
دیوار نامرئی
مورچه ای روی یک دیوار نامرئی بالا می رود و مگسی که ساعت هاست خودش را به سقف شیشه ای می کوبد و در آن طرف سایه ای دیده می شود.
و نمی شکنند و مرد همچنان روی شیشه راه می رود.
منتظرم یا بیا یا برگرد!
و شنید که:
میترسم، در آن قطر زیاد گم شوم.
و مرد دوباره شروع کرد به قدم زدن.
هوا تاریک شده بود. مرد دیگر روی زمین را می رفت. روی جرمی سیاه و براق:((می دانستم تاب نمی آوری.))
مرد روی شیشه، به آرامی، به را افتاد؛ آنقدر آرام که راضی به نظر برسد.
.
.
.
سیروان صمیمی
من در داستانهایم
عینک های چوبی دارین
DARINART.ORG