانه جمال چو یوسف عزیز مصر

سالی گذشت و بوسه از آن لب ندیده ایم

آغوش گرم ساقی محفل نشد به بر

زلف کمند یار به آشوب دل رسید

پرچم به دست پیر مغان فتح هم ظفر

خورشید روی دلبر ما جلوه گر نشد

پنهان به پشت ابر شده آن رخ قمر

موسی و کوه طور نشانی ز دلبر است

وادی سرد و شعله ندایی از آن شجر

یک ذره چون ابوهت کوه نزد عارفان

محکمتر است از جبل آن مور را کمر

مصطفی

یا حق

هرچه ما گوئیم همچون شعر تر آید پدید
گنج هستی از چه رو در دست ما داده کلید
تازه این خود کمترین اجر است بر سرباز او
لافتی و العطا از یوسف زهرا رسید
نورِ مهدی نار یوسف را خجل سازد بناز
لاله و نسرین ز حُسنش جامه ها را بردید
هدهد نامه رسانم بر سلیمانان راه
ان من ماتً باذن العشق قد مات شهید
م.ا

یار میآید ز راه گلزار میآید ز راه

صلب  پاک حیدر کرار میآید ز راه

نور میآید ز راه منصور میآید ز راه

موسی عمران ما از طور میآید ز راه

خانه دل کن مصفا زلف وحدت شانه زن

شرح صدرت میرسد انوار میآید ز راه

دانه تسبیح کجا مستت کند بگذر از او

رطل سنگینتر گذین زنار میآید ز راه

سرّ مستودع بوَد آن یوسف زهرای ما

رمز مخفی مخزن الاسرار میآید ز راه

دادِ مظلومان ستاند او ز نمرود زمان

مژده بر مستضعفین دادار میآید ز راه

6/53

الا ای بانوی افلاکی هستی که سالاری

الا ای مظهر معنی که بین درب و دیواری

بهینی از همه خلقان که رشک جمله احراری

همای چرخِ دواری

الا ای عرشی عصمت علوء رتبه عفت

الا ای کوثر و زمزم الا ای نسخه اعظم

به نزد اهل دل  خود رمز اسراری

همای چرخِ دواری

جمیله از جمال حق جلیله از جلال حق

تجلیء صفات الله و ظلی از حق مطلق

به ظاهر بانو و باطن دقیقا عین کراری

همای چرخِ دواری

پدید آید هزاران عالم از نیم نگاهتان

توئی آن لیلة القدری که مدحش میکند قرآن

جهان و جانستانرا نقطه پرگار ایثاری

همای چرخِ دواری

نزول ان اعطینا  سلاماً تا به فجرِ جان

شهود و شهد و تسبیح ملائک  آیه ایمان

تو هم مدحی و هم ممدوح  تو نورِ جمله انواری

همای چرخِ دواری

الهی

میخانه محمدی ص!

در عهد می پرستی مجنون و میگسارم

از جمله اولیایش جامی ز می ستاندم

ساقی چو گشت آدم، آن لحظه است یادم

شربش نبرد از سر، میل بدِ هویٰ را

خم خانه بود کشتی، نوح نبی ساقی

لیکن شراب حضرت، نشکست آن قضا را

یوسف به صدر ساقی من باده نوش رندم

جامش نه عیش بخشید میخواره چو ما را

خمر از خلیل باید ، آنهم تبر به دوشی

تا بشکند بت بعل هم لات و هم عزیٰ را

یعقوب و یوسف و هود،در خمرشان کمی بود

من هفت خط دَیرم، بگذشته ماسوا را

جامی بداد داوود ، افزونگر خرد بود

مستی نشد هویدا ، در رأس پر ز سودا

جامی بداد موسی، از یمن دست بيضا

از سینه تا زداید، نقش از بتِ ریا را

جام از مسیح ستاندم، اندر خمار ماندم

این میپرست گشته، مهمان بر مسیحا

داد او قدح به دستم، لیکن نه مستِ مستم

نه چرخشی زنم من، یادی ز ما سماع را

میخواره چو من را، بدریده پیرهن را

خمرِ دگر بباید ، از جنس انطهورا

خمره گشاد احمد ، یاد از الست آمد

از بوی آن شرابش برپاست حشر کبرا

یک قطره بر گرفتم، از عشق در گرفتم

مستی ز سر گرفتم، یارب بیاب مارا

میخانه محمد، جام شراب احمد

از جمله کرد فارغ، این مستِ لا قبا را

خمخانه حبیبست، بر جان و دل طبیبست

بر میکشان مزید است، هر درد از او مداوا

مستیش تا قیامت ، دارالسلامِ سرمد

بر عاشقان بشارت، یا ایها السکارا

جنسش نه بلکه شمسش،عرش است عبدِ فرشش

ز آن جلوه الستش ، می داد مصطفی را

7/53

یا هو

خمار چشم مهرویم پی دلدار میگردم
مسیحا در دل و از داغ آن بیمار میگردم
صنم ساقی و من تشنه گدا بر درب میخانه
حریف ما به دور خم و من بر یار میگردم
نماز عشق میخوانم شراب عشق مینوشم
یکی رندم در این محفل قلندر وار میگردم
نه ما را آرزوی جنت و نی ترس عقبایی
ولیکن در هوای طره طرار میگردم
حریفان از پی بت من به دنبال وصال تو
به دور کعبه و ماه جمال حیدر کرار میگردم
عدو گر راهزن باشد پناه گیرم به میخانه
توکلت و علی الله از پی خمار میگردم
چو موسی وادی طور است منزل تا انلحق ها

کلیم کوه لیلا بر دوصد اطوار میگردم

شدم بیزار از تسبیح ظاهر بار بر دوشم

بسی عمریست اندر سایه زنار میگردم

همی زاهد به شوق روضه شاهی و سلطانی

و من آوره اندر ره پی دیدار میگردم
هوای عاشقی بر سر الهی را به دل غوغا
منم مشتاق رمز و در پی اسرار میگردم
م.ا

یا هو!
در مدح خرابات!
در میکده بزم است بیا جانِ خرابات
صد جانِ گرامیست به قربان خرابات
رندان همه مست اند صراحی و چغانه
جام است و ربابی به دبستانِ خرابات
از حُسن صنم جملهِ مردم متحیر
خلقیست شده واله و حیرانِ خرابات
آلوده دامن است مرا لیک باک نیست
پاک است پاک دامنِ خوبانِ خرابات
جان است مرا پیرِ مغان صومعه را بند
هر مسجدیست مایلِ مردانِ خرابات
دل چون خراب گشت شود خانه خدا
عریان و خونچکان و گروگان خرابات
آزادی عشاق خودش کید و کمین است
صد یوسف مصریست به زندانِ خرابات
مصطفی

یا هو

عید آمد و یار عشوه کنان بر لب بام است

اوقات خوش و مطرب و معشوقه بکام است

رندانِ خراباتِ مغان را بپذیرند

امضاء تو بر نامه ی عشاق تمام است

میپرس ز زاهد ز چه رو عید تو یکبار

در سال بیاید و مرا عیدِ مدام است

عکس رخ  لیلیست  در آینه  مجنون

در میکده شمسیست که دائم به قیام است

عید است و عروسیست بحق جرگه عشاق

هر لحظه وصال است و نوید  است و خرام است

8/53

هر نفس در عشق چون ماهی در آب

آب حیوان و بقای بی حساب

مستی و مدهوشی و آتشخوری

ساقی و سرمستی و جامه دری

چون مُیسر آیدت این است عشق

مسجد و میخانه و دیر و کنشت

آن به مسجد می‌رود بهر نماز

این به آتش خانه میآرد نیاز

عاشقانرا هم نماز هم آتش است

دانه تسبیحشان خود اشهد است

زین سبب در دیر دارند شأن عزیز

که آتش است دائم درون سینه شأن

هم نوای نای خوش در گوششان

هم به ناقوس کلیسا سرخوشان

پس مدد گیرو مدد ز این عشق پاک

تا بگردی جامه چاک و تابناک

م.ا

به استقبال غزل معروف از امام خامنه ای دام العالیه!

عمریست که در بندم و زندانی خویشم

دلبسته راز دل طوفانی خویشم

چون زلف شکن در شکن یار

در پیچ و خم غصه پنهانی خویشم

از بخت بدم نیست دگر سوز و گدازی

من سردتر از بخت زمستانی خویشم

مجروحم و دلخسته به پرواز شب تار

در حیرت کوچ از دل ظلمانی خویشم

آرام دل و مطمئنم از سفر خویش

تا در ره آن یار جمارانی خویشم

سید علی خامنه ای

ای آنکه تو وارسته ز ما و من خویشی

بر طورِ فلک موسی ٕ عِمرانی خویشی

واقف توئی از سرّ  نهان ای شه خوبان

خود سرّ شده در بی سر و سامانی خویشی

چون زلف پر از پیچ و خمی طره طرار

در عشق شده عشقهِ پیچانی خویشی

از بخت نکو نائب آن یوسف زهرا

خود نور شده شمع  شبستانی خویشی

سیمرغ توئی شهپرِ همت   بگشودی

روح اله ثانی و جمارانی خویشی

المنت لله که خوشی از سفر خویش

خود یوسف کنعان و خراسانی خویشی

الهی بلخی

9/53

هرچه ما گوئیم همچون شعر تر آید پدید
گنج هستی از چه رو در دست ما داده کلید
تازه این خود کمترین اجر است بر سرباز او
لافتی و العطا از یوسف زهرا رسید
هدهد نامه رسانم بر سلیمانان راه
ان من ماتً باذن العشق قد مات شهید
م.ا

مژده که یار میرسد،سرو به بار میرسد

باغ و بهار میرسد ، زودتر از تصورت

رفته فراق و ابرِ غم، تنگ به بر کند صنم

جلوه کند به جام جم، زودتر از تصورت

یوسف ما همی رسد نفخه به صور میدمد

ماه ز میغ میرمد ،زودتر از تصورت

عطر رسد ز پیرهن، قند فتد در این دهن

کوچ کند زاغ و زغن، زودتر از تصورت

موسیء عمرانی ما یار خراسانی ما رهبر ربانی ما

جشن بگیرد به چمن ،زودتر از تصورت

10/53

خمس حسن

درمیزنم شراب نگارا گشای در
من منتظر که وصل رسد فصلِ پر شرر
تو میرء مجلسی قدحی خمس حسن ده
شکرانه جمال چو یوسف عزیز مصر
سالی گذشت و بوسه از آن لب ندیده ایم
آغوش گرم ساقی محفل نشد به بر
زلف کمند یار به آشوب دل رسید
پرچم به دست پیر مغان فتح هم ظفر
خورشید روی دلبر ما جلوه گر نشد
پنهان به پشت ابر شده آن رخ قمر
موسی و کوه طور نشانی ز دلبر است
وادی سرد و شعله ندایی از آن شجر
یک ذره چون ابوهت کوه نزد عارفان
محکمتر است از جبل آن مور را کمر

۳۰،۴،۱۶ مصطفی

اشعاری به زبانهای زیبای انگلیسی،عربی،ترکی،هندی، و آلمانی سروده بودم تقدیم عاشقان شعر و شعور.

The Prophet is a Magnet

The Attraction is Ali

Both of Them are pure Lights

Existence incloud is heavy

One Chosen as a Prophet

One Chosen as a waly

دنیا کی اندهیری می تو سورج هی محمد

رحمت کی سمندر می سکندر هی محمد

لاهوت می تکبیر کی نعری چو لگالی

ناسوت می سنهی کی تصور می لپیتهی

معراج گیا تاج لیا تحفه اخلاص

محشر کی شفاعت کا مقدر هی محمد

مستغرق نعمات بنا یوسف مصری

اسرارِ کلیمی و مسیح صدرِ محمد

Gülum eshkem sabalardan da Geliyor

Fezaler kehkeshanlardan da Geliyor

Benem yarem bir Az ashek olorsa

Zaman varsa ofuklardan da Geliyorترکی

Sei verliebt und bist du dann ewig

Wenn du gierig bist ,bist du in Käfig

Opfere dich für die Liebe ein Mal

Und nur  dann  bist du dafür fähig

آلمانیDeutsche Übersetzung (poetisch-mystisch):

„Ein Wiedehopf ward ich, ein Bote – um Kunde von dir zu bringen.

Doch wie verwunderlich: Ich kam ohne Nachricht von mir selbst zurück, seit ich dich sah.“

---

Erläuterungen:

1. „هدهدی“ (Wiedehopf) – Symbol des Boten (Anspielung auf den Vogel im Koran/Salomon-Legende), bewusst nicht als „Kuckuck“ oder „Nachtigall“ übersetzt.

2. „بیخبر از خویش“ – „ohne Nachricht von mir selbst“ (stärker als „ich vergaß mich“ – betont die Selbstauflösung im Geliebten).

3. „تو بدیدم“ – „seit ich dich sah“ (zeitlos-mystischer Ton, nicht „als ich dich sah“).

Alternativ (noch freier):

„Ich flog als Wiedehopf dir zu – doch kehrte heim mit leerem Schnabel.

Wer dich erblickt, verliert sein Ich – was wundert’s, dass ich stumm verweil’?“

---

Möchten Sie eine bestimmte Stilrichtung (z.B. strenger am Original, noch lyrischer)?

خذ الحجاب من الوجه بتمکینِ و جود

أنا في لیلتة حزناً و فراقاً و سجود

أنا لست من ريا، لأدعي أنني بخير

هذا الخوف من النار و کذباً و سقوط

11/53

شیخِ مجلس رند گشت انگورِ ماهم باده شد

کیمیای عشق اینسان میبرد زنگار را

سینه مریم شد از سّرِ مسیحا در سماع

سبح بنهاده ز کف بر شانه  شد زنار را

وادی سیناست کوه قاف یا طورِ کلیم؟!

فا خلع نعلیک آمدو بر دل بزد اطوار را

شمس تبریزیست الحق  پیرِ مولانای بلخ

پُر نمود از مدح یار این گنبد دوار را

الهی

سوره یوسف اگر شأن جمالِ یوسف است

تک تک ِ آیات قرآن شأن روی مصطفی ست

جا مه یوسف اگر باشد شفأ  یعقوب را

مصطفی را خرقه سترِِ جمله گی انبیاست

آدم ار آمد به ناسوت از خطا

مصطفی معراج رفت و رشک شد جبرئيل را

نوح بعد از مدتی نفرینِ قوم خویش کرد

فصبرو صبراً جمیلاً شأن و قرب مصطفی ست

گشته ابراهیم اسیرِ آتش نمرودیان

آن سلامِ سرد و ریحان از صفای مصطفی ست

موسی عمران اگر دریا شگافد با عصا

با اشارت آن قمر شق معجزه از مصطفی ست

گر مسیح وردی بخواندو مرده گان را زنده کرد

خود مسیح زنده ز پاک حِیوانِ آب مصطفی ست

29/53

سجده حور

شب تا به سحر زجر کشیدیم وکشیدیم

تا پرده پندار دریدیم و دریدیم

دی گفت که معشوق نه دور است که چندان

از بهر لقائي دل دلدار دویدیم و دویدیم

تا صبح اذل وصل شده صد سر مخمور

ببریده و تا بام لقاء بال کشیدیم و کشیدیم

از خود برهیدن نه چنان سهل نماید

اندر پی معشوقه به افلاک پریدیم و پریدیم

آن یار که گم کرده دل پر هوس من

آن سر که به سودای جهان گشته بریدیم و بریدیم

آن شارب خمار هم از غصه و شادی

هرچه به دهان ریخت چشیدیم و چشیدیم

باقی نه بود یک نفس سهل در این دیر

از شعله شمع موم گذیدیم و گذیدیم

بشکسته قلم وادی سینا و چونعلیین

از بهر تعلق همه از غیر کشیدیم و کشیدیم

معشوق که بر سجده نمود امر و سر ما

اندر هوس حور خمیدیم و خمیدیم

32/53

میخانه محمدی ص!
در عهد می پرستی مجنون و میگسارم
از جمله اولیایش جامی ز می ستاندم
ساقی چو گشت آدم، آن لحظه است یادم
شربش نبرد از سر، میل بدِ هویٰ را
خمر از خلیل باید ، آنهم تبر به دوشی
تا بشکند بت بعل هم لات و هم عزیٰ را
جامی بداد داوود ، افزونگر خرد بود
مستی نشد هویدا ، در رأس پر ز سودا
جامی بداد موسی، از یمن دست بيضا
از سینه تا زداید، نقش از بتِ ریا را
جام از مسیح ستاندم، اندر خمار ماندم
این میپرست گشته، مهمان بر مسیحا
داد او قدح به دستم، لیکن نه مستِ مستم
نه چرخشی زنم من، یادی ز ما سماع را
میخواره چو من را، بدریده پیرهن را
خمرِ دگر بباید ، از جنس انطهورا
خمره گشاد احمد ، یاد از الست آمد
از بوی آن شرابش برپاست حشر کبرا
یک قطره بر گرفتم، از عشق در گرفتم
مستی ز سر گرفتم، یارب بیاب مارا
میخانه محمد، جام شراب احمد
از جمله کرد فارغ، این مستِ لا قبا را
خمخانه حبیبست، بر جان و دل طبیبست
بر میکشان مزید است، هر درد از او مداوا
مستیش تا قیامت ، دارالسلامِ سرمد
بر عاشقان بشارت، یا ایها السکارا
جنسش نه بلکه شمسش،عرش است عبدِ فرشش
ز آن جلوه الستش ، می داد مصطفی را

33/53

ای مه فرخ لقاء مهدی موعود ما
یوسف زهرای عشق ای تو ولی خدا
والقلم و یسطرون در کف تسخیرتان
کارگه معرفت رمز و سرّ کبریا
نای تو و طبل تو چنگ تو و ارغنون
نعره تکبیر تو حمد و قنوت و دعا
همت پیر مغان صف ز رقیبان شکست
از قدم شاه دین حاجت مستان روا
سایه رحمن توئی روح سلیمان توئی
ظل بفکندی تمام بر حرم ماسوا
سوره والعصر تو آیه والنصر تو
لیله الاسرای قرب انتَ بحق والضحی
سینِ سلامی رسان هدیهِ جانی رسان
جان به جهانی رسان گوهر آل عبا
عشق بیار ارمغان مهدی صاحب زمان
نور دو چشم علی ذریه مصطفی
لبیک
الهی

حضرت یار نشان داده به ما بتکده را
به دهن دست منه گوش بده عربده را
طائف کعبه بودم ساکن میخانه شدم
کعبه خود داد به من آدرس میکده را
م.ا

34/5

چو از بهر هر کس دُری سفتنیست
سرودی هم از بهر خود گفتنیست.

شناسنامه ام!
پرسند الهی کیستی من مست این میخانه ام
یک لا قبای دَیرم و عهدیست با پیمانه ام
مجنون ولی بی سلسله شمع و شراب و آبله
ز اهل جنون آموخته مستی به ره دیوانه ام
میبست او مستان خود بر پای دل زنجیر مو
دم از جنون زد عقل من مسحور او مستانه ام
نوشم از او هوشم از او گویای خاموشم از او
دار است او بر گردنم بر پا از او زولانه ام
عقل از کسی او کی خرد مستی بباید فانفلق
مدهوش لیلایم اخص از عقل ها بیگانه ام
وقف خراباتم من و لا شرقیاً لا غربیا
مشکات فی مصباحم او آن جانِ جان جانانه ام
بداهه
الهی

36/53

یکی بود یکی نبود
غیر خدا هیچکس نبود
حالا هم هیچ کسی نیست
غیر حق جمله فنا
لا اله الا الله
حق همان آدم و نوح
حق تمام انبیا
حق مسیح و موسی
حق محمد و علی
حق حسین و زینب
حق امام سجاد
حق امام صادق
حق امام مهدی
حق حسینِ ابن روح
حق حلی دوران
حق همان منصور است
بایزید بستام
حق فضیل ابن العیاض
حق که ابن سیناست
حق همان مولانا
اوست ملا صدرا
میر داماد هم اوست
سهروردی شهید
حق همه حافظ ها
حق بود بیدل دهر
حق همان فارابی
حق همان سید علی قاضی
حق همان روح الله

حق همان مرگ بر این آمریکا

حق همان نور جلی ازلی
حق همان سید علی خامنه ای
حق همان حمد ثنای سبحان
حق همان رجم شیاطین زمان
فاش گویم که کجا ختم شود این دستان
پیرو رهبر باش ای تو مسعود زمان
بر همه پاکدلان سلم و سلام
مصطفی

37/53

مردگان در راه کسب علم شهیدند و شهدا زنده!
یادی از رهبر فرهیخته قدس الله سره !

رادمردی که سراپا همه دانایی بود
محسنی بود که او دشمن گمراهی بود
تک فقیهی که همه عمر عبودیت کرد
شیعه را با عَلم سبز علی زینت کرد
شهسواریست به برهان و یلی در تفسیر
پیر دَیر است و چو حلاج دلیر
زاهد اهل طریقت که مسیحا دم بود
او به اسرار همه میکده ها محرم بود
چلچراغی که چو خورشید شعاع میبخشید
در همه عصر کجا چشم خرد چون او دید؟!
زنده تر از من دلمرده تویی ای رهبر!
این منم مرده که افتاده ام از راه بدر
کی توان مرده بپنداشت ترا آب بقا
زنده تر از منی ای خفته در آغوش خدا
سقف مینای ترا صورت جان مندک نیست
هدهد آن حرم قدسی و در این شک نیست
ای تو سیمرغ صفت پیر طریقت بدرود
محسنی موسی عِمرانی ما بر تو درود
الهی

38/53

معجزه جاودان محمد ﷺ
از سوی حق رسیده،نور و دلیل و برهان
هرگز کسی ندیده،مصحف به مثل قرآن
صدها کتاب دیدم، صد پرده را دریدم
همتای او ندیدم، دل مبتلای قرآن
دارالسلام خلد است،پا نه دمی به گلشن
تا نو گلی بچینی،از گلسرای قرآن
تا نامه را نخواندی، در عرصه اش نراندی
ای بیخبر چه دانی،از ماجرای قرآن؟!
سرّ نهانِ حق است، آنچه در او ببینی
گنجی گران نهفتست ،در لابهلای قرآن
شهنامه شهان است،ذکر است و ورد جان است
بر عاشقان حرام است،دوری ز روی قرآن
بر آسمان رساند، این ریسمانِ رحمن
هرگز گسستنی نیست،حبل المتین قرآن
وحی است و آبِ حِیوان،عشق است و نامه جان
نوریست بس درخشان،حصنِ حَصینِ قرآن.
اللهم احشرنا مع #القرآن
مصطفی

/53

خمس حسن

در میزنم شراب نگارا گشای در

من منتظر که وصل رسد فصلِ پر شرر

تو میرء مجلسی قدحی خمس حسن ده

شکرانه جمال چو یوسف عزیز مصر

سالی گذشت و بوسه از آن لب ندیده ایم

آغوش گرم ساقی محفل نشد به بر

زلف کمند یار به آشوب دل رسید

پرچم به دست پیر مغان فتح هم ظفر

خورشید روی دلبر ما جلوه گر نشد

پنهان به پشت ابر شده آن رخ قمر

موسی و کوه طور نشانی ز دلبر است

وادی سرد و شعله ندایی از آن شجر

یک ذره چون ابوهت کوه نزد عارفان

محکمتر است از جبل آن مور را کمر

گر تیغ در کفم بنهی ساغرش کنم

من چون خلیل عصر عصا را کنم تبر

گفتند مصطفی تو نگارت سماوی است

باید ز خویش تا به ثریا کنی سفر

48/53

معصیت را روز آخر در رسید

 اشتیاقِ توبه اندر جان دمید

عزم کوی یارم افتاده به سر    

  دور میل باطل از دل برجهید

در سرم آمد هوای بنده گی  

 مرغ جان از باغ شهوت بر پرید

لیلیِ آفاق افکندم نظر

خاطر از غم امن گشته آرمید

خنجرِ کاری نشسته بر دلم

 رقص بسمل واجب آمد بر شهید

پرده از چشمان دل برداشتی

 صورت بیمثلِ دلبر شد پدید

مژده ای یاران که دیدم روی دوست

 نیست دیگر آرزویم که او حسیب

شیخِ شهر از این فسانه در حسد                     محتسب در رشک و در حسرت خطیب

غبطه بر حالم خورد مفتی که من  

 از بلا وارستم و اینم نصیب

شد محقق وعده دلدار ما  

  باوفا را زیبد انجامِ وحید

دیوِ ملعون در کمین دل بودی      

 لطف مولا غالب آمد بر پلید

قصه کوتاه شد مُیَسَر کام دل    

 شد یقینم بر خداوند مجیب

یوسفم بنشسته بر بازار دنیا تا که دوست

 بهر بستادن نهد پا تا خرید.

آرام باش عزیزم!

برای رسیدن به کمال ما از دو رحم زاده میشویم

رحم مادر

و رحم دنیا

دو برادر دوقلو باهم در رحم دوست بودند چند ماه و کلی حال می‌کردند از هستی

یکی متولد شد و دیگری داخل رحم به سرو سینه میزد که برادرم مرده

اونی که متولد شده بود داشت می‌خندید که برادر بیا بیرون ببین که اینجا چه خبر هاست

عجب عالمی وسیع و شگفت انگیزی

این قصه ما با اموات است

ما هنوز در رحم این دنیای محدودیم

دار آخرت سرای باقیست و اين دنيا فانی

وَمَا هَٰذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ ۚ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ

این زندگانی چند روزه دنیا (اگر نه در پرستش حق و سعادت آخرت صرف شود) افسوس و بازیچه‌ای بیش نیست، و زندگانی اگر مردم بدانند به حقیقت‌دار آخرت است (که حیاتش جاوید و نعمتش بی‌رنج و زوال است).

ماهم به اونها می‌پیوندیم

شهادت هنر فرزندان روح الله است

روح فردوس مکان شهید رئیسی و یاران شاد و قرین آل الله

غصه نخور ظهور مهدی بعد از اینهمه قتل و بیعدالتی و فتنه و سیلاب کامت را شیرین می‌کند و فراموش نکن که پرچم این انقلاب به صاحب و مولای ما صاحب حقیقی این انقلاب مهدی عج با ید طولا و بیضای امام خامنه ای دام العالیه سپرده خواهد شد و انقلاب روح الله به حکومت جهانی مهدی وصل شدنیست

اللهم الحقنا بالشهدا و ارزقنا نعمه الشهاده فی سبیلک و سبیل محمد و آل الطاهرین

اللهم صل علی محمد و آل الطاهرین اللهم عجل فرجه و اهلک اعدائهم یا کریم بحق زینب کبرا

م.ا

مجمر عشق است و عشاقش سپند

گلخن اندوه را آن یار ویران میکند

اندرا در شعله نار و بیاموز از خلیل

آتش نمرود را یزدان گلستان میکند

الهی

ای آفتاب بر آینه ها بتاب..
ای ماه توئی...
آسمان با زمین دست در دست تانگو میرقصند و ازل دست ابد را گرفته..
صورت و معنی غرق در هم بودند ؟!
هو همه مستانه تلوتلو می‌خورند
کائنات در رقص است و عروسی اوست
هر آنی در هستی
نه تنها امروز
او حسین است
چیزی هدیه ندارم
دستش مال خودش نیست..
صبح ها انتظارند یکی از ایشان را ببرند دار بزنند..
و ادخلوا الباب سجدا
بیا برقصیم عشق من
م.ا
🌅🌈🌊🌄🏞💕🌷🙏

مصاحبه با حضرت خواجه حافظ شیرازی قدس الله سره !🎤🌺🌹🌷🏵🌲

سلام بر سروران فرهیخته!

امروز از اینکه سعادت داشتیم در محله رندان قلندر خیابان مستان، کنار آب رکن آباد و مصلا حضرت خواجه حافظ شیرازی را زیارت نموده مصاحبه‌ای با ایشان داشته باشیم خدا را شاکریم!

بعد از سلام و بوسه و آغوش با حضرت یار میریم سراغ سوالات.

سوال: حضرت خواجه گناه به نظر شما یعنی چی؟

جواب:مباش در پی آزار و هرچه خواهی کن

که در طریقت ما غیر از این گناهی نیست

سوال: حضرت خواجه شما مقامی که به آن رسیدین را مدیون چه میباشین؟

جواب: صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ

هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم

سوال:دوای درد غم و غصه عالم چیه و راه حلش کدام است؟

جواب: شیطان غم هرآنچه تواند بگو بکن

ما برده ایم به باده فروشان پناه از او

سوال: زیباترین اشعاری که دیدین را به نظر نورانی شما کدام شاعر سروده؟

جواب: ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ

به قرآنی که اندر سینه داری

سوال:چه مکانی در این دنیایی پر از فتنه، جایی امن و آرامشه آخه دلمان تنگه؟

جواب:فتنه می‌بارد از این سقف مقرنس برخیز

تا به میخانه پناه از همه آفات بریم

سوال: به نظر شما حضرت رسول اکرم و حضرت یوسف را میشود با هم مقایسه کرد؟

جواب:ببین که سیب زنخدان تو چه میگوید

هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست

سوال: جناب حافظ ، از چه کسی راه میخانه دنیا را بگیریم تا مست شویم؟

جواب:راه پنهانی میخانه نداند همه کس

جز من و زاهد و شیخ و دو سه رسوای دگر

سوال:دست چه کسی را باید بوسید میشه بگین عزیز دلها؟

جواب:مبوس ز لب ساقی و جام می حافظ

که دست زهد فروشان خطاست بوسیدن

سوال:جناب خواجه آیا انسانهای خوب را فقط باید دوست داشت و احترام کرد یا همه را ؟

جواب: همه کس طالب یارند چه هوشیار و چه مست

همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

سوال: حضرت خواجه، برای ممالکی که ناکسان در آن به مقامها رسیده و خوبان مستضعفند چه پیام دارید؟

جواب: همای گو مفکن سایه شرف هرگز

در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد

سوال:حضرت شیخ، به نظر شما اعمال و طاعات چه کسانی پذیرفته میشود؟

جواب: ثواب روزه و حج قبول آنکس برد

که خاک میکده عشق را زیارت کرد

سوال: جناب خواجه مردم میگویند حافظ صدای بسیار زیبائی دارد درست است؟

جواب: غزل سرائی ناهید صرفه ای نبرد

در آن مقام که حافظ بر آورد آواز

سوال: یا حضرت شیخ نظرتان راجع به اوضاع کنونی خیلی از کشورها ، قتل ، تحجر ،استکبار و تکفیر چیست؟

جواب: کجاست صوفی دجال فعل ملحد شکل

بگو بسوز که مهدی دین پناه رسید.

به به ایدکم الله تصدقتان شیخ بزرگ و تشکر بابت وقت تان که در اختیار ما گذاشتید

و امیدوارم درآینده نیز بتوانیم پابوسی مشرف بشیم و فیض ببریم!

مقام عالیتان متعالی

بدرود.

نطاق مصطفی الهی

#حافظ_شیرازی

ای نینوای جاودان
ای مطرب هفت آسمان
دُردی کش میخانه را

جامی بده جانش ستان

الهی

دام گوشی بنموده همه دربند و اسیر
عاشق ساخته خود شده انسانِ حقیر
عبد مصنوع خودش گشته ز دون همت
خود او ساخته هم خود شده اندر زنجیر
م.ا

این ملت جحود از اول خبیث بود
راه سقیفه عرصه ننگ است و ذلت است
آن راه مستقیم که حق خوانده در کتاب
راه علی و آل رسول است و عصمت است
چندین سده ست کج بنموده صراط حق
آل سقوط مایه اغوای امت است
بر بام کعبه رقص فواحش عجیب نیست
اتمام حجت است که بر اهل سنت است.
م.ا
نفرین بر #آل_سقوط

ت
ت

مجمر عشق است و عشاقش سپند

گلخن اندوه را آن یار ویران میکند

اندرا در شعله نار و بیاموز از خلیل

آتش نمرود را یزدان گلستان میکند

https://youtu.be/4nPkrWQWS9g?si=266oiEK5TZ8fHhbd

بسم الله ارحمن الرحيم

یا هو یا من لا هو الا هو

سفر تا سيمرغ

سید مصطفي الهی بلخی بنی هاشمی

جهان از سخن کرده ام چون بهشت

از این بیش تخم سخن کس نکشت

بنا های آباد گردد خراب

ز باران و از تابش آفتاب

پی افکندم از نظم کاخی بلند

که از باد و باران نیابد گزند

نمیرم از این پس که من زنده ام

که تخم سخن را پراکنده ام

فردوسی طوسی قدس الله سره.

حکیم نظامی گنجوی اعلی الله المقامه

به داوودی دلم را تازه گردان

ذبورم را بلند آوازه گردان

سوادش چشمرا پرنور دارد

سماعش گوشرا مخمور دارد

عروسی را که پروردم به جانش

مبارک رویگردان در جهانش

حکیم نظامی گنجوی اعلی الله مقامه

الشعر سحر الحلال، شعر سحر حلال است.حدیث

لله كنوز تحت العرش مفاتيحها ألسنة الشعراء


خدارا گنجهایست در زیر عرش که کلید آن لسان شعراست .حدیث قدسی

یجوز له شاعر ما لا یجوز لغیره، برای شاعر جایز است آنچه‌ برای غیر او جایز نیست،حدیث قدسی

سحر حلالم سحری قوت شد

نسخ کن نسخه هاروت شد.

حکیم ظامی

پیش و پس بستند چو صف انبیا

شاعران آمد ز بعد انبیا

مولوی

بسم الله والحمد لله الذی خلق الانسان و علمه البیان.!

شروع اشعار خودم!

کلام اندر کلام با حضرت حافظ قدس الله سره!

گفتم سلام حافظ، گفتا علیک الهی

گفتم مرادِ دهری ، گفت حشمت همائی

گفتم که خوش به حالت، هدهد به باغ گشتی

گفتا که این بدادند، پاداشِ خوش سرائی

گفتم هزار تحسین، از بهرِ این تفرج

گفتا به پاسِ عشق است، بینی چو هر صفائی

گفتم که کی بیاید، آن یوسفی که گفتی؟!

گفتا که زود آید، بر راه اگر بیائی

عصیانِ بیحدتان سد در ره فرج شد

آن وقت خواهد آمد، کز بت حذر نمایی

گفتم کجا بیابم ، نقشی ز پای رندان؟!

گفتا که باز یابی ،در نایء بینوائی

گفتم چسان دهندم، دارالسلام عشقش؟

گفتا به مدح مهدی ، تصنیف اگر سرائی.

3/55

غلام ِ بوتراب

نه مریدم نه مرادم نه سبیلم نه صراطم

عاشقِ شاخِ نباتم که دوصد عیدو براتم

همه تن وجد و سماع یم همه دل دست دعایم

شده غواص ِ معانی دُرِ ناب میستایم

همه شمعم همه شهدم همه جان عهدِ الستم

من و مژده وصالت که ز دام نفس رستم

نه بخفتم نه گسستم که سراپا می و مستم

چو خلیل آمدم من بتِ بتخانه شکستم

نه رهیدم نه بریدم می و سجاده گذیدم

نه عجب که تو همانی نه که من یارِ قدیمم

نه من اینم نه من آنم به درِ پیرِ مغانم

دلق بفروخته رندم می ناب میستانم

همه نورم همه نایم به همه درد دوایم

شده در وادی سینا یدِ بیضا و عصایم

نه به خوابم نه خرابم نه سرابم نه حجابم

می و شمع و شعرِ نابم چو غلام بوترابم

مصطفی

یا هو

در نزد مطربان سر ایشان سلام تو

همراه اهل دل خِرد تو خدای من

مهدی همیرسد ز سفر چشمها به راه

در پیش صوفیان برسیده امامِ من

با اهل عقل کی بتوان گفت از نگار

با اهل عشق راست بیاید کلام من

معراجیوسف است همان چاه و ابتلا

لیکن ورای وهم رسیده قیام من

هشیار زبون است در این میکده عشق

بر دست پیرِ مست بُوَد خود زمام من

دیدیم الهی که کشیده سپرِ عشق

غم گر چو گرگ نعره زند بر شبانِ من

الهی

بداهه

به استقبال از حضرت حافظ قدس الله سره.

ای پادشه خوبان بر درد مداوائی

دل بی تو بجان آمد ای یار اهورائی

میخانه شود مسجد بر عظمت تو ساجد

گلزار شود گلخن در بزم چو مینائی

در یثرب جان نورت از شیونِ آن صور ات

خلد است مرا دوزخ در مأمن بطحائی

دل گم کنم اندر ره هستی شودم ذره

چون جلوه کنی در دَیر ای مظهر زیبائی

موسی کلیمم من در طور فلک جویان

همراهی خضرم من در نارِ صفورائی

بی‌عیب ترین باشی ای ساقی مهرویان

در حد کمالی تو از عیب مبرائی

کوته سخنم جانا هرچند که بیحد است

مدح رخت اندر شعر بر دیده بینائی

لبیک یا مهدی عج

#حضرت_حافظ

#مصطفی_الهی

یاهو

غم مخور دل که طبیب تو مسیحا باشد

نیل اگر هست عصا هم کف موسی باشد

اژدها میشودت چوب به دست برهان

جمله اعجازی گرت آن ید بیضا باشد

تو همان یوسف مصری نظری بر یعقوب

حال زار پدرت همچو زلیخا باشد

ید مقطوع ابوالفضل مرا این میگفت

بال پروازم و بابام ید الله باشد

حالیا خانه برافروز دل مجنون است لیلی حُسن که در یثرب و بطحا باشد

لیلی حُسن که در یثرب و بطحا باشد

ای نگاری که دوصد خضری و صدها عیسی

هر که رخسار ترا دید به یغما باشد

مصطفی مصحفِ سیمرغ و سفر بنوشتی

خود چو گنجشکی و سلطان تو عنقا باشد

مصطفی

یا هو

باز آمدم باز آمدم تا عشق را معنا کنم

باز آمدم بی دلق و دل تا خویشرا رسوا کنم

در دَیر کار ما نشد بتخانه یار ما نشد

باز آمدم در میکده تا باده در مینا کنم

مشکِ ختام و پیرهن آن یوسف و این برهمن

مرغان خوشخوان چمن صد نوحه من نجوا کنم

در کسب علم و حکمتش عمرم همی گردد به سر

باز آمدم در مکتبش تا نامه را انشاء کنم

مجنون شدم تا دیدمش از جملگی بگزیدمش

اکنون چو قیسش آمدم تا خیمه در صحرا کنم

رندان خمار چشم تو ، خاتم فدای شست تو

ملک سلیمانی بده تا محفلی بر پا کنم

ای دل سفر کن در چمن هرگز مترس از اهرمن

باز آمدم تا روح و جان تسلیم آن عنقاء کنم.


یاهو

شیشه نهد به راه من آن مه دلربای من

هرچه بیابم شکنم هرچه نهد گذر کنم

ای که جفاست رسم تو جان جهان به دست تو

عهد الست مست تو سوی تو من سفر کنم

مرغ سلیمان به درم پیر جماران پدرم

غیر نگارم ز همه ماه رخان حذر کنم

توت و انار و سرو را من نکنم تبر اگر

اره فتد به دست من تیرو تبر شکر کنم

مُلک و مَلک غلام تو جام و جهان به کام تو

گر تو به من نظر کنی زیرِ جهان زبر کنم

گرگ نگر به بزم ما یوسفِ با صفا شده

تیغ دهی قدح دهم خاک دهی گهر کنم.

بداهه.یا هو!

در مدح خرابات!

در میکده بزم است بیا جانِ خرابات

صد جانِ گرامیست به قربان خرابات

رندان همه مست اند صراحی و چغانه

جام است و ربابی به دبستانِ خرابات

از حُسن صنم جملهِ مردم متحیر

خلقیست شده واله و حیرانِ خرابات

آلوده دامن است مرا لیک باک نیست

پاک است پاک دامنِ خوبانِ خرابات

جان است مرا پیرِ مغان صومعه را بند

هر مسجدیست مایلِ مردانِ خرابات

دل چون خراب گشت شود خانه خدا

عریان و خونچکان و گروگان خرابات

آزادی عشاق خودش کید و کمین است

صد یوسف مصریست به زندانِ خرابات

مصطفی

خمار چشمِ مهرویم پی دلدار میگردم

مسیحا در دل و از داغ آن بیمار میگردم

صنم ساقی و من تشنه گدا بر درب میخانه

رقیبان دور خم من گرد روی یار میگردم

نماز عشق میخوانم شراب وصل مینوشم

یکی رندم در این محفل قلندر وار میگردم

نه ما را آرزوی جنت و نی ترس عقبایی

ولیکن در هوای طره طرار میگردم

حریفان از پی بت من به دنبال جمال تو

به دور شمع روی حیدر کرار میگردم

عدو گر راهزن باشد پناه گیرم به میخانه

توکلت و علی الله از پی خَمَار میگردم

چو موسی وادی طور است منزل تا انلحق ها

کلیم کوی لیلا بر دوصد اطوار میگردم

شدم بیزار از تسبیح ظاهر بار بر دوشم

بسی عمریست اندر سایه زنار میگردم

همی زاهد به شوق روضه شاهی و سلطانی

و من آوره اندر ره پی دیدار میگردم

هوای عاشقی بر سر الهی را به دل غوغا

منم مشتاق رمز و در پی اسرار میگردم

مصطفی

یا مهدییا هو!

طلوع کرده ست خورشید حق از بام خراسانی

شگفت انگیز و اعجاز است ایمان خراسانی

جهان بیدار گشته قدردان نائب مهدی

چه افزون گشته این ایام یاران خراسانی

نکو فرزند زهرا دل رباید از دلستانها

جهان و جانستان بر وفق و فرمان خراسانی

بگفت ان تنصر الله در کتابش بعد ینصرکم

تو ثابت کردی و نازم به برهان خراسانی

جهان فتح است و خیبر باز و دشمن زیر گام تو

قمر چون قرص نان و شمس بر خوان خراسانی

خمینی خم می روح اله ثانی به مثل او

به زیر دار میرقصند مستان خراسانی

چه خوش زیر و زبر کردند عالم را مریدانت

هزاران رستم و یوسف به فرمان خراسانی

قلم چون تیغ می‌رقصد به دست دستبوس تو

ز یُمن تو غزل جاریست بر نام خراسانی

موئید باشی و منصور پرچمدار آن حجت

به دور از زخم چشم حاسدان جان خراسانی

الهی کی توانی مدح آن سیمرغ را گفتن

مگر این که مدد یابی ز سامان خراسانی.

لبیک یا امامنا و قائدنا و سیدنا و مولانا سید علی خامنه ای دام العالیه و آله و انصاره بحق آل طه و یس

الهی

یاهو یا مهدی

گذر افتاده مجنون را دمی در کوچه لیلا عج

چنین است داستان عشق ما با یوسف زهرا

در آغوشش دمی افتیم و مدهوشیم از جامش

ز عطر آن گریبانش قیامت ها شود بر پا

گهی دوریم فارغ بتپرست و از صنم غافل

همه غرق هوا و نفس و اندر سجده عزای

سراسر ادعا داریم عشقش را ولی فارغ

اسیر بند عصیانیم و اندر عجب بیپروا

حریم امن مهدی باشد آن دارالسلام حق

که گیرند عاشقان آرام زیر سایه طوبی

خلوص و بندگی باید شدن هر دم شهید او

که تا راهت دهند در محضر آن عالی اعلا

الهی دست بر دامان مهدی زن که می‌ارزد

به یادش بگذری از جان و نفس و دنیه و عقبا

اگر تشه لب و مفلس خماری سوی او رو کن

که او را میکده باز است مستانرا دوصد مینا.

اللهم عجل لولیک الفرج و فرجنا بهم یا کریم
تقدیم و نوش روان عاشقان شعر و شعور ،غزالان تغزل و کبوتران سپید ترنم!

ترجمه و تبدیل غزلی ناب از شاعر عارف هندی اردو زبان

"کوثر سلیم" به شعر فارسی به آواز نصرت فتح علی خان مرحوم توسط خودم!

چو خیالی ام به سر کسی،چو بسنجدم کسی دیگر است

سر آینه بُوَد عکس من ، پس آینه کسی دیگرست

طلبد مرا ز خدا کسی،گهی در دو دست دعای کس

که منم نصیب کسی دگر،چو بخواهدم کسی دیگرست

شده بیخبر تو ز دشمنان، من و بیخبر چو ز دوستان

ز تو داستان همه دیگرو، من و واقعه بسی دیگرست

اگر ای صنم رسی از سفر ،نظری مکن به ره دگر

که خبر رسیده مرا نهان،که ره خدا ره دیگرست

چو ریاضتم دل نیمه شب،نه سلیمِ صبح رساندم

که نتیجه این شده در مکان ،که خدای من کسی دیگرست

سر آینه بُوَد عکس من ، پس آینه کسی دیگرست..

الهی بنی هاشمی

میں خیال ہوں کسی اور کا مجھے سوچتا کوئی اور ہے

سر آئینہ مرا عکس ہے پس آئینہ کوئی اور ہے

میں کسی کے دست طلب میں ہوں تو کسی کے حرف دعا میں ہوں

میں نصیب ہوں کسی اور کا مجھے مانگتا کوئی اور ہے

تجھے دشمنوں کی خبر نہ تھی مجھے دوستوں کا پتا نہیں

تری داستاں کوئی اور تھی مرا واقعہ کوئی اور ہے

کبھی لوٹ آئیں تو پوچھنا نہیں دیکھنا انہیں غور سے

جنہیں راستے میں خبر ہوئی کہ یہ راستہ کوئی اور ہے

جو مری ریاضت نیم شب کو سلیمؔ صبح نہ مل سکی

تو پھر اس کے معنی تو یہ ہوئے کہ یہاں خدا کوئی اومصطفی

شب آمد و یاد صنم اندر سر صوفی

پر گشته ز می بار دگر ساغر صوفی

این مُشکِ ختام است به پیمانه درویش

مه ساقی و گل مطرب و عود عنبر صوفی

غافل ز جهان بیخبر از خویش بر یار

صد باغ هویداست در این منظر صوفی

سیر است از این نقش جهان در طلب دوست

میخانه گذیدست و خدا یاور صوفی

دیوانه لیلیست در این گنبد دوار

اندر نظر ما عقلا چاکر صوفی

الهی

4/53

یاهو

سهل پندارم پریدن ز این قفس

قفل بشکستن هوارا و هوس

گر هوارا بشکنی پر پر زنی

بر در آن یار جانی سر زنی

یار را دان رحمت محض و کرام

فضل و جود و بخشش و عفو مدام

هم عطا اش از سر بیمنتی

هم سلامش جام نابِ سرمدی

انس گیری همچون رندان با شراب

زنده گردی حق ببینی نه سراب

از سرای خوف و حزن و اضطراب

ره بری بر ملکِ باقی بی عِقاب

شوکت و شأن و وقار و صولتت

دوست گردد تنگ گیرد در برت

اینکه گویندت که یک بین یک شنو

یک بگو و یک بجو و یک بدان

این یکی واحد بسازد مر ترا

عارفت سازد به دم هم سودها

جامهای سرمدی نوشی که عقل

پیش سرمستی کند اقرار جهل

الهی

5/53

یا هو!

در مدح خرابات!

در میکده بزم است بیا جانِ خرابات

صد جانِ گرامیست به قربان خرابات

رندان همه مست اند صراحی و چغانه

جام است و ربابی به دبستانِ خرابات

از حُسن صنم جملهِ مردم متحیر

خلقیست شده واله و حیرانِ خرابات

آلوده دامن است مرا لیک باک نیست

پاک است پاک دامنِ خوبانِ خرابات

جان است مرا پیرِ مغان صومعه را گو

هر مسجدیست مایلِ مردانِ خرابات

آزادی عشاق خودش کید و کمین است

صد یوسف مصریست به زندانِ خرابات

لبیک یا مهدی عج

یاهو!

مست آمدم ای صوفی و مستان دگر کو؟

تو ماه شدی ساقی من شمس و قمر کو؟

مطرب به ترنم بزند طبل عراقی

نای است در این بزم ولی نورِ نظر کو؟

بر هر چه ببینم رخ الله ست به چشمم

محو است بر این دیده سماوات و شجر کو؟

هم لات شکسته است و منات و حبلِ شرک

این دستِ خلیل است بر این دست تبر کو؟

بداهه

م.ا

یار میآید ز راه گلزار میآید ز راه

صلب پاک حیدر کرار میآید ز راه

نور میآید ز راه منصور میآید ز راه

موسی عمران ما از طور میآید ز راه

خانه دل کن مصفا زلف وحدت شانه زن

شرح صدرت میرسد انوار میآید ز راه

دانه تسبیح کجا مستت کند بگذر از او

رطل سنگینتر گذین زنار میآید ز راه

سرّ مستودع بوَد آن یوسف زهرای ما

رمز مخفی مخزن الاسرار میآید ز راه

دادِ مظلومان ستاند او ز نمرود زمان

مژده بر مستضعفین دادار میآید ز راه

6/53

یاهو

الا ای بانوی افلاکی هستی که سالاری

الا ای مظهر معنی که بین درب و دیواری

بهینی از همه خلقان که رشک جمله احراری

همای چرخِ دواری

الا ای عرشی عصمت علوء رتبه عفت

الا ای کوثر و زمزم الا ای نسخه اعظم

به نزد اهل دل خود رمز اسراری

همای چرخِ دواری

جمیله از جمال حق جلیله از جلال حق

تجلیء صفات الله و ظلی از حق مطلق

به ظاهر بانو و باطن دقیقا عین کراری

همای چرخِ دواری

پدید آید هزاران عالم از نیم نگاهتان

توئی آن لیلة القدری که مدحش میکند قرآن

جهان و جانستانرا نقطه پرگار ایثاری

همای چرخِ دواری

نزول ان اعطینا سلاماً تا به فجرِ جان

شهود و شهد و تسبیح ملائک آیه ایمان

تو هم مدحی و هم ممدوح تو نورِ جمله انواری

همای چرخِ دواری

الهی

7/53

منجی اگر بیاید ،نورید سبز و أخضر

هر تشنه ای نشیند ،بر آب حوض کوثر

پر بر فلک گشایی، سیمرغ دهر گردی

از غصه ها رمیده ،چون باز از کبوتر

دستان عشق گویی ،صد شعرِخوش نویسی

از خون و اشک ، آری نقشِ هزار دفتر

گر طالب وصالی، راهی گشا به مولا

چون قاسم بهشت است سلطان عشق حیدر

یا هو!

چرخ افکنم از پای اگر غیرِ کامِ ماست

من مهدیاورم و مرا سرکشی سزاست

از بندِ ماده اش برهیدیم و مدتش

پیرِ مغان به کشتی ما همچو ناخداست

دردم ز ساقی است و لیکن وصال یار

خمریست خوش که دُردی او بهتر از دواست

میخانه مسجد است اگر نیک بنگری

هرجا حدیث حُسن بوَد جلوه خداست

در بزم خرابات خبر روی نگار است

هرجا که حرف عشق بوَد شعرِ مصطفی ست.

یاهو

عیدانه ظهور

عید آمد و یار عشوه کنان بر لب بام است

اوقات خوش و مطرب و معشوقه بکام است

رندانِ خراباتِ مغان را بپذیرند

امضاء تو بر نامه ی عشاق تمام است

میپرس ز زاهد ز چه رو عید تو یکبار

در سال بیاید و مرا عیدِ مدام است

عکس رخ لیلیست در آینه مجنون

در میکده شمسیست که دائم به قیام است

عید است و عروسیست بحق جرگه عشاق

هر لحظه وصال است و نوید است و خرام است

8/53

یا نائب مهدی

به استقبال غزل معروف از امام خامنه ای دام العالیه!

عمریست که در بندم و زندانی خویشم

دلبسته راز دل طوفانی خویشم

چون زلف شکن در شکن یار

در پیچ و خم غصه پنهانی خویشم

از بخت بدم نیست دگر سوز و گدازی

من سردتر از بخت زمستانی خویشم

مجروحم و دلخسته به پرواز شب تار

در حیرت کوچ از دل ظلمانی خویشم

آرام دل و مطمئنم از سفر خویش

تا در ره آن یار جمارانی خویشم

سید علی خامنه ای

ای آنکه تو وارسته ز ما و من خویشی

بر طورِ فلک موسی ٕ عِمرانی خویشی

واقف توئی از سرّ نهان ای شه خوبان

خود سرّ شده در بی سر و سامانی خویشی

چون زلف پر از پیچ و خمی طره طرار

در عشق شده عشقهِ پیچانی خویشی

از بخت نکو نائب آن یوسف زهرا

خود نور شده شمع شبستانی خویشی

سیمرغ توئی شهپرِ همت بگشودی

روح اله ثانی و جمارانی خویشی

المنت لله که خوشی از سفر خویش

خود یوسف کنعان و خراسانی خویشی

الهی بلخی

9/53

یا هو!

ما عاشق و مستیم توکلت علی الله

پیمانه شکستیم توکلت علی الله

هرگز نپرستیم منات و هبل و بت

الله پرستیم توکلت علی الله

صد خم بشکستیم ز خم خانه ساقی

یک دل نشکستیم توکلت علی الله

گر پیر مغان است مرا مرشد این راه

قولیست که بستیم توکلت علی الله

شرمنده شیخیم که در مسجد زهاد

تسبیح به دستیم توکلت علی الله

زاهد تو برو توبه نما از صفت خویش

ما مطرب و مستیم توکلت علی الله

از روز ازل در طلب صورت یاریم

از نفس برستیم توکلت علی الله

صوفی تو مزن تعنه به کردار الهی

بر عهد الستیم توکلت علی الله

#مصطفی_الهی

مژده ويژه

مژده که یار میرسد،سرو به بار میرسد

باغ و بهار میرسد ، زودتر از تصورت

رفته فراق و ابرِ غم، تنگ به بر کند صنم

جلوه کند به جام جم، زودتر از تصورت

یوسف ما همی رسد نفخه به صور میدمد

ماه ز میغ میرمد ،زودتر از تصورت

عطر رسد ز پیرهن، قند فتد در این دهن

کوچ کند زاغ و زغن، زودتر از تصورت

موسیء عمرانی ما یار خراسانی ما رهبر ربانی ما

جشن بگیرد به چمن ،زودتر از تصورت

10/53

یا هو

اشعاری که به زبانهای زیبای انگلیسی،عربی،ترکی،هندی، و آلمانی سروده بودم تقدیم عاشقان شعر و شعور.

The Prophet is a Magnet

The Attraction is Ali

Both of Them are pure Lights

Existence incloud is heavy

One Chosen as a Prophet

One Chosen as a waly

دنیا کی اندهیری می تو سورج هی محمد

رحمت کی سمندر می سکندر هی محمد

لاهوت می تکبیر کی نعری چو لگالی

ناسوت می سنهی کی تصور می لپیتهی

معراج گیا تاج لیا تحفه اخلاص

محشر کی شفاعت کا مقدر هی محمد

مستغرق نعمات بنا یوسف مصری

اسرارِ کلیمی و مسیح صدرِ محمد

Gülum eshkem sabalardan da Geliyor

Fezaler kehkeshanlardan da Geliyor

Benem yarem bir Az ashek olorsa

Zaman varsa ofuklardan da Geliyorترکی

Sei verliebt und bist du dann ewig

Wenn du gierig bist ,bist du in Käfig

Opfere dich für die Liebe ein Mal

Und nur dann bist du dafür fähigآلمانی

خذ الحجاب من الوجه بتمکینِ و جود

أنا في لیلتة حزناً و فراقاً و سجود

أنا لست من ريا، لأدعي أنني بخير

هذا الخوف من النار و کذباً و سقوط

باده

شیخِ مجلس رند گشت انگورِ ماهم باده شد

کیمیای عشق اینسان میبرد زنگار را

سینه مریم شد از سّرِ مسیحا در سماع

سبح بنهاده ز کف بر شانه شد زنار را

وادی سیناست کوه قاف یا طورِ کلیم؟!

فا خلع نعلیک آمدو بر دل بزد اطوار را

شمس تبریزیست الحق پیرِ مولانای بلخ

پُر نمود از مدح یار این گنبد دوار را.

یا محمد مصطفی ص

سوره یوسف اگر شأن جمالِ یوسف است

تک تک ِ آیات قرآن شأن روی مصطفی ست

جا مه یوسف اگر باشد شفأ یعقوب را

مصطفی را خرقه سترِِ جمله گی انبیاست

آدم ار آمد به ناسوت از خطا

مصطفی معراج رفت و رشک شد جبرئيل را

نوح بعد از مدتی نفرینِ قوم خویش کرد

فصبرو صبراً جمیلاً شأن و قرب مصطفی ست

گشته ابراهیم اسیرِ آتش نمرودیان

آن سلامِ سرد و ریحان از صفای مصطفی ست

موسی عمران اگر دریا شگافد با عصا

با اشارت آن قمر شق معجزه از مصطفی ست

گر مسیح وردی بخواندو مرده گان را زنده کرد

خود مسیح زنده ز پاک حِیوانِ آب مصطفی ست

29/53یا حیدر کرار!

مرگ بر آل سقوط!

یا هو

اینجا به رَجَز ما سخن آغاز کنیم

در مدح علی عصا و اعجاز کنیم

نازم به علی شاه نجف ظل الله

لیکن به چه نازی توی اعدا الله؟!

ای ابن معاویه مرا باب علیست

تو کور و مرا به دیده صد نورِ جلیست

با یاری رهبرم عراق آزاد است

با آل علی در اوفتد بر باد است

از سوریه رانده گشته ئی با ذلت

بیخ تو ز ریشه کنده شد با همت

ما آل سقوط را برانداز کنیم

با لطف خدا قصه نو ساز کنیم

بر پرچمشان حک بشود یا حیدر

از اوج در افتند به حال مضطر

بر پرده کعبه یا حسین نقش شود

بحرین و قطر ابوظبی فرش شود

از یُمن وجود اقدس روح الله

از فضل علی خامنه ای مرد خدا

در عرصه دهر نقطه پرگاریم

ابجد آموز مکتبِ کراریم

کم مانده که فتح دگر آغاز کنیم

مقداد شده باب دگر باز کنیم

ماراست پدر حیدر و مادر زهرا

تکفیر توئی مگس و ما چون عنقا

ای خورده شکست از یمنِ مستضعف

با ایران چه کرد خواهی ای خس؟!

ما طوفانیم و صد چو تو نابود است

ماراست خدا ولی ترا طاغوت است

این گامِ جهانی شدنِ حزبِ خداست

منصور دو عالمَین انصار الله ست

تو اسفل سافلین و ما بر علیا

ما تکیه بر الله و تو بر آمریکا

از پاکی مادران ماست حمدً لله

عشق به حق و علی و آل طه.

لبیک یا آل الله

مصطفی الهی

سجده حور

شب تا به سحر زجر کشیدیم وکشیدیم

تا پرده پندار دریدیم و دریدیم

دی گفت که معشوق نه دور است که چندان

از بهر لقائي دل دلدار دویدیم و دویدیم

تا صبح اذل وصل شده صد سر مخمور

ببریده و تا بام لقاء بال کشیدیم و کشیدیم

از خود برهیدن نه چنان سهل نماید

اندر پی معشوقه به افلاک پریدیم و پریدیم

آن یار که گم کرده دل پر هوس من

آن سر که به سودای جهان گشته بریدیم و بریدیم

آن شارب خمار هم از غصه و شادی

هرچه به دهان ریخت چشیدیم و چشیدیم

باقی نه بود یک نفس سهل در این دیر

از شعله شمع موم گزیدیم و گزیدیم

بشکسته قلم وادی سینا و چونعلین

از بهر تعلق همه از غیر کشیدیم و کشیدیم

معشوق که بر سجده نمود امر و سر ما

اندر هوس حور خمیدیم و خمیدیم.

32/53

میخانه محمدی ص!

در عهد می پرستی مجنون و میگسارم

از جمله اولیایش جامی ز می ستاندم

ساقی چو گشت آدم، آن لحظه است یادم

شربش نبرد از سر، میل بدِ هویٰ را

خمر از خلیل باید ، آنهم تبر به دوشی

تا بشکند بت بعل هم لات و هم عزیٰ را

جامی بداد داوود ، افزونگر خرد بود

مستی نشد هویدا ، در رأس پر ز سودا

جامی بداد موسی، از یمن دست بيضا

از سینه تا زداید، نقش از بتِ ریا را

جام از مسیح ستاندم، اندر خمار ماندم

این میپرست گشته، مهمان بر مسیحا

داد او قدح به دستم، لیکن نه مستِ مستم

نه چرخشی زنم من، یادی ز ما سماع را

میخواره چو من را، بدریده پیرهن را

خمرِ دگر بباید ، از جنس انطهورا

خمره گشاد احمد ، یاد از الست آمد

از بوی آن شرابش برپاست حشر کبرا

یک قطره بر گرفتم، از عشق در گرفتم

مستی ز سر گرفتم، یارب بیاب مارا

میخانه محمد، جام شراب احمد

از جمله کرد فارغ، این مستِ لا قبا را

خمخانه حبیبست، بر جان و دل طبیبست

بر میکشان مزید است، هر درد از او مداوا

مستیش تا قیامت ، دارالسلامِ سرمد

بر عاشقان بشارت، یا ایها السکارا

جنسش نه بلکه شمسش،عرش است عبدِ فرشش

ز آن جلوه الستش ، می داد مصطفی را

33/53

یاهو

ای مه فرخ لقاء مهدی موعود ما

یوسف زهرای عشق ای تو ولی خدا

والقلم و یسطرون در کف تسخیرتان

کارگه معرفت رمز و سرّ کبریا

نای تو و طبل تو چنگ تو و ارغنون

نعره تکبیر تو حمد و قنوت و دعا

همت پیر مغان صف ز رقیبان شکست

از قدم شاه دین حاجت مستان روا

سایه رحمن توئی روح سلیمان توئی

ظل بفکندی تمام بر حرم ماسوا

سوره والعصر تو آیه والنصر تو

لیله الاسرای قرب انتَ بحق والضحی

سینِ سلامی رسان هدیهِ جانی رسان

جان به جهانی رسان گوهر آل عبا

عشق بیار ارمغان مهدی صاحب زمان

نور دو چشم علی ذریه مصطفی

لبیک

الهی

34/53

35/53

چو از بهر هر کس دُری سفتنیست

سرودی هم از بهر خود گفتنیست.

شناسنامه ام!

پرسند الهی کیستی من مست این میخانه ام

یک لا قبای دَیرم و عهدیست با پیمانه ام

مجنون ولی بی سلسله شمع و شراب و آبله

ز اهل جنون آموخته مستی به ره دیوانه ام

میبست او مستان خود بر پای دل زنجیر مو

دم از جنون زد عقل من مسحور او مستانه ام

نوشم از او هوشم از او گویای خاموشم از او

دار است او بر گردنم بر پا از او زولانه ام

عقل از کسی او کی خرد مستی بباید فانفلق

مدهوش لیلایم اخص از عقل ها بیگانه ام

وقف خراباتم من و لا شرقیاً لا غربیا

مشکات فی مصباحم او آن جانِ جان جانانه ام

بداهه

الهی

36/53

یکی بود یکی نبود

غیر خدا هیچکس نبود

حالا هم هیچ کسی نیست

غیر حق جمله فنا

لا اله الا الله

حق همان آدم و نوح

حق تمام انبیا

حق مسیح و موسی

حق محمد و علی

حق حسین و زینب

حق امام سجاد

حق امام صادق

حق امام مهدی

حق حسینِ ابن روح

حق حلی دوران

حق همان منصور است

بایزید بستام

حق فضیل ابن العیاض

حق که ابن سیناست

حق همان مولانا

اوست ملا صدرا

میر داماد هم اوست

سهروردی شهید

حق همه حافظ ها

حق بود بیدل دهر

حق همان فارابی

حق همان سید علی قاضی

حق همان روح الله

حق همان مرگ بر این آمریکا

حق همان نور جلی ازلی

حق همان سید علی خامنه ای

حق همان حمد ثنای سبحان

حق همان رجم شیاطین زمان

فاش گویم که کجا ختم شود این دستان

پیرو رهبر باش ای تو مسعود زمان

بر همه پاکدلان سلم و سلام

مصطفی


چون لا بگویم از دو جهان در گذشته ام

از پرتو اله ست براتِ خجسته ام

الا چو میرسد همه جان مست میشوم

دست هزار باده کش از پشت بسته ام

الله رسید و باز پریدم ز خویشتن

این نام را به صفحه دل بر نوشته ام

با وحدهُ ز مُلک و مَلک میبرم تمام

صد شیشه گر به راه گذاری شکسته ام

از لا شریک له چو خلیلم مناتِ نفس

بشکسته شد عزای و ز لاتش برسته ام

زآن دم که بندگی صنم ارمغان رسید

در حیرتم که جام ِ جمم یا فرشته ام

گفتا سروش عالم لاهوت پندِ خوش

نورین نصیحتی که به دل برشنفته ام

کم زن الهی از دم لیلی به پیش غیر

ای کوزه یی که از گِل و خمرت سرشته ام

یاهو

مردگان در راه کسب علم شهیدند و شهدا زنده!

یادی از رهبر فرهیخته قدس الله سره !

رادمردی که سراپا همه دانایی بود

محسنی بود که او دشمن گمراهی بود

تک فقیهی که همه عمر عبودیت کرد

شیعه را با عَلم سبز علی زینت کرد

شهسواریست به برهان و یلی در تفسیر

پیر دَیر است و چو حلاج دلیر

زاهد اهل طریقت که مسیحا دم بود

او به اسرار همه میکده ها محرم بود

چلچراغی که چو خورشید شعاع میبخشید

در همه عصر کجا چشم خرد چون او دید؟!

زنده تر از من دلمرده تویی ای رهبر!

این منم مرده که افتاده ام از راه بدر

کی توان مرده بپنداشت ترا آب بقا

زنده تر از منی ای خفته در آغوش خدا

سقف مینای ترا صورت جان مندک نیست

هدهد آن حرم قدسی و در این شک نیست

ای تو سیمرغ صفت پیر طریقت بدرود

محسنی موسی عِمرانی ما بر تو درود

الهی

38/53

معجزه جاودان محمد ﷺ

از سوی حق رسیده،نور و دلیل و برهان

هرگز کسی ندیده،مصحف به مثل قرآن

صدها کتاب دیدم، صد پرده را دریدم

همتای او ندیدم، دل مبتلای قرآن

دارالسلام خلد است،پا نه دمی به گلشن

تا نو گلی بچینی،از گلسرای قرآن

تا نامه را نخواندی، در عرصه اش نراندی

ای بیخبر چه دانی،از ماجرای قرآن؟!

سرّ نهانِ حق است، آنچه در او ببینی

گنجی گران نهفتست ،در لابهلای قرآن

شهنامه شهان است،ذکر است و ورد جان است

بر عاشقان حرام است،دوری ز روی قرآن

بر آسمان رساند، این ریسمانِ رحمن

هرگز گسستنی نیست،حبل المتین قرآن

وحی است و آبِ حِیوان،عشق است و نامه جان

نوریست بس درخشان،حصنِ حَصینِ قرآن.

اللهم احشرنا مع #القرآن

مصططفی

48/53

معصیت را روز آخر در رسید

اشتیاقِ توبه اندر جان دمید

عزم کوی یارم افتاده به سر

دور میل باطل از دل برجهید

در سرم آمد هوای بنده گی

مرغ جان از باغ شهوت بر پرید

لیلیِ آفاق افکندم نظر

خاطر از غم امن گشته آرمید

خنجرِ کاری نشسته بر دلم

رقص بسمل واجب آمد بر شهید

پرده از چشمان دل برداشتی

صورت بیمثلِ دلبر شد پدید

مژده ای یاران که دیدم روی دوست

نیست دیگر آرزویم که او حسیب

شیخِ شهر از این فسانه در حسد

محتسب در رشک و در حسرت خطیب

غبطه بر حالم خورد مفتی که من

از بلا وارستم و اینم نصیب

شد محقق وعده دلدار ما

باوفا را زیبد انجامِ وحید

دیوِ ملعون در کمین دل بودی

لطف مولا غالب آمد بر پلید

قصه کوتاه شد مُیَسَر کام دل

شد یقینم بر خداوند مجیب

یوسفم بنشسته بر بازار دنیا تا که دوست

بهر بستادن نهد پا تا خرید

یاهو

در نزد مطربان سر ایشان سلام تو

همراه اهل دل خِرد تو خدای من

مهدی همیرسد ز سفر چشمها به ره

در پیش صوفیان برسیده امام من

با اهل عقل کی بتوان گفت از نگار

با اهل عشق راست بیاید کلام من

معراجِ یوسف است همان چاه و ابتلا

لیکن ورای وهم رسیده قیام من

هشیار زبون است در این میکده عشق

بر دست پیر عشق بُوَد خود زمام من

دیدیم الهی که کشیده سپرِ عشق

گر غم چو گرگ غره زند بر شبانِ من

یاهو

خمس حسن

درمیزنم شراب نگارا گشای در

من منتظر که وصل رسد فصلِ پر شرر

تو میرء مجلسی قدحی خمس حسن ده

شکرانه جمال چو یوسف عزیز مصر

سالی گذشت و بوسه از آن لب ندیده ایم

آغوش گرم ساقی محفل نشد به بر

زلف کمند یار به آشوب دل رسید

پرچم به دست پیر مغان فتح هم ظفر

خورشید روی دلبر ما جلوه گر نشد

پنهان به پشت ابر شده آن رخ قمر

موسی و کوه طور نشانی ز دلبر است

وادی سرد و شعله ندایی از آن شجر

یک ذره چون ابوهت کوه نزد عارفان

محکمتر است از جبل آن مور را کمر

۳۰،۴،۱۶ مصطفی

بشورید و برقصید که دلدار رسیدست

همان موسی مقصود به اطوار رسیدست

هم او یوسف بازار و هم او یوسف زهرا

بکوبید دهل ها که خریدار رسیدست

خماریم و نمائید به ما باده صافی

شرابیست که از حضرت خمار رسیدست

گر محتسب دیَر مرا زشت نگارید

شأن است مرا آنچه ز اغیار رسیدست

از اهل یمین است در این میکده صوفی

این رتبه قرب است و به ابرار رسیدست

تسبیح گسستیم و ز سجاده رهیدیم

ما بار به دوشیم چو زنار رسیدست

طوطی صفتانیم در این دَیر خرابات

شیرین شکر عشق به منقار رسیدست

او شیر خدا است هم او خسرو مردان

قتالِ زمان است چو کرار رسیدست

افسوس الهی نشد از سرّ تو آگاه

چون یار رسد مخزن اسرار رسیدست.

لبیک

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر

یا هو!

در مقام شکر حضرت حق!

فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ.

پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و شکر نعمت من به جای آرید و کفران نعمت من نکنید.

آیه ۱۵۲ سوره بقره

شُکرِ حق شیرینتر آمد از شِکر اندر وصال

نعمتت افزون نماید شُکرِ دیدارِ جمال

منتخب گردی تو مهدی را اگر شکرش کنی

شاه گردی ملک اورا صد سعادت در قبال

من نمودم شُکرِ او آغوش گیرِ او شدم

در رسید از ره جوابم بر تمامیِ سوال

یارِ میآید ز ره یوسف به مصرِ جان رسد

غصه از دلها رود عاشق رسد اندر کمال

لبیک

م.ا

منم دریا منم دریا

منم دریا همان خنیاگرِ سابق

منم چشمه من آن تک چشمه عاشق

منم صحرا همان صحرای صد وادی

منم آن نعره الله اکبر بانگ آزادی

حدیث عشق میگویم ترا در شعر میجویم

منم آن موج طغیانگر که هم دریا و هم جویم

منم دریا منم دریا

من آن رنگینکمان هفت رنگِ رقص انوارم

سحر خیز عاشقم اندر سحر چون شمس بیدارم

منم دریای بیدل هم سلام آن سلیمانم

منم هدهد که تصنیف و غزل از عشق میخوانم

منم دریا منم دریا

یاهو

میلاد و عید حیدر کرار آمده

زوج بتول حقیقت اسرار آمده

باب حسین و زینب کبری و بوالحسن ،بر تر ز ما و من

روح القدس به عرصه خریدار آمده

مولود کعبه هم تو و خیبر گشای حرب، ای تک دوای درد

بابِ الهست باب به زنهار آمده

درب علوم و معرفت مصطفی شما، ای فخر مهر و ماه

تسبیح و ذوالفقار چو زنار آمده

نفس نبی و سوره فجر مجسمید، چون جان احمدید

قرآن ناطقی که به گفتار آمده

قرآن تمام شأن شما هست و شرحتان، ای نینوای جان

تمجیدِ مرتضی ست به تکرار آمده

این حضرت شماست که در باء بسم الله ست،

سلطان کبریاست

سیمرغ رحمتی که به دیدار آمده

خمخانه علیست سماوات و ماسوای ،ممدوح لافتی

کوثر از اوست ساقی خمار آمده

در جمله حاضری و پر از توست ملک حق، ای جلوه فلق

نقش جمال توست به ابصار آمده

آغاز و مبدعی شه مردان روزگار، ای نقطه پرگار

موسی ز طور با دوصد اطوار آمده.

عارفان هر دمی دو عید کنند

عنکبوتان مگس قدید کنند

مولانای بلخ.

در فاز نوشتن.

عرض سلام و تبریکات خدمت سروران مهدیاور و عزیز.

نکته لطیفی در قرآن، آثار ادب عرفان و فلسفه در باب عید و شادمانی و تجلیل بود که حیفم آمد با یاران باصفا شریک نکنم.

مختصرا محضر سبز و نورانی سروران عرض شود که جهان در نظر عارفان راه و سالکان طریقت و رهروان عبودیت تکراری نیست و هر لحظه عالم جدید است و هر لحظه متفاوت و تجلی جدید و تازه و همه عرفا به این نکته اشاره کرده اند و خدای صانع و بدیع و احسن الخالقین هندسه پرداز اعجاز آفرین در بروز کمالات نامتناهی خودش است هر آنی و لحظه ئی.

آیه اعجاز انگیز قرآن کریم به این معنی عمیق اشاره دارد در سوره الرحمن آیه ۵۵ که ، كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ 29 ۵۵. در آیه مبارکه که خدا هر یومی و روزی در شأن نو و تازه است همه مفسران آورده اند که منظور یوم ۲۴ ساعته نه بلکه هر آنی و لحظه یی میباشد.

هر دم از این باغ بری میرسد

تازه تر از تازه تری میرسد،

یا به قول حضرت حافظ

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی

آن شب قدر که این تازه براتم دادند.

یعنی براتش تازه بوده و دیگر تکرار نیست

به قول حکما و فلاسفه، لا تکرار فی تجلی.

در تجلیات الهی تکرار نیست.

یعنی به قول فلاسفه و حکما ،حرکت جوهری ملا صدرائی و سیر و عزیمت و سفر و طی طریق و میل به سمت کمال و رشد که قانون مستولی بر عوالم هستی است و مکانیزم عالم خلقته ، همان جواب که حضرت موسی ع در جواب سوال فرعون ارائه داد.. در قرآن حکیم سوره مبارکه طه آیه ۴۹ اعجاز انگیز و از علمیترین آیات قرآنه که به قول مفسرین اشاره به حرکت جوهری در عوالم هستی و سیر به سمت کمال و رسد میباشد و در ضمن در مورد صورت نوعی و شاکله هر موجود که در کنار درک و فهم مسئله خیلی مهم و بسیار عمیق حرکت جوهری در این آیات مطرح شده که همه اقرار کردند که خیلی مشکله و نیاز به علم حضوری داریم تا بدانیم حرکت جوهری ملا صدرائی چیست.

از معیت کی کنی تو فهم راز

جز که از بعد سفر های دراز.

علم حصولی نیست این علم حضوری میخواد و در این را عرق ریختن و عبودیت و حضور با استغراق و فنا..

قَالَ فَمَنْ رَبُّكُمَا يَا مُوسَىٰ؟

(فرعون) گفت: اى موسى! پس پروردگار شما دو نفر كيست؟!

قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى‌ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى‌ «50»

(موسى) گفت: پروردگار ما كسى است كه به هر چيزى آفرينش خاص آن را عطا كرده وآنگاه (آن را به راه كمال) هدايت فرمود.

حضرت مولانا ره حق سخن را داد کرده میفرمایند

هر زمان نو میشود دنیا و ما

بیخبر زین نو شده اندر بقا

پس ترا هر لحظه مرگ و رجعتیست

مصطفی فرمود دنیا ساعتیست

آزمودم مرگ من در زندگیست

چون رهی زین زندگی پایندگیست.

به قول شیخ اجل امام الحق سعدی شیرازی ره

هر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات است

و چون بر میآید مفرح ذات

هر نفسی را دو نعمتیست و هر نعمتی را دو شکری واجب،

از دست و زبان که بر آید

کز عهده شکرش بدر آید

عارفان در هر نفس که یک دم دارد و یک بازدم دو عید می‌کنند و هر لحظه در ضیافت الهی و دائم در عروسی هستند، ولی این طرف دیگر بقیه عوام مردم ،عنکبوتان مگس قدید کنند، یعنی بقیه عوام مردم کهنه بین و کهنه خورند و قدید کنند یعنی کانزرو و خشک و ذخیره برای بعد کردنه و عوام الناس به قول شاعر یک روز او عروسی و باقی به ماتم است ، فقط یک روز عید دارند در سال و باقی خون جگر خوردن.

عرفای متعالی حتی به خدایی که هر لحظه نو است و احوالات عالم و درون سالک در تغییر است باور دارند،

هر لحظه مرا تازه خدای دیگری است

بیزارم از آن کهنه خدایی که تو داری.

این سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود

بگذرد از حد و جهان بی حدو اندازه شود.

مصاحبه کوتاه با حضرت خواجه حافظ شیرازی قدس الله سره !🎤🌺🌹🌷🏵🌲

سلام بر سروران فرهیخته!

امروز از اینکه سعادت داشتیم در محله رندان قلندر کنار آب رکن آباد و مصلا حضرت خواجه حافظ شیرازی را زیارت نموده مصاحبه‌ای با ایشان داشته باشیم خدا را شاکریم!

سوال: حضرت خواجه گناه به نظر شما یعنی چی؟

جواب:مباش در پی آزار و هرچه خواهی کن

که در طریقت ما غیر از این گناهی نیست

سوال: حضرت خواجه شما مقامی که به آن رسیدین را مدیون چه میباشین؟

جواب: صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ

هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم

سوال:دوای درد غم و غصه عالم چیه و راه حلش کدام است؟

جواب: شیطان غم هرآنچه تواند بگو بکن

ما برده ایم به باده فروشان پناه از او

سوال: زیباترین اشعاری که دیدین را به نظر نورانی شما کدام شاعر سروده؟

جواب: ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ

به قرآنی که اندر سینه داری

سوال:چه مکانی در این دنیایی پر از فتنه، جایی امن و آرامشه آخه دلمان تنگه؟

جواب:فتنه می‌بارد از این سقف مقرنس برخیز

تا به میخانه پناه از همه آفات بریم

سوال: به نظر شما حضرت رسول اکرم و حضرت یوسف را میشود با هم مقایسه کرد؟

جواب:ببین که سیب زنخدان تو چه میگوید

هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست

سوال: جناب حافظ ، از چه کسی راه میخانه دنیا را بگیریم تا مست شویم؟

جواب:راه پنهانی میخانه نداند همه کس

جز من و زاهد و شیخ و دو سه رسوای دگر

سوال:دست چه کسی را باید بوسید میشه بگین عزیز دلها؟

جواب:مبوس ز لب ساقی و جام می حافظ

که دست زهد فروشان خطاست بوسیدن

سوال:جناب خواجه آیا انسانهای خوب را فقط باید دوست داشت و احترام کرد یا همه را ؟

جواب: همه کس طالب یارند چه هوشیار و چه مست

همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

سوال: حضرت خواجه، برای ممالکی که ناکسان در آن به مقامها رسیده و خوبان مستضعفند چه پیام دارید؟

جواب: همای گو مفکن سایه شرف هرگز

در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد

سوال:حضرت شیخ، به نظر شما اعمال و طاعات چه کسانی پذیرفته میشود؟

جواب: ثواب روزه و حج قبول آنکس برد

که خاک میکده عشق را زیارت کرد

سوال: جناب خواجه مردم میگویند حافظ صدای بسیار زیبائی دارد درست است؟

جواب: غزل سرائی ناهید صرفه ای نبرد

در آن مقام که حافظ بر آورد آواز

سوال: یا حضرت شیخ نظرتان راجع به اوضاع کنونی خیلی از کشورها ، قتل ، تحجر ،استکبار و تکفیر چیست؟

جواب: کجاست صوفی دجال فعل ملحد شکل

بگو بسوز که مهدی دین پناه رسید.

به به ایدکم الله تصدقتان شیخ بزرگ و تشکر بابت وقت تان که در اختیار ما گذاشتید

و امیدوارم درآینده نیز بتوانیم پابوسی مشرف بشیم و فیض ببریم!

مقام عالیتان متعالی

بدرود.

نطاق مصطفی الهی

مصطفی الهی

ان شاءالله که طاعات همه عزیزان مقبول حق و عید فطرت و عبودیت مبارک و هر لحظه یاران عید و لیالی تان برات و ایام بر سروران مهدیاور مبارک و مملو از نصرت و فرج🌺 🌻🌴🌺🌷💕⚘🌳🌻🌴🌺

یا مولا علیه السلام مدد

#مصطفی_الهی

یا هو

هرکه رویت بدید زیبا شد

آنکه وصفت شنید برنا شد

هرکه وجه تورا عیان نگریست

همچو یعقوب دیده بینا شد

آنکه بویت کشید غالیه گفت

مست اندر سبوی مینا شد

طوطی دام تو به شوقِ وصال

عندلیب و هزارِ گویا شد

صوفی دَیر به میخانه برفت

جرعه ئی در کشید و دانا شد

بود گنجشک به بامِ تو نشست

گشت سیمرغ و عینِ عنقا شد

لن ترانی شنید و باز نرفت

ارَنی گفت و مثلِ موسی شد

لبیک یا مهدی عج

م.ا

نائبِ یوسف زهرا شده ای

قاب قوسینی و ادنی شده ای

فخر دورانی خراسانی عشق

نور موسی یدِ بیضا شده ای

بتِ عشقی و در این میکده باز

حرمِ عشق و مطلا شده ای

بهر مستضعفين جهان

تو خمینی و مسیحا شده‌ ای

لبیک

#مصطفی_الهی

یا مهدی!

آرزویی در دل ما جز ظهور یار نیست

ما فدا گشتیم و ابنِ حیدرِ کرار نیست

خرقه را دادیم در میخانه تا جامی دهند

در سر ما شوقِ دلق و خرقه و دستار نیست

خضرِ راهی در طریقت بر یدِ بیضا دهی

طورِ سینای زمان را موسي اطوار نیست

لبیک یا مهدی عج

بداهه

م.ا

سرشارِ امیدم که شهنشاه شده ام

مستغرق شکرم که مسیحا شده‌ ام

رمزیست دلا امیدوارِ دلبر بودن

پنهان بودم کنون هویدا شده ام

در مجلس حسنِ خوب رویانِ مغان

رقصیدم و بر مطربی شیدا شده ام

از دست برفت هست و بودم در دم

از عشوه اولش به یغما شده‌ ام

سرمست تر از گدا به میخانه نبود

دریا نوشم اسیر مینا شده‌ ام

اندر طلب یوسف زهرای بتول

مجنونم و سر به کوه و صحرا شده ام

او نیم نگاهی به گدایش افکند

فرعونی بودم و مصطفی شده ام

لبیک

یا حکیم

عشق است گوهری که پر ارزشترین بود
یکدانه زمردیست که نادرترین بود
یعقوت سرخ کان صنم در مثل به مثل
شمشیر بهر اژدر نفس لعین بود
آن اژدهای نفس چو در راه عاشقی
دشمنترین به ره دم در منتظر بود
کورش نما به زمرد عشق و رها نمای
نفست ز چنگ هفت سری سِرهمین بود
آزاد کن دلت از دام نفس و دیو
چون نفس رام شد ددت از خادمین بود
در کوی عشق راه سلیمان بگیر چون
خاتم ز علم تیغ و سپر آن نگین بود
اعداء هزار و جبهه پر از تیرو خصم و دیو
گر عشق را غلامی بهشتت زمین بود
شهوت چو در مسیر عبودییتت عدوست
مرساد بر عدو شو که اندر کمین بود
امیدوار باش بخیر است عاقبت!!!!!
خوشدار این گمان که سزایت همین بود.
مصطفی
قطره بس ترسان و لرزان با کلاھی از حباب
صد تحیر خفته در او صد حجاب و صد نقاب
است لرزان آن حباب از خوف مرگ
باد بیند نفس خود را بر غلط
رفته ازیادش که او آب است و بس
راھی اندر بحر و عشقی تا ابد
قطره بودن دون شأن این بشر
برکه گندد بر خودش بعدی ضرر
جوی خشکد از کمی با خاش و خس
چون منی کرد او جدا از بحر و بس
بت بعل نفس ما خواھد خودش مادون حق
گرچه آن ھستی سراسر ھیچ و باطل در سبق
من بگوید لات ما، منی کند عزئ ما
یک تبر بستان ز ابراھیم و آن سه بت شکن
آن یکی قطره دگر حوضی دگر جویی حقیر
وان یکی برکه دگر رودو دگر دریا و نھر
گفت مولانای رومی حرف حق
بحر باش ای قطره از کمی گذر
جز به دریایی نسازم من وطن
آبگیری را نسازم من سکن
آب بیحد جویم و ایمن شوم
تا ابد در امن و صحت میروم
ای خدا هر قطره وصلِ بحر کن
قطره را مقبول و فارغ از فسون.
مصطفی
الهی

رد نشو رفیق حتما بخوان،مختصره!

لایک لازم نیست فقط تفکر کن!

در فاز نوشتن کنار شعر!

توحید،اسلام و خدا باوری به این معنا نیست که بپرسیم آیا به خدا ایمان داری؟!بعدا بگویند بله،بعدا بپرسیم چند خدا ؟!

بعدا بگویند یک خدا یا دو خدا.

توحید حقیقی این است که یک منبع قدرت و وجود قائل باشیم در عالم هستی ،و پشت همه دستها دست حضرت حق را ببینیم و لا غیر.

که یکی هست و هیچ نیست جز او

وحدهُ لا اله الا هو .

یکی بین یکی گو یکی جو یکی دان.

اکثر انسانها لا اله الا الله میگویند ولی صد هزار چیز دیگر در عالم میبینند بدبختانه، این خود یک شرک مخفی است غیر خدا در عالم دیدن.

حق مطلب را عارف کامل خواجه ابو السعید ابوالخیر ادا کردند که میفرمایند،

عارف که ز سر معرفت آگاه است

بیخود ز خود است و با خدا همراه است

نفی خود و اثبات وجود حق کن

این معنی لا اله الا الله است.

لا اله الا الله یعنی نه اینکه غیر از خدا خدای دیگری در هستی نیست و یک خدا هست و دو خدا نه بلکه هیچی در عالم غیر از حق نیست،

لا اله الا الله یعنی در مرتبه اول سر فرعون نفس مدعی خود را ببری و ثانیا، در مقابل حق سر همه عالم را ببری و همه را مرده پنداری،این توحید است.

به قول حضرت حافظ قدس الله سره

من همان دم که وضو ساختم از چشمه عشق

چهار تکبیر زدم یک سره بر هر چه که هست.

چیست توحید خدا افروختن

خویشتن را پیش واحد سوختن.

اللهم ارزقنا معرفتک.

آسوده شبی باید و خوش مهتابی

تا باتو سخن گویم و از هر بابی

لبیک یا مهدی عج

درودتان دوست فرهیخته.

ادامه دارد.

مصطفی الهی

یا هو!

منجی اگر بیاید ،نورید سبز و أخضر

هر تشنه ای نشیند ،بر آب حوض کوثر

پر بر فلک گشایی، سیمرغ دهر گردی

از غصه ها رمیده ،چون باز از کبوتر

دستان عشق گویی ،صد شعرِخوش نویسی

از خون و اشک ، آری نقشِ هزار دفتر

گر طالب وصالی، راهی گشا به مولا

چون قاسم بهشت است سلطان عشق حیدر.

رهبر عزیزم

او حسینی مزاریست که است از ابرار

آیت الله ست ندانی که بود از اسرار

رادمردیست که او قلعه گشاید به دمی

مرد پیکار که در حرب ز صلب کرار

عارف بلحق و پاکیزه و ترک دنیاست

شهسواریست چو حلاج که رفته سرِ دار

استقامت شه ما را چو نگین است به راه

رستم آسا به مصافِ همه استکبار

شهر مولاست ترا مهمن و از مولاناست

سایه عالی شاهنشه صاحب دربار

عاشق صادق و رفتست به طور سینا

خود همان موسی عمران که شده بر اطوار

آیت الله به حق ای تو مرا نورِ نظر

ای ترا نام و نشان بر نگه ام صد انوار

مدح ممدوح نگارم نه بگنجد به ورق

نه قلم راست در این وادی لاوصف قرار

ای الهی تو کجا وصف نگارت به کجا؟!

مجرمی بیش نه ای لیک نگارت دادار.

الهی

نثار عاشقان!

ترجمه شعری ای جنی راسکین به شعر فارسی مصطفی الهی

Once upon a time there was a tavern

Where we used to raise a glass or two

Remember how we laughed away the hours

And think of all the great things we would do

Those were the days my friend

We thought they'd never end

We'd sing and dance forever and a day

We'd live the life we choose

We'd fight and never lose

For we were young and sure to have our way

La la la la la la

La la la la la la

La la la la La la la la la la

Then the busy years went rushing by us

We lost our starry notions on the way

If by chance I'd see you in the tavern

We'd smile at one another and we'd say

Those were the days my friend

We thought they'd never end

We'd sing and dance forever and a day

We'd live the life we choose

We'd fight and never lose

Those were the days, oh yes those were the…

Gene Raskin شاعر

زمانی در محل میخانه ای بود

و ما یک یا دو تا پیمانه پیمودیم

به یادت است آیا خنده‌های ما

که با آن بارها تصنیف بربودیم؟

به فکر خوب یک آینده یی بودیم

فقط آن روزها ما را بقای بود

و ما هر لحظه آن پنداشتیم از هم جدا هرگز نمیگردیم

از این منظر همیشه شاد و خندان رقص میکردیم

و ما هم زندگی خویشتنت را زندگی کردیم

و هم خود زندگانی را بنا کردیم

برای این بقا پیکارها کردیم

و هرگز زیر دست جبر دوران ها نمیرفتیم

ولیکن عاقبت آن روزها رفتند و فانی شد

من و تو راه را گم کرده اندر پشت در مستور افتادیم

اگر روزی دوباره اندر آن میخانه ات بینم

دوباره بر تو لبخندی نمایانم

و این گویم فقط آن روزها ما را بقایی بود

و ما هر لحظه این پنداشتیم از هم جدا هرگز نمیگردیم

زمانی در محل میخانه یی بود

و ما یک یا دوتا پیمانه پیمودیم.

ترجمه

#مصطفی_الهی

عارفان هر دمی دو عید کنند

عنکبوتان مگس قدید کنند

مولانای بلخ. در فاز نوشتن. نکته لطیفی در قرآن، آثار ادب عرفان و فلسفه در باب عید و شادمانی و تجلیل بود که حیفم آمد با یاران باصفا شریک نکنم. مختصرا محضر سبز و نورانی سروران عرض شود که جهان در نظر عارفان راه و سالکان طریقت و رهروان عبودیت تکراری نیست و هر لحظه عالم جدید است و هر لحظه متفاوت و تجلی جدید و تازه و همه عرفا به این نکته اشاره کرده اند و خدای صانع و بدیع و احسن الخالقین هندسه پرداز اعجاز آفرین در بروز کمالات نامتناهی خودش است هر آنی و لحظه ئی. آیه اعجاز انگیز قرآن کریم به این معنی عمیق اشاره دارد در سوره الرحمن آیه ۵۵ که ، كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ 29 ۵۵. در آیه مبارکه که خدا هر یومی و روزی در شأن نو و تازه است همه مفسران آورده اند که منظور یوم ۲۴ ساعته نه بلکه هر آنی و لحظه یی میباشد.

هر دم از این باغ بری میرسد

تازه تر از تازه تری میرسد،

یا به قول حضرت حافظ چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی

آن شب قدر که این تازه براتم دادند

. یعنی براتش تازه بوده و دیگر تکرار نیست به قول حکما و فلاسفه لا تکرار فی تجلی. در تجلیات الهی تکرار نیست. حضرت مولانا ره حق سخن را داد کرده میفرمایند هر زمان نو میشود دنیا و ما

بیخبر زین نو شده اندر بقا

پس ترا هر لحظه مرگ و رجعتیست

مصطفی فرمود دنیا ساعتیست

آزمودم مرگ من در زندگیست

چون رهی زین زندگی پایندگیست.

به قول شیخ اجل امام الحق سعدی شیرازی ره هر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات است و چون بر میآید مفرح ذات هر نفسی را دو نعمتیست و هر نعمتی را دو شکری واجب، از دست و زبان که بر آید کز عهده شکرش بدر آید عارفان در هر نفس که یک دم دارد و یک بازدم دو عید می‌کنند و هر لحظه در ضیافت الهی و دائم در عروسی هستند، ولی این طرف دیگر بقیه عوام مردم ،عنکبوتان مگس قدید کنند، یعنی بقیه عوام مردم کهنه بین و کهنه خورند و قدید کنند یعنی کانزرو و خشک و ذخیره برای بعد کردنه و عوام الناس به قول شاعر یک روز او عروسی و باقی به ماتم است ، فقط یک روز عید دارند در سال و باقی خون جگر خوردن. عرفای متعالی حتی به خدایی که هر لحظه نو است و احوالات عالم و درون سالک در تغییر است باور دارند،

هر لحظه مرا تازه خدای دیگری است

بیزارم از آن کهنه خدایی که تو داری

. این سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود

بگذرد از حد و جهان بی حدو اندازه شود

مصطفی الهی

ان شاءالله که طاعات همه عزیزان مقبول حق و عید فطرت و عبودیت مبارک و هر لحظه یاران عید و لیالی تان برات و ایام بر سروران مهدیاور مبارک و مملو از نصرت و فرج? ?????⚘????

عارفان هر دمی دو عید کنند عنکبوتان مگس قدید کنند مولانای بلخ. در فاز نوشتن. نکته لطیفی در قرآن، آثار ادب عرفان و فلسفه در باب عید و شادمانی و تجلیل بود که حیفم آمد با یاران باصفا شریک نکنم. مختصرا محضر سبز و نورانی سروران عرض شود که جهان در نظر عارفان راه و سالکان طریقت و رهروان عبودیت تکراری نیست و هر لحظه عالم جدید است و هر لحظه متفاوت و تجلی جدید و تازه و همه عرفا به این نکته اشاره کرده اند و خدای صانع و بدیع و احسن الخالقین هندسه پرداز اعجاز آفرین در بروز کمالات نامتناهی خودش است هر آنی و لحظه ئی. آیه اعجاز انگیز قرآن کریم به این معنی عمیق اشاره دارد در سوره الرحمن آیه ۵۵ که ، كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ 29 ۵۵. در آیه مبارکه که خدا هر یومی و روزی در شأن نو و تازه است همه مفسران آورده اند که منظور یوم ۲۴ ساعته نه بلکه هر آنی و لحظه یی میباشد. هر دم از این باغ بری میرسد تازه تر از تازه تری میرسد، یا به قول حضرت حافظ چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی آن شب قدر که این تازه براتم دادند. یعنی براتش تازه بوده و دیگر تکرار نیست به قول حکما و فلاسفه لا تکرار فی تجلی. در تجلیات الهی تکرار نیست. حضرت مولانا ره حق سخن را داد کرده میفرمایند هر زمان نو میشود دنیا و ما بیخبر زین نو شده اندر بقا پس ترا هر لحظه مرگ و رجعتیست مصطفی فرمود دنیا ساعتیست آزمودم مرگ من در زندگیست چون رهی زین زندگی پایندگیست. به قول شیخ اجل امام الحق سعدی شیرازی ره هر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات است و چون بر میآید مفرح ذات هر نفسی را دو نعمتیست و هر نعمتی را دو شکری واجب، از دست و زبان که بر آید کز عهده شکرش بدر آید عارفان در هر نفس که یک دم دارد و یک بازدم دو عید می‌کنند و هر لحظه در ضیافت الهی و دائم در عروسی هستند، ولی این طرف دیگر بقیه عوام مردم ،عنکبوتان مگس قدید کنند، یعنی بقیه عوام مردم کهنه بین و کهنه خورند و قدید کنند یعنی کانزرو و خشک و ذخیره برای بعد کردنه و عوام الناس به قول شاعر یک روز او عروسی و باقی به ماتم است ، فقط یک روز عید دارند در سال و باقی خون جگر خوردن. عرفای متعالی حتی به خدایی که هر لحظه نو است و احوالات عالم و درون سالک در تغییر است باور دارند، هر لحظه مرا تازه خدای دیگری است بیزارم از آن کهنه خدایی که تو داری. این سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود بگذرد از حد و جهان بی حدو اندازه شود. مصطفی الهی ان شاءالله که طاعات همه عزیزان مقبول حق و عید فطرت و عبودیت مبارک و هر لحظه یاران عید و لیالی تان برات و ایام بر سروران مهدیاور مبارک و مملو از نصرت و فرج? ?????⚘????

یا هو

عارفان هر دمی دو عید کنند

عنکبوتان مگس قدید کنند

مولانای بلخ.

در فاز نوشتن.


نکته لطیفی در قرآن، آثار ادب عرفان و فلسفه در باب عید و شادمانی و تجلیل بود که حیفم آمد با یاران باصفا شریک نکنم.

مختصرا محضر سبز و نورانی سروران عرض شود که جهان در نظر عارفان راه و سالکان طریقت و رهروان عبودیت تکراری نیست و هر لحظه عالم جدید است و هر لحظه متفاوت و تجلی جدید و تازه و همه عرفا به این نکته اشاره کرده اند و خدای صانع و بدیع و احسن الخالقین هندسه پرداز اعجاز آفرین در بروز کمالات نامتناهی خودش است هر آنی و لحظه ئی.

آیه اعجاز انگیز قرآن کریم به این معنی عمیق اشاره دارد در سوره الرحمن آیه ۵۵ که ، كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ 29 ۵۵. در آیه مبارکه که خدا هر یومی و روزی در شأن نو و تازه است همه مفسران آورده اند که منظور یوم ۲۴ ساعته نه بلکه هر آنی و لحظه یی میباشد.

هر دم از این باغ بری میرسد

تازه تر از تازه تری میرسد،

یا به قول حضرت حافظ

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی

آن شب قدر که این تازه براتم دادند.

یعنی براتش تازه بوده و دیگر تکرار نیست

به قول حکما و فلاسفه لا تکرار فی تجلی.

در تجلیات الهی تکرار نیست.

حضرت مولانا ره حق سخن را داد کرده میفرمایند

هر زمان نو میشود دنیا و ما

بیخبر زین نو شده اندر بقا

پس ترا هر لحظه مرگ و رجعتیست

مصطفی فرمود دنیا ساعتیست

آزمودم مرگ من در زندگیست


چون رهی زین زندگی پایندگیست.

به قول شیخ اجل امام الحق سعدی شیرازی ره

هر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات است

و چون بر میآید مفرح ذات

هر نفسی را دو نعمتیست و هر نعمتی را دو شکری واجب،

از دست و زبان که بر آید

کز عهده شکرش بدر آید

عارفان در هر نفس که یک دم دارد و یک بازدم دو عید می‌کنند و هر لحظه در ضیافت الهی و دائم در عروسی هستند، ولی این طرف دیگر بقیه عوام مردم ،عنکبوتان مگس قدید کنند، یعنی بقیه عوام مردم کهنه بین و کهنه خورند و قدید کنند یعنی کانزرو و خشک و ذخیره برای بعد کردنه و عوام الناس به قول شاعر یک روز او عروسی و باقی به ماتم است ، فقط یک روز عید دارند در سال و باقی خون جگر خوردن.


عرفای متعالی حتی به خدایی که هر لحظه نو است و احوالات عالم و درون سالک در تغییر است باور دارند،

هر لحظه مرا تازه خدای دیگری است

بیزارم از آن کهنه خدایی که تو داری.

این سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود

بگذرد از حد و جهان بی حدو اندازه شود.

مصطفی الهی

ان شاءالله که طاعات همه عزیزان مقبول حق و عید فطرت و عبودیت مبارک و هر لحظه یاران عید و لیالی تان برات و ایام بر سروران مهدیاور مبارک و مملو از نصرت و فرج? ?????⚘???

یا هو

رد نشو رفیق حتما بخوان،مختصر است

در فاز نوشتن کنار شعر!

توحید،اسلام و خدا باوری به این معنا نیست که بپرسیم آیا به خدا ایمان داری؟!بعدا بگویند بله،بعدا بپرسیم چند خدا ؟!

بعدا بگویند یک خدا یا دو خدا.

توحید حقیقی این است که یک منبع قدرت و وجود قائل باشیم در عالم هستی ،و پشت همه دستها دست حضرت حق را ببینیم و لا غیر.

که یکی هست و هیچ نیست جز او

وحدهُ لا اله الا هو .

یکی بین یکی گو یکی جو یکی دان.

اکثر انسانها لا اله الا الله میگویند ولی صد هزار چیز دیگر در عالم میبینند بدبختانه، این خود یک شرک مخفی است غیر خدا در عالم دیدن.

حق مطلب را عارف کامل خواجه ابو السعید ابوالخیر ادا کردند که میفرمایند،

عارف که ز سر معرفت آگاه است

بیخود ز خود است و با خدا همراه است

نفی خود و اثبات وجود حق کن

این معنی لا اله الا الله است.

لا اله الا الله یعنی نه اینکه غیر از خدا خدای دیگری در هستی نیست و یک خدا هست و دو خدا نه بلکه هیچی در عالم غیر از حق نیست،

لا اله الا الله یعنی در مرتبه اول سر فرعون نفس مدعی خود را ببری و ثانیا، در مقابل حق سر همه عالم را ببری و همه را مرده پنداری،این توحید است.

به قول حضرت حافظ قدس الله سره

من همان دم که وضو ساختم از چشمه عشق

چهار تکبیر زدم یک سره بر هر چه که هست.

چیست توحید خدا افروختن

خویشتن را پیش واحد سوختن.

اللهم ارزقنا معرفتک.

آسوده شبی باید و خوش مهتابی

تا باتو سخن گویم و از هر بابی

لبیک یا مهدی عج

درودتان دوست فرهیخته.

ادامه دارد.

مصطفی الهی

آتش سوزان حسد

نکته های به ادامه مطلب قبلی صفت سیاه و زشت حسد که خواندنش خالی از لطف نخواهد بود!

دوستم یوسف را خواهرش یهودای حسد ..به جرم سرباز مهدی بودن در چاه انداخت و... با تیر تهمت و بدخواهی اورا سخت مجروح کرد..

فیلسوف جاپانی عارف چه زیبا می‌فرماید که ای حسود اگر دوست داری مدیر شوی دعا کن و آرزو تا مدیر فعلی رئیس شود و تو جای او مدیر شوی ،چرا دنبال حذف و زوال دیگرانی و برای بلندتر شدن دنبال سرنگونی بقیه ،برو جایگاه خودرا پیدا کن، و ناراحت کردن دیگران و بدخواهی منعمانِ نظر کرده به شادی و سعادت نمی انجامد ،آخر این عالم قانون دارد ، و حقیقت پیروز می‌شود و باطل محو و مغلوب و این وعده الهیست که حضرت او هرگز خلاف وعده نخواهد کرد.

به قول استدعای خواجه شیراز ره ،خطاب به حضرت حق می‌فرماید که،

پنهان ز حاسدان به خودم خوان که منعمان

خیر نهان برای رضای خدا کنند.

از آتش حسد پناه به خدا.

حسادت ایمان و حسنات را محو می‌کند آنچنان که آتش هیزم را.

حضرت مولا ع.

حسد آتشیست که اول حمل کننده خود را می‌سوزاند قبل از ضرر رساندن به محسود.

حضرت مولا ع.

بدخواه کسان هیچ به مقصد نرسد

یک بد نکند تا به خودش صد نرسد

من نیک تو خواهم و تو خواهی بد من

تو نیک نبینی و به من بد نرسد...

حسود خیرخواه خودرا بدخواست و عجب بیماری و عیب زشتیست این صفت سیاه و عذابیست عظیم این آرزوی زوال نعمت دیگران، حسد یعتی من کمم و او زیاد ،و راه حل همین است که اگر حسود اولا حسد را کنار بگذارد دفعتا زیاد می‌شود خود این موهبت بزرگیست ثانیا حسود بره کمالات خود را بیشتر کند نه آرزوی کم کردن و زیر کشیدن دیگران.

ای برادر تو حسد شعله نمرود انگار

بر من آن شعله چنان است که بر ابراهیم

شهادت در راه مهدی کار ساده نیست..

قلبت را بو می‌کنند و بعدا اذن شهادت می‌دهند ،

اگر بو داد رد میکنند و مردودی .

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند

لاغر صفتان زشت خو را نکشند

گر عاشق صادقی ز کشتن مگریز

مردار بود هرآنچه او را نکشند.

م.ا

یا هو یا علی مولا مدد!

خالی از فضل و سود نیست بخوانی رفیق فرهیخته!

در دنیای محدود و فانی ،ساختن ابدیت، وجاودانگی نامتناهی!

خطاب به خودم و همه یاران با صفا!

با خدا نجنگیم!

جنگ با بیگناهی جنگ با خداست..

حسین حقیقت و جوانمردی را شهید نکنیم..

یوسف زیبائی را در چاه نیندازیم. .

در مقابل حقیقت وقتی می‌دانیم با فلان نفر است تعظیم کنیم و سجده و اقرار کنیم که کتاب آقا از مال من بهتره، خط ایشان بهتر از من است ،این را اقرار کن و اعلان و از حرف ابلیسی ،أنا خير منه، من از او بهترم سخت بپرهیز و با ساجدان در مقابل حق و زیبایی تسلیم شویم و تعظیم کنیم،این معنی سجده است، اون سجده نماز یک مدله که ما خاک بشیم و گرنه تعظیم در مقابل حق وسط بازار و با زن و بچه و همه اوقات ماست..

بنده خدا باشیم نه شیطان..

اگر بنده خدایی به امر او نَفَس بکش و تحت پرورش او باش نه شیطان‌..

افکار ، گفتار،خور ،خواب و جنبش ما به امر شیطان نباشد.

این شروع مسلمانیست.

زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد

از سر پیمان گذشت بر سر پیمانه شد

به قول حضرت حافظ قدس الله سره که مایان یک پیمان و عهد بیخودی با شیطان بستیم که هی همیشه از او متابعت کنیم و هرچه گفت تسلیم او باشیم..

اَلعَبدُ كَالمَيِّتِ بَينَ يَدَيِ الغَسّال (بَينَ يَدَيِ الغَاسِل) يُقَلِّبُهُ كَيفَ يَشاءُ؛ «عبد حقيقی بين دو دست جمال و جلال الهی، مثل جنازه‌اي است بين دو دست مرده‌شوي كه او به هر سو كه می‌خواهد جنازه را می‌چرخاند و جنازه از خود مقاومتی نشان نمی‌دهد.

مسلمان قبل از امر خدا کاری نمی‌کند..

وقتی در راه حق باشیم ودر راه او بی سر و پا شویم سراپا نور و تشعشع می‌شویم و واحد و موزون ،مقبول و بر صراط مستقیم و دوست داشتنی و عزیز، تائید شده به روح که اعظم من جبرائیل است می‌شویم و زنده و آنچه که نه در زبان آید و نه عقول را بر آن ره است..

به قول شاعر عارف

سرتا به پای تو همه نور خدا شود

در راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی.

بیایید به همه افول کنندگان که لاف منی می‌زنند خلیل وار لا احب بگوییم و بت نفس را بشکنیم..

باید اول عبد شد تا به ربوبیت رسید..

عجب شأن عظیمی داره انسان الله اکبر.

مولوی گفت

صورت جان وقت سحر لاف همی زد ز بطر

بنده و خر بنده بودم شاه و خداونده شدم.


بندگی همچنین خدایی شاهنشاهی بر هفت اقلیم‌ عالمه بنده کم خدایی نیستی،

به ولای تو اگر بنده خویشم خوانی


از سر خواجگی کون و مکان برخیزم.

یا به قول ملای رومی ره

یکی تیشه بگیرید پی حفره زندان

چو زندان بشکستید همه شاه امیرید.

مولانای بلخ ره در غزل معروف ،من مست تو دیوانه آورده در شأن خودش که،

چون کشتی بی لنگر کژ میشد و مژ میشد

از حسرت او مرده صد عاقل و فرزانه.

یا آورده که

عقل اگر داند که دل در بند زلفش چون خوش است

عاقلان دیوانه گردند از پی زنجیر ما.

بیائید به عقل معاش اندیش دنیا بين که فقط راه بانک رفتن را یاد می‌دهد نه بگوئیم و دیوانه بشیم و در فکر و ذکر و حضور و جمال بیمثال معشوق، بی خویش و مدهوش شوییم..

آزمودم عقل دور اندیش را

بعد از این دیوانه سازم خویش را.

پیر رومی ره.

بیاییم خدا را بپرستیم و تحت پرورش او باشیم.

بیایید مست باشیم،مستی و راستی.

طولانی شد مطالب ولی یکی از هزاران مطلب افاده نشد،

به قول حضرت حکیم نظامی گنجوی رحمه الله علیه که گفت،

لباب قصه بماندست و گفت ممکن نیست

نگر به دانش داوود و کوتهی زبور.

اللهم توفنا مع الابرار.

و ارزقنا معرفتک و معرفت اولیائک محمد و آل طاهرین.

ادامه دارد.

م.ا

در مدح روح الله قدس الله سره

سلسله عشق چیست؟! موی حسین است و بس

شارب خمخانه کیست؟! پیرِ خُمین است و بس

هم خُم است و هم می است و هم نَی است

اوست روح الله و نصرت با وی است.

سلام الله علی روح الله بعدد ما احاطه به علم الله

ای نفخه الهی و قدسی دمیده در کالبد بی‌جان مستضعفین در برهوت ذیزرع آخرالزمان

ای روح مجرد و وارسته از دام عوالم محدود ماده و مدت

ای پیر خردمند میخانه وحدت

ای صدر نشين مجلسیان دیر مغان مستان

ای محرم اسرار تفلسف شرقِ آفرینش و اشراق نورانیت مشرقین عالم

ای ذوالقرنین عصر و رسید به مطلع الشمس هستی

ای مسافر وادی طور و هدهد سلیمانی قاصد هفت شهر عشق

ای خضر رسیده به مجمع البحرین راز و سیراب از آب حیات سرزمین ظلمات

ای وارث حکمتِ روی در نور خسروانی فیلسوفان مغانِ سهروردی سرشت مست الست عهد قدیم

ای آشتی دهنده بوعلی سینای علم و ابن عربی شهود

تو آنی که نه تنها حقیران اسیری چون بنده مطلقا مقرند و معترف و سراپا تسلیم در این باب که نمی‌دانیم تو کی بودی بلکه در شأن حضرتتان امثال همچون علامه حسن زاده آملی های ذوفنون دوران و عالم بر همه علوم خفیه و غریبه فرمودند عاجزانه که شمارا نشناختند و نیاز به حجت ابن الحسن المهدیی است تا تو را معرفی کند ای سفیر سیمرغ از جبل قاف اسرار عالم و آمده از اعلا علیین هستی،پس خودت بگو تو کی بودی؟!

لبیک یا روح الله الکبیر ،وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا.

مصطفی الهی

هرچه کردی در حقم من هرچه دیدم بگذریم

تنگ در آغوش کرده پرده کین بردریم

بزر خصم افشانده شیطان در میان دوستان

یا علی گفته درخت نفرت از بن برکنیم

باز خوش میآیی اندر بزم عاشق پیشگان!

تا به بال همدگر تا عرش اعلا بر پریم.

یا مولا علی، شاه مردان شیر یزدان مدد.

عاشق همه..

صد شکر و ثنا که رهبرم نورِ جلیست

حمدِ بی عدد که یار فرزند علیست

امروز خدا هدیه به ما داده ز رحمت

چون میلاد منور علی خامنه ای ست

م.ا

تولدت مبارک ای فرزند پاک زهرای اطهر و علی حیدر ای کوبنده ترین و مردانه ترین صدای حق و حقیقت ...

#تولد_حضرت_ماه

#سید_علی_خامنه_ای

#جان_جانان

#امیر_دلها

#دلبرا_رهبرا

هـو الله

یکی ازآیات عمیق قرآن دراواخرسوره حشراست که درآن خداوند سبحان خویش رامی شناساند : (هُوَ اللَّهُ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَیْمِنُ الْعَزِیزُ الْجَبَّارُ الْمُتَکَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ) [الحشر: 5

یا هو یا علی مولا مدد!
خالی از فیض و سود نیست بخوانی رفیق فرهیخته!
در دنیای محدود و فانی ،ساختن ابدیت، وجاودانگی نامتناهی!
خطاب به خودم و همه یاران با صفا!
با خدا نجنگیم!
جنگ با بیگناهی جنگ با خداست..
حسین حقیقت و جوانمردی را شهید نکنیم..
یوسف زیبائی را در چاه نیندازیم..
در مقابل حقیقت وقتی می‌دانیم با فلان نفر است تعظیم کنیم و سجده و اقرار کنیم که کتاب آقا از مال من بهتره، خط ایشان بهتر از من است ،این را اقرار کن و اعلان و از حرف ابلیسی ،أنا خير منه، من از او بهترم سخت بپرهیز و با ساجدان در مقابل حق و زیبایی تسلیم شویم و تعظیم کنیم، میگوئیم چرا شیطان بر آدم سجده نکرده؟! تو خودت چرا در مقابل حقیقت سجده نمیکنی وقتی حق با فلانیست ؟؟این معنی سجده است، اون سجده نماز یک مدله که ما خاک بشیم و گرنه تعظیم در مقابل حق وسط بازار و با زن و بچه و همه اوقات ماست..
بنده خدا باشیم نه شیطان..
اگر بنده خدایی به امر او نَفَس بکش و تحت پرورش او باش نه شیطان‌..
افکار ، گفتار،خور ،خواب و جنبش ما به امر شیطان نباشد.
این شروع مسلمانیست.
زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد
از سر پیمان گذشت بر سر پیمانه شد
به قول حضرت حافظ قدس الله سره که مایان یک پیمان و عهد بیخودی با شیطان بستیم که هی همیشه از او متابعت کنیم و هرچه گفت تسلیم او باشیم..
اَلعَبدُ كَالمَيِّتِ بَينَ يَدَيِ الغَسّال (بَينَ يَدَيِ الغَاسِل) يُقَلِّبُهُ كَيفَ يَشاءُ؛ «عبد حقيقی بين دو دست جمال و جلال الهی، مثل جنازه‌اي است بين دو دست مرده‌شوي كه او به هر سو كه می‌خواهد جنازه را می‌چرخاند و جنازه از خود مقاومتی نشان نمی‌دهد.
مسلمان قبل از امر خدا کاری نمی‌کند..
وقتی در راه حق باشیم ودر راه او بی سر و پا شویم سراپا نور و تشعشع می‌شویم و واحد و موزون ،مقبول و بر صراط مستقیم و دوست داشتنی و عزیز، تائید شده به روح که اعظم من جبرائیل است می‌شویم و زنده و آنچه که نه در زبان آید و نه عقول را بر آن ره است..
پس عدم گردم عدم چون ارغنون
گویدم که انا الیه راجعون.
مولوی
به قول شاعر عارف
سرتا به پای تو همه نور خدا شود
در راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی.
بیایید به همه افول کنندگان که لاف منی می‌زنند خلیل وار لا احب بگوییم و بت نفس را بشکنیم..
باید اول عبد شد تا به ربوبیت رسید..
عجب شأن عظیمی داره انسان الله اکبر.
مولوی گفت
صورت جان وقت سحر لاف همی زد ز بطر
بنده و خر بنده بودم شاه و خداونده شدم.
بندگی همچنین خدایی شاهنشاهی بر هفت اقلیم‌ عالمه،بنده کم خدایی نیستی
به ولای تو اگر بنده خویشم خوانی
از سر خواجگی کان و مکان برخیزم.
یا به قول ملای رومی ره
یکی تیشه بگیرید پی حفره زندان
چو زندان بشکستید همه شاه امیرید.
مولانای بلخ ره در غزل معروف ،من مست تو دیوانه آورده در شأن خودش که،
چون کشتی بی لنگر کژ میشد و مژ میشد
از حسرت او مرده صد عاقل و فرزانه.
یا آورده که
عقل اگر داند که دل در بند زلفش چون خوش است
عاقلان دیوانه گردند از پی زنجیر ما.
بیائید به عقل معاش اندیش دنیا بين که فقط راه بانک رفتن را یاد می‌دهد نه بگوئیم و دیوانه بشیم و در فکر و ذکر ،حضور و جمال بیمثال معشوق زیباترین، بی خویش و مدهوش شوییم..
عاشقم من بر فن دیوانگی
سیرم از فرهنگ و از فرزانگی
آزمودم عقل دور اندیش را
بعد از این دیوانه سازم خویش را
یا که،
حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو
اندر دل آتش درا پروانه شو پروانه شو
پیر رومی ره.
بیاییم خدا را بپرستیم و تحت پرورش او باشیم.
بیایید مست باشیم،مستی و راستی.
اللهم توفنا مع الابرار.
و ارزقنا معرفتک و معرفت اولیائک محمد و آل طاهرین.
ادامه دارد.
م.ا

خطراتی که ممکنه حتی مومنین و موحدین را سرنگون کنه!

درود خدا و یا علی مولا مدد!

یارو قبلا موحد بوده، مومن بوده ولی انتظاراتی از خدا داشته که بهش نمیرسه و وقتی میبینه که خدا اینو ازش گرفته، بغض و کدورتی نسبت به حضرت حق در دلش ایجاد میشه و کافر از دنیا میره دم آخر، که پناه به خدای رحمن..

از بدترین اتفاقاتی که ممکنه موحد و مومن، کافر از دنیا بره همینه

امیدوار بودن به تفضلات و رحمت خالق اشکالی نداره و عالیه ولی توقع و انتظاراتند که زشتند و سرنگون کننده..

از بدترین چیزهای که ممکنه باعث زوال موحد و مومن بشه ایجاد کدورت و بغض نسبت به خدای متعال در دلشه..

که این کدورت از وجوه شرک است..

و شرک هم ذنب لا یغفر و ظلم عظیم.

در قرآن داریم که وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ﴿۱۳﴾و [ياد كن] هنگامى را كه لقمان به پسر خويش در حالى كه وى او را اندرز مى‏ داد گفت اى پسرك من به خدا شرك مياور كه به راستى شرك ستمى بزرگ است (۱۳) سوره لقمان.

مسئله تا جایی مهم است که حتی در کلام حضرت ختم مرتبت صلوات الله علیهم اجمعین داریم که

پيامبر اکرم«صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلْم» مي‌فرمايند:

انَّهُ لَيُغَانُ عَلَي قَلْبِي وَ إِنِّي لَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فِي كُلِّ يَوْمٍ سَبْعِينَ مَرَّةً

مستدرک الوسائل ص۵ ح ۳۲۰

تهذیب و بحار الانوار.

گاهي کدورت روي قلبم مي‌نشيند و من در هر روز هفتاد مرتبه استغفار مي‌کنم.

این کدورت در حضرت رسول اکرم ص و همه معصومین و انبیا به شکل دیگر غیر از این مسئله است که در آینده اشاره خواهیم کرد .. ان شاءالله

پناه به خدای رحمن و رحیم،

مومن است ولی دل به غیر حق و دنیا بسته وقتی میبینه که از همه تعلقات خود باید بر همیشه جدا شود ،دشمن خدا میشه و دشمن خدا از دنیا میره

اللهم انی اعوذ بِکَ مِنک.

اینجا او خدا را فاعل اینها میداند و کدورت در دلش ایجاد میشه و شیاطینی که میخواهند او مسلمان از دار دنیا نرود دست در کار میشن..مثلا عاشق فرزندشه،گفتند وقت مرگ شیاطین بچه اش رو میارند پیش چشمش و سر میبرند و میگن کافر شو به خدا وگرنه بچه ات را...

به دنیا و مدرک دلبسته یا کتابش و ... میارن پولو مدرک و کتابشو آتش می‌زنند و میگن بهش و مطالبش کافر شو وگرنه...

تا که او دم آخر کافر از دنیا برود..

زبونش لکنت پیدا میکنه در ذکر لا اله الا الله و...خودت میدانی داستان چیه نفس برادر..

حب الدنیا رئس کل خطیه.

خطرات زیاده که اولیا و عرفا نقل کردند که به دو مقوله اشاره مختصر شد.

اللهم توفنا مع الابرار

ایدکم الله تعالی جمیعا به حق مولانا اسد الله و بحقهم توکلت علی الله

ادامه دارد

درود خدا

الهی بنی هاشمی

مصاحبه کوتاه با حضرت خواجه حافظ شیرازی قدس الله سره !🎤🌺🌹🌷🏵🌲

سلام بر سروران فرهیخته!

امروز از اینکه سعادت داشتیم در محله رندان قلندر خیابان مستان، کنار آب رکن آباد و مصلا حضرت خواجه حافظ شیرازی را زیارت نموده مصاحبه‌ای با ایشان داشته باشیم خدا را شاکریم!

بعد از سلام و بوسه و آغوش با حضرت یار میریم سراغ سوالات.

سوال: حضرت خواجه گناه به نظر شما یعنی چی؟

جواب:مباش در پی آزار و هرچه خواهی کن

که در طریقت ما غیر از این گناهی نیست

سوال: حضرت خواجه شما مقامی که به آن رسیدین را مدیون چه میباشین؟

جواب: صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ

هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم

سوال:دوای درد غم و غصه عالم چیه و راه حلش کدام است؟

جواب: شیطان غم هرآنچه تواند بگو بکن

ما برده ایم به باده فروشان پناه از او

سوال: زیباترین اشعاری که دیدین را به نظر نورانی شما کدام شاعر سروده؟

جواب: ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ

به قرآنی که اندر سینه داری

سوال:چه مکانی در این دنیایی پر از فتنه، جایی امن و آرامشه آخه دلمان تنگه؟

جواب:فتنه می‌بارد از این سقف مقرنس برخیز

تا به میخانه پناه از همه آفات بریم

سوال: به نظر شما حضرت رسول اکرم و حضرت یوسف را میشود با هم مقایسه کرد؟

جواب:ببین که سیب زنخدان تو چه میگوید

هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست

سوال: جناب حافظ ، از چه کسی راه میخانه دنیا را بگیریم تا مست شویم؟

جواب:راه پنهانی میخانه نداند همه کس

جز من و زاهد و شیخ و دو سه رسوای دگر

سوال:دست چه کسی را باید بوسید میشه بگین عزیز دلها؟

جواب:مبوس ز لب ساقی و جام می حافظ

که دست زهد فروشان خطاست بوسیدن

سوال:جناب خواجه آیا انسانهای خوب را فقط باید دوست داشت و احترام کرد یا همه را ؟

جواب: همه کس طالب یارند چه هوشیار و چه مست

همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

سوال: حضرت خواجه، برای ممالکی که ناکسان در آن به مقامها رسیده و خوبان مستضعفند چه پیام دارید؟

جواب: همای گو مفکن سایه شرف هرگز

در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد

سوال:حضرت شیخ، به نظر شما اعمال و طاعات چه کسانی پذیرفته میشود؟

جواب: ثواب روزه و حج قبول آنکس برد

که خاک میکده عشق را زیارت کرد

سوال: جناب خواجه مردم میگویند حافظ صدای بسیار زیبائی دارد درست است؟

جواب: غزل سرائی ناهید صرفه ای نبرد

در آن مقام که حافظ بر آورد آواز

سوال: یا حضرت شیخ نظرتان راجع به اوضاع کنونی خیلی از کشورها ، قتل ، تحجر ،استکبار و تکفیر چیست؟

جواب: کجاست صوفی دجال فعل ملحد شکل

بگو بسوز که مهدی دین پناه رسید.

به به ایدکم الله تصدقتان شیخ بزرگ و تشکر بابت وقت تان که در اختیار ما گذاشتید

و امیدوارم درآینده نیز بتوانیم پابوسی مشرف بشیم و فیض ببریم!

مقام عالیتان متعالی

بدرود.

نطاق مصطفی الهی

#حافظ_شیرازی

عمامه میگون

ای عاشقان ای عاشقان ، یاهو که ساقی در رسید
ای مطربان ای مطربان ، مژده که نای و دف دمید

خم جوش و ساغر پر ز می ، رندان گریبان چاک وی
زاهد غم امروز و کی ، غافل که لطف حی رسید

شیخ از سماع زاهد ز راه ، مطرب غزلخوان در ثنا
سالک دم در منتظر ، صوفی سبوحی درکشید

پیر مغان در صدر و گل ، ریحان و نقل و شعر و مل
سجاده بر دوش و دهل ، صد خرقه از شادی درید

می میچکد از دلق وی ، پنهان سبو در جیب وی
یابی دگر بارش به کی ، هوشیار و از خود وارهید

عمامه میگون تر صحف ، تسبیح گسسته کوه به کوه
انگور اندر پای خم ، بشمرد و سبح نو خرید


از یمن آن مولای ما ، آن یوسف زهرای ما
جانرا نشان چون بلبلی ، بر شاخه باغ جنان

یوسف شده گرگان ما ، مدهوش دلو و آب و چاه
منصور مجلس حق نوا ، بیباک بر دار آرمید


بزم زلیخا مست ما ، خاتم فدای شست ما
زندان و کنعان پست ما یعقوب انگشتش گزید
الهی

مصطفی
مصطفی

ا
ا


مصاحبه کوتاه با حضرت خواجه حافظ شیرازی قدس الله سره !🎤🌺🌹🌷🏵🌲

سلام بر سروران فرهیخته!

امروز از اینکه سعادت داشتیم در محله رندان قلندر خیابان مستان، کنار آب رکن آباد و مصلا حضرت خواجه حافظ شیرازی را زیارت نموده مصاحبه‌ای با ایشان داشته باشیم خدا را شاکریم!

بعد از سلام و بوسه و آغوش با حضرت یار میریم سراغ سوالات.

سوال: حضرت خواجه گناه به نظر شما یعنی چی؟

جواب:مباش در پی آزار و هرچه خواهی کن

که در طریقت ما غیر از این گناهی نیست

سوال: حضرت خواجه شما مقامی که به آن رسیدین را مدیون چه میباشین؟

جواب: صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ

هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم

سوال:دوای درد غم و غصه عالم چیه و راه حلش کدام است؟

جواب: شیطان غم هرآنچه تواند بگو بکن

ما برده ایم به باده فروشان پناه از او

سوال: زیباترین اشعاری که دیدین را به نظر نورانی شما کدام شاعر سروده؟

جواب: ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ

به قرآنی که اندر سینه داری

سوال:چه مکانی در این دنیایی پر از فتنه، جایی امن و آرامشه آخه دلمان تنگه؟

جواب:فتنه می‌بارد از این سقف مقرنس برخیز

تا به میخانه پناه از همه آفات بریم

سوال: به نظر شما حضرت رسول اکرم و حضرت یوسف را میشود با هم مقایسه کرد؟

جواب:ببین که سیب زنخدان تو چه میگوید

هزار یوسف مصری فتاده در چه ماست

سوال: جناب حافظ ، از چه کسی راه میخانه دنیا را بگیریم تا مست شویم؟

جواب:راه پنهانی میخانه نداند همه کس

جز من و زاهد و شیخ و دو سه رسوای دگر

سوال:دست چه کسی را باید بوسید میشه بگین عزیز دلها؟

جواب:مبوس ز لب ساقی و جام می حافظ

که دست زهد فروشان خطاست بوسیدن

سوال:جناب خواجه آیا انسانهای خوب را فقط باید دوست داشت و احترام کرد یا همه را ؟

جواب: همه کس طالب یارند چه هوشیار و چه مست

همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

سوال: حضرت خواجه، برای ممالکی که ناکسان در آن به مقامها رسیده و خوبان مستضعفند چه پیام دارید؟

جواب: همای گو مفکن سایه شرف هرگز

در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد

سوال:حضرت شیخ، به نظر شما اعمال و طاعات چه کسانی پذیرفته میشود؟

جواب: ثواب روزه و حج قبول آنکس برد

که خاک میکده عشق را زیارت کرد

سوال: جناب خواجه مردم میگویند حافظ صدای بسیار زیبائی دارد درست است؟

جواب: غزل سرائی ناهید صرفه ای نبرد

در آن مقام که حافظ بر آورد آواز

سوال: یا حضرت شیخ نظرتان راجع به اوضاع کنونی خیلی از کشورها ، قتل ، تحجر ،استکبار و تکفیر چیست؟

جواب: کجاست صوفی دجال فعل ملحد شکل

بگو بسوز که مهدی دین پناه رسید.

به به ایدکم الله تصدقتان شیخ بزرگ و تشکر بابت وقت تان که در اختیار ما گذاشتید

و امیدوارم درآینده نیز بتوانیم پابوسی مشرف بشیم و فیض ببریم!

مقام عالیتان متعالی

بدرود.

نطاق مصطفی الهی

بسم الله ارحمن الرحيم

یا هو یا من لا هو الا هو

سفر تا سيمرغ

سید مصطفي الهی بلخی بنی هاشمی

جهان از سخن کرده ام چون بهشت

از این بیش تخم سخن کس نکشت

بنا های آباد گردد خراب

ز باران و از تابش آفتاب

پی افکندم از نظم کاخی بلند

که از باد و باران نیابد گزند

نمیرم از این پس که من زنده ام

که تخم سخن را پراکنده ام

فردوسی طوسی قدس الله سره.

حکیم نظامی گنجوی اعلی الله المقامه

به داوودی دلم را تازه گردان

ذبورم را بلند آوازه گردان

سوادش چشمرا پرنور دارد

سماعش گوشرا مخمور دارد

عروسی را که پروردم به جانش

مبارک رویگردان در جهانش

حکیم نظامی گنجوی اعلی الله مقامه

الشعر سحر الحلال، شعر سحر حلال است.حدیث

لله كنوز تحت العرش مفاتيحها ألسنة الشعراء


خدارا گنجهایست در زیر عرش که کلید آن لسان شعراست .حدیث قدسی

یجوز له شاعر ما لا یجوز لغیره، برای شاعر جایز است آنچه‌ برای غیر او جایز نیست،حدیث قدسی

سحر حلالم سحری قوت شد

نسخ کن نسخه هاروت شد.

حکیم ظامی

پیش و پس بستند چو صف انبیا

شاعران آمد ز بعد انبیا

مولوی

بسم الله والحمد لله الذی خلق الانسان و علمه البیان.!

شروع اشعار خودم!

کلام اندر کلام با حضرت حافظ قدس الله سره!

گفتم سلام حافظ، گفتا علیک الهی

گفتم مرادِ دهری ، گفت حشمت همائی

گفتم که خوش به حالت، هدهد به باغ گشتی

گفتا که این بدادند، پاداشِ خوش سرائی

گفتم هزار تحسین، از بهرِ این تفرج

گفتا به پاسِ عشق است، بینی چو هر صفائی

گفتم که کی بیاید، آن یوسفی که گفتی؟!

گفتا که زود آید، بر راه اگر بیائی

عصیانِ بیحدتان سد در ره فرج شد

آن وقت خواهد آمد، کز بت حذر نمایی

گفتم کجا بیابم ، نقشی ز پای رندان؟!

گفتا که باز یابی ،در نایء بینوائی

گفتم چسان دهندم، دارالسلام عشقش؟

گفتا به مدح مهدی ، تصنیف اگر سرائی.

3/55

غلام ِ بوتراب

نه مریدم نه مرادم نه سبیلم نه صراطم

عاشقِ شاخِ نباتم که دوصد عیدو براتم

همه تن وجد و سماع یم همه دل دست دعایم

شده غواص ِ معانی دُرِ ناب میستایم

همه شمعم همه شهدم همه جان عهدِ الستم

من و مژده وصالت که ز دام نفس رستم

نه بخفتم نه گسستم که سراپا می و مستم

چو خلیل آمدم من بتِ بتخانه شکستم

نه رهیدم نه بریدم می و سجاده گذیدم

نه عجب که تو همانی نه که من یارِ قدیمم

نه من اینم نه من آنم به درِ پیرِ مغانم

دلق بفروخته رندم می ناب میستانم

همه نورم همه نایم به همه درد دوایم

شده در وادی سینا یدِ بیضا و عصایم

نه به خوابم نه خرابم نه سرابم نه حجابم

می و شمع و شعرِ نابم چو غلام بوترابم

مصطفی

یا هو

در نزد مطربان سر ایشان سلام تو

همراه اهل دل خِرد تو خدای من

مهدی همیرسد ز سفر چشمها به راه

در پیش صوفیان برسیده امامِ من

با اهل عقل کی بتوان گفت از نگار

با اهل عشق راست بیاید کلام من

معراجیوسف است همان چاه و ابتلا

لیکن ورای وهم رسیده قیام من

هشیار زبون است در این میکده عشق

بر دست پیرِ مست بُوَد خود زمام من

دیدیم الهی که کشیده سپرِ عشق

غم گر چو گرگ نعره زند بر شبانِ من

الهی



بداهه

به استقبال از حضرت حافظ قدس الله سره.

ای پادشه خوبان بر درد مداوائی

دل بی تو بجان آمد ای یار اهورائی

میخانه شود مسجد بر عظمت تو ساجد

گلزار شود گلخن در بزم چو مینائی

در یثرب جان نورت از شیونِ آن صور ات

خلد است مرا دوزخ در مأمن بطحائی

دل گم کنم اندر ره هستی شودم ذره

چون جلوه کنی در دَیر ای مظهر زیبائی

موسی کلیمم من در طور فلک جویان

همراهی خضرم من در نارِ صفورائی

بی‌عیب ترین باشی ای ساقی مهرویان

در حد کمالی تو از عیب مبرائی

کوته سخنم جانا هرچند که بیحد است

مدح رخت اندر شعر بر دیده بینائی

لبیک یا مهدی عج

#حضرت_حافظ

#مصطفی_الهی



یاهو

غم مخور دل که طبیب تو مسیحا باشد

نیل اگر هست عصا هم کف موسی باشد

اژدها میشودت چوب به دست برهان

جمله اعجازی گرت آن ید بیضا باشد

تو همان یوسف مصری نظری بر یعقوب

حال زار پدرت همچو زلیخا باشد

ید مقطوع ابوالفضل مرا این میگفت

بال پروازم و بابام ید الله باشد

حالیا خانه برافروز دل مجنون است لیلی حُسن که در یثرب و بطحا باشد

لیلی حُسن که در یثرب و بطحا باشد

ای نگاری که دوصد خضری و صدها عیسی

هر که رخسار ترا دید به یغما باشد

مصطفی مصحفِ سیمرغ و سفر بنوشتی

خود چو گنجشکی و سلطان تو عنقا باشد

مصطفی

یا هو

باز آمدم باز آمدم تا عشق را معنا کنم

باز آمدم بی دلق و دل تا خویشرا رسوا کنم

در دَیر کار ما نشد بتخانه یار ما نشد

باز آمدم در میکده تا باده در مینا کنم

مشکِ ختام و پیرهن آن یوسف و این برهمن

مرغان خوشخوان چمن صد نوحه من نجوا کنم

در کسب علم و حکمتش عمرم همی گردد به سر

باز آمدم در مکتبش تا نامه را انشاء کنم

مجنون شدم تا دیدمش از جملگی بگزیدمش

اکنون چو قیسش آمدم تا خیمه در صحرا کنم

رندان خمار چشم تو ، خاتم فدای شست تو

ملک سلیمانی بده تا محفلی بر پا کنم

بسم الله الرحمن الرحيم

یا هو یا من لا هو الا هو
سفر تا سيمرغ
مصطفي الهی بلخی بنی هاشمی

جهان از سخن کرده ام چون بهشت

از این بیش تخم سخن کس نکشت

بنا های آباد گردد خراب

ز باران و از تابش آفتاب

پی افکندم از نظم کاخی بلند

که از باد و باران نیابد گزند

نمیرم از این پس که من زنده ام

که تخم سخن را پراکنده ام

فردوسی طوسی قدس الله سره.

حکیم نظامی گنجوی اعلی الله المقامه

به داوودی دلم را تازه گردان

ذبورم را بلند آوازه گردان

سوادش چشمرا پرنور دارد

سماعش گوشرا مخمور دارد

عروسی را که پروردم به جانش

مبارک رویگردان در جهانش

حکیم نظامی گنجوی اعلی الله مقامه

الشعر سحر الحلال، شعر سحر حلال است.حدیث

لله كنوز تحت العرش مفاتيحها ألسنة الشعراء

خدارا گنجهایست در زیر عرش که کلید آن لسان شعراست .حدیث قدسی

یجوز له شاعر ما لا یجوز لغیره، برای شاعر جایز است آنچه‌ برای غیر او جایز نیست،حدیث قدسی

سحر حلالم سحری قوت شد

نسخ کن نسخه هاروت شد.

حکیم ظامی

پیش و پس بستند چو صف انبیا

شاعران آمد ز بعد انبیا

مولوی

بسم الله والحمد لله الذی خلق الانسان و علمه البیان.!

شروع اشعار خودم!

بسم الله الرحمن الرحيم
سفر تا سيمرغ
مصطفي الهی بلخی
کلام اندر کلام با حضرت حافظ قدس الله سره!
گفتم سلام حافظ، گفتا علیک الهی
گفتم مرادِ دهری ، گفت حشمت همائی
گفتم که خوش به حالت، هدهد به باغ گشتی
گفتا که این بدادند، پاداشِ خوش سرائی
گفتم هزار تحسین، از بهرِ این تفرج
گفتا به پاسِ عشق است، بینی چو هر صفائی
گفتم که کی بیاید، آن یوسفی که گفتی؟!
گفتا که زود آید، بر راه اگر بیائی
عصیانِ بیحدتان سد در ره فرج شد
آن وقت خواهد آمد، کز بت حذر نمایی
گفتم کجا بیابم ، نقشی ز پای رندان؟!
گفتا که باز یابی ،در نایء بینوائی
گفتم چسان دهندم، دارالسلام عشقش؟
گفتا به مدح مهدی ، تصنیف اگر سرائی.
3/53


غلام ِ بوتراب!
نه مریدم نه مرادم نه سبیلم نه صراطم
همه تن وجد و سماع یم همه دل دست دعایم
من و مژده وصالت که ز دام نفس رستم
همه نورم همه نایم به همه درد دوایم
شده در وادی سینا یدِ بیضا و عصایم
نه به خوابم نه خرابم نه سرابم نه حجابم
می و شمع و شعرِ نابم چو غلام بوترابم
مصطفی
به استقبال از حضرت حافظ قدس الله سره.
ای پادشه خوبان بر درد مداوائی
دل بی تو بجان آمد ای یار اهورائی
میخانه شود مسجد بر عظمت تو ساجد
گلزار شود گلخن در بزم چو مینائی
در یثرب جان نورت از شیونِ آن صور ات
خلد است مرا دوزخ در مأمن بطحائی
دل گم کنم اندر ره هستی شودم ذره
چون جلوه کنی در دَیر ای مظهر زیبائی
موسی کلیمم من در طور فلک جویان
همراهی خضرم من در نارِ صفورائی
بی‌عیب ترین باشی ای ساقی مهرویان
در حد کمالی تو از عیب مبرائی
کوته سخنم جانا هرچند که بیحد است
مدح رخت اندر شعر بر دیده بینائی
لبیک یا مهدی عج
#حضرت_حافظ
#مصطفی_الهی
یا هو
در نزد مطربان سر ایشان سلام تو
همراه اهل دل خِرد تو خدای من
مهدی همیرسد ز سفر چشمها به راه
در پیش صوفیان برسیده امام من
با اهل عقل کی بتوان گفت از نگار
با اهل عشق راست بیاید کلام من
معراجِ یوسف است همان چاه و ابتلا
لیکن ورای وهم رسیده قیام من
غم گر چو گرگ نعره زند بر شبانِ من
باز آمدم بی دلق و دل تا خویشرا رسوا کنم
در دَیر کار ما نشد بتخانه یار ما نشد
باز آمدم در میکده تا باده در مینا کنم
مشکِ ختام و پیرهن آن یوسف و این برهمن
مرغان خوشخوان چمن صد نوحه من نجوا کنم
در کسب علم و حکمتش عمرم همی گردد به سر
باز آمدم در مکتبش تا نامه را انشاء کنم
مجنون شدم تا دیدمش از جملگی بگزیدمش
اکنون چو قیسش آمدم تا خیمه در صحرا کنم
رندان خمار چشم تو ، خاتم فدای شست تو
ملک سلیمانی بده تا محفلی بر پا کنم
ای دل سفر کن در چمن هرگز مترس از اهرمن
باز آمدم تا روح و جان تسلیم آن عنقاء کنم
مصطفی
شیشه نهد به راه من آن مه دلربای من
هرچه بیابم شکنم هرچه نهد گذر کنم
ای که جفاست رسم تو جان جهان به دست تو
عهد الست مست تو سوی تو من سفر کنم
مرغ سلیمان به رخان حذر کنم
توت و انار و سرو را من نکنم تبر اگر
اره فتد به دست من تیرو تبر شکر کنم
گر تو به من نظر کنی زیرِ جهان زبر کنم
قفل بشکستن هوارا و هوس
گر هوارا بشکنی پر پر زنی
بر در آن یار جانی سر زنی
یار را دان رحمت محض و کرام
فضل و جود و بخشش و عفو مدام
هم عطا اش از سر بیمنتی
هم سلامش جام نابِ سرمدی
انس گیری همچون رندان با شراب
زنده گردی حق ببینی نه سراب
از سرای خوف و حزن و اضطراب
الهی
در میکده بزم است بیا جانِ خرابات
صد جانِ گرامیست به قربان خرابات
رندان همه مست اند صراحی و چغانه
جام است و ربابی به دبستانِ خرابات
از حُسن صنم جملهِ مردم متحیر
خلقیست شده واله و حیرانِ خرابات
آلوده دامن است مرا لیک باک نیست
پاک است پاک دامنِ خوبانِ خرابات
جان است مرا پیرِ مغان صومعه را گو
هر مسجدیست مایلِ مردانِ خرابات
صد یوسف مصریست به زندانِ خرابات
تو ماه شدی ساقی من شمس و قمر کو؟
محو است بر این دیده سماوات و شجر کو؟
6/53
الا ای بانوی افلاکی هستی که سالاری
الا ای مظهر معنی که بین درب و دیواری
بهینی از همه خلقان که رشک جمله احراری
همای چرخِ دواری
الا ای عرشی عصمت علوء رتبه عفت
الا ای کوثر و زمزم الا ای نسخه اعظم
همای چرخِ دواری
همای چرخِ دواری
الهی
7/53
یا هو!
چرخ افکنم از پای اگر غیرِ کامِ ماست
من مهدیاورم و مرا سرکشی سزاست
از بندِ ماده اش برهیدیم و مدتش
خمریست خوش که دُردی او بهتر از دواست
میخانه مسجد است اگر نیک بنگری
هرجا حدیث حُسن بوَد جلوه خداست
امضاء تو بر نامه ی عشاق تمام است
میپرس ز زاهد ز چه رو عید تو یکبار
در سال بیاید و مرا عیدِ مدام است
عکس رخ  لیلیست  در آینه  مجنون
در میکده شمسیست که دائم به قیام است
عید است و عروسیست بحق جرگه عشاق
هر لحظه وصال است و نوید  است و خرام است
8/53
به استقبال غزل معروف از امام خامنه ای دام العالیه!
عمریست که در بندم و زندانی خویشم
دلبسته راز دل طوفانی خویشم
چون زلف شکن در شکن یار
در پیچ و خم غصه پنهانی خویشم
از بخت بدم نیست دگر سوز و گدازی
من سردتر از بخت زمستانی خویشم
مجروحم و دلخسته به پرواز شب تار
در حیرت کوچ از دل ظلمانی خویشم
آرام دل و مطمئنم از سفر خویش
تا در ره آن یار جمارانی خویشم
سید علی خامنه ای
ای آنکه تو وارسته ز ما و من خویشی
بر طورِ فلک موسی ٕ عِمرانی خویشی
واقف توئی از سرّ  نهان ای شه خوبان
خود سرّ شده در بی سر و سامانی خویشی
چون زلف پر از پیچ و خمی طره طرار
در عشق شده عشقهِ پیچانی خویشی
از بخت نکو نائب آن یوسف زهرا
خود نور شده شمع  شبستانی خویشی
سیمرغ توئی شهپرِ همت   بگشودی
روح اله ثانی و جمارانی خویشی
المنت لله که خوشی از سفر خویش
خود یوسف کنعان و خراسانی خویشی
الهی بلخی
9/53
یا هو!
ما عاشق و مستیم توکلت علی الله
پیمانه شکستیم توکلت علی الله
هرگز نپرستیم منات و هبل و بت
الله پرستیم توکلت علی الله
صد خم بشکستیم ز خم خانه ساقی
یک دل نشکستیم توکلت علی الله
گر پیر مغان است مرا مرشد این راه
قولیست که بستیم توکلت علی الله
شرمنده شیخیم که در مسجد زهاد
تسبیح به دستیم توکلت علی الله
زاهد تو برو توبه نما از صفت خویش
ما مطرب و مستیم توکلت علی الله
از روز ازل در طلب صورت یاریم
از نفس برستیم توکلت علی الله
صوفی تو مزن تعنه به کردار الهی
بر عهد الستیم توکلت علی الله
#مصطفی_الهی
مژده که یار میرسد،سرو به بار میرسد
باغ و بهار میرسد ، زودتر از تصورت
رفته فراق و ابرِ غم، تنگ به بر کند صنم
جلوه کند به جام جم، زودتر از تصورت
یوسف ما همی رسد نفخه به صور میدمد
ماه ز میغ میرمد ،زودتر از تصورت
عطر رسد ز پیرهن، قند فتد در این دهن
کوچ کند زاغ و زغن، زودتر از تصورت
موسیء عمرانی ما یار خراسانی ما رهبر ربانی ما
جشن بگیرد به چمن ،زودتر از تصورت
10/53
اشعاری که به زبانهای زیبای انگلیسی،عربی،ترکی،هندی، و آلمانی سروده بودم تقدیم عاشقان شعر و شعور.
The Prophet is a Magnet
The Attraction is Ali
Both of Them are pure Lights
Existence incloud is heavy
One Chosen as a Prophet
One Chosen as a waly
دنیا کی اندهیری می تو سورج هی محمد
رحمت کی سمندر می سکندر هی محمد
لاهوت می تکبیر کی نعری چو لگالی
ناسوت می سنهی کی تصور می لپیتهی
معراج گیا تاج لیا تحفه اخلاص
محشر کی شفاعت کا مقدر هی محمد
مستغرق نعمات بنا یوسف مصری
اسرارِ کلیمی و مسیح صدرِ محمد
Gülum eshkem sabalardan da Geliyor
Fezaler kehkeshanlardan da Geliyor
Benem yarem bir Az ashek olorsa
Zaman varsa ofuklardan da Geliyorترکی
Sei verliebt und bist du dann ewig
Wenn du gierig bist ,bist du in Käfig
Opfere dich für die Liebe ein Mal
Und nur  dann  bist du dafür fähigآلمانی
خذ الحجاب من الوجه بتمکینِ و جود
أنا في لیلتة حزناً و فراقاً و سجود
أنا لست من ريا، لأدعي أنني بخير
هذا الخوف من النار و کذباً و سقوط
11/53
شیخِ مجلس رند گشت انگورِ ماهم باده شد
کیمیای عشق اینسان میبرد زنگار را
سینه مریم شد از سّرِ مسیحا در سماع
سبح بنهاده ز کف بر شانه  شد زنار را
وادی سیناست کوه قاف یا طورِ کلیم؟!
فا خلع نعلیک آمدو بر دل بزد اطوار را
شمس تبریزیست الحق  پیرِ مولانای بلخ
پُر نمود از مدح یار این گنبد دوار را.
سوره یوسف اگر شأن جمالِ یوسف است
تک تک ِ آیات قرآن شأن روی مصطفی ست
جا مه یوسف اگر باشد شفأ  یعقوب را
مصطفی را خرقه سترِِ جمله گی انبیاست
آدم ار آمد به ناسوت از خطا
مصطفی معراج رفت و رشک شد جبرئيل را
نوح بعد از مدتی نفرینِ قوم خویش کرد
فصبرو صبراً جمیلاً شأن و قرب مصطفی ست
گشته ابراهیم اسیرِ آتش نمرودیان
آن سلامِ سرد و ریحان از صفای مصطفی ست
موسی عمران اگر دریا شگافد با عصا
با اشارت آن قمر شق معجزه از مصطفی ست
گر مسیح وردی بخواندو مرده گان را زنده کرد
خود مسیح زنده ز پاک حِیوانِ آب مصطفی ست
29/53یا حیدر کرار!
مرگ بر آل سقوط!
یا هو
اینجا به رَجَز ما سخن آغاز کنیم
در مدح علی عصا و اعجاز کنیم
نازم به علی شاه نجف ظل الله
لیکن به چه نازی توی اعدا الله؟!
ای ابن معاویه مرا باب علیست
تو کور و مرا به دیده صد نورِ جلیست
با یاری رهبرم عراق آزاد است
با آل علی در اوفتد بر باد است
از سوریه رانده گشته ئی با ذلت
بیخ تو ز ریشه کنده شد با همت
ما آل سقوط را برانداز کنیم
با لطف خدا قصه نو ساز کنیم
بر پرچمشان حک بشود یا حیدر
از اوج در افتند به حال مضطر
بر پرده کعبه یا حسین نقش شود
بحرین و قطر ابوظبی فرش شود
از یُمن وجود اقدس روح الله
از فضل علی خامنه ای مرد خدا
در عرصه دهر نقطه پرگاریم
ابجد آموز مکتبِ کراریم
کم مانده که فتح دگر آغاز کنیم
مقداد شده باب دگر باز کنیم
ماراست پدر حیدر و مادر زهرا
تکفیر توئی مگس و ما چون عنقا
ای خورده شکست از یمنِ مستضعف
با ایران چه کرد خواهی ای خس؟!
ما طوفانیم و صد چو تو نابود است
ماراست خدا ولی ترا طاغوت است
این گامِ جهانی شدنِ حزبِ خداست
منصور دو عالمَین انصار الله ست
تو اسفل سافلین و ما بر علیا
ما تکیه بر الله و تو بر آمریکا
از پاکی مادران ماست حمدً لله
عشق به حق و علی و آل طه.
لبیک یا آل الله
مصطفی الهی
سجده حور
شب تا به سحر زجر کشیدیم وکشیدیم
تا پرده پندار دریدیم و دریدیم
دی گفت که معشوق نه دور است که چندان
از بهر لقائي دل دلدار دویدیم و دویدیم
تا صبح اذل وصل شده صد سر مخمور
ببریده و تا بام لقاء بال کشیدیم و کشیدیم
از خود برهیدن نه چنان سهل نماید
اندر پی معشوقه به افلاک پریدیم و پریدیم
آن یار که گم کرده دل پر هوس من
آن سر که به سودای جهان گشته بریدیم و بریدیم
آن شارب خمار هم از غصه و شادی
هرچه به دهان ریخت چشیدیم و چشیدیم
باقی نه بود یک نفس سهل در این دیر
از شعله شمع موم گذیدیم و گذیدیم
بشکسته قلم وادی سینا و چونعلیی
از بهر تعلق همه از غیر کشیدیم و کشیدیم
معشوق که بر سجده نمود امر و سر ما
اندر هوس حور خمیدیم و خمیدیم
32/53
میخانه محمدی ص!
در عهد می پرستی مجنون و میگسارم
از جمله اولیایش جامی ز می ستاندم
ساقی چو گشت آدم، آن لحظه است یادم
شربش نبرد از سر، میل بدِ هویٰ را
خمر از خلیل باید ، آنهم تبر به دوشی
تا بشکند بت بعل هم لات و هم عزیٰ را
جامی بداد داوود ، افزونگر خرد بود
مستی نشد هویدا ، در رأس پر ز سودا
جامی بداد موسی، از یمن دست بيضا
از سینه تا زداید، نقش از بتِ ریا را
جام از مسیح ستاندم، اندر خمار ماندم
این میپرست گشته، مهمان بر مسیحا
داد او قدح به دستم، لیکن نه مستِ مستم
نه چرخشی زنم من، یادی ز ما سماع را
میخواره چو من را، بدریده پیرهن را
خمرِ دگر بباید ، از جنس انطهورا
خمره گشاد احمد ، یاد از الست آمد
از بوی آن شرابش برپاست حشر کبرا
یک قطره بر گرفتم، از عشق در گرفتم
مستی ز سر گرفتم، یارب بیاب مارا
میخانه محمد، جام شراب احمد
از جمله کرد فارغ، این مستِ لا قبا را
خمخانه حبیبست، بر جان و دل طبیبست
بر میکشان مزید است، هر درد از او مداوا
مستیش تا قیامت ، دارالسلامِ سرمد
بر عاشقان بشارت، یا ایها السکارا
جنسش نه بلکه شمسش،عرش است عبدِ فرشش
ز آن جلوه الستش ، می داد مصطفی را
33/53
ای مه فرخ لقاء مهدی موعود ما
یوسف زهرای عشق ای تو ولی خدا
والقلم و یسطرون در کف تسخیرتان
کارگه معرفت رمز و سرّ کبریا
نای تو و طبل تو چنگ تو و ارغنون
نعره تکبیر تو حمد و قنوت و دعا
همت پیر مغان صف ز رقیبان شکست
از قدم شاه دین حاجت مستان روا
سایه رحمن توئی روح سلیمان توئی
ظل بفکندی تمام بر حرم ماسوا
سوره والعصر تو آیه والنصر تو
لیله الاسرای قرب انتَ بحق والضحی
سینِ سلامی رسان هدیهِ جانی رسان
جان به جهانی رسان گوهر آل عبا
عشق بیار ارمغان مهدی صاحب زمان
نور دو چشم علی ذریه مصطفی
لبیک
الهی
34/53
35/53
چو از بهر هر کس دُری سفتنیست
سرودی هم از بهر خود گفتنیست.
شناسنامه ام!
پرسند الهی کیستی من مست این میخانه ام
یک لا قبای دَیرم و عهدیست با پیمانه ام
مجنون ولی بی سلسله شمع و شراب و آبله
ز اهل جنون آموخته مستی به ره دیوانه ام
میبست او مستان خود بر پای دل زنجیر مو
دم از جنون زد عقل من مسحور او مستانه ام
نوشم از او هوشم از او گویای خاموشم از او
دار است او بر گردنم بر پا از او زولانه ام
عقل از کسی او کی خرد مستی بباید فانفلق
مدهوش لیلایم اخص از عقل ها بیگانه ام
وقف خراباتم من و لا شرقیاً لا غربیا
مشکات فی مصباحم او آن جانِ جان جانانه ام
بداهه
الهی
36/53
یکی بود یکی نبود
غیر خدا هیچکس نبود
حالا هم هیچ کسی نیست
غیر حق جمله فنا
لا اله الا الله
حق همان آدم و نوح
حق تمام انبیا
حق مسیح و موسی
حق محمد و علی
حق حسین و زینب
حق امام سجاد
حق امام صادق
حق امام مهدی
حق حسینِ ابن روح
حق حلی دوران
حق همان منصور است
بایزید بستام
حق فضیل ابن العیاض
حق که ابن سیناست
حق همان مولانا
اوست ملا صدرا
میر داماد هم اوست
سهروردی شهید
حق همه حافظ ها
حق بود بیدل دهر
حق همان فارابی
حق همان سید علی قاضی
حق همان روح الله
حق همان مرگ بر این آمریکا
حق همان نور جلی ازلی
حق همان سید علی خامنه ای
حق همان حمد ثنای سبحان
حق همان رجم شیاطین زمان
فاش گویم که کجا ختم شود این دستان
پیرو رهبر باش ای تو مسعود زمان
بر همه پاکدلان سلم و سلام
مصطفی
37/53
چون لا بگویم از دو جهان در گذشته ام
از پرتو اله ست براتِ خجسته ام
الا چو میرسد همه جان مست میشوم
دست هزار باده کش از پشت بسته ام
الله رسید و باز پریدم ز خویشتن
این نام را به صفحه دل بر نوشته ام
با وحدهُ ز مُلک و مَلک میبرم تمام
صد شیشه گر به راه گذاری شکسته ام
از لا شریک له چو خلیلم مناتِ نفس
بشکسته شد عزای و ز لاتش برسته ام
زآن دم که بندگی صنم ارمغان رسید
در حیرتم که جام ِ جمم یا فرشته ام
گفتا سروش عالم لاهوت پندِ خوش
نورین نصیحتی که به دل برشنفته ام
کم زن الهی از دم لیلی به پیش غیر
ای کوزه یی که از گِل و خمرت سرشته ام
مردگان در راه کسب علم شهیدند و شهدا زنده!
یادی از رهبر فرهیخته قدس الله سره !
رادمردی که سراپا همه دانایی بود
محسنی بود که او دشمن گمراهی بود
تک فقیهی که همه عمر عبودیت کرد
شیعه را با عَلم سبز علی زینت کرد
شهسواریست به برهان و یلی در تفسیر
پیر دَیر است و چو حلاج دلیر
زاهد اهل طریقت که مسیحا دم بود
او به اسرار همه میکده ها محرم بود
چلچراغی که چو خورشید شعاع میبخشید
در همه عصر کجا چشم خرد چون او دید؟!
زنده تر از من دلمرده تویی ای رهبر!
این منم مرده که افتاده ام از راه بدر
کی توان مرده بپنداشت ترا آب بقا
زنده تر از منی ای خفته در آغوش خدا
سقف مینای ترا صورت جان مندک نیست
هدهد آن حرم قدسی و در این شک نیست
ای تو سیمرغ صفت پیر طریقت بدرود
محسنی موسی عِمرانی ما بر تو درود
الهی
38/53
معجزه جاودان محمد ﷺ
از سوی حق رسیده،نور و دلیل و برهان
هرگز کسی ندیده،مصحف به مثل قرآن
صدها کتاب دیدم، صد پرده را دریدم
همتای او ندیدم، دل مبتلای قرآن
دارالسلام خلد است،پا نه دمی به گلشن
تا نو گلی بچینی،از گلسرای قرآن
تا نامه را نخواندی، در عرصه اش نراندی
ای بیخبر چه دانی،از ماجرای قرآن؟!
سرّ نهانِ حق است، آنچه در او ببینی
گنجی گران نهفتست ،در لابهلای قرآن
شهنامه شهان است،ذکر است و ورد جان است
بر عاشقان حرام است،دوری ز روی قرآن
بر آسمان رساند، این ریسمانِ رحمن
هرگز گسستنی نیست،حبل المتین قرآن
وحی است و آبِ حِیوان،عشق است و نامه جان
نوریست بس درخشان،حصنِ حَصینِ قرآن.
اللهم احشرنا مع #القرآن
مصططفی
48/53
معصیت را روز آخر در رسید                
 اشتیاقِ توبه اندر جان دمید
عزم کوی یارم افتاده به سر                    
دور میل باطل از دل برجهید
در سرم آمد هوای بنده گی                    
 مرغ جان از باغ شهوت بر پرید
لیلیِ آفاق افکندم نظر                            
 خاطر از غم امن گشته آرمید
خنجرِ کاری نشسته بر دلم
رقص بسمل واجب آمد بر شهید
پرده از چشمان دل برداشتی                     
صورت بیمثلِ دلبر شد پدید
مژده ای یاران که دیدم روی دوست        
نیست دیگر آرزویم که او حسیب
شیخِ شهر از این فسانه در حسد
محتسب در رشک و در حسرت خطیب
غبطه بر حالم خورد مفتی که من                
 از بلا وارستم و اینم نصیب
شد محقق وعده دلدار ما                        
  باوفا را زیبد انجامِ وحید
دیوِ ملعون در کمین دل بودی                
   لطف مولا غالب آمد بر پلید
قصه کوتاه شد مُیَسَر کام دل                      
شد یقینم بر خداوند مجیب
یوسفم بنشسته بر بازار دنیا تا که دوست
 بهر بستادن نهد پا تا خرید
یاهو
در نزد مطربان سر ایشان سلام تو
همراه اهل دل خِرد تو خدای من
مهدی همیرسد ز سفر چشمها به ره
در پیش صوفیان برسیده امام من
با اهل عقل کی بتوان گفت از نگار
با اهل عشق راست بیاید کلام من
معراجِ یوسف است همان چاه و ابتلا
لیکن ورای وهم رسیده قیام من
هشیار زبون است در این میکده عشق
بر دست پیر عشق بُوَد خود زمام من
دیدیم الهی که کشیده سپرِ عشق
گر غم چو گرگ غره زند بر شبانِ من
یاهو
بشورید و برقصید که دلدار رسیدست
همان موسی مقصود به اطوار رسیدست
هم او یوسف بازار و هم او یوسف زهرا
بکوبید دهل ها که خریدار رسیدست
خماریم و نمائید به ما باده صافی
شرابیست که از حضرت خمار رسیدست
گر محتسب دیَر مرا زشت نگارید
شأن است مرا آنچه ز اغیار رسیدست
از اهل یمین است در این میکده صوفی
این رتبه قرب است و به ابرار رسیدست
تسبیح گسستیم و ز سجاده رهیدیم
ما بار به دوشیم چو زنار رسیدست
طوطی صفتانیم در این دَیر خرابات
شیرین شکر عشق به منقار رسیدست
او شیر خدا است هم او خسرو مردان
قتالِ زمان است چو کرار رسیدست
افسوس الهی نشد از سرّ تو آگاه
چون یار رسد مخزن اسرار رسیدست.
لبیک
اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر
یا هو!
در مقام شکر حضرت حق!
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ.
پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و شکر نعمت من به جای آرید و کفران نعمت من نکنید.
آیه ۱۵۲ سوره بقره
شُکرِ حق شیرینتر آمد از شِکر اندر وصال
نعمتت افزون نماید شُکرِ دیدارِ جمال
منتخب گردی تو مهدی را اگر شکرش کنی
شاه گردی ملک اورا صد سعادت در قبال
من نمودم شُکرِ او آغوش گیرِ او شدم
در رسید از ره جوابم بر تمامیِ سوال
یارِ میآید ز ره یوسف به مصرِ جان رسد
غصه از دلها رود عاشق رسد اندر کمال
لبیک
م.ا
منم دریا منم دریا
منم دریا همان خنیاگرِ سابق
منم چشمه من آن تک چشمه عاشق
منم صحرا همان صحرای صد وادی
منم آن نعره الله اکبر بانگ آزادی
منم دریای بیدل هم سلام آن سلیمانم
منم هدهد که تصنیف و غزل از عشق میخوانم
باب حسین و زینب کبری و بوالحسن بر تر ز ما و من
درب علوم و معرفت مصطفی شما ای فخر مهر و ماه
قرآن ناطقی که به گفتار آمده
این حضرت شماست که در باء بسم الله ست
کوثر از اوست ساقی خمار آمده
#مصطفی_الهی
یا هو!
همچو یعقوب دیده بینا شد
آنکه بویت کشید غالیه گفت
مست اندر سبوی مینا شد
بود گنجشک به بامِ تو نشست
لن ترانی شنید و باز نرفت
ارَنی گفت و مثلِ موسی شد
لبیک یا مهدی عج
نائبِ یوسف زهرا شده ای
قاب قوسینی و ادنی شده ای
فخر دورانی خراسانی عشق
لبیک
آرزویی در دل ما جز ظهور یار نیست
بداهه
پنهان بودم کنون هویدا شده ام
از عشوه اولش به یغما شده‌ ام
دریا نوشم اسیر مینا شده‌ ام
اندر طلب یوسف زهرای بتول
مجنونم و سر به کوه و صحرا شده ام
فرعونی بودم و مصطفی شده ام
در فاز نوشتن کنار شعر!
بعدا بگویند یک خدا یا دو خدا.
توحید حقیقی این است که یک منبع قدرت و وجود قائل باشیم در عالم هستی ،و پشت همه دستها دست حضرت حق را ببینیم و لا غیر.
که یکی هست و هیچ نیست جز او
حق مطلب را عارف کامل خواجه ابو السعید ابوالخیر ادا کردند که میفرمایند،
لا اله الا الله یعنی در مرتبه اول سر فرعون نفس مدعی خود را ببری و ثانیا، در مقابل حق سر همه عالم را ببری و همه را مرده پنداری،این توحید است.
لبیک یا مهدی عج
درودتان دوست فرهیخته.
منجی اگر بیاید ،نورید سبز و أخضر
چون قاسم بهشت است سلطان عشق حیدر
او حسینی مزاریست که است از ابرار
رستم آسا به مصافِ همه استکبار
سایه عالی شاهنشه صاحب دربار
نه قلم راست در این وادی لاوصف قرار
ای الهی تو کجا وصف نگارت به کجا؟!
مجرمی بیش نه ای لیک نگارت دادار.

ای نینوای جاودان، در نای جانِ مردمان

بی وقفه از آن نفخه ات ،بر دم به کوک لامکان

چون نی نما خالی ز من، از ما بری عاری ز تن

از وحدتت پوشان کفن، جز لا مگردان بر زبان

از حرف و لفظ و صوت کن، ما را مبری تا که دل

ذکر ذکی ات را کند ،چون کودک آموزد بیان

ای نی نوا ای جانِ جان، ما تیر شست تو کمان

صد همچو ما در دست تو، چوگانتان گویِ جهان

خوش عرصه شاهنشاه را، بازیِ اعظم می‌کند

خال لب لیلی شده مُلک و مَلک هوی و فغان

بنشان چو نی بر لعلِ لب، تو مطرب و باقی عدم

تا تو سخن گویی نه من، کن لال نفسِ اهرمان

یارب به جان میکشان ،دیوانه لیک عقل آفرین

مجنون ولی بی سلسله ،صوفی بکن صافی زنان

ساقی به حق آن بتِ، بتخانه توحید کن

مارا رها زین تهمت ،هستی نما صهبا کشان..

الهی بنی هاشمی
الهی

ای نینوای جاودان، در نای جانِ مردمان

بی وقفه از آن نفخه ات ،بر دم به کوک لامکان

چون نی نما خالی ز من، از ما بری عاری ز تن

از وحدتت پوشان کفن، جز لا مگردان بر زبان

از حرف و لفظ و صوت کن، ما را مبری تا که دل

ذکر ذکی ات را کند ،چون کودک آموزد بیان

ای نی نوا ای جانِ جان، ما تیر شست تو کمان

صد همچو ما در دست تو، چوگانتان گویِ جهان

خوش عرصه شاهنشاه را، بازیِ اعظم می‌کند

خال لب لیلی شده مُلک و مَلک هوی و فغان

بنشان چو نی بر لعلِ لب، تو مطرب و باقی عدم

تا تو سخن گویی نه من، کن لال نفسِ اهرمان

یارب به جان میکشان ،دیوانه لیک عقل آفرین

مجنون ولی بی سلسله ،صوفی بکن صافی زنان

ساقی به حق آن بتِ، بتخانه توحید کن

مارا رها زین تهمت ،هستی نما صهبا کشان..

الهی بنی هاشمی






دلسفرآیات قرآنامام خامنه‌ایبر
۲
۰
Safar Ta Simurgh سفر تا سیمرغ
Safar Ta Simurgh سفر تا سیمرغ
استاد دانشگاه مجازی رشته الهیات و فلسفه علیا یا حکمت عملی از عاشقان عرفان و ادبیات الهی همه ملتهای جهان بلاخص شعر و ادب فاریی
Safar Ta Simurgh
Safar Ta Simurgh
شعر و عرفان
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید